ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไม่ยอมเอา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 466

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2564 15:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่ยอมเอา
แบบอักษร

พลิ้วขับรถกลับเข้าบ้านเกือบสองทุ่ม เตรียมใจไว้แล้วว่าต้องถูกคุณพริ้งแพรวฟาดด้วยไม้แขวนเสื้อ พลิ้วจอดรถโดยไม่ลืมปิดประตูบ้าน ล็อครถให้เรียบร้อย พลิ้วเดินหน้าม่อยราวกับกะหรี่พลาดเหยื่อ พลิ้วเดินเข้าบ้านอย่างหมดแรง

 

“ทำไมกลับบ้านช้า” คุณนายพริ้งแพรวยกอาหารออกมาจากในครัว

 

“แม่ พลิ้วรู้สึกเหมือนผิดหวัง” เด็กดอกมองหน้าแม่ พลิ้วเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ใช้ส้อมจ้วงผัดไทยเข้าปากอย่างเหม่อลอย

 

“ผิดหวังจากอะไร”

 

“จากผู้ชาย”

 

“คบกันนานยัง” แม่ถาม

 

“ยังไม่ได้คบเลย แต่เค้าไม่เอาหนูอ่ะแม่ วันนี้หนูคิดว่าจะได้ฟีทเจอริ่งกะเค้าแต่พอไปถึงเค้าดันฟีทเจอริ่งกับคนอื่นอยู่”

 

“โอ๊ย เด็กดอก ยังไม่ได้คบกันแต่เอากันได้ก็มีแต่ในหนังโป๊เท่านั้นแหละ” แม่หงุดหงิดใส่

 

“พลิ้วสวยมั้ยแม่”

 

“สวยสิ มึงมีแม่เป็นคนสวยขนาดนี้มึงจะไม่สวยได้ยังไง”

 

“เราสวยใช่มั้ยแม่”

 

“อือ สวยสิ เราสองแม่ลูกเป็นคนสวย”

 

“ทำไมเราไม่มีผัวล่ะแม่”

 

“เรียกว่าผู้ชายที่คู่ควรยังไม่จุติลงมาหาเรา เชิดหน้าเข้าไว้ ทำตัวให้มันดีมันปัง ผู้ชายก็วิ่งเข้ามาเองแหละ” แม่ตักอาหารคลีนเข้าปาก หน้าตาเหมือนอาหารคนยากจน มีอกไก่ต้ม ผักต้ม ผลไม้สด โยเกิร์ตราดรวมกัน แค่เห็นพลิ้วก็ผอมขึ้นมาทันที

 

“แล้วมึงไปชอบใครล่ะเด็กดอก บอกแม่ซิ แม่ต้องรีบไปไลฟ์สดขายเครื่องสำอางตอน 3 ทุ่ม”

 

“ชอบผู้ชายคนนึงที่เค้าทำงานแล้วอ่ะแม่”

 

“เค้าอายุเท่าไหร่”

 

“อายุ 28 ค่ะ”

 

“เค้าทำงานอะไร”

 

“เค้ามีร้านค้าเป็นของตัวเอง ตอนนี้เค้ามาเป็นครูที่โรงเรียนหนูอ่ะ” เด็กดอกบอกแม่ตามตรง

 

แม่ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง

 

“ครูเถื่อนหลาน ผอ.วิทยาลัยน่ะเหรอ”

 

“แม่รู้ได้ไง”

 

“เอ๊า....ใครจะไม่ชอบคุณเถื่อนมั่งล่ะ สาวเล็กสาวใหญ่ทั้งอำเภอก็ชอบคุณเถื่อนทั้งนั้นแหละ”

 

“ทำไมเรียกเค้าเพราะจัง”

 

“กูเรียกคนหล่อทุกคนว่าคุณหมดแหละ” แม่ตอบ

 

“เค้ามีแฟนยังแม่ หนูชอบเค้าได้มั้ย” พลิ้วปรึกษาแม่อย่างเป็นจริงเป็นจัง

 

“เค้ามีคนคุยแล้วเป็นแอร์โฮสเตสชื่อไลลา เห็นไปมาหาสู่กันบ่อยๆ ไปกินกาแฟที่ร้านโอเคคอฟฟี่ประจำ แล้วคงไปโอเยกันต่อที่คอนโดคุณเถื่อน”

 

“แม่ไม่ต้องย้ำได้มั้ย”

 

“นี่มึงจะฟูมฟายทำไม ตอนนี้เค้าไปเป็นครูชั่วคราวที่วิทยาลัยมึง ก็หัดตั้งใจเรียน คนหล่อไปสอนน่ะบุญแล้ว เค้าคงไม่สอนนานนักหรอก เห็นว่าได้คอนแทคสัญญารับเหมาเดินไฟเดือนตุลา”

 

“แม่ทำไมรู้ดีจังอ่ะ”

 

“เป็นแม่ค้าอยู่ในตลาดทั้งวัน ต้องถามว่ามีอะไรที่กูไม่รู้มั่งดีกว่า” แม่ทำหน้าเอือม

 

“แล้วหนูมีโอกาสสมหวังมั้ยแม่”

 

“ดูปากแม่นะ ผู้ชายโตแล้ว มีงานมีการดีๆ ทำ อายุห่างมึงขนาดนั้น เค้าไม่เอาเด็กไปทำเมียให้เสี่ยงคุกหรอก”

 

“เค้าชอบผู้หญิงแบบไหนล่ะแม่”

 

“ผู้หญิงมีงานทำ อายุใกล้เคียงกัน มีหน้ามีตาในสังคม มีรายได้ เรื่องบนเตียงคลิกกันไงล่ะ” แม่ตอบตามตรง

 

“หนูต้องรับประทานแห้วใช่มั้ยแม่”

 

“เค้าไม่เอามึงหรอก ตัดใจเถอะ ตั้งใจเรียนก็พอแล้ว อีกไม่นานเค้าก็เลิกเป็นครูสอนมึงแล้ว จะได้หายมโนซะที”

 

“ค่ะ พลิ้วเข้าใจแล้ว” พลิ้วหน้าม่อย

 

“สติ ค่ะ สติ อย่ามโนแบบนี้อีก แล้วก็อย่าคิดไปอ้าหอยง่ายๆ แบบนี้ด้วย อย่าให้รู้นะ คราวหน้าแม่จะตบดั้งเบี้ยว” แม่ชี้หน้า คาดโทษพลิ้วที่กล้าคิดอกุศลกับครูเถื่อน

 

“วันนี้ครูเถื่อนเค้านัดหนูไปติวที่คอนโด”

 

“เค้าไม่ได้นัดมึงคนเดียวเด็กดอก เค้านัดไอ้แมมมอธ ไอ้ป๋อง กับหลิงหลิงเพื่อนห้องมึงไปด้วย แมมมอธมันโทรมาบอกแม่ว่ามึงบอกมันตอนบ่ายว่าจะไปติว แต่ตอนเย็นมึงบอกมันว่าจะไปอ้าขาให้ผู้ชาย มันตกใจเลยรีบโทรมาฟ้องแม่”

 

“มันรู้ได้ไงว่าหนูคิดอะไรอยู่”

 

“คบกันมาตั้งแต่อนุบาลละ รู้ยันไส้มันบอกงี้”

 

“หนูนึกว่าครูเถื่อนนัดหนูไปเลยู เล็ดยุดอ่ะ” (ภาษาลู แปลว่าเย็_)

 

“ใครจะมาเสี่ยงคุกเสี่ยงตาราง เอาชีวิตมาทิ้งเพราะเด็กกะโปโลอย่างมึง เค้ามีเมียแล้ว ย้ำ เค้ามีเมียแล้ว” วาจาของแม่ช่างเชือดเฉือนทำร้าย และเป็นความจริงทุกสิ่งทุกอย่าง

 

“นี่หนูปรึกษาแม่ตามตรงเลยนะ เล่าทุกอย่าง”

 

“ดีแล้ว ถึงมึงไม่เล่ากูก็แอบอ่านไดอารี่มึงเองแหละ”

 

“ขอบคุณนะแม่ที่ทำให้พลิ้วได้สติ”

 

“ด้วยความยินดียิ่งค่ะ” แม่พูดค่ะ ฝนท่าจะตก

 

“ขอบคุณค่ะ”

 

“You’ re welcome, It’ s my pleasure.” แม่ตอบภาษาอังกฤษ

 

“โห แม่พูดภาษาอังกฤษด้วย สำเนียงเป๊ะมาก”

 

“เอ๊า กูก็ฝึกไว้สิ ขายขงขายของให้ฝรั่งบ้างอะไรบ้าง จะได้ดูมีความรู้”

 

“พลิ้วรักแม่นะ”

 

“ตั้งใจเรียนก่อน ตอนนี้พลิ้วยังไม่มีคุณสมบัติอะไรน่าสนใจ มึงเป็นเด็กอายุ 16 มีแค่นมกับจิ๋ม ผู้ชายโปรไฟล์ดีๆ ที่ไหนเค้าจะเอาไปทำเมีย งานการก็ยังไม่มี เค้าจะเอาไปทำอะไร เอาไปเป็นภาระเหรอ” แม่เอ่ยอย่างนุ่มนวลเชิงแนะนำ แต่มันตอกหน้าพลิ้วหงายจนตกเก้าอี้

 

นักศึกษาวิทยาลัยอาชีวศึกษา เรียนช่างไฟปีสอง VS แอร์โฮสเตสกร้านโลกผู้โมดิฟายมาทั้งตัว

 

ทั้งความสวย ทั้งความร่าน ประสบการณ์sex  หน้าที่การงาน คุณสมบัติ ยังห่างชั้นคู่นอนของครูเถื่อนอีกมาก 

 

เฮ้อ! พลิ้วถอนหายใจออกมาดังๆ

 

“หนูจะตั้งใจเรียน เป็นคนสวย มีงานดีๆ ทำให้ได้เลย หรือไม่ก็ขายของเก่งจนรวยเหมือนแม่ให้ได้” พลิ้วพราวตะโกนก้องบ้าน

 

“ดีแล้วเด็กดอก ไปช่วยแม่แพคของเร็ว แม่ต้องไลฟ์สดแล้วจ้า” แม่พูดกับพลิ้ว

 

แม่ทำหน้าสะดีดสะดิ้งพลางเสยผมสีแดงเชอร์รี่ที่เพิ่งไปทำมาใหม่ จัดเสื้อผ้าโกยนมจนทะลักออกมาครึ่งเต้า แต่งตัวยั่วๆ บดๆ เตรียมไลฟ์สดในห้องขายเครื่องสำอาง มีลูกจ้างที่แม่จ้างมานั่งแพคของตามออร์เดอร์ลูกค้า ส่วนแม่ก็ขายของไป ด่าลูกค้าไป แต่แปลก! ยิ่งด่ายิ่งขายดี ลูกค้านี่มันก็โรคจิตเหมือนกันนะชอบถูกแม่ด่า ยอดไลค์ยอดแชร์ของแม่ยิ่งเยอะ ตอนกลางคืนแม่ขายเครื่องสำอางยันน้ำปลาร้าเลยอ่ะ แม่บอกว่าร้านกูมีทุกอย่าง อีพวกลูกค้ามึงจะเอาอะไรกูมีหมดแหละ ตั้งแต่เครื่องสำอางยันปลาร้า ของทะเลแห้งก็ขาย เอาสิ แม่ขายหมด

 

“ค่ะ คุณแม่ เราต้องสวย ต้องรวย ต้องทำมาหากิน ผู้ชายดีๆ จะเข้ามาเองใช่มั้ยคะ” พลิ้วทำเสียงกระแดะเหมือนคุณหนูผู้บอบบาง

 

“ใช่ค่ะคุณลู้กกกกกก” เสียงแม่กระแดะกว่า

 

ม๊วบ ม๊วบ จุ๊บ จุ๊บ เสียงแม่หอมแก้มพลิ้ว จุ๊บปากพลิ้วด้วย มันเป็นเรื่องปกติของแม่

 

“เด็กดอกแดกนมพร่องมันเนยในตู้เย็นแล้วตามแม่ไปแพคของ อ่ะวันนี้ให้ 1000 นึง ปลอบใจคนหอเหี่ยว”

 

“ถูกต้องเลยแม่ หอ ออ ยอ เหี่ยว แล้วยังห่อเหี่ยวด้วย”

 

“หาเงินจ่ะ เงินซื้อได้ทุกอย่างแม้แต่ผู้ชาย” แม่ทำมือกรีดกรายหยิบแบงค์พันในกระเป๋าตังค์ออกมาทำเป็นพัด แม่ทำเล็บมาใหม่อย่างสวย เล็บเจลเงาแว๊บๆ ติดเพชรเป็นประกาย

 

“หนูจะตามรอยแม่ สวย รวย อย่างแม่ให้ได้เลย”

 

“โอเค งั้นมึงไปแต่งตัวน่ารักๆ มาไลฟ์สดด้วยกัน ไม่ต้องโป๊นะเดี๋ยวแย่งซีนแม่ วันนี้แม่จะเปิดตัวลูกสาวสุดอาโออิ”

 

“สุดคิกขุอาโนเนะแม่ อาโออินั่นมันดารา AV”

 

“มันอย่างเดียวกันนั่นแหละ”

 

พลิ้วรีบวิ่งเข้าไปแต่งตัว อย่างน้อยได้คุยกับแม่ก็ได้สติและแม่กำลังจะพาหาสตางค์ด้วย ส่วนเรื่องผู้ชายเอาไว้ทีหลัง ยิ่งกับคนที่รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ก็ไม่ต้องไปเสียเวลาคิด เอาเวลาไปทำอย่างอื่นจะสร้างสรรค์กว่า

 

จริงอย่างที่แม่ว่า ...

 

ไม่แปลกใจหรอกเพราะแม่ถือว่ามีฐานะทางการเงินดีมากคนหนึ่งในอำเภอ เป็นหญิงม่ายผัวทิ้งผู้แข็งแกร่งดั่งหินผา

 

เชื่อแม่แล้วจะดีเอง...

 

 

ปล.พวกลูกสาว ลูกหลาว มีอะไรก็หัดปรึกษาแม่นะ ไม่ใช่มโนไปคนเดียว

 

 

 

 

ความคิดเห็น