ผัวของมึงชื่อเด่นคุณNC20+
CHAPTER 07 : ยั่วอารมณ์ทางเพศ
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
CHAPTER 07 : ยั่วอารมณ์ทางเพศ

ผัวของมึงชื่อเด่นคุณ...

CHAPTER 07 : ยั่วอารมณ์ทางเพศ

 

"ไม่"น้าเด่นคุณคายมือออกแล้วทิ้งเศษซากบุหรี่ลงพื้น รอยไหม้จากการถูกเปลวไฟจี้ยังติดเป็นแผลอยู่ที่ฝ่ามืออยู่เลย

 

เธอเงยหน้าขึ้นไปมองคนตัวสูง สายตาเขาเหมือนเมื่อก่อนเด๊ะ เคยดุดันยังไง ตอนนี้ก็ยังคงเป็นอย่างนั้น การกระทำที่คิดว่าเขาไม่น่าจะทำ เขาก็ทำอย่างเช่นหึงหวงร่างกายเธอจากสายตาผู้ชายคนอื่น

 

"น้าต้องการอะไร"มันเป็นคำถามที่เขาเคยถามเธอเมื่อสี่ปีที่แล้ว ว่าเธอต้องการอะไรจากเขา พอกลับมาเจอกันอีกครั้ง เธอก็อยากจะถามว่าเขาต้องการอะไรจากเธอ ทำไมถึงได้รุกล้ำเข้ามาในห้องส่วนตัวขนาดนี้

 

เขาไม่ตอบ แต่หันไปพ้นควันบุหรี่ไปทางอื่นแทน ตอนนี้เราทั้งคู่ยืนห่างกันไม่ถึงเมตรด้วยซ้ำ กลิ่นตัวเขามันหอมมากๆ หอมจนเธอรู้สึกอยากจะเข้าไปซุกหน้าในอ้อมกอดให้คลายความคิดถึง

 

ยอมรับว่าตัวเองตัดใจจากน้าเด่นคุณมาโดยตลอด แต่พอเจอซึ่งๆหน้าแล้ว ความรู้สึกเก่าๆมันก็หวนกลับมา ถึงเธอจะไม่ได้มีค่าในสายตาเขาก็ตาม

 

"น้าไปเยี่ยมขวัญบ้างไหม?"

 

เธอตัดสินใจเอ่ยถามออกไปด้วยความรู้สึกคาดหวัง เพราะถ้าเขาตอบว่าเคยไปเยี่ยม ถึงมันจะเป็นแค่คำโกหกเธอก็ดีใจแล้ว

 

"ไม่"แต่ก็นั่นแหละ...เขาไม่เคย

 

เห้อ ทำไมมันหน่วงหัวใจจัง

 

เอื้อยขวัญถอยห่างจากคนตัวสูงแล้วเดินไปนั่งกินข้าวที่โต๊ะอาหาร ความรู้สึกหิวมันไม่มีแล้ว แต่ก็ต้องกินเพราะไม่อยากทิ้งข้าวในจาน เสียดายของ

 

"แผลเป็นหลังต้นคอไปโดนอะไรมา?"

 

"กระจกบาด"

 

"ใครทำ"

 

"คนในคุก"

 

"โดนหนักหรือไง?"

 

"อืม"

 

"สู้บ้างหรือเปล่า"

 

"ไม่สู้"

 

"ทำไมไม่สู้"

 

"สู้แล้วก็แพ้ จะสู้ไปทำไม"

 

"แต่ถ้าไม่สู้ มึงก็ตาย"

 

"ก็แค่ตาย"

 

เขาเงียบแต่ใช้ฝ่ามือเชยปลายคางหวานให้ขึ้นไปสบตาขนาดที่เธอกำลังกินข้าวอยู่ ทั้งคู่สบตากันนานมาก ก่อนที่เขาจะชักมือกลับไปเหมือนเพิ่งได้สติ

 

"ตามข่าวไอ้เวรนั่นหรือยัง?"

 

"ใคร?"

 

"พ่อเลี้ยงมึงอ่ะ"

 

"ยัง"

 

"ทำไมไม่ตาม"

 

"แล้วทำไมต้องตาม"

 

"มึงจะได้รู้ไงว่ามันตายแล้ว"

 

มือเล็กชะงับช้อนกินข้าวกลางอากาศ เธอไม่เคยคิดที่จะตามเรื่องนี้ แต่จำได้ว่าแม่บอกว่ามีคนไปตามฆ่า แล้วก็คิดว่าเธอเป็นคนสั่งทั้งที่เธอไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย

 

"น้าเป็นคนฆ่าเหรอ?"

 

"ทำไมกูต้องฆ่ามันด้วย?"ถามกลับ

 

"แล้วน้ารู้ได้ไงว่าตาย"

 

"ข่าวก็มีบอก อย่าโง่"

 

อ่า...งั้นเหรอ อืม ทำไมต้องคิดว่าเขาจะช่วยเธอด้วยนะ มันไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่เขาจะมาปกป้องคนอย่างเธอ

 

"ทำไมต้องทำหน้าผิดหวัง

 

"แล้วทำไมน้าถึงถามไม่เลิกเลย ขวัญรำคาญ รู้ป่ะ"

 

คำพูดของเธอทำให้น้าเด่นคุณอึ้งไปเล็กน้อย แต่จะให้ทนตอบคำถามต่อไปก็คงไม่เอา เขาอยากรู้นั่นอยากรู้นี้ แล้วเธอได้รู้อะไรจากเขาบ้าง นอกจากรู้ว่าเขาไม่รัก

 

"ออกไปเถอะ เดี๋ยวผัวขวัญจะกลับมาแล้ว"

 

"ไล่กูใช่ไหม"

 

"ใช่"

 

"ถ้าไล่ กูไม่ไป"

 

เอ้า! อะไรของน้าแกวะ บทจะไม่ให้ยุ่งก็ยุ่งจัง บทจะไปตามตื้อก็เสือกไล่เธอ เขาเป็นไบโพร่าปะ หรือโรคจิต

 

"ถ้าไม่ไป งั้นคืนนี้มานอนด้วยกัน"

 

"พูดอะไรของมึง"สีหน้าเขาดูตกใจมากจนเก็บอาการหน้านิ่งไม่อยู่ ก็คนมันไล่แล้วไม่ไปงั้นก็ชวนนอนเเม่งเลย

 

"เดี๋ยวขวัญโทรบอกผัวให้ไปนอนที่อื่น แล้วเราสองคนมานอนด้วยกันนะ น้าตกลงไหม?"เธอพูดด้วยสีหน้าจริงจังพลางเอื้อมมือไปดึงชายเสื้อให้เข้ามาใกล้ๆ

 

"มึงเป็นคนยังไงกันแน่วะ?"

 

เสียงทุ้มเข้มเอ่ยถาม แต่เอื้อยขวัญไม่สนใจที่จะตอบก่อนจะกีดเล็บไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำ พอปลดออกได้สองเม็ดก็เห็นรอยแผลเป็นตรงกลางหน้าอกแกร่ง มันน่ากลัวมากเหมือนถูกมีดแทงมา

 

นิ้วเรียวลูบไปที่รอยแผลนั้นเบาๆแล้วไล่ปลดกระดุมออกจนครบทุกเม็ด รอยแผลเป็นมันไม่ได้มีอยู่ที่เดียว แต่มันมีอยู่แทบทุกส่วนของร่างกายเขา และพอถอดเสื้อออกก็เห็รนรอยสักลายมังกรพาดบ่าทั้งสองข้าเพื่อปกปิดรอยแผลส่วนที่เหลือไปจนถึงแผ่นหลัง

 

"ดูพอหรือยัง?"เขาถาม

 

"ทำไมตัวน้าถึงได้มีเเผลเยอะขนาดนี้?"

 

"แล้วมึงคิดว่ามึงโดนหนักอยู่คนเดียวหรือไง"

 

น้าเด่นคุณตอบเสียบเรียบ สีหน้าเขาเหมือนไม่อยากจะเล่าเรื่องในคุกให้ฟังสักเท่าไหร่ แต่เธอเดาออกว่านักโทษที่หลุดพ้นมาจากแดนประหารคงโดนทำร้ายมาอย่างหนักหน่วงจนกว่าจะออกมายืนอยู่ในจุดนี้ได้

 

"ไม่ต้องดูแล้ว มันน่าเกลียด"

 

เขาแย่งเสื้อตัวเองออกไปจากมือเล็ก แต่เธอกลับแย่งคืนมาแล้วโยนทิ้งไปที่อื่นก่อนจะดันเอวสอบให้ขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนเห็นรอยแผลเป็นได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น

 

"สวยจัง"

 

"สวยบ้าอะไร นี้มันแผลนะ"

 

"อือ แผลสวย"

 

มันคือความเจ็บปวดที่สวยงาม เพราะอย่างน้อยเขาก็ผ่านพ้นมันมาได้ ขนาดรอยแผลเป็นหลังต้นคอตัวเอง เธอยังมองว่ามันเป็นสิ่งที่สวยงามเลย

 

ริมฝีปากอวบอิ่มค่อยๆโน้มลงไปจุ๊บที่รอยแผลเป็นนั้น ทำเอาใบหน้าหล่อเหลาของคนตัวสูงแดงฉาดขึ้นมาทันที เพราะเธอทำในสิ่งที่เขาไม่คิดว่ามีผู้หญิงคนไหนจะกล้าทำ

 

"มึงทำอะไรวะ"ฝ่ามือหนายกขึ้นปิดหน้าตัวเองไม่ให้เอื้อยขวัญเห็นสีหน้าที่แดงเป็นมะเขือเทศ

 

"จุ๊บ~"

 

เธอยังคงไล่จุ๊บอย่างต่อเนื่อง จากตรงกลางหน้าอก ลดลงมาตรงหน้าท้องแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ริมฝีปากร้อนแนบลงมาจนถึงขอบกางเกงยีนส์สีดำทมิฬ

 

"อย่าทำให้กูมีอารมณ์"

 

น้าเด่นคุณเตือนเสียงเข้ม แต่ร่างเล็กกลับไม่ฟังคำเตือนนั่นเลย เธอจับเอวสอบล็อกไว้แล้วพรมจูบไปทั่วหน้าท้องแกร่งจนร่างสูงกระตุกเกร็งเสียว

 

"กูเตือนมึงแล้วนะ"

 

"พรึบ!!"

 

เขาพูดจบก็อุ้มร่างเล็กขึ้นไปนั่งบนเคาท์เตอร์บาร์ก่อนจะปัดจานข้าวผัดออกไปไกลๆ

 

"มึงยั่วกูเอง รอรับผลที่ตามมาได้เลย"

 

น้ำเสียงแหบพร่าบ่งบอกว่าเขาเริ่มทนไม่ไหวแล้ว ฝ่ามือหนาถอยเสื้อคุมอาบน้ำออกไป ก่อนที่จะใช้สายตาคมกริบก้มมองหน้าอกอวบอิ่มของเอื้อยขวัญ

 

"นมใหญ่ฉิบหาย"

 

เธอหน้าแดงขึ้นมาทันทีที่เขาเอ่ยบอกชม ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นมาจ้องแบบนี้คงโดนเธอแตะเสยปลายคางไปแล้ว แต่ผู้ชายคนนี้คือข้อยกเว้น(ถ้าเจ้ยิหวารู้เรื่อง เธอตาย!)

 

"กรึบ!"

 

ตะขอ'บลาเซียถูกปลดออก หัวใจดวงน้อยๆเต้นแรงมากจนแทบจะหลุดออกมาจากอกข้างซ้าย สีหน้าน้าเด่นคุณในตอนนี้คือเขาต้องการตัวเธอมาก ซึ่งเธอไม่เคยเห็นสายตาแบบนี้จากเขามาก่อนในชีวิต มันดู...เออ...บ้ากามสุดๆ

 

"พรึบ~"เนื้อผ้าส่วนบนถูกดึงออกไป เผยให้เห็นสองเต้าขาวอวบที่มีจุกสีชมพูเด่นอยู่ตรงกลาง เขากลืนน้ำลายตัวเองเอือกใหญ่ก่อนจะก้มหน้าลงมาดูดดุนจุกสวยอย่างหื่นกระหาย

 

"จ๊วบ! อ๊ะ นะ น้าคุณ จ๊วบ!"

 

มือเล็กจิกไหล่กว้างที่เต็มไปด้วยรอยสัก รสสัมผัสแบบนี้เธอไม่เคยเจอมาก่อนเลย มันวิเศษมากจนไม่อยากจะให้เขาหยุดดูดดื่มมัน

 

"จ๊วบ! โคตรหวาน อ๊าา จ๊วบๆ!"

 

น้าเด่นคุณดูดไปครางไป ก่อนจะควักกระบอกปืนในกระเป๋ากางเกงด้านหลังออกมารูดไปที่กลางเนินกลีบ ตอนแรกเธอคิดว่ามือ แต่มันแข็งมาก แข็งจนน่าตกใจ

 

"อ๊ะ อื๊อ มันคืออะไรอ่ะ"

 

ใบหน้าหวานเอียงคอก้มลงไปมอง พอเห็นว่าเป็นกระบอกปืนสีเงินก็ถึงกับครางไม่ออก เพราะตอนเธออายุแปดขวบ น้าเด่นคุณเคยเอาปืนมาจ่อที่หัวเธอ ภาพเหตุการณ์วันนั้นมันยังติดตาอยู่เลยหญิงสาว

 

"แยกขาออก"ออกคำสั่งแล้วใช้ข้อศอกดันขาเรียวให้ขึ้นไปวางชันบนเคาท์เตอร์บาร์ เธอก็ทำตามแบบเกร็งๆเพราะเสียวปืนลั่น

 

"จ๊วบ แผล่บๆๆ!"

 

ลิ้นสากตวัดที่จุกสีชมพูจนเเข็งเป็นไต ปลายกระบอกปืนก็ถูกตามร่องกลีบไม่หยุดจนน้ำหวานเปียกแฉะเต็มกลางเป้ากางเกงในตัวจิ๋ว

 

"ความรู้สึกไวดี แต่กูไม่สนองให้มึงง่ายๆหรอกนะ"

 

"พรึบ!"

 

เขาอุ้มร่างเล็กกลับลงมาที่พื้นแล้วกดหัวเธอให้นั่งคุกเข่าลงไปตรงหน้า จากนั้นก็รูดซิบกางเกงยีนส์แล้วควักแกนกายที่มีขนาดใหญ่โตกว่าปลายกระบอกปืนออกมาโชว์

 

"อึก!"

 

ที่กลืนน้ำลายไม่ใช่อะไรนะ มันตกใจในขนาดของอวัยวะเพศชายที่ใหญ่เกินมาตราฐาน และที่ตกใจที่สุดก็คือไอ้สามเม็ดที่อยู่รอบปลายหัวเห็ดสีแดงเนี้ยแหละ

 

นะ น้าเด่นคุณฝังมุกด้วย!!

 

"ชักแล้วอม ทำเป็นไหม หรือว่าเคยเจอแต่นิ้วเย็นๆเลยไม่เคยอมเอ็นอุ่นๆอะไรแบบนี้"

 

อย่าว่าแต่นิ้วเลย จูบแรกเธอก็ยังไม่เคยด้วยซ้ำ!

 

"ไม่เคยทำจริงๆสินะ"

 

เขาทำหน้าเซ็งแต่ก็จับมือเล็กไปชักแกนกายรัวๆจนมีน้ำใคร่สีใสไหลเยิ้มออกมาจากปลายหัวสีแดง จากนั้นเขาก็กดหัวเอื้อยขวัญให้ก้มลงไปแล้วยัดท่อนแข็งปั๊กใส่ปากเธอ

 

"อึ๊ก! บ๊วบๆๆ อะ อึ๊ก ซี๊ด โอ้ย!!"

 

"เก็บฟันหน่อยดิวะ มันขูดหนังกู!"

 

จับกดหัวไม่พอยังจะมาด่าเธออีก!

 

"บ๊วบๆๆๆ อ๊อก!"

 

ช็อตสุดท้ายที่กดคือมิดด้ามเลย ปลายหัวบานถูกดันเข้ามาจนเกือบถึงคอหอย ก่อนที่น้ำกามรสหวานปนคาวจะพุ่งเข้ามาในโพรงปากเล็ก

 

"ซี๊ดด! กลืนลงไปให้หมด ห้ามอ้วกนะมึง"

 

"อึ๊กก!"กลืนตามที่สั่งพลางดูดน้ำใคร่ที่เหลือต่อจนน้าเด่นคุณครวญครางเสียงกระเส่าไม่หยุด แล้วแตกน้ำที่สองออกมาเต็มปากเอื้อยขวัญ

 

😍คอมเมนต์เป็นกำลังใจ+เปย์ดาวก็ได้😍

 

❤️ไลท์+เมนต์=กำลังใจ❤️👉อัปเพิ่ม👈

 

🖤นามปากกา : ไรท์หมอก 🖤(แอดเตย)

 

#Composed by Wright Mok

 

#คนในรูปไม่เกี่ยวข้องใดๆทั้งสิน

 

🚫งดก๊อปงดแคปทุกกรณี🚫

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น