ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

#17 (โกรธแหละดูออก)

ชื่อตอน : #17 (โกรธแหละดูออก)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 66

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2564 15:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#17 (โกรธแหละดูออก)
แบบอักษร

ฉันกลับคอนโดมา ด้วยอาการหมดเรี่ยวแรงเพราะคนที่เดินตามมาข้างหลังของฉันเล่นไม่ให้ฉันมีโอกาสได้พักเหนื่อย

 

"คุณไปอาบน้ำก่อนเถอะ"ดารินหันไปบอกคนข้างหลังที่เดินตามมาติดๆ

 

"ครับ ที่รัก"ริวทำตามคำสั่งของเธออยากง่ายดาย

 

ตอนนี้ฉันกำลังเตรียมตัวกำลังอาบน้ำต่อจากเขา

 

คลืด คลืด

แต่อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ฉันมองไปที่เรียนนั้นก่อนจะเดินไปดูโทรศัพท์ของเขา

 

"อีฟ " เบอร์หน้าจอขึ้นชื่อแสดงหมายเลขโทรเข้ามา

 

ฉันควรกดรับหมายเลขนี้ดีไหมหรือว่าจะปล่อยเขาก็รับเอง ชื่อที่ปรากฎบนนี้มันชื่อผู้หญิงนี่นา

 

ติด

 

แต่มือฉันมันก็อยู่ตรงข้ามหัวสมองไปซะ ฉันกดรับโทรศัพท์ของเขาก่อนจะเอามาแนบหู

 

"(คุณริว คะ ทำไมวันนี้ไม่รับสายอีฟ ไม่คิดถึงอีฟแล้วหรอคะ)"

 

ตอนนี้ฉันยืนชะงักกับเสียงที่พูดดังออกมาจากโทรศัพท์เขา เขามีคนอื่นหรอ

 

"(คุณหายไปแบบนี้อีฟใจไม่ดีเลยนะคะ คุณอยากให้ไปหาหรือเปล่า ถ้าไม่สบายตัวอีฟช่วยได้นะคะ)"

 

ถ้าพูดอย่างนี้แสดงว่า สองคนนี้เคยใครมีอะไรกันแล้ว ตอนนี้ฉันชาไปทั้งตัวมันร้อนวูบวาบไปหมดฉันไม่รู้ว่าฉันจะโกรธดีไหมว่าฉันคิดว่าเรื่องนี้ต้องมีคนอธิบาย

 

~~~~~~

 

ติด

 

ฉันกดตัดสายออกไปอย่างเร็ว ก่อนที่ฉันล้มตัวลงนั่งบนเตียงที่เคยชินด้วยแรงขาที่อ่อนลง ฉันไม่แน่ใจว่าเตียงที่เขานอนกับฉันเขาเคยนอนกับเขาเปล่า

 

ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันรู้สึกเกลียดตัวเองมากขึ้น ฉันใช้ผู้ชายซํ้ากับผู้หญิงอีกกี่คนเนี่ย ไม่อยากจะคิดเลย

 

ผ่านมาสักพักใหญ่

 

ริว เดินออกจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวเดียว เรามีน้ำเกาะอยู่ตามกล้ามเนื้อของเขา ทำให้เขาดูดีมากในเวลานี้

 

"ที่รัก มาอาบน้ำครับ" เขาเอ่ยปากเรียกคนรักของเขา

 

แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมา มีแต่ความเงียบจบริวเริ่มผิดสังเกต เขาจึงเดินดิ่งตรงมาที่ห้องนอน ก่อนจะพบดารินนั่งอยู่ที่ปลายเตียง

 

"ดา หนูเป็นอะไร" เขารีบเดินมาถามตัวเล็กที่นั่งเงียบไป

 

แต่เธอดันยื่นโทรศัพท์มือถือของเขาให้ ชายหนุ่มมองมันมีความงง ก่อนจะกดโทรศัพท์เพื่อเช็คดูว่ามีอะไร

 

"ดาไปอาบน้ำก่อนนะคะ"เธอพูดขึ้นก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอน

 

RIW

 

เดี๋ยวนะนี่มันเบอร์ของ อีฟนิเมื่อวานทักมาคุยกับผมบอกว่าถ้าอยากเจอผมแต่ผมก็ไม่ได้ตอบกลับทางไป เพราะว่าผมมีดารินแล้ว

 

แต่ไม่นึกว่าครั้งนี้เธอจะโทรมาหา มันก็เป็นจังหวะนรกเหลือเกินที่ดารินดันรับสาย อีฟ ผมคงต้องรีบอธิบายกับเธอให้เข้าใจ

 

แต่ดูท่าคนตัวเล็กเมื่อกี้แล้ว คงจะโกรธอยู่ไม่น้อยเลย ผมอยากจะรีบอธิบายให้เธอเข้าใจงบผมกับอีฟ ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้ว ก็ตั้งแต่เจอดาผมก็ไม่ได้ไปหาเธออีกเลย

 

ผ่านไปสักพัก

 

ประตูห้องทุกวันออก ผมมองเด็กน้อยของผมที่เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยตาที่แดงก่ำ เธอคงร้องไห้มาแน่ๆ

 

ตอนนี้ผมกำลังคิดคำอธิบายดีๆให้เธอฟังอยู่ หลังจากนั้นไม่นานเธอก็แต่งตัวเสร็จ เธอไม่พูดอะไรแล้วเดินลงมานอนที่เตียงกับผม

 

" ที่รัก คือมันไม่มีอะไร เฮียกับอีฟเลิกยุ่งเกี่ยวกันมานานแล้ว ตั้งแต่มีหนูก็ไม่ยุ่งกับใครเลย"ถ้านิ่งฟังผมอธิบาย

 

"ที่รัก ไม่ร้องไห้นะเด็กน้อยของเฮีย" คนเอื้อมมือไปฝาดที่แก้มเพื่อเช็ดน้ำตาของเธอ ที่ไหลออกมาจากขอบเป้าตา

 

"ที่รักยังไม่ได้คุยกันนานแล้ว ไม่ต้องร้องไห้" ผมดึงตัวเธอเข้ามากอดเธอทำก็ไม่ได้ขัดข้องกับการกระทำของผมแม้แต่น้อย

 

พรึ่บ

รู้สึกตึงตัวของเธอที่สั่นหัวใจเต้นระส่ำระส่าย ตอนนี้สิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอมันกำลังบีบหัวใจผมเป็นอย่างมาก

 

"ไม่ร้อนนะคะคนดี "คำพูดปลอบเธอพร้อมลูบหลังไปมาอย่างทะนุถนอม

 

"คะ คุยกันนานหรือยังคะ " เธอพูดขึ้นหลังจากเงียบไปสักพัก

 

"ก่อนเจอหนูครับ ที่รัก" ผมตอบเธอออกไป เธอดูเงียบไปสักพักแล้วพูดขึ้น

 

"ถ้าเฮียจะมีคนอื่น หนูจะไม่เอาไว้"คำพูดของเธอเอาซะผมเสียวสันหลังวาบเลย ผมไม่รู้ว่าเธอพูดจริงหรือพูดเล่น แต่วินาทีนี้คงไม่มีคำพูดเล่นเล่นออกจากปากของเธอหรอกมั้ง

 

" ครับที่รัก"ผมกอดเธอแน่นขึ้น ครั้งนี้เธอก็กอดตอบผมเช่นกัน

 

เวลาผ่านไปหลายเดือน

 

"ที่รักวันนี้จะไปไหนครับ" ผมมองตัวเล็กที่กำลังแต่งหน้าแต่งตัวหลังทำกิจกรรมเสร็จ ผมไม่รู้ว่าเธอจะรีบไปไหนนักหนา

 

"วันนี้หนูมีธุระต้องไปทำ เฮียกลับคนเดียวได้นะคะ"เธอพูดขึ้นก่อนจะสวมชุดเดรส สั้น

 

" ที่รักเฮียว่าชุดหนูมันสั้นไปนะไม่เปลี่ยนดีกว่า" ผมเริ่มเอ่ยปากบอกตัวเล็ก เมื่อเธอกำลังทำสิ่งที่ขัดใจกับผม ผมอยากจะหยิบชุดบ้าๆในตู้ของเธอไปเผาทิ้งให้หมดจริงๆเลย

"ไม่เห็นสั่นเลยค่ะก็สวยดีออก " เธอพูดพร้อมหมุนตัวเองไปมาหน้ากระจก

 

ผมจะพูดว่ายังไงก็ผมไม่ชอบให้เมียผมใส่สั้นนิ

 

"ไม่เอานะดา ถ้าแต่งตัวแบบนี้ไม่ต้องออกจากห้อง" เขาเริ่มเอ่ยปาก ออกคำสั่งกับเธอ

 

"ทำไมต้องสั่งดาด้วยค่ะ"เธอพูดขึ้นก่อนเท้าเอวมองหน้าผม อย่างไม่พอใจ

 

"ก็ห่วงเมียมันผิดด้วยหรอ"ผมยกมือมากอดอกพร้อมไขว่ห้าง

 

"ใครเมียกันคะ"เธอพูดตอบพร้อมเดินมาหาผม

 

ช่างกล้าพูดดีนะที่รัก ใครเมียน่ะหรอก็คนที่อยู่ตรงหน้าเนี่ย นอนเอากันทุกวันไม่เรียกว่าเมียแล้วจะเรียกว่าอะไร

แรกๆผมก็ทำตามกฎที่เธอบอกว่าอยู่แหละหลังๆผมก็ทำลายกฎนั้นทิ้ง ทำไมนะหรอผมมีไม้ตายของผมก็แล้วกัน

 

ตอนนี้เธอเดินมาหยุดตรงหน้าผมและใกล้กับตัวผมมาก

 

"ก็คนตรงหน้าเฮียไงครับ" ผมพูดขึ้นก่อนจะใช้มือล้วงเข้าไปใต้ชุดเดรสของเธอ

 

และลูบน้องสาวของเธอไปมา จนเธอต้องรีบดึงมือผมออกทันที่

 

"อ๊ะ อย่าค่ะ"เธอเอ่ยปากห้ามก่อนจับข้อมือผมไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้มันขยับมากกว่านี้

 

"ใครเมีย เฮียครับ" ผมพูดเสียงหวานใส่เธอ ทำให้คนตรงหน้าเริ่มตะกุกตะกัก

"ดะ อื้อ ดาเองค่ะ"เธอรีบพูดขึ้นอย่างว่องไวเพราะกลัวมันจะไม่ทันเวลา

 

"หึ ดีครับ ถ้าหนูเป็นเมียเฮียแล้ว กรุณาไปเปลี่ยนชุดให้มันยาวกว่านี้แล้วใส่กางเกงซับด้วย" ผมปล่อยมือออกจากน้องสาวของเธอ

 

ถึงเธอจะเดินทางคือฟึดฟัดออกไปแต่เธอก็มีทีท่าว่าจะปฏิเสธคำพูดของผม

 

-------------------------------------------

มาแล้วนะ

ทุกคน

ฝากติดตามด้วยน้า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น