ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : NOTLOVE EP5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 687

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2564 16:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
NOTLOVE EP5
แบบอักษร

 

 

"เหรอคะ? หวานก็คิดแบบนั้นค่ะ ถ้าชินได้ยินคงดีใจนะคะ"

 

"เธอคงจะชอบมันล่ะสิ?"

 

"หวานเปล่านะคะ..."จะปฏิเสธทำไม มองก็รู้ แต่ช่างแม่งเถอะ เธอจะชอบใครก็เกี่ยวกับผม

 

"วันหลังไม่ต้องกลับกับใครนะ มันอันตราย"

 

"แต่ชินเค้าเป็นเพื่อนหวาน ไม่อันตรายหรอกค่ะ"ยังจะพูดอีก

 

"แต่ยังไงก็ช่าง เราต้องระวังตัวไว้ก็ดี วันนี้เราจะไปกับคนอื่นอยู่แล้วนะหวาน รู้จักกันดีพอหรือป่าวก็ไม่รู้ อย่าไว้ใจใครง่ายสิ"

 

"ก็พี่เรย์มารับช้า...อีกอย่างชินก็ไม่ใช่คนอื่น"นี่เธอมันดื้อจริงๆเลย ทั้งซื่อทั้งดื้อ

 

"ขอโทษ...วันหลังจะไม่ปล่อยให้รอนานแล้วกัน"เพราะแท้ที่จริงแล้วผมเองที่ผิด ผมจะโทษไข่หวานก็ไม่ถูก

 

"ไม่เป็นไรค่ะ ถือว่าเราหายกันที่หวานปล่อยให้พี่เรย์รอตอนเช้า"หึ! เทียบกันได้ที่ไหน เมื่อเช้าผมรอเธอแค่ไม่กี่สิบนาทีเอง แต่ก็ดีแล้วที่เธอไม่ได้คิดโกรธอะไร

 

"พี่เรย์คะ....ตรงนั้นมันมีงานอะไรหรือป่าวคะ?"ไข่หวานถามผมพรางชี้ไปตรงนั้น ที่มีแสงไฟสลัว กับคนที่เดินเยอะแยะ พร้อมกับร้านต่างๆที่มีวางขาย

 

"ตลาดนั้นน่ะ อยากลงไปเดินดูของ หรือซื้ออะไรมั้ย?"ผมถามเธอ ดูแล้วเธอน่าจะอยากไป

 

"ได้เหรอคะ?"เธอหันมาถามผมตาแวววาว

 

"หรือจะไม่เดิน?"

 

"เดินค่ะเดิน"เธอเอ่ยแบบนั้นผมก็ชะลอรถและตีไฟเลี้ยวเข้าไปจอดเทียบใกล้ๆตลาด

 

"คนเยอะจังเลยค่ะ"เธอพูดขึ้น เมื่อเดินเข้ามาข้างในแล้ว คนทั้งเยอะ พอเยอะแล้วก็จะเบียดกันไง ไม่พอมันอาจหลงกันอีก

 

"....." ผมไม่ตอบอะไร ได้แต่ปรายตามองร่างเล็กที่มองของแต่ละอย่างที่เดินผ่านมา ซึ่งมันก็น่าจะปกติของพวกผู้หญิงที่ส่วนใหญ่จะชอบเดินชอปปิ้งกับของต่างๆไม่ว่าจะที่ไหน

 

"อุ้ย!... ขอโทษค่ะ"และเมื่อคนมันเยอะ ทำให้ไข่หวานโดนเบียดจนใบหน้าเธอมาประชิดที่หลังของผม และก็เอ่ยขอโทษด้วยความรู้สึกผิด แต่ไม่นานเธอก็เปลี่ยนเป็นไปสนใจของต่างๆที่เดินผ่านแทน

 

 

"...?"เธอทำหน้าสงสัยมาที่ผม เมื่อผมจับมือของไข่หวานมาเกาะไว้ที่แขนของผม

 

"เกาะไว้ คนเยอะเดี๋ยวจะหลงกัน"ผมบอกเธอออกไป ทำให้เธอพยักหน้าเข้าใจให้ตัวเอง

 

 

ทั้งสองต่างก็เดินไป ซื้อของไป แต่เรย์หารู้ไม่ ว่าผู้หญิงตัวเล็กที่ได้กอดแขนเค้านั้นได้แต่ยิ้มเขินที่ชายหนุ่มทำอย่างนี้กับเธอ ใจเต้นแรงเมื่อเงยหน้ามองเค้า กับการกระทำแบบนี้ ทำให้ไข่หวานนั้นยากที่จะลืมรักแรกตั้งแต่เด็กๆ และยิ่งตอนนี้ทำให้เค้านั้นไม่คิดที่จะตัดใจเลย

 

ผู้หญิงเดินผ่านต่างก็หลงใหลในความหล่อของคนตัวสูง แต่ก็ได้แค่มอง เพราะเกรงใจผู้หญิงอีกคนที่กอดแขนเค้าอยู่ข้างๆกาย แต่บางคนกลับส่งสายตาหวานให้ชายหนุ่มบ้าง แต่เค้าไม่สนใจเพราะวันนี้เค้าเหนื่อย ไม่มีอารมณ์แม้แต่จะโปรยเสน่ห์ใส่ใคร

 

และผู้ชายที่เดินผ่านสวนไปมาก็ต่างก็สนใจในความใบหน้าหวานที่ยิ้มแย้มโดยที่หญิงสาวนั้นไม่รู้ตัวเลยว่าเป็นจุดสนใจของผู้ชายหลายคนในนี้ แต่ผู้ชายก็ได้แค่มองเท่านั้นและก็ไม่กล้าพอเพราะสายตาของใครบางคนที่จ้องมาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ทำให้คิดว่าเค้าสองคนนั้นคือคนรักกันไม่มีผิด

 

"พี่เรย์หยุดก่อนได้มั้ยคะ"ไข่หวานเอ่ยขึ้นเมื่อสะกิดเรย์ ตอนหยุดอยู่หน้าร้านจำพวกของกรุบกริบที่น่ารักๆ

 

ไข่หวานเดินเข้ามาหยิบดูกิ๊บติดผมอันเล็กๆ ซึ่งมันน่ารักเหมาะกับเธอ

 

"นี่ค่ะ เท่าไหร่คะ?"ไข่หวานยื่นของให้แม่ค้าพร้อมกับถามราคา

 

"265 บาทจ้ะ"แม่ค้าตอบพร้อมกับยื่นถุงที่มีของที่ไข่หวานเลือกซื้อ ไม่ทันที่ไข่หวานจะส่งเงินแบงก์ร้อยสามใบส่งให้แม่ค้า เรย์ก็ยืนเงินแบงก์ห้าร้อยส่งก่อน ทำให้ไข่หวานมือค้างกลางอากาศ และเก็บเงินลงในกระเป๋าตัวเองในที่สุด

 

"อ่ะ ของๆเธอ พี่ซื้อให้"เรย์ส่งของที่เพิ่งได้มาให้ไข่หวานอย่างไม่ใส่ใจ

 

"จริงๆพี่เรย์ไม่ต้องซื้อให้หวานก็ได้นะคะ..."หญิงสาวพูดออกมาแบบนั้น แต่ก็หยิบเอาของจากเรย์แต่โดยดี ลึกๆแอบดีใจที่มีคนคอยจ่ายเงินให้ แล้วยิ่งเป็นเรย์.... ผู้ชายที่เธอนั้นปลื้มเค้ามานานตั้งแต่เด็กๆ ไม่เคยเปลี่ยน

 

"อยากซื้อให้ ของแค่นี้ ไม่ทำให้พี่อดอยากหรอก"เพราะปกติเวลาเค้ามากับผู้หญิงคนไหน เค้าก็เป็นคนจ่ายให้ ไม่ว่าจะรองเท้า กระเป๋า แบรนด์เนมต่างๆ ราคาแต่ละอย่างเกือบแสนทั้งนั้น มันชินจนเป็นนิสัยแล้วล่ะ

 

"ขอบคุณนะคะ"

 

 

@คอนโด

 

"พี่เรย์จะเข้ามาทานอะไรก่อนมั้ยคะ?"เมื่อกลับถึงคอนโด เรย์อาสาที่จะมาส่งไข่หวานที่ห้อง เพราะของที่เธอซื้อมันเยอะมาก เธอถือคนเดียวไม่ไหวหรอก... 'คนอะไร ซื้อของเยอะ อย่างกับไม่เคยเดินตลาด' เรย์ได้แต่คิดในใจ

 

"ไม่ละ พี่กินจนอิ่มหมดแล้ว"เพราะระหว่างทางที่เดิน ไข่หวานก็ซื้อมันซะเกือบทุกอย่าง เดินไปกินไป จนตอนนี้เค้าอิ่มไปหมดแล้ว

 

"ขอบคุณพี่เรย์สำหรับวันนี้มากนะคะ วันนี้สนุกมากเลยค่ะ"เธอว่าพร้อมกับสแกนคีย์การ์ดเปิดประตูห้อง แล้วหันมาเอาของจากเรย์

 

"พรุ่งนี้มีเรียนกี่โมง?"เค้าเอ่ยถาม เพราะจะได้รู้เวลา

 

"บ่ายค่ะ"ไข่หวานตอบ พร้อมกับส่งยิ้มตานี่ไป

 

"อืม... อ๋อ พี่อยากจะบอกอะไรเราเรื่องหนึ่งนะ ว่าอย่าชวนผู้ชายคนไหนเข้าห้อง นอกจากพี่ เหมือนเมื่อกี้ที่ชวนพี่อีก เข้าใจมั้ย? " เพราะเค้านึกห่วง ผู้ชายคนไหนถูกเอ่ยชวนแบบนี้ก็คิดทำเรื่องอย่างว่ากันทั้งนั้นแหละ

 

กันไว้ก่อนก็ดี เธอมันยิ่งซื่ออยู่ด้วย น่ารักแบบนี้ ใครๆก็อยากได้เธอ ขนาดไปมหาลัยได้แค่สัปดาห์เดียว ก็มีผู้ชายสนใจเธอเป็นว่าเล่น เพจต่างๆในมหาลัยก็ลงรูปเธอบ่อย ทำให้คนรู้จักเธอเยอะอยู่พอสมควร แต่ยัยนี่มันจะไปรู้อะไร ใครเข้ามาทักมาคุยด้วย ก็ยิ้มให้ทุกคน เหอะ! คิดแล้วก็หงุดหงิด....

 

หงุดหงิดที่ต้องมาคอยดูแลเธอ

 

เรย์ว่าจบก็เดินกลับไปที่ลิปเพื่อขึ้นห้องตัวเองทันที ปล่อยให้ไข่หวานอมยิ้มหน้าแดงอยู่หน้าห้องเพราะประโยคเมื่อกี้ พอนึกได้ก็รีบสะบัดหัวตัวเองสองสามที แล้วเข้าห้องไป

 

 

 

 

 

 

.....................................

 

เสริฟให้อ่านอีกตอนค่าาา

 

สามารถติชมกันได้น้าาา❤️

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น