ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

นายเอกไม่ได้อ่อนแอ

ชื่อตอน : นายเอกไม่ได้อ่อนแอ

คำค้น : ตอนที่5 ไม่ได้อ่อนแอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.พ. 2564 13:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นายเอกไม่ได้อ่อนแอ
แบบอักษร

พาร์ท เซน 

"มึงมองหาดิวะ!" ผมให้ลูกน้องช่วยกัันมองหารอบๆในรถ

"นายครับ!นั่นครับ คุณสตาร์!" ผมรีบมองไปทางที่ลูกน้องชี้ ใช่! สตาร์นั่งหน้าบึ้งอยู่ ผมรีบลงจากรถวิ่งไปหาร่างบาง

"สตาร์!" ร่างบางเห็นผมละจะวิ่งหนีแต่ผมจับมากอดไว้แน่น ลูกน้องที่เห็นนายตนทำอย่างงั้นก็รีบหันหลังไม่มอง

" ปล่อยดิวะ! ผมผิดมากไม่ใช่รึไง" ร่างบางพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดผม ตอนนี้มันมืดมากเลยไม่ค่อยมีคนเดินเยอะ

"ขอโทษ! กูขอโทษ" ร่างบางบางนิ่ง

"ผมอยากกลับบ้าน" คำนี้ยิ่งทำให้ผมกอดลัดเเน่นกว่าเดิม ไม่เอา ไม่ให้ไป ดาวดวงนี้ต้องอยู่กับผม ผมจะไม่ยกให้ใครหน้าไหน!

"มันลวนลามผม แต่คุณไม่ฟังผมก่อน!" ใช่ ผมผิดที่ไม่ฟังคนสำคัญของผมก่อน ผมกลับไปฟังไอเชี่ยนั่นและตะคอกใส่คนที่ไม่ผิดอีก ผมผิดเอง

"ขอโทษ ไม่ให้ไป อยู่กับฉันนะ"

"ทำไม เราพึ่งรู้จักกันคุณพาตัวผมมา บังคับผม คุณต้องการอะไรกันแน่วะ" ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะทำอะไร ทำไมถึงต้องพาคนที่พึ่งเห็นหน้าไม่กี่วันเข้ามาอาศัยอยู่ที่บ้าน ทำไมถึงโหยหาอยากให้อยู่ในสายตาตลอด ทำไมทั้งที่รู้ว่าพาเด็กนี่มาอยู่ข้างกายเค้าจะเป็นอันตรายเพราะผมเป็นมาเฟียพวกศัตรูต่างอยากจะใช้จุดอ่อนนั้นทำลายด้วยกันเอง เราสบตามองกัน

" ไม่รู้ " ผมตอบได้เเค่นั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกัน จะให้ทำยังไง มันไม่อยากเสี่ยงผมยังไม่อยากอ่อนแอ

"เห้อ คุณนี่มัน" ร่างบางถอนหายใจให้กับคำตอบผม

"ก็ได้แต่ปล่อยก่อนหายใจไม่ออกเนี่ย" ผมค่อยๆถอนกอดออกทั้งๆที่ในใจยังอยากกอดนานๆ

"เอ่อ นายครับ พวกที่ลวนลามคุณสตาร์ทำยังไงกับพวกมันต่อดีครับ"

"ทำให้มันหลาบจำ ว่าอย่ามายุ่งกับคนของฉัน"

"ครับนาย"

"กลับกัน" ผมหันไปบอกร่างบางที่ตอนนี้กำลังทำหน้างงว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่ลวนลามตน ผมขอไม่บอกดีกว่าคงอาจได้เข้าโรงบาลถ้าทนตีนลูกน้องผมไหวแต่ถ้าตายก็แค่เป็นอาหารให้ลูกๆผม อะไม่ใช่คนนะครับก็เเค่ เสือ สิงโต จระเข้ที่เลี้ยงไว้กำจัดหลักฐาน ผมบอกเเล้วผมเลวกว่าที่คิด ผมให้ลูกน้องขับรถไปส่งร่างบางที่บ้านใหญ่ก่อนและเดี๊ยวผมตามไปต้องเคลียร์เรื่องที่ก่อไว้ก่อน

"เป็นไงบ้างที"

"เรียบร้อยแล้วครับ"

"อือ งั้นกลับกัน"

"นายครับ ทำไมอยู่ๆนายถึงดูอารมณ์เย็นลงหละครับ" อะไรของมันอยู่ดีๆก็ถามแปลกๆ ผมไม่ได้ว่าหรอกครับเพราะผมกับมันเป็นเพื่อนกันติดตรงที่ มันชอบพูดเพราะเนี่ยเเหละครับ

" ไม่รู้เว้ย!"

" คงเป็นคุณสตาร์สินะครับ" ไอนี่พอจะกวนตีนก็กวนได้โล่จริงๆ ผมหละอยากถีบหน้าที่ยิ้มมุมปากนันจริงๆ ผมไม่รอเถียงกับมันรีบลงไปขึ้นรถเพื่อที่จะตามคนที่ให้กลับไปก่อนแล้ว

พาร์ท สตาร์ 

ทุกคนตอนเเรกคิดว่าผมวิ่งออกมาแล้วจะร้องไห้สินะครับ คิดผิดแล้ว ผมไม่ใช่นางเอกในละครนะครับอ่อนแออะไรโดนด่าก็ร้องไห้ผมละอยากจะกระทืบคนที่ไม่ฟังผมก่อนอย่างไอคนเผด็จการนั่นเลย หึ นึกละหงุดหงิด

"คุณสตาร์ครับถึงแล้วครับ" พี่สิงห์บอกผม และก็มีคนมาเปิดประตูให้ผม เห้อ ตูละเบื่อกับการต้องให้ใครมาดูเเลจริงๆ

"คุณสตาร์ครับ ป้าสาแกเตรียมกับข้าวไว้ให้เเล้วครับ" เออจริง พูดถึงข้าวแล้วหิวเลย ผมบอกขอบคุณทุกคนเสร็จก็เดินตามพี่สิงห์มาที่ห้องรับประทานอาหาร กินคนเดียวทำไมโต๊ะต้องใหญ่ด้วยวะ

"พี่สิงห์ไม่กินหรอครับ"

"ไม่ดีกว่าครับ "

"ก็ได้ครับ" ผมไมค่อยชอบตื้อใครด้วยสิ

"เป็นไงคะ อร่อยใช้ได้ไหมคะ" ผมหันไปตามเสียงเป็นป้าคนนึง ดูน่านับถือน่าจะ50กว่าๆ คนนี้คงเป็นป้าสาสินะ ผมยิ้มแล้วพยักหน้า

"อร่อยมากครับ"

"ตายจริง น่ารักจังเลยนะคะ" แหะๆจะมีสักวันไหมเนี่ยที่จะโดนชมว่าหล่อเนี่ย ใครเค้าชมผู้ชายว่าหล่อเนี่ย

"อ้าวนายกลับมาแล้วหรอคะ" ไอจอมเผด็จการเดินมาพร้อมพี่ทีที่ตามมาด้านหลังแล้วไปยืนรวมกับพี่สิงห์ ส่วนร่างสูงก็ลงมานั่งลงด้านหน้าผม ป้าสาก็ตักข้าวให้

"พรุ่งนี้หยุดใช่ไหม" หืม? เค้าถามผมใช่ปะ เเล้วก็คงจะถามผมจริงๆช้อนตามามองซะขนาดนั้นผมเลยพยักหน้าไปเพราะเคี้ยวข้าวอยู่

"ไปกับฉันที่ทำงาน"

" โอ๊ย จะลากไปไหนอีกเนี่ย" ผมบ่นออกมาเบาๆ แต่ก็จงใจให้คนตรงหน้าได้ยินแต่เพราะในห้องรับประทานอาหารมีแต่ความเงียบทุกคนที่อยู่ตรงนั้นจึงได้ยินหมด สิงห์นิ่งอึ้งไปกับคำพูดของร่างบาง

"คุณสตาร์..." ป้าสาแสดงสีหน้ากังวลที่ผมพูดเเบบนั้นออกไป เพราะกลัวว่าร่างบางอาจโดนดุได้ที่ไม่พูดให้เคารพคนเป็นนาย ส่วนพี่ทีก็ยิ้มมุมปากกับการกระทำที่กล้าหาญของร่างบาง

"แปปเดียว ไม่นาน" ร่างสูงพูดออกมาทำให้ป้าสากับสิงห์ตะลึงเข้าไปอีกที่คนเป็นนายไม่โกรธเเละยังพูดเหมือน อ้อนวอนให้ไปด้วยกัน

"อืมๆไปก็ได้ กี่โมงอะ"

" 8โมงถึงเที่ยง"

"นี่ไม่นานเลยใชไหม" ตั้ง 3 ชั่วโมงที่ผมต้องนั่งอยู่เฉยๆหรือจะใช้ผมอีก

"จะรีบคุยให้เสร็จ" อึก เสียงกลืนน้ำลายของสิงห์กับป้าสาที่ไม่เคยเห็นการกระทำของผู้เป็นนายที่ไม่เคยยอมฟังใครหรือเถียงกับใครได้ขนาดนี้นอกจากร่างบางที่ทำให้นายตนไม่โกรธกับคำพูดของร่างบางที่เป็นสิ่งต้องห้ามของทุกคนที่จะพูดกับมาเฟียตัวพ่อ แถมยังเร่งเวลาไม่ให้ร่างบางบ่น

ในความคิดที หึ ถ้าพี่เดชมาเห็นภาพนี้มีหวังร้องไห้แน่กับการกระทำที่ยอมคนอ่อนแอกว่า

ผมกินข้าวเสร็จก็ช่วยป้าสาเก็บจานข้าวถึงจะโดนห้ามผกยืนยันจะช่วยเลยส่งสายตาไปให้ร่างสูงว่าผมจะช่วยป้าสา ร่างสูงเห็นเลยบอกให้ป้าสายอมให้ผมช่วย พอเข้ามาในครัว นี่จะใหญ่ทุกที่ไม่ได้นะเว้ย พอผมเข้ามาสาวใช้ที่นั่งพักอยู่เห็นผมก็ลุกขึ้นก้มหัว ทำไมต้องกลัวผมกันด้วยหน้าผมมันน่ากลัวรึไง

"ตามสบายเถอะ ป้าสาครับผมล้างให้นะครับ" ผมบอกสาวใช้ทุกคนเสร็จ ก็หันมาบอกป้าสาว่าจะชวยล้างจาน

"ว๊าย ไม่ได้นะคะเดี๊ยวป้ากับพวกนี้ทำเองค่ะ "

" ไม่เอาหน่าครับ ผมทำดีกว่ามาครับ" ผมแย่งถาดจานมาจากมือป้าสาเเล้วเดินไปที่ซิ่งล้างจาน ป้าสาก็ตามมาช่วยผมพวกสาวใช้ก็เดินช่วยกันทำความสะอาด

"ล้างเสร็จแล้ว ผมขอตัวนะครับ พักผ่อนกันด้วยนะครับ" ผมพูดเสร็จก็เดินออกมาจากครัว

ฝั่งด้านสาวใช้ ที่ชื่อลิซกับเล ทั้งคู่เป็นแฝด

" หึ้ยยย ป้าคุณสตาร์เป็นคนดีจังเลยอ่า" ลิซพูดด้วยสีหน้าชื่นชมเเละตื่นเต้นที่ได้เห็นสตาร์ใกล้ๆ

"จริง หล่อน่ารักสวยในเวลาเดียวกันเลยอะแก" เลก็เห็นด้วยกับแฝดตนเองเเปลกใจที่สตาร์ดีไปทุกอย่าง

"แถมไม่ดุเราด้วยที่นั่งพัก หึ้ย คุณสตาร์นี่สินะคนที่นายเลือกจริงๆ" ทั้งสองพูดพร้อมกัน

"ดีกว่าพวกผู้หญิง ผู้ชายที่เป็นแค่คู่นอนอีก พวกนั้นอะนะชอบวางตัวว่าจะได้เป็นนายหญิง เอาแต่สั่งๆอย่างกับเจ้าของบ้าน" ลิซบ่นร่ายยาว เลก็พยักหน้าเห็นด้วยกับแฝดตน

"พอๆ ไปทำงานไป เห้อนี่แหละคนที่เหมาะเเก่คำว่านายหญิง" ป้าสาพูดมาอย่างชื่นชมที่เจอคนที่เหมาะสมเเก่นายของตนที่เห็นมาตั้งแต่เกิด ป้าสาเลี้ยงดูเซนมาตั้งแต่เด็กเหมือนเดชกับทีสามคนนี้เป็นคนที่ทีไว้ใจมากที่สุด และกำลังจะมีคนที่สี่ที่จะไว้ใจพิเศษกว่าใคร

ไรท์ ; ทุกคน รอติดตามด้วยน้าฝากกดไลค์ คอมเม้นบอกความรู้สึกว่าพ่อมาเฟียกับน้องสตาร์เป็นอย่างไรบ้าง อยากเห็นรีแอคนะจ๊ะ 

ความคิดเห็น