ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ลักหลับ

คำค้น : ตอนที่4 ลักหลับ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2564 11:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลักหลับ
แบบอักษร

พาร์ท เซน 

เมื่อคืน

"ห๊ะ?!ขนมาแล้ว!" ร่างบางที่กำลังโวยวายด้านหน้าผมควรทำไงดีครับ

"อย่าตะโกน ฉันเตือนไปแล้วนิ" ผมบอกแบบหงุดหงิดที่คนตรงหน้าไม่ฟังในสิ่งที่ผมเคยพูดไปแล้ว

"อึก ก็มัน....โอ๊ย และจะให้ผมนอนที่ไหน"

"ห้องฉัน"

"ห๊ะ!!?" ไม่ใช่เสียงห๊ของคนตรงหน้าผมหรอกครับเพราะอ้าปากค้างไปแล้วแต่เป็นเสียงห๊ะของลูกน้องผมต่างหาก

"นะนี่คุณจะให้ผมไปนอนกับคุณ"

"ใช่ กินเสร็จก็ขึ้นห้องไปฉันจะทำงานต่อก่อน" ผมบอกไปเพราะมีงานด่วนเข้ามาเลยจะเคลียร์ให้เสร็จๆไป

"ไม่เอาอะ ผมขอนอนห้องอื่นไม่ได้หรอ" ผมรู้เลยว่าสายตานั้นกำลังอ้อนผม หึ ถึงผมจะชอบที่โดนอ้อนแต่ความอยากให้นอนด้วยกันมันชนะกว่าสายตานั้น

"ขึ้นไป" ผมบอกแค่นั้นก่อนจะเดินออกไปที่ห้องทำงาน และก็ได้ยินเสียงโวยวายจากในห้องที่เดินออกมา

"นายครับ"

"ว่า?"

"นี่คือบัญชีของผับ S และนี่ก็ข้อมูลของคนที่ส่งพวกสามคนนั้นมาครับ" ทีรายงานผมทีเป็นคนสนิทที่ผมไว้ใจที่สุดทีไม่เคยทำอะไรให้ผมผิดหวัง

"อือ ที"

"ครับ?"

"พรุ่งนี้บอกทุกคนเกี่ยวกับสตาร์ให้รู้และบอกด้วยว่าสตาร์อยู่ที่นี่ในฐานะอะไรอย่าให้พวกหมาได้เห่าหอนใส่คนของฉันเด็ดขาด" ผมสั่งทีออกไปทีรับทราบเพราะเค้าคงรู้ว่าผมสนใจสตาร์ขนาดไหน

ผมทำงานเสร็จก็เดินขึ้นห้องมาพอเปิดมาก็เจอร่างบางนอนตรงโซฟาปลายเตียง หึ นี่กลัวกันขนาดนี้เลยรึไงแต่ไอเสื้อที่ใส่อยู่เนี่ยเหมือนจะอ่อยซะมากกว่าเสื้อขาวที่ตัวใหญ่กว่ากางเกงขาสั้นที่ถูกเสื้อคลุมจนคิดว่าไม่ได้ใส่ ร่างสูงเดินไปหยุดตรงร่างบางและอุ้มในท่าเจ้าสาวและเอาไปนอนที่เตียงร่างสูงต้องข่มอารมณ์ไว้เพราะกินหอมที่หอมกว่าปกติเพราะร่างบางพึ่งอาบร้ำเสร็จไม่นาน

"พอหลับก็อย่างกับคนละคน" ผมก้มไปหอมที่แก้มร่างบางเบาๆเเละลุกไปอาบน้ำ พอออกมาจากห้องน้ำนี่แหละอ่อนของจริง นอนยังไงให้เสื้อถกขึ้นวะผมกดอารมณ์ตัวเองและเอาเสื้อลงเพื่อปิดผิวเนียนที่น่าทำรอยให้รู้ว่าเป็นของใคร ขอนิดนึงจะเป็นไรไหมวะ ผมค่อยก้อและสูดดมกลินหอมที่ตัวของร่างบางกลิ่นหอมเฉพาะตัวจริงจากนั้นร่างสูงก็เริ่มลากลินไปเลียที่ซอกคอดูดจนเป็นลอยกุหลาบ2-3จุดและพอเพราะร่างบางจะตื่นผมกะชับเอวของร่างบางมากอดรู้สึกวันนี้น่านอนแหะ ผมหลับตาลงและนี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ผมไม่ใช้ยาเพื่อให้นอนหลับ

พาร์ท สตาร์ 

ทำไมผมรู้สึกหนักๆช่วงเอววะ ผมค่อยลืมตาห้องเดิมที่โครตจะใหญ่เเต่เดี๋ยวนะผมจำได้ว่าผมนอนที่โซฟาใช่ไหมละทำไม.....มาเตียงได้วะละเมออ้อไม่น่าใช่เเละไอหน้าอกนี่คืออะไร ผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นก็เห็นหน้าคมจมูกโด่งคิ้วเข้มฉบับมาเฟียเด๊ะผมค่อยๆขยับเพราะกลัวคนที่กอดผมอยู่จะตื่นเห็นงี้ผมก็มีมารยาทนะครับ

"อื้ออ" ร่างสูงร้องออกมาเมื่อรู้สึกถึงเเรงยุกยิกในอ้อมกอด

"คุณ คุณตื่นก่อนดิ"

"หืม?นอนต่อ" ร่างสูงไม่พูดอย่างเดียวเเล้วกะชับเอวบางขึ้นเพราะเค้าไม่เคยนอนได้เต็มอิ่มขนาดนี้

"ไม่ได้ ผมมีเรียน"

"เห้อ เรียนบ่ายไม่ใช่?" เห้ย?รู้ได้ไงวะ

"รู้?"

"นอนต่อ"

"อึก ก็ได้ๆแต่อย่ารัดเเน่นดิหายใจไม่ออก" ผมรู้สึกว่าคนตรงหน้าผมอย่างกับเด็ก เด็กขี้เซาซะด้วยผมคงต้องยอมนอนต่อแหละครับ

"อื้ออออ"

"หืม?ทำให้ตื่นหรอ" ผมหรี่ตามองหาเสียง อ้าตื่นแล้วสินะ

"นอนต่อก็ได้นะพึ่ง9โมงเอง"

"อือ อื้อออ!!"อะไรเนี่ยอยู่ดีๆก็จูบยังไม่ได้แปลงฟันเลยเอ้ย นั่นไม่ใช่ประเด็นจูบกูไมเนี่ยยย

"มอนิ่งคิส" มอนิ่งคิส?โอ๊ยทำกูเป็นสาวไปได้

"หิวก็ลงไปกินข้าว" ร่างสูงบอกร่างบางเสร็จก็ออกจากห้องไป

ผมรีบลุกไปอาบน้ำแต่งตัว และลงมาข้างล่างเพื่อเตรียวตัวไปหาเพื่อนแม่งพอชาร์ตแบตโทรศัพท์มีแต่งแจ้งเตือนต้องรีบไปหาเดะโดรเค้นกว่าเก่า

"รับอะไรดีคะคุณสตาร์" แม่บ้านคนนึงเดินมาทางผมและก้มหัวถาม

"เอ่อ ข้าวต้มก็ได้ครับ และก็ไม่ต้องมีคุณก็ได้ครับ" ไม่กล้าปฏิเสธเลยก้มหัวถามขนาดนี้ และก็ไม่ชินเวลามีคนเรียกคุณนำหน้าด้วย

"ไม่ได้หรอกค่ะ ยิ่งเป็นนายหญิงในอนาคตด้วย" ผู้หญิงคนนั้นพูดเสร็จก็เดินไปทางครัว เดี๋ยวนะนายหญิง นายหญิงไหนวะกูผู้ชายยยยย ผมกินข้าวต้มเสร็จก็เดินออกมาหน้าบ้านปัญหาคือ ผมไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหนจะไปมหาลัยยังไง

"คุณสตาร์ครับ ผมสิงห์จะมาทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้คุณสตาร์ครับ" ห๊ะ?นี่มันอะไรกันวะเนี่ยผมไม่ชินกับการให้ใครมาก้มหัวจริงๆนะ ถึงที่บ้านผมจะมีแม่บ้านแต่ผมก็ให้ทุกคนทำเป็นกันเองไม่ใช่แบ่งชนชั้นขนาดนี๊

"ไม่เป็นไรครับผมขับเองดีกว่าเเค่บอกทางไปมหาลัยผมพอครับ"

"ไม่ได้ครับคุณทีรับสั่งจากนายใหญ่ให้พวกเราคอยดูเเลคุณสตาร์ครับ" โอ๊ยจะปฏิเสธไงวะเนี่ย

"เห้อ ก็ได้ครับ"

"เชิญครับ" เปิดประตูให้อีกเพื่อนผมเห็นมีหวังโดนเเซวแน่กู

"เอ้อพี่สิงห์ นายใหญ่อะไรนั่นเค้าชื่ออะไรนะ"

"อ๊ะ?คุณสตาร์ไม่ทราบหรอครับ นายใหญ่ของเราชื่อว่าคุณเซนครับ"

"อื้มม เซนสินะ"

ถึงมหาลัยตอนเเรกผมบอกว่าจะกลับเองแต่คุณสิงห์บอกว่าเป็นหน้าที่ของคุณสิงห์เลยขอมารับยืนยันจะมารับไอเราก็ไม่กล้าปฏิเสธ

"ไอสตาร์ มานี่ เล่า"ไอโฟทพอเจอก็ให้ผมพูดแบบไม่อ้อมค้อมเลยไม่น่าจะใช่ห่วงเสือกล้วนๆ

"เออ ไปเอาข้าวให้พวกกูก็หายไปเลยโทรไปแบตมึงก็หมดไปหอก็ไม่อยู่ ไปไหนมามึงอะ!" ไอบิ๊กถามโครตกดดันให้บอกไงวะโดนลักพาตัว โดนจับ? โดนบอกว่าถูกใจ

"คือ....ว่า ไปเรียนปะอาจารย์เข้าสอนละมึง" วิ่งสิครับผมไม่นั่งโง่ให้โดนซักถามหรอก

"อ้าว เห้ย!?"

15:52

"โอ๊ยย อาจารย์ป้าสอนเกินเวลาอีกแล้วววว"

"มึงควรชินนะไอโฟท" ไอบอสหันไปบอกให้เพื่อนทำใจ

"เออ กูกลับก่อนนะ" ผมรีบบอกเพราะเห็นพี่สิงห์ยืนรออยู่หน้าคณะ

"เอ้า ไอ ไอสตาร์!" ไอบิ๊กเรียกผม หึ ใครสนเพราะพรุ่งนี้ไม่มีเรียนมันถามผมไม่ได้หรอกว่าขึ้นรถใคร

"คุณสตาร์ครับนายใหญ่บอกว่าให้พาคุณสตาร์ไปที่ทำงานครับ"

"ไอเผด็จการ ก็ได้ครับ"

 

ไรท์ : เป็นไงบ้างทุกคนหนุกไหมอะฝากดไลค์คอมเม้นด้วยนะ เรื่องนี้เมียเป็นใหญ่น้า 

ความคิดเห็น