ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ปล่อยกู!

คำค้น : ตอนที่3 ปล่อยกู

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.พ. 2564 21:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปล่อยกู!
แบบอักษร

พาร์ท เซน 

ผมที่มาคุยกับคุณเหมเจ้าของมหาลัยเสดก็เตรียมตัวจะหาร่างบางที่อยู่ในมหาลัยเพราะผมรู้ตารางเรียนของร่างบางแล้วจากคุณเหมแต่ตอนที่จะกำลังสั่งลูกน้องให้ตามหาก็เห็นร่างบางกำลังเดินไปอีกทางผมเลยให้ลูกน้องกระจายกันออกไปเพื่อไม่ให้ร่างบางกลัวและเดินตรงไปที่ร่างบางที่กำลังก้มหน้าอยู่

"อ๊ะ!?ขอโทษครับ"

"หึ ไม่เป็นไร"

"หืม? เอ่องั้นผมขอตัว..."

"เดี๋ยว"

"มีอะไรรึป่าวครับ?" ผมมองสำรวจใบหน้ากับดวงตาที่อยากเอามาครอบครองเสียงที่ทำให้เค้าอารมณ์ดี

"สตาร์"

"รู้จักผม?" ร่างบางเอานิ้วชี้เข้าหาตัวเอง และเอียงคอนิดหน่อยทำให้ผมละสายตาจากท่าทีที่น่ารักไม่ได้ อ่า เด็กนี่มันยั่วผมอยู่รึป่าววะ

"หึ จำกันไม่ได้หรอ"

"คุณ.....อ้อเมื่อคืนใช่ปะ!" ร่างบางหลุดพูดสิ่งต้องห้าม นั่นคือการพูดแบบเสมอกันกับนายใหญ่ทำให้ลูกน้องที่เเอบมองอยู่คิดว่าเด็กคนนั้นโดนสั่งสอนแน่แต่คิดผิดมันกลับทำให้ร่างสูงยิ้มพอใจกับท่าทีของร่างบาง

"ฉันมารับตัวนาย"

"อ้อ....ห๊ะ?! รับตัว!"

"ใช่" ก็นะครับขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าพ่อมาเฟียถูกใจอะไรก็อยากได้สิ่งนั้นมาและสิ่งที่ตอนนี้ผมอยากได้คือดาวที่เป่งปะกายตอนนี้มาเป็นของตัวเอง

"นี่มึงบ้าปะเนี่ย!"สรรพนามเริ่มเปลี่ยนเมื่อร่างบางได้ยินสิ่งที่ร่างสูงพูด

"หึ ไม่น่ารักเลยนะ"

"ทำไมกูต้องน่ารัก! ไปไหนก็ไปอย่ามายุ่งกับกู" ร่างบางพูดพร้อมกับเดินหันหลังเตรียมตัวจะจากไปแต่ก็ต้องหยุดเมื่อเห็นชายชุดดำยืนล้อมไม่มีทางหนี ถ้าถามว่าทำไมไม่มีใครเห็นละช่วยเพราะผมไล่ให้ออกจากที่นั่นจนหมดเพื่อสั่งลูกน้องได้สะดวก

"นี่มันอะไรวะ!?"

"ก็อย่างที่เห็นฉันมารับตัวนาย"

"นี่!แม่ง"

ตึก!

"โอ๊ย!" ไม่ใช่เสียงร้องผมนะครับแต่เป็นเสียงของลูกน้องผม ร่างบางเตะเข้าที่เป้าเต็มๆก่อนจะวิ่งอออกไป

"ตามไป เอาตัวมาให้ฉันถ้ามีรอยแม้แต่นิดเดียวคอพวกแกขาดแน่!" ผมสั่งลูกน้อง ทุกคนก็ต่างวิ่งตามไป อะไรที่ผมอยากได้ก็ต้องได้นี่แหละครับนิสัยมาเฟียอย่างผม

พาร์ท สตาร์ 

ตึก

"โอ๊ย!" เสียงของผู้ชายชุดดำที่โดนผมต่อย

"เห้ย!อย่าทำให้เป็นรอยเชียว!" แม่งเอ้ย!!นี่มันเรื่องอะไรวะเมื่อคืนคิดว่าไอหมอนั่นเป็นคนดีที่เเท้ก็พวกคนเลวๆ

"กูขอเตือน อย่ามาเข้าใกล้กู!"

"ขออภัยครับ เราจำเป็นต้องนำตัวคุณไปให้นายใหญ่"คนที่ดูเก่งสุดพูด

"หึ งั้นฝากไปบอกนายอะไรนั่นให้ไปตายซะ!"

"มึง!!" ไอผู้ชายชุดดำที่โดนผมต่อยกำลังจะเข้ามาจับผมผมเลยจัดการให้น็อคไป เห็นงี้เทควันโด้สายดำ คาราเต้ มวย กูเป็นหมดนะ

ตึก

"อักอึก โถ่เว้ย...." ผมรับรู้ได้ถึงแรงที่คอมันทำให้ผมเห็นเป็นภาพดำและไม่ได้สติ

"นายครับ เด็กคนนั้นยังไม่ตื่นครับ"

"ปล่อยให้นอนไป"

"ครับ" ผมได้ยินเสียงพูดและภาพลางๆแต่ก็ไม่มีแรงพอที่จะตื่น หลับอีกรอบก็ได้วะ

"อึก อะ เจ็บๆ" ผมจับที่คอรู้สึกยังเจ็บอยู่เลย ฟาดมาได้

"ที่นี่ที่ไหนวะ?......เชี้ย!กูโดนจับมานี่หว่า!!" ผมตื่นขึ้นมาและกำลังจะหาทางหนีแต่

ชึก !

กุญแจมือ! ไอเหี้ยนี่มึงจะเล่นไรกันวะเนี่ย พวกมันเป็นใครวะไม่ได้ถ้าร้องเสียงเรียกตอนนี้มีหวังแย่แน่ต้องคิดเเผนผมเคยเจอพวกบ้ากามมาเยอะแต่ไม่หนักเท่าครั้งนี้มันคิดจะทำอะไรผมกันแน่ มารับตัวกู?แต่กูไม่รู้จักมึงเลยเนี่ยนะ โอ๊ยคิดไรไม่ออกเลยวุ้ยยย

แกร็ก

"ตื่นแล้วสินะ "

"มึง!" ผมที่ลุกเข้าไปจะต่อยไอตัวต้นเหตุก็ต้องชะงักแม่งกุญแจมือล็อกอยู่

"หึ พูดจาไม่เพราะเลยนะ"

"ทำไมกูต้องพูดจาเพราะกับคนที่ทำเรื่องเลวๆอย่างมึงด้วย ปล่อยกู!" ผมชักจะโมโหและนะ อย่าทำให้ผมโกรธจะดีกว่า

"ไม่"

"มึงนี่มันเหี้ย ไอเลว ไอพ่อแม่ไม่สั่งสอน ไอชั่ว ไออึกอื้อออ!" ไอเชี่ย!มันจูบผม จูบ!!!ปากปะกบปากมันพยามสอดลิ้นเข้ามาในปากผมแต่ผมเม้มไว้ มันกัดปากผมทำให้ต้องร้องออกมามันใช้จังหวะที่ผมร้องสอดลิ้นเข้ามาแล้วดูดลิ้นผมผมเอามือดันแต่ไม่ไหวมันจูบเก่งเกินไปผมดันมันไม่ได้เลย

"อื้ออ อะ อืออ" ผมร้องขออากาศ มันจูบพักนึงเเละถอนปากออก

"แฮก แฮก มึง!"

"อื้อออ จ๊วฟ จ๊วฟ" มันจูบผมอีกรอบ แม่งเอ้ย!ขัดขืนไม่ได้

"ห้ามขึ้นเสียงและใช้คำหยาบกับฉัน"

"แฮก แฮก อึก"

"ถ้าพูดแม้แต่คำเดียวนายนอนจมเตียงแน่ สตาร์"

"อึก" ผมอยากจะร้องไห้ พ่อแม่พี่ช่วยสตาร์ด้วย ไม่ๆกูไม่ยอมหรอก

"หึ ใจแข็งดีนี่"

"กูเอ้ย ผมขอถามคุณเอาตัวผมมาทำไม" ผมละอยากรู้จริงๆว่าไปทำอะไรให้

"อยากได้"

"ห๊ะ!? นี่คุณเป็นเด็กรึไงผมไม่ใช่สิ่งของนะ!"

"ก็ไม่ใช่ไง ฉันถูกใจนาย"

"ถูกใจ? หึ คุณบ้ารึป่าวเพียงเเค่คำว่าถูกใจต้องทำขนาดนี้เลยรึไง"

"ก็นายหนีเอง"

"อึก ก็ ก็ใครจะไม่หนีบ้างละ!"

"นายจะต้องมาอยู่กับฉัน"

"เดี๋ยวๆเดี๋ยวนะ ทำไมผมต้องทำตาม?" ไอนี่มันบ้าของแท้! กูมีชีวติเป็นของตัวเองนะเว้ย!

"ก็"

"นายครับขออนุญาตครับ " ผู้ชายคนนั้นที่ดูเก่งสุดในกลุ่มที่มาจับผมนิ เค้าเดินมากระซิบคนที่ถูกเรียกว่านายคงจะเป็นบอสสินะ

"เห้อ เอาไปทิ้ง"

"ครับ" ร่างสูงสั่งลูกน้องคนสนิทตัวเองเสร็จก็หันมาสนใจร่างบางต่อที่ตอนนี้กำลังทำหน้างง

"หิวรึยัง"

"หิว" ผมบอกไปก็คนมันหิวจริงๆนิผมเป็นพวกที่พูดตรงๆอยู่เเล้ว

"หึ งั้นไปกัน"ร่างสูงมีท่าทีพอใจกับความตรงไปตรงมาตามนิสัยที่ถูกบอกมาเป๊ะร่าสูงพาร่างบางลงมาด้านล่างห้องอาหารทุกคนต่างมองอย่างสงสัยว่าคนที่ได้เข้าห้องของผู้เป็นนายตนคือใครเพราะนอกจากลูกน้องคนสนิทอย่างทีก็ไม่มีใครกล้าขึ้นไปถ้าไม่ได้รับอนุญาตขนาดเด็กที่เคยมานอนกับนายตนเองยังไม่ได้เข้าห้องนั้นเลย

"กินได้ไหม"ร่างสูงถามเพราะไม่รู้ว่าร่างบางชอบอะไรเลยสั่งให้ทำหลายๆอย่าง

"ได้ " ลูกน้องต่างคนต่างมองกับคำพูดที่ไม่มีหางเสียงนั้นที่ไม่มีใครกล้าทำแต่ร่างบางทำอยู่กับไม่โดนสั่งจัดการ

"งั้นกินซะ" ร่างสูงพูดเสร็จต่างคนก็ต่างกิน ผมรู้สึกว่าไม่กลัวทั้งที่โดนจับมาเลยแหะแปลกไหมวะ ผมกินเสร็จก็นั่งรอรนที่จับตัวผมมาที่ยังกินไม่เสร็จ

"ผมกลับได้ยัง"

"ไม่ให้กลับ"

"เห้ย! อึกคุณผมมีเรียนนะ" ตอนแรกก็จะด่าแหละครับแต่สายตาที่มองช้อนขึ้นมาเพราะผมลุกขึ้นยืนกลับทำให้เงียบลงและพูดดีๆ

"ใครห้าม เรียนก็เรียนแต่ต้องกลับมาอยู่นี่"

"โอ๊ย และของผมหละเสื้อผมหนังสืออีก" ต้องหาข้ออ้างเข้าไว้

"ฉันให้ทีขนมาหมดแล้ว"

"ห๊ะ!?ขนมาแล้ว!" โอ๊ย สตาร์ปวดหัวววว มาเจอคนบ้าเข้าให้เเล้วครับ

 

ไรท์: ทุกคนฝากกดไลค์เพื่อเป็นกำลังใจในการแต่งด้วยนะเเละช่วยบอกทีว่าดีไหมคอมเม้นมาได้เลยน้าาาา 

ความคิดเห็น