ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : สนใจ

คำค้น : ตอนที่ 2 สนใจ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.พ. 2564 17:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สนใจ
แบบอักษร

พาร์ท เซน 

"พอ!" ผมตะโกนเสียงดังทำให้ทุกอย่างเงียบและหันมามองผม ผมเดินตรงไปอยู่ข้างหน้าผู้ชายที่ลวนลามร่างบาง

"เอามันออกไป"

"ครับ!" ลูกน้องรับสั่งและรีบวิ่งเอาคนที่ถูกสั่งให้เอาออกไปรีบออกจากผับเพราะลูกน้องทุกคนต่างรู้ว่าผู้เป็นนายตนไม่ชอบอะไรที่มันชักช้า ก่อนที่จะนำออกไปลูกน้องได้ทำการให้สลบก่อนเพราะไม่อยากให้ผู้เป็นนายหงุดหงิดกว่านี้

"ผมต้องขออภัยแขกทุกท่านด้วยกับเรื่องที่เกิดขึ้นเชิญทุกคนสนุกสนานต่อครับ" ผมพูดเพื่อให้ธุรกิจดำเนินต่อและก็หันไปมองกลุ่มร่างบาง

"ขอโทษนะครับกับเรื่องที่เกิดขึ้น" ร่างบางเดินมาด้านหน้าผมและบอกขอโทษ หืมน่าจะถูกสอนมาดีอยู่ของสูงน่าดูเเหะ

"หึ ไม่เป็นไร" ผมบอกออกไปพร้อมกับกวาดสายตามองเรือนร่างที่น่าชื่นชนให้ชัด ผิวขาวเนียน มีกลิ่นหอมเฉพาะตัวน่าจะไม่ใช่กลิ่นน้ำหอม ปากชมพูน่าดูด ตาโต หายากจริงๆ

"นายครับ " ทีเดินเข้ามาหาผู้เป็นนายและกระซิบเรื่องอะไรสักอย่างทำให้เซนขมวดคิ้วดูน่ากลัวกว่าเก่าขึ้นมาทันที

"อืม ไปเตรียมรถ" ผมพูดออกไปก่อนจะหันมาสนใจคนตรงหน้าที่ทำหน้ากังวลคงคิดว่าเกี่ยวกับตัวเองสินะ

"คือคุณมีอะไรรึป่าว และค่าเสียหาย"

"ไม่ต้องหรอก เธอไม่ผิด" ผมบอกเอาไปก่อนจะเดินไปที่จอดรถ

ณ ที่ลานจอดรถของเจ้าของผับโดยเฉพาะ

"นายครับ พวกมันคิดจะฆ่าตัวตายครับ" ทีรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นที่บ้านใหญ่ผม คงเป็นพวกสอดเเนมของแก๊งอื่น พวกหนูที่น่าขย่ำให้ตาย

"หึ ดูรักเจ้านายตัวเองกันดีนิ ทำของขวัญส่งคนเป็นนายของมันสักหน่อย"

"ครับ"

ผมยังจำใบหน้านั้นได้ใบหน้าที่มีความสวย กลิ่นตัวที่หอม เย้ายวน พอนึกถึงใบหน้านั้นก็ทำให้อารมณ์ดีได้ อยากสัมผัสดูจังแต่ถ้ารู้ชีวิตประจำวันผมแล้วคงไม่กล้ามายืนสบตาผมหรอก เห้อชักสนใจแล้วสิ เมื่อถึงบ้านใหญ่ผมก็เดินออกมาจากรถ

พรึ่บ!

ลูกน้องยืนเรียงต่างทำความเคารพผู้เป็นนายที่พึ่งกลับมา บ้านใหญ่ เป็นบ้านที่ผมอยู่บ่อยสุดมีลูกน้องรับใช้อยู่ทั้งหมดมากว่าแสนคนถามว่าคุมหมดนี่ได้ไง ใช้การปกครองอย่างไร หึ มาเฟียนะถ้าจะเป็นนายใครจะต้องเก่งทุกด้านและเเสดงฝีมือให้เห็นไม่ให้หมาของตัวเองเห่าหอนใส่ ผมเดินเข้ามาในบ้านก็ตรงไปที่ห้องใต้ดินห้องที่เก็บเสียงอันน่ารำคาญ เอาละได้เวลาเตรียมของขวัญแล้ว

พรึ่บ!

ทุกคนที่อยู่ด้านในทำความเคารพผู้เป็นนายที่เข้ามาในห้อง

"ไง ไอพวกหนูทั้งหลาย"

"ฮึก อึก มะมึงจะต้องตะ"

ปัง ปัง ปัง

ผมเดินออกมาจากห้องและถอดเสื้อที่โดนเลือดออก ขึ้นไปด้านบนห้องทำงานตัวเอง ผมเข้ามาในห้องก็นึกขึ้นได้

"ที"

"ครับ" ผมเรียกทีเข้ามาในห้องเเละมองไปที่ตาเหมือนสื่อสิ่งที่ต้องการออกมาเพราะผมกับทีสนิทกันตั้งแต่เด็กทีเลยมันจะรู้ทันทีว่าผมต้องการอะไร

"ครับ นายสรินนาหรือสตาร์เป็นนักศึกษามหาลัย K ของคุณเหม คนในของเราครับอยู่คณะวิศวะเครื่องยนต์ปี 3 สถานะโสด ที่บ้านทำธุรกิจเกี่ยวกับรถส่งเข้าออกต่างประเทศมีพี่ชายอยู่หนึ่งคนชื่อ มูน สตาร์มีนิสัยที่ตรงไปตรงมา ไม่ชอบคนที่ไม่ซื่อสัตย์ มีเพื่อนสามคน ชื่อว่า โฟท บิ๊ก บอสครับ และคนที่ชื่อบอสมีธุรกิจด้านมืดเหมือนกันครับ"

"สตาร์....พรุ่งนี้เราไปเยี่ยมคุณเหมกัน" ชักจะรอไม่ไหวและสิ ต้องเอามาให้ได้ ดาวดวงนี้

พาร์ท สตาร์ 

เช้าวันใหม่กับการรับน้องและการที่ต้องแก่อีกปีนึง เห้อผมละเบื่อเพื่อนจริงๆแม่งนัดกันมาตั้งเช้าเพราะไม่อยากโดนรุ่นพี่ปี4ด่าที่ให้เรามาว๊ากน้อง แต่แม่งสายกันเองนั่งรอตรงหน้าหอประชุมจนจะชั่วโมงละพอโทรไปแม่งบอกว่าพึ่งตื่นกันทุกคนมันน่าไหมทุกคน

"อ้าว เห้ย?ไอดาว มาเช้าจังวะ"

"คนเรียกกูว่าดาววะไอ!...อ้าวพี่เสือ" ผมไม่ชอบให้ใครเรียกว่าดาวครับเพราะคนที่จะเรียกได้ต้องสนิทแบบมากๆไม่ต่ำกว่าปี คนที่เรียกผมคือพี่เสือพี่รหัสผมที่บังคับผมเพื่อนผมให้เป็นว๊ากกัน ใครจะกล้าขัดแกละครับเพราะเเกช่วยพวกผมเรื่องอ่านหนังสือสอบตลอด มีแต่คนบอกว่าสายรหัสผมมีแต่โหดๆคือเก่งด้านเรียนที่ได้เอมากกว่า5ตัวทุกคนที่อยู่ในสายรหัสนี้และจะมีความสามารถพิเศษของแต่ละคนเช่นผมด้านต่อสู้ส่วนพี่เสือด้านกีฬา

"แหมเปลี่ยนเสียงโทนเลยนะมึง เออกูเอง"

"พี่มาไมอะไหนบอกให้พวกผมดูกันเอง"

"ดูกันเองและรอดไหมละ"

"ไม่ครับ" บอกแบบไม่คิดเลยครับแค่มาให้ตรงเวลามันยังมากันไม่ได้เลยจะให้ดูแลกันยังไง๊

"หึ เห็นมะกูเลยต้องมาเนี่ยเดี๋ยวพวกไอคิงตามมา" อ้อเเละอีกเรื่องนะครับเรื่องมันบังเอิญจริงๆแก๊งผมที่มีสี่คนกับแก๊งพี่รหัสที่มีสี่คนดันเป็นสายรหัสคู่กันทุกคนและด้วยการที่แก๊งผมกับแก๊งพี่เสือเฟรนลี่เลยสนิทกันไวและได้รับชื่อมหาลัยว่าแก๊งสายรหัสพ่อพันธุ์

"น้องคนนี้ขอบคุณเป็นอย่างสูงคร้าบบบ" ผมไหว้พี่เสืองามๆใครดีมาผมดีตอบพ่อผมสอนไว้

และก็ถึงเวลาเข้าหอประชุมรับน้องวิศวะสายโหดเพื่อนผมนะหรอมาทันหนึ่งนาทีทุกคนควรจะดีใจไหมครับ ผมเลยบ่นพวกมันชุดใหญ่พวกมันเลยหน้าหงอยกันพวกมันเลยชอบตั้งฉายาในกลุ่มให้ผมว่าดาวเเดงถ้าหาเรื่องด้วยคือมีเลือดนั่นแหละครับพอเริ่มประชุมก็ได้ยินเสียงกรี๊ดกร๊าดของผู้หญิงและสาวประเภทสองทั้งหลาย ก็นะแก๊งวิศวะขาโหดพวกผมหน้ามันดีทุกคนเเละตำแหน่งเดือนของผม ผมเเละเพื่อนสั่งให้น้องทุกคนไปถ่ายรูปกับเพื่อนใหม่มาสามคนรุ่นพี่ปีสอง1ครปีสาม1คนปีสี่1คน เพื่อให้พวกน้องรู้จักคนหลายปีเพื่อหาความรู้เข้าตัวจะได้มีรุ่นพี่ที่ช่วยในเรื่องการเรียนและเพื่อนใหม่

"เห้อเสร็จสักที ปะไปกินข้าวกันมึง" ไอโฟทบอกพวกผมใช่ครับพวกนี้ยังไม่ได้กินข้าวเพราะตื่นสายเลยจะกินข้าวกลางวันแทนเลยแต่มันลืมไปรึป่าวว่าตอนนี้เป็นเวลาที่หลายชั้นปีมากินข้าวคนอย่างเยอะ

"มึงลืมกันรึไงว่าคนเยอะ"ผมบอกพวกมันไป พวกมันนิ่งสักพักและทำท่าจะบีบน้ำตาโห่เพื่อนกู

"เออๆกูทำข้าวมาไว้ให้กินแล้ว"

"หึ้ยยรักสตาร์ที่สุ๊ดดด"ไอโฟทวิ่งเข้ามาจะกอดผมเรื่องไรจะให้กอดผมหลบ

"โอ๊ย มึงอ่า"

"หิวเเล้ววะ"ไอบิ๊กพูดและเอามือลูบท้อง ไอบอสก็ทำตาปริบๆนี่กูมีเพื่อนหรือมีลูกวะเนี่ย ผมเดินไปที่รถให้พวกมันนั่งรอที่ใต้ต้นไม้นั่งพื้นอะแหละครับรวยแต่ก็ติดดินนะครับพวกผม

"อ๊ะ!? ขอโทษครับ" ผมเดินไม่ดูทางดูแต่ข้าวกล่องว่าจะพอพวกมันไหม

"หึ ไม่เป็นไร" หืมไมเสียงคุ้นๆวะเหมือนเคยได้ยิน....

ความคิดเห็น