ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 9 มาเป็นผู้หญิงของฉันเถอะ 40%

ชื่อตอน : บทที่ 9 มาเป็นผู้หญิงของฉันเถอะ 40%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 702

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2564 00:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 มาเป็นผู้หญิงของฉันเถอะ 40%
แบบอักษร

บทที่ 9  มาเป็นผู้หญิงของฉันเถอะ  4 0 %  

 

 

ขอบคุณนะค้า พี่แทนแสนดี 1000++ โหลดแล้วจ้า ^/\^ 

 

 

*** อัป 60%**** 

บทที่ 9  มาเป็นผู้หญิงของฉันเถอะ 

ณัฐนรีส่งเรนนี่เข้านอนในตอนที่เหล้าบนโต๊ะของหนุ่มๆ เหลือเพียงครึ่งขวด เธอทยอยไปเอาขวดโซดาเปล่าบนโต๊ะมาเก็บในครัว พวกเขาเจรจากันเรื่องต่างๆ รวมถึงเรื่องเธอกับเรนนี่ด้วย  

มีหลายเรื่องที่ธาวินอยากคุยกับเธอ เขาให้เบอร์เธอไว้ตอนสิปปกรไปเข้าห้องน้ำอีกรอบหนึ่ง ความหวั่นใจเริ่มผุดพรายระลอกแล้วระลอกเล่า เขาจะเอาตัวเรนนี่ไปไหม เขาจะแย่งเรนนี่ไปจากเธอหรือเปล่า นั่นเป็นสิ่งที่เธอคิดหนักอยู่ในตอนนี้ 

“มองอะไรของแก” สิปปกรท้วงเสียงขรม มองเพื่อนรักสลับกับคนที่กำลังเอาน้ำแข็งมาเติมให้ เขาดึงณัฐนรีให้นั่งลงข้างกัน มือข้างหนึ่งกอดเอวหล่อนไว้อย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ หล่อนพยายามแกะมือเขาออก แต่เขาไม่สน สุดท้ายเมื่อความพยายามไม่สัมฤทธิ์ผล หล่อนเลยนั่งนิ่งๆ ให้เขากอดเอวไว้แต่โดยดี 

“ฉันมองไม่ได้เหรอ น้องเขาก็...น่ารักดี”  

“น่ารักกับผีน่ะสิ ร้ายกาจจะตายไป” 

“แบบที่แกชอบนั่นแหละ ฉันรู้” ธาวินแกล้งเย้า ตอนแรกเขาก็ใคร่รู้ว่าทำไมสิปกรต้องให้แม่ของลูกมาอยู่ที่คอนโดฯ ส่วนตัว แต่พอได้เห็นก็เริ่มเข้าใจ ณัฐนรีสะสวยขึ้นมาก ไม่ใช่เด็กกะโปโลอย่างที่เขาจำได้อีกต่อไปแล้ว เขาไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ลึกซึ้งถึงขั้นไหน แต่มันคงยุ่งยากมากขึ้นเมื่อมีเรื่องเรนนี่เข้าไปเกี่ยว เฮ้อ...น่าปวดหัว! 

“เบื่อคนรู้ทันว่ะ” สิปปกรตอบเพื่อนแก้เก้อ เขาทำไม่รู้ไม่ชี้ หันมองณัฐนรีแล้วอมยิ้ม ยิ่งร่างกายมีแอลกอฮอล์ แม่ตัวร้ายนี่ยิ่งดูสวยมากขึ้นไปอีก แย่ชะมัดที่ดันอยากไล่เพื่อนกลับไวๆ “เออ...แล้วเรื่องหลานฉันล่ะ ถึงไหนแล้ว”  

สิปปกรถามเพื่อนบ้าง ธาวินสะดุ้งเล็กน้อย เผลอสบตากับณัฐนรีแล้วรีบคิดหาคำแก้ต่าง 

“ก็...ลุงทนายกำลังพยายามน่ะ คงจะได้คุยกันเร็วๆ นี้” 

“ขอให้จริงเถอะ ถ้าแกเอาลูกมาดูแลได้ ลูกแกกับลูกฉันคงได้เป็นเพื่อนกัน มีเด็กผู้หญิงสองคนคอยสร้างเสียงหัวเราะในบ้านนี่คงดีมากๆ เลย แกว่าไหม” 

ธาวินได้แต่พยักหน้าเออออ นึกสงสารเพื่อนรักในวันที่รู้ความจริง เขาคงรอได้ไม่นานนัก หากณัฐนรียังอิดออดในการพูดความจริงกับสิปปกร เขานี่แหละจะเป็นคนพูดเอง 

 

วงเหล้ายังดำเนินไปเรื่อยๆ กระทั่งใกล้เที่ยงคืน ธาวินจึงได้ขอตัวกลับ สิปปกรอาสาพาร่างเมาๆ ลงไปส่งเพื่อนขึ้นแท็กซี่ ด้วยว่าเพื่อนรักไม่ได้เอารถมา รอยยิ้มยินดียังกระจ่างในวงหน้า แม้ว่าสองเท้าที่ก้าวเข้าลิฟต์ แทบจะเดินไม่ตรงก็ตาม เขาได้แต่ภาวนาให้ธาวินได้โอกาสเลี้ยงดูลูกสาว เด็กสองคนที่ก้าวเข้ามาในชีวิตของพวกเขา คงทำให้ชีวิตต่อแต่นี้ไม่เงียบเหงาจนเกินไป คงทำให้แต่ละวันมีสีสัน เหมือนอย่างที่ทุกวันนี้ เขากำลังพบเจอ 

สิปปกรพาตัวเองกลับถึงห้องในเวลาไม่กี่นาที เสียงล้างจานก๊องแก๊งยังดังอยู่ ณัฐนรียังไม่เข้านอน หล่อนอยู่ในครัว และกำลังเก็บล้างทำความสะอาดจานชาม เขายืนมองแผ่นหลังหล่อนอยู่ครู่หนึ่ง นานแล้วที่ห้องนี้ไม่มีเสียงล้างจานให้ได้ยิน หากตัดเรื่องอาชีพของหล่อนออกไป ณัฐนรีก็เหมือนผู้หญิงธรรมดาๆ ผู้หญิงที่ล้างจานได้ ทำกับข้าวเป็น เป็นแม่ของเด็กคนหนึ่ง และอาจจะเป็นเมียที่ดีของใครสักคน  

พอคิดมาถึงตรงนี้หัวใจที่ชุ่มแอลกอฮอล์ก็ชักไม่ชอบใจ เพราะ ‘ใครสักคน’ ที่เขาพอจะนึกถึงได้ ก็คือแฟนของหล่อนนั่นเอง 

“คุณเข้านอนไปเถอะ ฉันล้างจานจะเสร็จแล้ว” เธอเอ่ยเมื่อรู้ว่าเขาเดินมาหยุดอยู่ด้านหลัง 

“เรนนี่หลับแล้วใช่ไหม” 

“อือ...สักพักแล้ว ห้ามกวนนะ ถ้าตื่นขึ้นมากลางดึกละยุ่งอีก เดี๋ยวขอกินโน่นกินนี่ กว่าจะได้นอน” 

“ไม่กวนเรนนี่ กวนเธอแทนได้ไหม” 

มือที่กำลังล้างฟองน้ำยาล้างจาน หยุดชะงักในบัดดล เสียงเขาอยู่ใกล้จนเธอรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดต้นคอกันอยู่ มือเขากำลังรวบผมยาวของเธอ พามันไปกองไว้ที่บ่าซ้าย เหมือนที่เขาเคยทำ ปลายนิ้วอุ่นจัดนั่นมิได้อยู่เฉย มันลูบแตะลงยังรอยคิสมาร์กที่เขาทำไว้เมื่อตอนหัวค่ำ 

“วันนี้เธอไม่ได้รับงาน จะใช้ข้ออ้างอะไรมาปฏิเสธฉันอีก” 

“ฉันเปล่าหาข้ออ้าง อาชีพอย่างฉันทำไมต้องปฏิเสธลูกค้ากระเป๋าหนักอย่างคุณด้วยล่ะ” 

“ก็จริง แต่การที่เธอบ่ายเบี่ยงฉันหลายๆ ครั้งเข้า ฉันก็อดคิดไม่ได้” 

“ไร้สาระ ถอยไป ฉันง่วงแล้ว จะไปนอน อ๊ะ!” เธอหลุดเสียงร้องเมื่อสิปปกรโน้มกายเข้ามา สองมือเธอกำขอบอ่างล้างจานไว้ หัวใจเต้นระทึกตอนที่จมูกเขาสูดดมเข้าที่ท้ายทอยของเธอ  

“ฉันชอบกลิ่นผมเธอที่สุด มันอุ่น...แล้วก็หอม ความจริง...เธอหอมทั้งตัว อยู่ใกล้เธอบ่อยๆ ฉันจะเป็นบ้า ฉันอยากแตะต้องเธอ สัมผัสเธอทั้งภายนอกและใต้ชุดที่เธอสวมอยู่” 

“คุณสอง อย่าค่ะ ฉะ...ฉัน...ฉันไม่พร้อม” เธอพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบ ทั้งที่เนื้อตัวร้อนผ่าว การอยู่ใกล้ผู้ชายที่พรั่งพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตาและลีลาแห่งการเล้าโลม ช่างอันตรายนัก เขาดันบ่าเธอให้หันไปหา ก่อนจะประทับจุมพิตลงมา บิดชิมกลีบปากเธออย่างเชื่องช้า พาเรียวลิ้นสอดแทรกเข้ามาเมื่อเธอโอนอ่อนผ่อนตาม รสชาติแห่งจุมพิตช่างหวานเกินจะห้ามใจ มันติดรสแอลกอฮอล์มาด้วย หวานละนะ หวานประหลาด หวานจนไม่อาจผลักไส ด้านมืดในจิตใจเผยตัวตนขึ้นมา มันกำลังครอบงำสติส่วนดีในร่าง จากที่มีตัวตนอยู่เต็มเปี่ยมก็หลงเหลือเท่ามดแมลง  

เขาจูบเธออยู่นาน ตักตวงดอกเบี้ยแสนหวาน โดยที่เธอทำได้เพียงเผยอปากเปิดทางให้ เสียงครางอย่างพอใจแว่วเข้าหูมา เสียงหอบหายใจที่แฝงไว้ด้วยแรงปรารถนา พอได้ยินเหตุใดจึงวูบวาบกำซาบทรวง ถอนจูบเถิดสิปปกร ถอนมันออกไปเถิด ก่อนที่เธอจะกลายร่างเป็นผู้หญิงใจง่ายที่กำลังจะนอกใจแฟน 

“มาอยู่...กับฉันไหม” 

“คะ?” 

“มาเป็นผู้หญิงของฉัน” 

“คุณเมาแล้วจริงๆ” 

“ไม่เมาน่า ฉัน...ฉันยอมเธอแล้วโรส อยู่กับฉันไปแบบนี้เถอะนะ เพื่อเรนนี่” 

“ทำไม คุณตกหลุมรักฉันเหรอ” 

 

ไม่มีคำตอบจากเขา มีเพียงดวงตาที่จ้องมองมา มีเพียงริมฝีปากเธอที่ถูกประกบแล้วบดจูบลงอีกครั้ง กลีบปากที่กำลังถูกดูดชิมช่างให้ความรู้สึกวิเศษ มันวูบวาบหวามไหว ชวนให้ทำบางอย่างที่ไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ 

 

***ที่รักขา ใครสายอีบุ๊กฝากกดอีบุ๊กเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ เดือนนี้ยอดโหลดโหดร้ายมาก ยังไม่มีค่าขนมเลยค่า ^/\^ 5555 

 

****อัปเนื้อหาล่วงหน้าในเพจ ทุกวัน เวลาหนึ่งทุ่มนะคะ ใครรออัปเที่ยงคืนไม่ไหว ไปรอที่เพจ อัญจรี นักเขียนเลยจ้า เข้าไปแล้ว อ่านแล้ว คอมเมนต์ได้นะคะ โพสต์ที่ปักหมุดจ้า 

(คอมเมนต์ในเว็บ อัญอาจไม่ได้ตอบกลับทุกเมนต์ แต่คอมเมนต์ในเพจ อัญตอบเองทุกเมนต์เลยนะคะ เผื่อใครมีอะไรสงสัย หรืออยากเมาธ์มอยในเพจ แวะไปได้จ้าาา ย้ำอีกครั้งว่า  โพสต์ที่ปักหมุดนะคะ มันจะอยู่บนสุดเลยจ้า ) 

 

 

 

 

 

 *******รีไรรอบเดียว มีคำผิดแจ้งได้นะคะ ^^  

 

 

 

  EBOOK นิยายทุกเรื่องคลิกลิงก์  

MEB -> https://bit.ly/2XOJzND 

hytexts.com ->https://bit.ly/2Yhsagl 

Google Play-> https://bit.ly/2XRcCAr 

OOKBEE -> https://bit.ly/2SjMsQO 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว