ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 726

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2564 15:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3
แบบอักษร

นิรชาใช้เวลาไม่นานในการอาบน้ำชำระร่างกายและพลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า หญิงสาวเดินออกมาพร้อมกับชุดนอนประโปรงสีขาว เธอใช้ผ้าเช็ดตัวอีกผืนเช็ดผมที่เปียกชุ่มให้แห้งหมาดๆก่อนจะเดินมาเป่าผมที่หน้าโต๊ะแต่งตัว 

บนเตียงกว้างมีร่างล่ำๆของภูวิศนอนตะแคงอยู่เขาพินิจมองทุกอิริยาบถของภรรยาสาว ร่างแกร่งลุกจากที่นอนเดินเข้าไปหาเธอและส่งยิ้มผ่านหน้ากระจกใบใหญ่ 

“มาผมเป่าให้”เขาดึงไดร์เป่าผมจากมือของเธอ คนตัวโตจัดการใช้มันเป่าผมให้ ผมสีดำยาวสลวยพลิ้วไปกับแรงลมของเครื่องเป่า นิรชาปล่อยให้ชายหนุ่มเป่าผมให้โดยไม่ขัด เธอรู้สึกผ่อนคลายและรับรู้ถึงความตั้งใจทำยามที่มือหนาสัมผัสลงบนเส้นผม  

“แห้งแล้ว เดี๋ยวผมหวีผมให้” 

“ช่วงโปรโมชันรึเปล่าคะเนี่ย? คุณภูดูแลผู้หญิงดีแบบนี้ทุกคนเลยรึเปล่า?”ได้ยินเช่นนั้นภูวิศก็รีบดึงเธอให้หันมาสบตาและค่อยๆใช้หวีจัดแจงผมสวยให้เข้าทรง 

“ผมทำแค่กับคุณ คุณก็รู้ตั้งแต่คบกันจนกระทั่งถึงวันแต่งงานของเราผมหยุดอยู่ที่คุณคนเดียว ผมไม่เคยคิดมองผู้หญิงคนอื่นเลย” 

“ใครจะไปรู้ละ อาจจะแอบมองสาวอื่นตอนนิ้งไม่เห็นก็ได้เมื่อก่อนเห็นใครก็ตะครุบหมดไม่ใช่เหรอพ่อเสือน้อย?”นิรชาจัดเก็บอุปกรณ์เป่าผมให้เข้าที่และลุกจากเก้าอี้เดินไปนั่งบนเตียงอย่างอารมณ์ดี ภูวิศรีบเดินตามไปนั่งลงฝั่งตรงข้ามหญิงสาวเพื่ออธิบายเพราะเกรงว่าเธอจะเข้าใจผิดเป็นอย่างอื่น 

“ผมหยุดแล้ว ผมรักนิ้งคนเดียวไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่นอนครับ”เขาเน้นย้ำทุกประโยคอย่างหนักแน่น จนนิรชาแอบขำกับท่าทางจริงจังจนเกินเหตุของชายหนุ่ม 

“นิ้งเชื่อค่ะว่าคุณภูมีแค่นิ้ง ไม่ต้องดึงหน้าตึงขนาดนั้นก็ได้” 

“ก็...ผมกลัวนิ้งไม่เชื่อ” 

“คุณภูรักนิ้งที่ตรงไหนเหรอคะ” 

“ผมว่านิ้งเป็นคนที่จริงใจ เป็นคนดีเห็นอกเห็นใจคนอื่นและที่สำคัญนิ้งดีกับผมอยู่ข้างผมทุกครั้งที่ผมต้องเจอเรื่องทุกข์ใจ”ภูวิศสำรวจใบหน้างามของภรรยาสาวพร้อมกับโปรยยิ้มให้เธอ 

“แล้ว...ถ้าวันนึงนิ้งเปลี่ยนไป ไม่ได้เป็นคนดีอย่างที่คุณคิดละคะคุณจะทำยังไงต่อไป?” 

“คุณไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก อืม...หรือถ้าคุณเปลี่ยนไปจริงๆผมก็เชื่อว่าคุณคงมีเหตุผลเสมอ”คนฟังหลุบตาลงต่ำอย่างละอาย 

“ถ้า...อื้ม!”ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะเอ่ยจบประโยค มือหน้าก็ประคองใบหน้าเรียวเข้าหาตัวและทาบทับริมฝีปากอุ่นไปที่ริมฝีปากของเธอ ลิ้นร้อนถูกส่งเข้าไปลิ้มรสความหวานในช่องปากอย่างช่ำชอง มือหนาของก็ไม่อยู่นิ่งลูบไล้ส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอเบาๆผ่านชุดนอนบางเบา 

นิรชานิ่งตะลึงค้างกับสัมผัสที่ได้รับ จุมพิตละเมียดละไมแสนอ่อนโยนของชายหนุ่มทำให้เธอหลงใหลโดยไม่รู้ตัว หญิงสาวปล่อยให้สามีหนุ่มจูบอยู่นานพอควรก่อนจะพยายามดันอกแกร่งให้ผละออกเพราะเกรงว่าภูวิศจะไม่หยุดอยู่แค่จูบ เมื่อเห็นท่าทางต่อต้านของคนตัวเล็กภูวิศจึงค่อยๆถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง  

“ไหนว่าจะไม่ทำอะไรไง?”เธอซบลงบนอกกว้างเพื่อปรับอารมณ์ของตัวเองให้คงที่ 

“แค่จูบนิดหน่อยเอง”ดวงหน้าเข้มคมปรากฏรอยยิ้มชอบใจกับท่าทางไร้เดียงสาของหญิงสาวกระทั่งอดใจไม่ไหวประทับริมฝีปากลงบนกระหม่อมบางอีกครั้ง 

“ไปอาบน้ำเลยค่ะ เดี๋ยวก็เกินคำว่านิดหน่อย”มือนุ่มทุบลงบนไหล่กว้างอย่างหมั่นไส้ 

“ยังไม่อยากอาบเลย”สายตาของเขามีประกายระยิบระยับอ้อนออดในคราเดียวกัน 

“ไม่ต้องทำสายตาแบบนี้เลย ไปได้แล้วค่ะไม่เล่นนะ”สายตาของเขาทำให้เธอแก้มแดงระรื่อขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว 

“ก็ได้ครับ” 

ภูวิศยอมทำตามโดยไม่รบเร้าเขาหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นพาดบ่าเดินไปเข้าห้องน้ำ สายตาคมไม่วายหันกลับมามองความน่ารักของภรรยาสาวอีกครั้ง 

นิรชาหุบยิ้มทันทีที่ประตูห้องน้ำปิดลง มือบางยกขึ้นแตะริมฝีปากอิ่มที่ถูกจูบเมื่อครู่ หัวใจของเธอเต้นระส่ำเพราะถูกจู่โจมโดยไม่ทันได้ตั้งตัว 

ทว่าการยอมเปลืองเนื้อเปลืองตัวกับภูวิศเพียงเล็กน้อยเพียงเพื่อให้ชายหนุ่มตายใจ เป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้เธออยู่รอดได้ในตอนนี้ ภูวิศเป็นคนฉลาดหากเธอหวงเนื้อหวงตัวจนเกินงามทั้งที่แต่งงานกันแล้วเขาคงจะต้องจับผิดเธอได้ง่ายขึ้น 

‘ขอโทษนะคะคุณภู นิ้งจำเป็นต้องทำ’ 

 

............... 

ความคิดเห็น