ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #13 (หวั่นไหว)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 48

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2564 15:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#13 (หวั่นไหว)
แบบอักษร

“ เอาเถอะเดี๋ยวเรื่องนี้เราค่อยคุยกันฉันจะไปทำงานแล้ว” ฉันลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินออกไปอาบน้ำแต่งตัวและออกไปทำงาน

 

ซึ่งฉันกับเขาตกลงกันว่าเย็นนี้เราจะมาพูดคุยกัน กับเรื่องที่เกิดขึ้นว่าตกลงจะเป็นอย่างไง

 

ค่ำของวันนี้

 

ตอนนี้ฉันอยู่บนรถของเขา เขาขับรถมารับฉันที่บริษัททำให้ลูกน้องไปบริษัทฮือฮากันใหญ่

 

แต่ตอนนี้เราก็กำลังเถียงกันเรื่อง คืนนี้จะไปนอนที่ไหน ซึ่งแน่นอนอยู่แล้วว่าฉันไม่ให้เขาไปนอนกับฉันอีกแน่นอน

แต่เขาก็ดึงดันอยากให้ฉันไปนอนที่คอนโดเขาให้ได้

 

"คุณริว ฉันจะกลับคอนโดแล้วคุณต้องไปส่ง" ฉันพูดออกไปแล้วหันไปมองหน้าคนข้างๆ

 

"ถ้าหนูไปนอนที่คอนโดเฮียจะไปนอนด้วย"ริวพูดขึ้นสายตาตอนนี้ของเขามองไปที่ท้องถนน

 

"ไม่ได้ฉันจะนอนคนเดียว คุณก็ไปนอนคอนโดของคุณฉันจะอยู่คนเดียวของฉัน ที่คอนโดของฉัน" ถึงคำพูดที่ฉันพูดออกไปมันจะเอาแต่ใจแต่ว่าเมื่อวานฉันยังระบมอยู่เลย

 

 

"งั้นหนูก็ไปนอนคอนโดเฮีย แค่นี้แหละจบ"ได้ยังไงเขาจะเอาแต่ใจมากเกินไปแล้วนะ

 

"ไม่เอาฉันจะกลับคอนโด คุณอย่าเอาแต่ใจสิ" ฉันพูดต่อ

 

ทั้งสองเถียงเรื่องนี้กันมาตลอดทางจนรถของริวมาอยู่ที่คอนโดของเขา ทำให้คนที่นั่งมาข้างๆงอนตุ๊บป่องไปเลย

 

"ที่รักเป็นอะไร"

 

RIW

 

ผมถามคนข้างๆที่ดูเหมือนว่าเธอจะเงียบไปสักพักใหญ่เมื่อรู้ว่ารถที่เธอนั่งมาผมกำลังขับมาที่คอนโดของผม แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมและตอนนี้ก็งอนไปแล้ว

 

"ดา หนูงอนเฮียหรอ"ผมใช้มือไปสะกิดแขนคนข้างๆแต่เธอก็ไม่ตอบอะไร

 

"ขึ้นห้องกันเถอะนะ "ผนเริ่มชวนเธอขึ้นไปบนห้อง แต่เธอก็ไม่มีทีท่าและตอบกลับผมเลย

 

"ถ้าหนูไม่ลุกไปเฮียจะอุ้มแล้วนะ" ผมและจะเปิดประตูรถแล้วเดินออกไปก่อนจะเดินไปฝังที่เธอนั่ง

 

ผมเปิดประตูฝั่งของเธอควรจะชะโงกหน้าไปใกล้ๆเธอ และทำท่าทางเหมือนจะอุ้มเธอ

 

"ไม่ต้องเดินไปเองได้"เธอพูดขึ้นว่าลูกออกมาจากรถของผมก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปที่ทางเข้าโดยไม่รอผมแม้แต่น้อย

 

ริวยิ้มให้กับท่าทางเอาก็งดของเธอ เขาไม่ได้ดูว่ามันน่ารำคาญแต่อย่างใดแต่กลับกันเขารู้สึกว่ามันน่ารักอีกต่างหาก

 

ผมพาเธอขึ้นมาบนห้องของผมก่อนจะปิดประตูลง

 

ตอนนี้ดารินเดินหน้ามุ่ยไปนั่งที่โซฟา แล้วผมก็เดินตามไปติดๆ

 

"หายงอนนะที่รัก " ริวทำท่าทาออดอ้อนใส่เธอ แต่ดารินทร์ก็ขยับตัวหนีออกห่างกับเขา

 

"หายงอนอยากได้อะไร เดี๋ยวเฮียจะทำให้ทุกอย่างเลย" ริว เริ่มยื่นข้อเสนอกับเธอ แต่ดารินหันหน้ามามองเขาด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยเชื่อใจเท่าไหร่

 

"จริงหรอ"เธอถามเพื่อความแน่ใจ และริวก็พยักหน้าเป็นคำตอบ

 

"งั้นฉันจะกลับมาคอนโด ทำได้ไหม"คำพูดของเธอทำเอาคนข้างๆถอนหายใจ

 

"เรื่องนั้นเฮียคงทำให้หนูไม่ได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องอื่นอาจจะทำให้ได้"

 

Darin

ฉันไม่เชื่อคำพูดของคนตรงหน้าเลยแม้แต่น้อยแต่เอาเถอะฉันพูดไปก็เท่านั้นมาถึงที่นี่แล้วนี่

ที่ฉันเคยใฝ่ฝันหาว่าอยากจะมาให้ได้ครั้งหนึ่งในชีวิตถือว่าฝันฉันกลายเป็นจริงๆก็แล้วกัน

 

ฉันลุกออกจากบทสนทนา ได้เดินไปเข้าห้องน้ำทำอย่างกับที่นี่เป็นห้องของตัวเอง

 

"เอาผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้ามาให้ด้วย"ฉันชะโงกหน้าออกจากประตูห้องน้ำเราพูดกับเขาที่นั่งหน้ามึงอยู่บนโซฟา

 

แล้วกลับเข้าไปในห้องน้ำอย่างเดิม ไม่นานเท่าไหร่ริวก็เดินเข้ามาเคาะประตูห้องน้ำอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้ฉันอยู่ในสภาพเปลือยเปล่ากำลังอาบน้ำอยู่หันไปมองประตูที่ถูกเพราะอย่างตกใจ

 

เขาคงไม่เข้ามาหรอกมั้ง ฉันคิดในใจแต่ว่าฉันก็ล็อคประตูไว้นี่ หรือว่าฉันต้องเดินไปเอาเอง

 

คิดได้อย่างนั้นฉันก็เดินมาอยู่ที่ประตูห้องน้ำก่อนจะเปิดประตูแล้วชะโงกหน้าออกไป

 

แต่สิ่งที่ฉันเห็นตอนนี้ก็คืออีตาบ้านี่มองหน้าฉันตาเป็นมัน อย่าแม้แต่จะคิดนะฉันยื่นมือไปหยิบผ้าเช็ดตัวมือของเขาแต่ก็ถูกดึงเอาไว้

 

"เอามา"ฉันมองหน้าอีตาหื่นนี่ เขายิ้มและปล่อยผ้าเช็ดตัวให้ฉันหยิบมาแล้วเข้าห้องน้ำทันที่

 

"เฮ้อๆ "ทำไมใจฉันเต้นด้วยเนี่ย เกลียดตัวเองชะมัด

 

ผ่านไปสักพักใหญ่

 

ดารินเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อเชิ้ตแขนยาวตัวโคร่ง กับกางเกงบ๊อกเซอร์ของเขา

 

"มองอะไร "ฉันถามคนตรงหน้าอย่างหงุดหงิด ตอนนี้เขาว่าค่อยเดินมาใกล้ๆฉัน

 

" อย่านะ" ดารินก้าวถอยหลังจนตัวจะติดฝาผนังห้องอยู่แล้ว

 

แต่สุดท้ายเธอก็หนีไม่พ้นเขา ริวใช้แค่ สองข้างด้านฝาผนังเอาไว้ เธอรีบหันหน้าเบี่ยงหลบเขาก่อนที่จมูกคมสันมาเข้าใกล้ๆหน้าของเธอ

 

"จูบ"ริมฝีปากหนาจรดตรงที่คอของเธอ

 

โอ๊ยทำไมตัวมันร้อนแบบนี้ ฉันพยายามพระเขาให้ออกไปยังห่างจากตัวแต่แรงของฉันมันก็สู้เขาไม่ได้ ฉันไม่น่าเกิดมาเป็นผู้หญิงเลย

 

"ยะ อย่า "ฉันพูดขึ้นด้วยเสียงติดๆขัดๆตอนนี้หายใจไม่ทั่วท้องเลย

 

"ผมไม่นึกว่าขี้อาบน้ำที่ใช้มาตลอดจะหอมขนาดนั้น"เขาพูดพร้อมยิ้มเล็กๆที่แก้ม

 

นี่เขาชมฉันหรอ โอ๊ยใจฉันอยากเต้นสิอย่าหวั่นไหวเมื่อก่อนเขาไม่เห็นสนใจเราอย่าหวั่นไหวสิดา

 

แม่จะทำบอกกับตัวเองแต่การกระทำของเขามันละมุนมาก

 

" ปะ ไปอาบน้ำเหม็น" ฉันเริ่มบ่ายเบี่ยงประเด็นเพราะว่าเขากำลังจะทำมันมากกว่านั้นคืนนี้ฉันจะรอดไหมเนี่ย

 

"เดี๋ยวค่อยอาบก็ได้อีกแป๊บนึง"เขาพูดด้วยเสียงแหบแห้งพร้อมกดริมฝีปากมาที่ลำคอของฉันซ้ำๆ จนฉันกลัวว่ามันจะเป็นรอยแดง

 

"พอก่อน พะ พอ"ฉันดันหน้าอกเขาด้วยแรงอีกครั้ง ซึ่งเขาก็ยอมปล่อยฉัน

 

"เจอกันที่เตียงนะที่รัก"เขาเข้ามากระซิบที่ข้างหู ทำไมรู้สึกว่ามันขนลุกยังไงก็ไม่รู้ ผู้ชายบ้าอะไรหว่านเสน่ห์เก่งเหลือเกินฉันเริ่มจะหวั่นไหวแล้วสิ

 

หลังจากที่เขาเดินเข้าห้องน้ำไปฉันก็น่าคิดลองคิดดูเอาเองว่าฉันจะทำยังไงให้ลบจากนํ้ามือเขาได้ นั่งคิดนอนคิดมันก็คิดไม่ออกอยู่ดีแต่สุดท้ายฉันก็ได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิด

 

พรึ่บ

ฉันรีบคุมผ้าห่มผืนใหญ่ก่อนจะหลับตามิด ขออย่าให้เขาเดินมาๆ

 

20 นาทีต่อมา

 

RIW

ผมรู้ว่าไอ้ตัวเล็กที่มันนอนคลุมโปงอยู่กำลังแกล้งหลับดูได้จากปลายเท้าของเธอตอนนี้ดูเก่งมาก

 

"หลับแล้วหรอ"ผมเข้าไปใกล้ใกล้ๆเธอ แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมา

_____________________________________________________

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ _3_

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น