facebook-icon

อะตอมส์ แต่งนิยายครั้งแรก 29 มีนาคม 2019

2. พี่คนนี้จะปกป้องเธอเอง

ชื่อตอน : 2. พี่คนนี้จะปกป้องเธอเอง

คำค้น : พี่คนนี้จะปกป้องเธอเอง, นิยายพี่บุญธรรม, นิยายแนวพี่น้อง, พี่ชายหวงน้องสาว

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.พ. 2564 23:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2. พี่คนนี้จะปกป้องเธอเอง
แบบอักษร

"นอนเถอะนะเด็กดีของพี่"พี่อุ่นบอกก่อนจรดริมฝีลงบนหน้าผากฉันอย่างนุ่นนวลแล้วก็นอนลงมากอดฉันไว้แนบอกที่ยังอบอุ่นสำหรับฉันเสมอมา  

เขานอนกอดฉันไว้แบบนั้นจนกระทั่งถึงตอนเช้าที่ฉันตื่นขึ้นมาฉันก็ยังเห็นเขาอยู่ข้างๆฉันเหมือนเมื่อคืนไม่ห่างไปไหน 

ฉันเงยหน้าขึ้นจากแผ่นอกของพี่อุ่นแล้วมองใบหน้าคมคร้ามของเขาที่ยังคงหลับใหลไม่รู้สึกตัว ฉันดันตัวเองลุกขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงมามองหน้าพี่อุ่นใกล้ๆ ฉันชอบเวลาที่ใบหน้าของฉันได้สัมผัสกับลมหายใจเบาๆของเขา แต่หลังจากฉันทำแบบนั้นได้ไม่นานพี่อุ่นก็ลืมตาขึ้นมามองหน้าฉัน 

"ทำอะไรครับ"เขาถามเสียงอ่อยพลางยกมือขึ้นมาลูบเรือนผมของฉันไปด้วย 

"แช่ลมหายใจอุ่นๆของพี่อุ่นอยู่ค่ะ"ฉันตอบตามจริงและมันก็ทำให้พี่อุ่นยกยิ้มขึ้นมาราวขบขำ 

"วันนี้สอบไฟนอลวันแรกใช่ไหม เมื่อคืนพี่มาไม่ทันติวให้ ได้อ่านเองบ้างหรือเปล่า" 

"อ่านถึงห้าทุ่มเลยค่ะ" 

"ดีมากครับน้องสาวของพี่ วันนี้ตั้งใจสอบนะครับ สอบเสร็จพี่จะพาไปเลี้ยงไอติม รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะ วันนี้คุณพ่อไม่อยู่บ้าน ลุงอุ้ยก็ไปกับคุณพ่อ เดี๋ยวพี่จะไปส่งเราที่โรงเรียนเอง"พี่อุ่นบอกแล้วก็ลุกจากเตียงก่อนจะเดินออกไปจากห้องของฉัน 

พี่อุ่นก็จะเป็นผู้ชายที่ใส่ใจดูแลฉันอย่างสม่ำเสมอและไม่เคยขาดตกบกพร่องอย่างนี้แหล่ะ ถึงตอนเด็กฉันจะผ่านเรื่องราวร้ายๆมามากมายแต่ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้มามีพี่ชายบุญธรรมที่รักฉันเหมือนฉันเป็นน้องสาวแท้ๆอย่างนี้ เขาดีกับฉันและเราสนิทกันมากจนบางทีฉันก็ลืมไปเลยว่าฉันกับเขาไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ เราไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน แต่ความผูกพันธ์ของเราฉันพี่น้องแท้ๆที่สะสมมานานหลายปีมันก็ทำให้ฉันเผลอคิดว่ามันอาจจะเข้มข้นเสียยิ่งกว่าสายเลือดเสียอีก 

หลังจากฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จฉันก็หิ้วกระเป๋านักเรียนลงไปที่ห้องอาหารชั้นล่าง ฉันเห็นพี่อุ่นใส่ชุดนักศึกษาตัวใหม่นั่งรอฉันอยู่ที่โต๊ะอาหาร 

"วันนี้น้องสาวพี่สอบวันแรกพี่เลยให้ป้าอ่ำกับพี่เอื้อยพี่อ้ายทำอาหารอร่อยๆให้หลายอย่างเลย รีบมานั่งสิ"พี่อุ่นเรียกฉันก่อนที่ฉันจะเดินเข้าไปนั่งโต๊ะฝั่งตรงข้ามกับพี่ 

"ทำไมให้ป้าอ่ำทำเยอะขนาดนี้คะ ทานไม่หมดก็เสียดายแย่"ฉันบ่น 

"งั้นก็ทานให้หมดสิคะ" 

"ทานหมดนี้แอลคงได้ท้องแตกเป็นตาพราหมณ์เลยนะคะพี่อุ่น อาหารฝีมือป้าอ่ำกับพี่เอื้อยพี่อ้ายยิ่งอร่อยอยู่ด้วย"ฉันพูดแกมขำแล้วพี่เอื้อยก็มาตักข้าวให้กับฉัน 

"วันนี้พี่ตั้งใจทำสุดฝีมือเลยค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ"พี่เอื้อยยิ้มบอกก่อนที่ฉันจะลงมือตักอาหารขึ้นมาทานร่วมกับพี่ชายที่คอยตักนั่นตักนี่มาให้ฉันตลอด 

หลังทานข้าวเสร็จพี่อุ่นก็ขับรถไปส่งฉันที่หน้าโรงเรียน ที่โรงเรียนฉันไม่ค่อยมีเพื่อนเพราะฉะนั้นนับตั้งแต่ที่พี่อุ่นจบจากโรงเรียนไปเมื่อสองปีก่อนฉันก็ไม่ได้สนิทกับใครเป็นพิเศษเพราะไม่มีใครต้องการจะมาเป็นเพื่อนกับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกสาวฆาตกรอย่างฉัน ที่ผ่านมาถึงแม้ว่าฉันจะถูกพ่อโอรับเลี้ยงมาเป็นลูกสาวนานแล้วแต่เพื่อนบางคนที่รู้จักฉันมาแต่เด็กและได้มาเรียนที่โรงเรียนเดียวกันก็ยังคงรู้ว่าฉันคือลูกสาวของพ่ออัตที่อยู่ในคุก...ฉันยังเป็นลูกสาวฆาตกรโดยเสมอมา ดังนั้นหลังจากพี่อุ่นไม่อยู่ด้วยแล้วในแต่ละวันเวลาฉันอยู่ที่โรงเรียนนอกจากเวลาเรียนฉันก็จะนั่งทานข้าวคนเดียวนั่งอ่านหนังสือคนเดียวและพอได้อยู่คนเดียวแบบนี้มานานๆได้โดนมองเหยียดบ่อยๆ ได้โดนแกล้งบ่อยๆจริงๆฉันก็เริ่มชินกับมันแล้วแหล่ะ จะมีก็แต่พี่อุ่นที่มักจะเดือดดาลและเป็นคิดเป็นแค้นแทนฉันอยู่ตลอดในเวลาที่รู้ว่าฉันโดนเพื่อนแกล้ง และก็เพราะแบบนี้สมัยที่เราเรียนอยู่มัธยมด้วยกันพี่อุ่นจึงมักจะมีเรื่องกับคนอื่นแทนฉันอยู่บ่อยๆ 

"ในโรงเรียนยังมีใครแกล้งแอลอยู่หรือเปล่า"พี่อุ่นถามฉันในตอนที่ฉันกำลังปลดสายเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว 

"ไม่มีแล้วค่ะ"ฉันโกหก... 

"แน่ใจนะ อย่าปิดบังพี่นะ ถ้ามีใครทำไม่ดีกับเธอเธอต้องรีบบอกพี่นะรู้ไหม เธอเป็นน้องสาวของพี่เป็นลูกสาวของพ่อโอ ถ้ามีใครทำอะไรหรือเกิดอะไรขึ้นต้องรีบบอกพี่ พี่ชายคนนี้จะปกป้องเธอเองเข้าใจไหม"พี่อุ่นบอกด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมยกมือขึ้นมาจับที่แก้มของฉันอย่างแผ่วเบา 

"เข้าใจค่ะ งั้นแอลเข้าโรงเรียนก่อนนะคะ"ฉันบอกพี่ก่อนยกมือไหว้แล้วก็เปิดประตูลงจากรถเดินเข้าไปในรั้วโรงเรียน 

วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันมีสอบไฟนอล และหลังจากนี้อีกสามวันฉันก็จะพ้นสถานะจากการเป็นนักเรียนแล้ว ฉันเป็นคนเรียนได้ระดับกลางๆไม่ถึงกับโง่และก็ไม่ถึงกับฉลาดเหมือนกับพี่อุ่น แต่ถึงอย่างไรพี่อุ่นก็ชอบมาติวและคอยเตือนให้ฉันอ่านหนังสืออยู่เสมอ  

ตอนเรายังเด็กพี่อุ่นบอกกับฉันว่าพี่อยากเรียนหมอแล้วจะคอยมารักษาฉันกับพ่อโอในตอนที่ฉันกับพ่อโอป่วยและพอเรียนจบพี่ก็สามารถสอบเข้าเรียนหมอได้จริงๆแถมยังได้คะแนนอันดับหนึ่งในปีที่สอบได้เสียด้วย ตอนนั้นฉันกับพ่อโอรวมทั้งทุกคนในบ้านดีใจและปลื้มใจกับพี่อุ่นมาก ส่วนฉันฉันมีความฝันว่าอยากจะเรียนกฎหมาย ตอนที่พ่ออัตของฉันโดนจับฉันไม่รู้เรื่องกฎหมายอะไรเลย และนั่นมันก็เป็นแรงผลักดันให้ฉันอยากเรียนกฎหมาย และเมื่อพี่ชายเห็นแบบนั้นเขาก็สนับสนุนฉันเต็มที่แถมยังเป็นคนส่งใบสมัครให้ฉันในมหาวิทยาลัยที่เขาเรียนอยู่ด้วยตัวเอง 

 

ตอนเย็นหลังสอบเสร็จฉันเดินออกมาที่หน้าโรงเรียนด้วยสภาพเปื่อยๆเบลอๆ และอยู่ๆฉันก็รับรู้ได้ถึงอะไรเย็นๆสาดเข้ามาที่ใบหน้าฉันเต็มแรง...มันคือน้ำหวานสีแดงจากมือของเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เคยเรียนโรงเรียนเดียวกันกับเธอเมื่อสิบปีก่อน 

"อุ้ย!! ขอโทษที ฉันแค่เดินสะดุดก้อนหินน้ำมันก็เลยกระเด็นไปโดนเธอ ขอโทษนะแอล"รวีขอโทษฉันด้วยใบหน้าที่ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย เธอหันไปขำกับเพื่อนของเธอแล้วก็เดินผ่านฉันไป ส่วนฉันก็ทำได้เพียงหยิบผ้าเช็ดหน้าจากกระโปรงนักเรียนขึ้นมาเช็ดน้ำแดงพวกนั้นออกจากใบหน้าและเสื้อนักเรียนของตัวเอง 

ในโรงเรียนนี้ไม่มีใครอยากเป็นเพื่อนกับฉันฉันก็เลยเลือกที่จะเงียบไม่โต้ตอบอะไรเพราะฉันไม่อยากมีปัญหาให้ตัวเองต้องเดือดร้อนมากกว่าที่มันเป็นอยู่ และอีกอย่างอีกไม่ถึงสามวันฉันก็จะเรียนจบอยู่แล้ว ถ้าพวกเขาพอใจอยากจะแกล้งก็เชิญแกล้งตามสบายเลยแล้วกัน... 

"เสื้อไปเปื้อนอะไรมา" 

เสียงที่คุ้นเคยของพี่ไออุ่นทำให้ฉันที่เอาแต่เดินก้มหน้าหยุดชะงักแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าพี่ไออุ่นด้วยความตกใจ 

"พี่อุ่นมาได้ยังไงคะ"เขาไม่เห็นจะบอกว่าวันนี้จะมารับเอง  

"พี่ถามว่าเสื้อไปโดนอะไรมา"พี่อุ่นถามเสียงเข้มพลางจ้องเสื้อนักเรียนที่เลอะน้ำแดงไม่วางตา 

"โดนน้ำแดงมาค่ะ" 

"ใครทำ" 

"แอลค่ะ แอลทำน้ำแดงหกใส่ตัวเอง"ฉันโกหกเพราะไม่อยากให้พี่อุ่นไปเอาเรื่องกับคนที่ทำใส่ฉัน เพราะถ้าเป็นแบบนั้นมันต้องเป็นเรื่องใหญ่อีกแน่ๆ 

"แอลอย่าโกหกพี่นะ มีใครแกล้งเธออีกแล้วใช่ไหม บอกมาว่าใคร..."สายตาจริงจังเด็ดเดี่ยวมาก 

"ไม่มีใครจริงๆค่ะพี่อุ่น เรากลับกันเถอะนะคะ วันนี้แอลยังต้องอ่านหนังสือนะคะ"ฉันหาข้ออ้างก่อนจะดึงแขนพี่อุ่นมาขึ้นรถ และพอกลับมาถึงบ้านพี่อุ่นก็พาฉันขึ้นห้องแล้วสำรวจรอบตัวฉันเสียยกใหญ่ 

"พี่ไม่เชื่อหรอกนะว่าเธอจะทำน้ำหวานหกใส่ตัวเอง ถอดเสื้อผ้าออกแล้วรีบเข้าอาบน้ำเปลี่ยนชุด เดี๋ยวพี่เอาเสื้อผ้าลงไปให้พี่เอื้อยพี่อ้ายซักให้"พี่อุ่นออกคำสั่งแต่ฉันก็เหมือนจะยังช้ากว่ามือของพี่อุ่นที่ปลดกระดุมของฉันออกจนเกือบหมด 

ความคิดเห็น