ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 819

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2564 15:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2
แบบอักษร

สามเดือนก่อน 

งานแต่งงานของภูวิศและนิรชาถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ตามความต้องการของเจ้าสาวซึ่งเขาก็ตามใจโดยไม่โต้แย้ง อะไรที่เธอว่าดีเขาก็ว่าดี  

เจ้าบ่าวและเจ้าสาวยืนจับมือเคียงกันบนเวทีเพื่อตอบคำถามของพิธีกรในงานวิวาห์ท่ามกลางสายตาชื่นชมของแขกที่มาร่วมงาน 

“เริ่มกันที่เจ้าบ่าวเลยแล้วกันนะครับ เชิญคุณภูพูดถึงเจ้าสาวซักหน่อยครับ”พิธีกรหนุ่มยื่นไมค์ให้ภูวิศ เขาสบตาเจ้าสาวแสนสวยก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุข 

“ผมก็เป็นผู้ชายที่ไม่ดีหรอกนะครับเคยเจ้าชู้บ้าง นอกลู่นอกทางบ้าง แต่นิ้งคือคนที่ทำให้ผมอยากหยุด เธอทำให้ผมอยากเป็นคนที่ดีขึ้น ขอบคุณนิ้งที่ให้โอกาสผมได้ดูแลนะครับ ผมสัญญาว่าจะรักและดูแลนิ้งตลอดไป...รักนะครับคนดีของผม” 

เสียงปรบมือและรอยยิ้มดังสนั่นหลังจากเจ้าบ่าวได้พูดความในใจถึงเจ้าสาวแสนสวย 

“เจ้าบ่าวพูดไปแล้วนะครับ ทีนี้คุณนิ้งพูดอะไรถึงเจ้าบ่าวซักหน่อยครับ”พิธีกรหนุ่มยื่นไมค์ให้เจ้าสาวบ้าง นิรชายื่นมือไปรับด้วยความตื่นเต้นเพราะเธอไม่ได้เตรียมตัวอะไรมากมายและไม่รู้ว่าจะพูดอะไรถึงเขา 

“เอ่อ...ขอบคุณที่รัก ขอบคุณที่ดูแลและใส่ใจนิ้งทุกอย่าง ต่อจากนี้ไปไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นคุณภูคือคนสำคัญของนิ้งเสมอขอบคุณค่ะ”ทั้งสองสบตากันนิ่งส่งผ่านความรู้สึกที่ต่างกัน 

“หอมเลย! หอมเลย!”เสียงเชียร์ของแขกที่มาร่วมงานทำให้ทั้งคู่อมยิ้มให้กัน 

 ภูวิศไม่ทำให้กองเชียร์ผิดหวัง เขาประทับจูบบนแก้มเนียนนุ่มของเจ้าสาวพร้อมกับอมยิ้มกับความเก้อเขินของหญิงสาว  

นิรชากำมือแน่นทำตัวไม่ถูกแต่ก็ต้องฝืนยิ้มให้แขกเพื่อให้ทุกอย่างผ่านพ้นไป  

“ถึงทีเจ้าสาวหอมแก้มเจ้าบ่าวบ้างครับ”เธอหันมามองเจ้าบ่าวด้วยความประหม่า 

“ไม่ต้องเกร็ง ผมอยู่นี่ทั้งคน”มือหน้าประสานเข้ากับนิ้วเรียวอย่างแนบแน่น 

นิรชายื่นเข้าหาชายหนุ่มหมายจะประทับปากอิ่มลงบนแก้มสากแต่ฝ่ายเจ้าบ่าวกลับหันริมฝีปากเข้าหาเธอแทน  

ภาพคู่บ่าวสาวจุมพิตกันดูดดื่มบนเวที ทำให้ผู้มาร่วมงานอมยิ้มและส่งเสียงโห่ร้องชอบใจกันคับคั่ง 

“คุณแกล้งนิ้ง!”เธอกระซิบเบาๆข้างใบหูชายหนุ่มเพื่อแก้ความขัดเขิน 

“ผมเปล่า”เขาขยิบตาให้เธอและมองภรรยาสาวด้วยสายตากรุ้มกริ่ม 

กว่าจะผ่านพ้นพิธีการต่างๆของงานวิวาห์คู่บ่าวสาวก็แทบหมดเรี่ยวแรง ภูวิศเดินเข้าห้องหอตามภรรยาสาวมาติดๆอย่างอารมณ์ดีเมื่อเสร็จสิ้นพิธีการตามธรรมเนียมประเพณี 

เรือนหอของภูวิศและนิรชาเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้นเดิมทีเป็นบ้านของภูวิศ หลังจากหญิงสาวตอบตกลงแต่งงานด้วยเขาก็จัดการสั่งออกแบบบ้านและตกแต่งเพิ่มเติมเพื่อเธอโดยเฉพาะ 

นิรชานั่งลงบนเตียงกว้างพร้อมกับคิดถึงคำพูดของคุณหญิงสายทิพย์ผู้มีพระคุณที่อุปการะเลี้ยงดูเธอตั้งแต่เด็ก 

“หน้าที่ของแกคือทำให้ไอ้ภูวิศหลงรักและยอมแต่งงานด้วยให้ได้” 

“แต่คุณท่านคะ” 

“นึกถึงตาอัคเข้าไว้ แกรักตาอัคไม่ใช่เหรอ สินสอดและเงินที่แกได้มามันจะช่วยให้ตาอัคมีชีวิตที่ดีขึ้น” 

“นิ้ง นิ้งครับ” 

“เอ่อ...คะ?” 

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ ผมเรียกคุณตั้งนาน” 

“เปล่าค่ะ นิ้งแค่กำลังคิดอะไรเพลินๆ”เธอหันไปมองชายหนุ่มผลัดเปลี่ยนเสื้อสูทตัวใหญ่ออกจากตัวและเดินเข้ามาหาเธอ 

“เหนื่อยไหมครับ?”มือหนายกขึ้นเกลี่ยผมให้เจ้าสาว สายตาที่เขามองเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยรัก 

“ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ แค่ง่วงนิดหน่อย” 

“ถ้างั้นเรามานอนกันเลยไหม?”เขาแกล้งขยับขึ้นคร่อมร่างบาง นิรชาตกใจสะดุ้งกระถดตัวหนีโดยอัตโนมัติ 

“เอ่อ...คุณภูคะ...คือนิ้งยังไม่พร้อมขอเวลานิ้งได้ไหม?”ท่าทางของนิรชาราวกับกวางน้อยที่หวาดกลัวเสือขย้ำจนภูวิศแอบขำ ชายหนุ่มส่งยิ้มและลูบแก้มเนียนไปมาเบาๆ 

“ผมไม่ใช่คนที่ชอบหักหาญน้ำใจผู้หญิงนะ ถ้าคุณไม่พร้อมผมก็ไม่ฝืน คุณคือคนสำคัญของผมนะนิ้งมีอะไรเราคุยกันได้ ยิ้มหน่อย”เขาจิ้มแก้มใสเบาๆและส่งสายตาอ้อนคนตรงหน้า 

นิรชาหันมาสบตาคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของเธอในตอนนี้ ก่อนจะยิ้มให้อย่างใจเขาต้องการ  

“ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่ดีกับนิ้ง”เธอน้ำตาคลอออกมาด้วยความปลื้มใจและละอายใจในคราเดียวกันหากผู้ชายแสนดีคนนี้รู้ว่าทุกอย่างที่เธอทำทั้งหมดเพียงเพื่อหวังผลประโยชน์จะเป็นเช่นไรต่อไป ยิ่งคิดความรู้สึกผิดก็ยิ่งถาโถมเข้ากลางใจอย่างห้ามไม่อยู่ 

“นิ้งไปอาบน้ำก่อนเถอะครับ จะได้พักผ่อนเหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว เดี๋ยวผมจัดเตียงให้ผ้าเช็ดตัวผมเตรียมให้แล้วอยู่ห้องน้ำนะ”เพราะย้ายมาอยู่บ้านเขาเธอจึงยังไม่ชินกับการจัดวางสิ่งของมากนัก ภูวิศไม่อยากให้เธอลำบากจึงจัดแจงให้เองทุกอย่างเพื่อความคล่องตัว 

“ขอบคุณค่ะ”เธอเดินไปหยิบชุดนอนของตัวเองเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ กระนั้นก็แอบปรายตามองคนตัวโตกำลังปัดกวาดกลีบดอกกุหลาบที่ถูกโปรยกระจัดกระจายออกจากเตียงอย่างตั้งใจ 

สายน้ำเย็นที่ไหลผ่านร่างเปลือยเปล่าตั้งแต่หัวจรดเท้าในตอนนี้ ไม่ได้ทำให้ใจคนอาบเย็นขึ้นมาได้ ยิ่งเห็นภูวิศทำดีกับเธอมากเท่าไร หัวใจของเธอก็รู้สึกร้อนรนดั่งไฟสุมขึ้นมาเป็นระลอก 

‘อดทนนะนิ้งอีกสามเดือนพี่อัคก็กลับมาแล้ว’ 

 

 

********** 

ฮือ!!! .....สงสารพี่ภู 

ความคิดเห็น