Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 4 เจย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 915

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.พ. 2564 12:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 4 เจย์
แบบอักษร

 

เอาไงต่อดี..?

พอมาทิ้งเจย์ไว้ที่นี่เสร็จ ยัยนลินตัวแสบก็รีบเผ่นหนี ปล่อยให้กรรมตกมาเป็นของเธอ ดวงตาสวยช้อนขึ้นมองนาฬิกาที่ติดบนผนังอีกครั้ง เป็นเวลาตีสองกว่าๆที่เธอควรจะนอนในกองผ้าห่มอุ่นๆสิ แต่เจย์หลับไปแล้ว.. คงไม่ต้องทำอะไรมาก

 

ร่างบางในชุดนอน เดินไปหยิบหมอนและผ้าห่มที่เธอเก็บไว้ในตู้ออกมาให้เจย์ ถ้านอนที่โซฟาโดยไม่มีหมอน ตื่นเช้าขึ้นมาคงจะปวดคอไม่ก็เวียนหัว

พายเปิดเครื่องปรับอากาศในอุณหภูมิที่พอเหมาะ พอที่จะหายใจหายคอได้สะดวก พร้อมกับห่มผ้าให้ บางครั้ง... สิ่งที่เธอทำให้เจย์มันมากไปไหมนะ?

 

ถ้ายืนยันว่าเจย์คือศัตรูคู่แข่งทางธุรกิจ เธอไม่ควรจะดีกับผู้ชายคนนี้สิ แต่พอเอาเข้าจริงมันก็ใจร้ายไม่ลงหรอก คิดซะว่าทำเพื่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน หรือไม่ก็ ในฐานะที่เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน

 

ย้อนกลับไปในสมัยยังเป็นเด็กมัธยม พายกับเจย์เป็นเพื่อนที่ค่อนข้างจะสนิทกันเลย และความสัมพันธ์มันเริ่มจะแตกหักเมื่อเขาเมาแล้วเผลอจูบเธอเข้า เรื่องนี้พายไม่เคยพูดให้ใครฟัง เอาแต่ถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า การที่เพื่อนรักประกบปากกัน ยังเรียกว่าเพื่อนได้อีกเหรอ? สำหรับเธอ มันไม่ใช่ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่เขากับเธอ เรียกกันว่า ‘อดีตเพื่อน’ เพราะเรายังเด็กกันมาก สิ่งที่ไม่เหมาะสมเธอจึงเลือกที่จะตัดทิ้ง ฝ่ายเจย์เองก็เช่นกัน

 

ถึงแม้เขาจะยอมบ้าเล่นบทอดีตเพื่อนรักกับศัตรูของเธอก็ตาม ถ้าเป็นเรื่องคู่แข่งทางธุกิจของบริษัท Joeกับ บริษัท PLayP นั่นคือเรื่องจริงที่ว่าทั้งสองบริษัทไม่ถูกกัน เป็นเรื่องปกติทั่วไปในวงการธุรกิจ ที่มีผลิตภัณฑ์ชนิดเดียวกัน ย่อมแข่งขันเป็นธรรมดา

 

สิ่งหนึ่งที่ทำให้พายเห็นหน้าเจย์ทีไรพร้อมจะวางมวย คือ ลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทที่ดันสนใจผลิตภัณฑ์ของทั้งคู่ และเขาต้องการผลิตภัณฑ์แค่หนึ่งบริษัท ทั้งเจย์และพายต้องขายผลิตภัณฑ์ หรือพูดสรรพคุณต่างๆให้ลูกค้าสนใจ

ถึงแม้ลูกค้ารายใหญ่จะไม่ได้มีแค่เจ้าเดียว แต่เธอจะไม่ยอมเสียลูกค้าให้บริษัทคู่แข่งเป็นแน่

 

โชคชะตามักเล่นตลกกับพวกเราเสมอ ใครจะคิดว่าพายอาร์ หญิงสาววัย 25 ปี กลับต้องเคลิบเคลิ้มให้สัมผัสของคนที่เรียกว่าศัตรู แอบคิดและนึกสงสัยทุกวัน ว่าเขากับเจย์เป็นศัตรูกันจริงๆหรือเปล่า แค่วันไนท์สแตน แค่ความผิดพลาดครั้งเดียว ไม่นับว่าเราเลิกเป็นศัตรูกันหรอกมั้ง เรื่องเซ็กส์ไม่ใช่เรื่องแปลก

 

 

“...”

 

เนิ่นนานหลายนาทีที่เธอเผลอยืนจ้องเจย์อยู่แบบนั้น ใบหน้าหล่อเหลาไปทางหนุ่มเกาหลี ผิวขาวจัด เป็นคุณชายของตระกูลเลยแหละ จมูกโด่งเป็นสัน สันกรามเด่นชัด มีรอยสักตัวอักษรบริเวณเหนือข้อศอกทั้งสองข้าง เป็นหนุ่มแพรวพราวที่ตรงสเปคของใครหลายๆคนเลยก็ว่าได้ หล่อ รวย แต่เรื่องดื่มแอลกอฮอล์ดุกับสูบบุหรี่จัด และเจ้าชู้ ควรจะจัดเป็นข้อเสียของเจย์

พูดถึงเรื่องเจ้าชู้ เลื่องลือไม่เป็นสองรองใครทั้งแก๊ง สายเมาและปาร์ตี้ต้องยกให้ผู้ชายคนนี้เลย เรื่องขายสินค้าของบริษัทหว่านล้อมให้ลูกค้าผู้หญิงเซ็นสัญญาซื้อผลิตภัณฑ์งานถนัดของเจย์ ดูท่าอยากจะแถมตัวเองพร้อมสินค้า ก็ไม่เกินจริง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

08:15 น.

Rrrr ‘สายเรียกเข้า’

 

เสียงปลุกจากมือถือเจ้ากรรม ทำเอาห้วงความฝันที่แสนหวานขาดลงดื้อๆ มือเรียวควานหาต้นกำเนิดเสียงโดยที่เปลือกตายังคงปิดสนิท เธอคว้ามือถือที่ไม่รู้อยู่ใต้หมอนตั้งแต่เมื่อไหร่ขึ้นมากดรับ ไม่คิดจะลืมตาเพื่อมองดูชื่อที่โชว์เด่นอยู่บนหน้าจอ

 

‘เจตน์’

 

[ ขอโทษที่โทรมารบกวนมึงตั้งแต่เช้าๆนะเพื่อน กูจะโทรมาบอกว่า วันนี้ตอนเย็นน้องน้ำฝนชวนปาร์ตี้ริมสระกับเพื่อนน้องอีกสองคน มึงต้องไปเพราะน้องบอกถ้ามึงไม่ไปงานจะถูกยกเลิก ดูก็รู้ว่ากูไม่ได้บังคับ แต่มึงต้องไปครับ ] คิ้วเรียวเผลอขมวดมุ่นอย่างงุนงง เธอยกมือขึ้นบังแสงที่รอดผ่านม่านขาวเข้ามา ก่อนจะตั้งใจเพ่งเล็งอ่านชื่อที่โชว์หราอยู่บนจอ

 

“เจตน์?”

 

[ฮัลโหลไอ้เจย์! มึงได้ยินกูไหมเพื่อน! อย่ามาเงียบใส่ มึงต้องรับปากว่าจะไป]

 

“...” พายอาร์ขยี้ตาเพื่อปรับโฟกัส เธอไม่รู้ว่าปลายสายพูดเรื่องอะไร อีกอย่างพายไม่เคยมีเบอร์คนชื่อเจตน์ในมือถือ

 

 

“อ้ะ..” ในจังหวะที่จะลุกขึ้นนั่ง ร่างก็ถูกแขนปริศนากอดเอาไว้แน่น จนต้องหันไปมองเจ้าของวงแขนหนักๆ “จ..เจย์” ชื่อของบุคคบลปริศนา ที่โผล่ขึ้นนอนร่วมเตียงในตอนเช้าถูกเอ่ยขึ้นเบาๆ

 

ผู้ชายที่ยัยนลินพามาทิ้งไว้เมื่อคืน จำได้ว่าเธอปล่อยให้เขานอนบนโซฟาด้านนอก แต่พอรุ่งเช้ากลับมานอนคว่ำใช้แขนข้างหนึ่งพาดบนตัวอย่างสบายใจ พยายามจะลุกขึ้นนั่งก็ทำไม่ได้ แถมจากตอนแรกที่ทำแค่พาดพอร่างบางเริ่มดิ้นจะลุกขึ้น เขาจึงเปลี่ยนเป็นกอดและดึงเข้าหาตัวจนพายเริ่มออกแรงดัน

 

“เจย์!! ตื่นเดี๋ยวนี้!”

 

“อือ” ครางอื้ออึงในลำคอ แต่เปลือกตาไม่ยอมขยับเปิด

 

“ตื่น!!”

 

 

“น่ารำคาญ” ปฏิกิริยาตอบโต้ของร่างสูงคือขมวดคิ้วและพลิกตัวหนีเหมือนถูกรบกวน นอกจากจะไม่ยอมตื่นแล้วยังแสดงท่าทางรำคาญเจ้าของห้อง

 

ผู้อาศัยที่ดีมากมั้งผู้ชายคนนี้

 

 

 

พายใช้จังหวะที่อีกฝ่ายยอมปล่อย ลุกขึ้นมาเช็คมือถือ ปรากฎว่าสายถูกตัดไปแล้ว รูปภาพล็อคหน้าจอ ไม่ใช่ภาพเธอ แต่กลับเป็นภาพเจย์

 

“โทรศัพท์เจย์?”

ถึงแม้มือถือจะรุ่นเดียวกัน แต่เครื่องนี้ไม่ใช่ของเธอแน่

 

“เพื่อนนายโทรมา โทรกลับด้วย!”

 

“...”

 

เขาไม่ได้ตอบอะไร และเธอคงไม่อยู่รอให้เจย์ลุกขึ้นมาคุยด้วย สองเท้าก้าวลงจากเตียง รีบเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวพร้อมเสื้อคลุมเข้าห้องน้ำหลังจากที่เงยหน้าขึ้นมองเวลาบนผนังห้อง

 

เพราะเธอต้องรีบเข้าบริษัทตอน 10 โมง การตื่นขึ้นมาอาบน้ำเลย น่าจะทำให้มีเวลาทำอย่างอื่นก่อนออกไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

LINE

‘กลุ่ม โสดสวย’

 

Pine : พวกแกว่าฉันควรเลือกชุดไหน

 

 

 

Pine : ดำ น้ำเงิน ชุดไหนที่มองแล้วรู้สึกว่าฉันจะขายงานผ่าน

 

Ava : โป๊มากเลยพายแต่ละชุด ไม่เห็นจำเป็นต้องทำขนาดนั้นเลยนะ ใส่ชุดปกติธรรมดาที่พายใส่ไปทำงาน สูทหนึ่งตัวกับกางเกงขายาวก็พอ

 

Nalin : นั่นลูกค้าบริษัทรายใหญ่ของนางเลยนะเอวา วันนี้ต้องไปขายงานให้ลูกค้าค่ะ แกก็รู้ว่าอีตาคิวนั่นสนใจยัยพายขนาดไหน แต่งวับๆแวมๆ ฉันว่านะ เซ็นสัญญาไปอีก 2ปีเลยยังได้

 

Pine : วันนี้อยากใส่ทำงานเลย ถ้าคุณคิวเซ็นสัญญา ต่อด้วยปาร์ตี้คืนนี้

 

Nalin : กรี้ดดดด ปาร์ตี้ค่ะ

 

Ava : จริงๆเลยยย

 

Pine : ก่อนอื่นก็ช่วยเลือกหน่อย ว่าฉันควรเอาสีไหนดี

 

Ava : ฉันไม่ขอเลือกละกัน อยากใส่ชุดไหนเอาเลย หวงแทน ทำไมพายต้องโชว์ด้วย

 

Pine : เว่อร์เอวา! ปกติพายก็ใส่อย่างนี้ไหม? มาหวงแทนอะไร พายไม่ได้ซีเรียสเรื่องอะไรแบบนี้หรอกนะ

 

Ava : ก็ฉันไม่ชอบตอนที่เพื่อนถูกมองด้วยสายตาหื่นๆ

 

Pine : ก็ได้แค่มอง

 

Nalin : ถูก ตอนถูกสายตาหลายๆคู่มองเหมือนอยากจะกินนะ รู้สึกตัวเองฮอตเป็นบ้า มีเหยื่อให้เลือกมากมาย ดีที่สุด ฉันเลือกสีดำนะพาย เซ็กซี่ระเบิดระเบ้อ ประกาศไปเลยว่าแม่ให้มาเยอะ

 

Ava : พายใส่มันต้องโป๊มากแน่ๆ

 

Pine : ปกติ ใครเขาก็ใส่กัน ไม่ได้ใส่บิกินีไปพบลูกค้าสักหน่อยเอวา

 

 

กว่าจะเลือกชุดเสร็จ กินเวลาอยู่หลายนาที เธอเลือกชุดเดรสสีดำที่แอบเล็งๆในใจไว้ตั้งแต่ทีแรก แต่ไม่รู้ควรจะต้องใส่น้ำเงินดีไหม เลยส่งภาพลงกลุ่มให้ช่วยเลือกชุด และคำตอบของนลินก็ทำให้พายพอใจไม่น้อย

ถือว่าเธอกับเพื่อนใจตรงกัน

 

 

ใช้เวลาเกือบ 40 นาที ในการอาบน้ำแต่งตัว พอเดินออกมาในชุดใหม่ เตียงนอนที่คิดว่าจะมีเจย์หลับเป็นตายอยู่กลับว่างเปล่า แถมมันถูกจัดแจงผ้าห่มหมอนไว้อย่างเป็นระเบียบ

สายตากวาดไปรอบห้อง และเจ้าของเรือนผมสีเทานั้นกำลังยืนสูบบุหรี่ตรงระเบียงห้อง เจย์ในเสื้อยืดสีขาวตัวบางเส้นผมไม่ได้ถูกเซต เขาทำเพียงแค่เสยมันขึ้นลวกๆ

เชื่อเถอะว่ามันดูดีเป็นบ้า สภาพคนเพิ่งตื่นนอนไม่ควรต้องดูดีขนาดนี้ มันดูไม่แฟร์ยังไงไม่รู้

 

พายหันมาทาครีมแต่งหน้าทำผมที่กระจก ใช้เวลา 5 นาทีก็เสร็จ ไม่ได้แต่งแต้มอะไรมากมาย

 

เธอกลับไปมองเจย์ เขายังยืนอยู่ที่เดิม มือคีบม้วนบุหรี่ขึ้นสูบ บางครั้งก็นึกสงสัย บุหรี่มันเหม็นจะตายทำไมถึงได้ชอบนักนะ

 

 

 

 

 

“เจย์ นายจะออกไปเลยหรือเปล่า ฉันต้องเข้าบริษัท” คนตัวสูงใช้ศอกยันกับราวระเบียงพร้อมพ่นควันออกมา เขาเลิกคิ้วขึ้นเหมือนเป็นคำถามหลังจากที่ใช้สายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า จนรู้สึกร้อนแปลกๆ

 

“เข้าบริษัท?”

 

“ใช่”

 

“ชุดเข้าบริษัท?” เธอยืดอกเชิ่ดหน้าอย่างมั่นใจ หลังจากที่เจย์เบนสายตาไปมองอย่างอื่นพร้อมแค่นหัวเราะออกมา

 

“ฉันจะใส่ชุดไหนมันก็เรื่องของฉัน”

 

“สภาพเธอไม่ต่างอะไรกับเลขาที่ใส่ชุดมายั่วเยตอนทำงานเพื่อหวังจะเป็นเมียประธาน รู้ตัวปะ?” พายก้มมองดูชุดพร้อมกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ไม่มีคำด่าสักคำแต่เจ็บจี๊ดถึงกระดองใจ

 

“แล้ว? นี่ฉันต้องแคร์พวกผู้ชายสินะ ร่างกายฉัน จะใส่อะไรมันก็เรื่องของฉัน รีบกลับห้องตัวเองไปเลย”

 

“แค่เตือนด้วยความหวังดี บางคนมันก็ร้ายกว่าที่เธอคิด หัดใช้สมองมากกว่าความอวดดีในตัวเธอ คงไม่ต้องบอกนะว่าโดยเฉพาะไอ้ลูกค้าที่ทุ่มเงินหลายสิบล้านนั่น” เจย์ทิ้งประโยคไว้แค่นั้น ก่อนที่เขาจะเขวี้ยงม้วนบุหรี่ลงกระถางและเดินออกไป

 

เหมือนถูกธนูปักที่อกจนเจ็บและจุก ตามมาด้วยอาการชา

 

ให้ตายเหอะ! เธอไม่ได้โดนเจย์ด่าใช่ไหม? จู่ๆก็คิดถึงสูททำงานขึ้นมาเลย

 

 

ร่างบางในชุดเดรสสุดเซ็กซี่ เดินเข้ามาหาสูทสีดำเงียบๆในตู้เสื้อผ้า อย่างน้อยก็ใส่ทับตอนทำงาน ไม่ให้มันหวิวๆจนเกินไป โดยไม่ได้หันไปมองเจย์ที่ยืนเช็คมือถือและทำท่าทีเหมือนจะโทรหาใครสักคน

 

“เมื่อเช้าน้ำฝนโทรมาหาพี่เหรอ?”

 

[...]

 

“ปาร์ตี้หรอคะ พี่ยังตอบเราไม่ได้ตอนนี้สิ เอาไว้ตอนบ่ายเดี๋ยวโทรบอกอีกทีนะคะ” กับเด็กพูดจาคะขา เห็นความเจ้าชู้หรือยัง

 

เคยได้ยินประโยคนี้ไหม ผู้ชายที่พูดคะขา ส่วนมากจะเจ้าชู้

 

แล้วทำไมเธอต้องสนใจด้วยล่ะ? ไม่ใช่เรื่องสักหน่อย

 

 

“จะออกไปเลยไหม?” หลังจากที่เขาตัดสาย เจย์ก็หันมาสนใจ เธอรีบพาดสูทสีดำตัวเล็กไว้ที่แขน โดยไม่ได้สวมมัน

 

“อือ”

 

“ฉันลงคอนโด” ตกลงกับตัวเองเสร็จสรรพ มือหนาก็คว้าเอากุญแจรถของเธอ ที่วางไว้บนโต๊ะข้างเตียง พร้อมกระเป๋าสะพายเป็นตัวประกัน

 

ภาพคุ้นๆนะ เหมือนเดจาวู ตกลงกับตัวเองโดยไม่ขอความเห็น ถึงว่าทำไมคบกับเขมนาน นิสัยไม่ต่างกันเลย! อยากจะบ้าตาย

 

“เจย์! ฉันบอกตอนไหนว่าจะไปส่ง นอกจากนายจะอาศัยห้องคนอื่นนอน ยังทำตัวเหมือนโจรอีกนะ”

 

 

 

 

__ __ __ __ __ __

เสิร์ฟอีกตอน

เรื่องนี้อัพทุกวัน เวลาประมาณ 10 โมงเช้าค่ะ

 

ความคิดเห็น