email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : นางทาส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 722

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2564 15:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นางทาส
แบบอักษร

คำพูดของมาเฟียหนุ่มทำให้อัญชิสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

"คะ คุณพูดเรื่องอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง เฮือก!!!" อัญชิสาโบกมือปฏิเสธ สองเท้าก็ยังคงถอยร่นไปด้านหลัง จนหลังเธอชนเข้ากับฝาบ้าน ชายหนุ่มยกแขนทั้งสองข้างเท้าลงกับฝาบ้านโดยกักขังหญิงสาวไว้ตรงกลางอ้อมแขน ใบหน้าคมดุก้มลงมามองใบหน้าเนียนใสของเหยื่อสาวด้วยท่าทีเรียบเฉย ดวงตาสีรัตติกาลนิ่งสงบ แต่อัญชิสาสามารถสัมผัสได้ว่าภายใต้ดวงตาที่สงบนั้นซ่อนคลื่นยักษ์สึนามิที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่งเอาไว้ ร่างหญิงสาวสั่นสะท้อนไปทั้งตัวเหงื่อเม็ดเป้งเริ่มแตกพลั่กไปทั่วดวงหน้าเนียน ชายหนุ่มมองอาการหญิงตรงหน้าอย่างพึงพอใจ

"แน่ใจเหรอว่าเธอไม่รู้เรื่อง ฉันมีวิธีที่จะทำให้คนปากแข็งอย่างเธอรับสารภาพได้ไม่ยากหรอกนะอัญชิสา แต่ถ้าเธออยากจะลองฉันก็ไม่ขัด"ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มมาให้หญิงสาวตรงหน้า ถ้าหญิงสาวทั่วไปได้เห็นรอยยิ้มของเขาคงจะเคลิบเคลิ้มหลงไหล แต่สำหรับเธอรอยยิ้มนี้คือรอยยิ้มของปีศาจร้ายดีๆนี่เอง

"คุณจะทำอะไร...อึก!!!"ดวงตาคู่สวยมองชายหนุ่มราวกับกวางน้อยระแวงภัย เขาปล่อยมือสองข้างที่กักร่างเล็กไว้ ใช้มือข้างหนึ่งบีบหมับเข้ากับคางเรียวอย่างแรงจนอัญชิสาหลุดเสียงร้องออกมา มืออีกข้างล้วงเข้าไปที่กระเป๋ากางเกงยีนส์หยิบมีดพกสีสวยขึ้นมาควงเล่นอย่างชำนาญ ขาแกร่งทำหน้าที่กดทับขาเล็กทั้งสองข้างจนติดกับฝาบ้าน อัญชิสาปล่อยหยาดน้ำตาไหลรินมาด้วยความกลัว เมื่อวัตถุที่เย็นเฉียบถูกแนบลงบนแก้มเนียน หญิงสาวสะดุ้งเฮือก เธอพยายามดิ้นรน มือน้อยระดมทุบลงบนแผ่นอกแกร่งของชายตรงหน้าอย่างแรงเพื่อหวังเอาตัวรอด

"ฤทธิ์มากน่าดูเลยนะสาวน้อย ฉันอยากจะรู้ว่าถ้าคนสวยอย่างเธอไม่มีลิ้นมันจะเป็นยังไง" ภีมากรพูดพร้อมกับปักปลายมีดลงบนฝาบ้านอย่างแรง อัญชิสาหลับตานิ่งมือสองข้างกำคอเสื้อชายหนุ่มจนแน่น

"ฉันขอโทษ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮือๆๆ"ร่างบางแทบทรุดลงกับพื้นด้วยความกลัวแต่ติดตรงขาแข็งแกร่งที่ตรึงขาเธอเอาไว้ทำให้เธอถึงยืนอยู่ได้แบบนี้

"กลัวหรอเมื่อกี้เธอยังปากแข็งอยู่เลย ฉันจะถามเธออีกครั้ง ต่างหูเพชรอยู่ไหน!!!"เสียงเข้มตวาดเสียงกร้าว

"ฉะ ฉะ ฉันขายมันไปแล้ว"สิ้นคำตอบใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธ ชายหนุ่มกัดฟันกรอด

"ขาย เธอขายมันไปอย่างนั้นหรอ หะ!"ภีมากรเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เพราะสำหรับเขาชุดเครื่องเพชรชุดนั้นมันสำคัญสำหรับเขามาก มันเป็นสิ่งที่เขารักที่สุดเพราะมันเป็นตัวแทนของมารดาเขาที่จากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ ชายหนุ่มย้ายมือที่บีบคางลงมาบีบลงไปที่ลำคอระหง จนอัญชิสาถึงกับดวงตาเบิกค้างเมื่อน้ำหนักที่มือชายหนุ่มกดแรงลงเรื่อยๆ

"เฮือก..! อึก...! อะ...!"ร่างบางที่ทุรนทุรายตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มคลายน้ำหนักที่มือลง อัญชิสาพยายามสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ

"ฉันทำผิดก็จับฉันส่งตำรวจซิไม่ใช่มาใช้อำนาจป่าเถื่อนแบบนี้"เสียงหอบหายใจแรงถียงกลับทันทีเมื่อความหวาดกลัวถูกแทนที่ด้วยความโมโห

"ติดคุกหรอ?สำหรับยัยหัวขโมยอย่างเธอติดคุกตามกฎหมายมันสบายเกินไป อย่างเธอต้องถูกจองจำในวิธีของฉันมันถึงจะสาสม"เสียงคำรามที่ดังผ่านริมฝีปากทำให้เธอหนาวสะท้านไปทั้งกาย

"ปล่อยฉันนะ ฉันไม่ไป"ร่างเล็กดิ้นขลุกขลักเมื่อชายหนุ่มพยายามกระชากร่างตนให้ออกไป

"แน่ใจนะว่าเธอจะไม่ไป เอาตัวมันออกมา"สิ้นคำสั่งร่างของผู้ชายร่างผอม เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยฟกช้ำ ถูกผลักลงมานอนกองอยู่ตรงพื้น อัญชิสามองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ

"พี่ขุน พวกแกทำอะไรพี่ชายฉัน ปล่อยฉันนะไอ้บ้า แกมันโรคจิต แกมันปีศาจร้าย" ร่างบางดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นสภาพของพี่ชายตัวเอง

"ไม่กลัวฉันแล้วหรอ ดิ้นพล่านเป็นหมาบ้าเลยนะ เธอจะไปสนใจพี่ชายห่วยแตกของเธอทำไม เธอต้องขอบใจฉันมากกว่าที่กำจัด ตัวไร้ประโยชน์ออกจากชีวิตเธอ"

"คนไร้หัวใจ อย่างแกมันไม่ใช่คน แกทำเขาทำไม"อัญชิสาจ้องใบหน้าเรียบเฉยดวงตาที่ฉายแววเกลียดชัง

"เลือกเอา ถ้าอยากให้มันมีชีวิตอยู่ต่อก็ไปกับฉัน แต่ถ้าอยากเห็นมันตาย ก็แค่วิ่งหนีไป"ภีมากรผลักร่างบางไปข้างหน้า อัญสิชาก้าวเท้าที่สั่นเทาเข้าไปหาร่างของผู้เป็นพี่ชายที่หลับไหลอยู่ ซึ่งเธอก็รู้ว่าพี่ชายไม่ได้หลับเองแต่ถูกทำให้หลับเพราะร่างกายที่สะบักสะบอมขนาดนั้น

"พี่ขุน ฮือๆๆ พี่ขุนได้ยินเข็มมั๊ย"มือเรียวเล็กเขย่าเรียกพี่ชายเบาๆ ในชีวิตเธอนอกจากพ่อแม่ที่เสียไปก็มีแค่เพียงพี่ชายคนเดียวเท่านั้นที่เป็นครอบครัวของเธอ ต่อให้เขาจะเกเร หรือเลวร้ายแค่ไหนแต่เขาก็ไม่เคยทำร้ายเธอให้เจ็บช้ำ ร่างชายหนุ่มค่อยๆขยับ ดวงตาบวมช้ำค่อยๆปรือตามองเบื้องหน้า

"เข็ม"เสียงเรียงเบาๆทำให้ผู้เป็นน้องสาวน้ำตาเอ่อไหลขึ้นมาอีกครั้ง

"เลิกดราม่าสักที ตัดสินใจมาว่าจะเอายังไงจะไปกับฉันเพื่อชดใช้ค่าเสียหายหรือจะให้ฉันฆ่าพี่ชายเธอ เลือกเอา"เสียงทรงอำนาจถามขึ้น

"ฉันยอมแล้ว อย่าทำร้ายเขานะ"เธอหันมาสบตาดวงตาสีรัตติกาลอย่างอ้อนวอน ชายหนุ่มเดินก้าวเข้ามาใกล้พร้อมกระชากแขนเรียวออกมาจากร่างที่นอนโอดครวญอยู่ตรงหน้า

"อย่าๆเอาน้องผมไป อย่าทำร้ายน้องผม ฆ่าผมเถอะ"ร่างที่นอนอยู่ค่อยเอื้อมมือมาจับข้อเท้าของภีมากรเอาไว้

"กูปล่อยไปไม่ได้หรอก เพราะมึงกับน้องมึงทำกูแสบมาก ถ้ามึงคนใดคนหนึ่งตุกติก อีกคนต้องรับโทษแทนจำเอาไว้ แค่กูปล่อยพวกมึงสองคนมีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้ก็ใจดีมากพอแล้ว"ภีมากรตวาดลั่นพร้อมกับสะบัดเท้าออกจากการเกาะกุมจนร่างของขุนหงายหลังลงไป

"พี่ขุน!!!"อัญชิสาผวาจะเข้าไปหาพี่ชาย แต่ชายหนุ่มกลับกระชากแขนเรียวให้ก้าวเดินตามออกไปด้วยอารมกรุ่นโกรธ

"คุณจะไม่ทำอะไรพี่ชายฉันใช่มั๊ย"อัญชิสาหันมาถามชายหนุ่มข้างกายเมื่อเธอขึ้นมานั่งบนรถหรูของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับการกระทำของเธอ ถ้าคิดหนีจากฉันพี่ชายของเธอจะเป็นคนชดใช้การกระทำแทนเธอทั้งหมด จำเอาไว้"

หญิงสาวมองใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรด้วยความเกลียดชัง ใบหน้าที่ดูหล่อเหลาแต่จริงๆไม่ต่างกับอสูรกายในร่างของคนเลยจริงๆ

"ฉันต้องทำอะไรบ้าง"เสียงเล็กถามขึ้นเมื่อเธอใช้มือเช็ดหยาดน้ำตาจนหมด

"ถึงแล้วเธอจะรู้เอง"

"ฉันต้องอยู่กับคุณนานแค่ไหน"อัญชิสากลั้นใจถาม

"จนกว่าเธอจะชดใช้ค่าเสียหายที่เธอเอาของฉันไปจนหมด เพราะของที่เธอเอาไปชีวิตของเธอทั้งชีวิตยังมีค่าไม่เท่าของชิ้นนั้นเลย"ดวงตาสีรัตติกาลตวัดสายตามามองร่างบางนิ่ง

🌹🌹🌹🌹

แว๊กกก!!!!ล่าสุดอีพี่มันจะตัดลิ้นน้องแล้วค่ะท่านผู้โชมมม โหดไปไหนเนี่ย

อย่าลืมกดคอมเม้นท์กดถูกใจให้ไรท์ด้วยนะค่ะ

ไรท์ลองเขียนนิยายอีโรติกเรื่องแรก ก็ยังงงๆว่าจะออกมาในรูปแบบไหน แฮ่ๆๆๆ

จะเป็นอีโรติกหรืออีโลกแตกกันแน่😁😁😁

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว