email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กระตุกหนวดเสือ

ชื่อตอน : กระตุกหนวดเสือ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 728

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2564 12:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กระตุกหนวดเสือ
แบบอักษร

"เออ...คือเดี๋ยวน้ำผึ้งขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนได้มั๊ยคะ"ดวงตากลมโตช้อนสายตาขึ้นมองเจ้าของตักแกร่ง เขาพยักหน้าน้อยๆ หญิงสาวค่อยๆก้าวออกมาจากตรงนั้นด้วยหัวใจที่เต้นระรัว สองเท้าก้าวฉับๆเข้าไปในห้องน้ำ พร้อมกับล็อคประตูอย่างแน่นหนา มือเรียวหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าออกมาต่อสายถึงผู้ร่วมขบวนการที่ไม่รู้ว่าหายไปไหน เธอรอสายอยู่เพียงไม่นาน  

(ฮัลโหล เข็ม อืม..อ๊ะ) เสียงตอบรับทำให้คิ้วเรียวถึงกับขมวดมุ่นอย่างแปลกใจ 

"เจ๊น้ำหวาน อยู่ไหนเนี่ย เหยื่อติดเบ็ดแล้วนะ"อัญชิสารีบถามด้วยความร้อนใจ 

(เจ๊ก็กำลังติดเบ็ดอยู่ โอว...เบาๆ)เมื่อได้ฟังคำตอบของหญิงสาวรุ่นพี่ใบหน้าอัญชิสาก็ร้อนเห่อขึ้นมา เมื่อรู้ว่าคนที่เธอกำลังสนทนากำลังออกกำลังกายเข้าจังหวะอยู่ 

"เออ...เข็มต้องทำยังไงต่อไปเนี่ย เขาจะพาเข็มออกไปข้างนอกแล้วนะ"หญิงสาวสั่นสะท้าน 

(เข็ม แกฟังเจ๊นะ ของดีที่ให้ไว้เตรียมไว้หมดแล้วใช้มั๊ย แล้วไม้เด็ดกันพลาดล่ะเตรียมมาหรือยัง)น้ำหวานหยุดกิจกรรมควบจังหวะชั่วครู่เพื่อสนทนากับน้องสาวร่วมโลก 

"เข็มเตรียมมาพร้อมแล้ว" 

(งั้นแกก็ลุย คิดถึงเงินแสนไว้แล้วแกจะมีแรง โชคดีน้องรักแค่นี้นะ ขาดตอน) น้ำหวานวางสายไปแล้ว อัญชิสาล้วงมือลงไปที่ร่องอก เธอหยิบตัวช่วยทั้งสามขึ้นมาดูอย่างอุ่นใจ 

"ปลดหนี้ๆๆท่องไว้ยัยเข็ม"หญิงสาวปลุกปลอบให้กำลังใจตัวเองแล้วยัดตัวช่วยกลับไปไว้ที่เดิม เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วปล่อยออกมาอีกครั้ง มือเรียวเอื้อมไปปลดล๊อคประตู เธอมองภาพหญิงสาวที่สะท้อนออกมาจากกระจกเงาด้วยสายตามุ่งมั่นหญิงสาวหยิบลิปสติกแท่งสวยบรรจงแต้มสีสันลงบนริมฝีปากอวบอิ่มเธอส่งยิ้มให้กำลังใจตัวเองอีกครั้ง แล้วเดินก้าวออกมาจากห้องน้ำอย่างมาดมั่น สายตากลมโตกวาดไปเจอชายหนุ่มที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว 

"ทำไมช้า"ดวงตาคมดุฉายแววเรียบเฉยตวัดมามองหญิงสาวที่เดินมาหยุดข้างกาย 

"พอดีคนเยอะคะ เลยช้านิดนึง เราจะไปกันหรือยังคะ"ริมฝีปากอวบอิ่มระบายยิ้มออกมาบางๆ เขาพยักหน้ารับน้อยๆแล้วเดินนำไปยังรถที่จอดอยู่ท่ามกลางรายล้อมของบุรุษชุดดำ อัญชิสาอดหวั่นใจไม่ได้ว่าเธอจะรอดจากสถานการณ์ตรงหน้านี้หรือไม่ 

'เงินก็อยากได้อยู่หรอก แต่ใจหนึ่งก็กลัวจะถูกจับได้ซะก่อน'หญิงสาวคิดในใจ จนใบหน้าแสนสวยของเธอดูเคร่งเครียดจนภีมากรสัมผัสได้  

"ดูคุณเครียดๆนะ จะเปลี่ยนใจ?"เสียงเข้มถามออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ 

"ไม่ค่ะ พอดีมีเรื่องคิดนิดหน่อย ไปกันเถอะค่ะ น้ำผึ้งอยากบริการคุณแล้ว"หญิงเดินเข้ามากอดรอบเอวสอบของชายหนุ่มเอาไว้อย่างออดอ้อน  

@แพนเฮาส์สุดหรู 

ลิฟท์เลื่อนขึ้นมาเปิดบนชั้นสูงสุดของโครงการ ซึ่งมีเพียงแค่ห้องเดียวเท่านั้น ดวงตากลมโตกวาดมองไปบริเวณโดยรอบอย่างตกตะลึง เฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นดูออกแบบได้อย่างทันสมัย หญิงสะดุ้งเฮือกเมื่อเธอถูกโอบกอดจากทางด้านหลัง ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปตามหน้าทางแบนราบที่ถูกปกคลุมด้วยเนื้อผ้าที่บางเบา จนทำให้ร่างบางต้องห่อไหล่ด้วยอาการแปลกๆที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ฝ่ามือหนาเลื่อนขึ้นมาหมายจะเคล้นคลึงหน้าอกคู่โตทั้งสองข้างของเธออัญชิสารีบตะปบมือหนาเอาไว้ก่อนที่มือของเข้าจะครอบครองประทุมถันทั้งสองข้างถึงแม้จะเป็นแค่สัมผัสจากนอกเสื้อผ้าก็ตามทีแต่ของดีที่เธอซุกซ่อนอยู่ตรงนั้นอาจจะทำให้เธอถูกจับได้ซะก่อน 

"เดี๋ยวคะคุณอยากดื่มอะไรเย็นๆก่อนมั๊ยคะ"เสียงใสถามไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก 

"ไม่!!ผมอยากกินคุณมากกว่า"เสียงกระซิบแหบพร่าตรงข้างกกหูของเธอบวกกับลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดตรงซอกคอทำให้ไรขนอ่อนของหญิงสาวต่างพร้อมใจกันลุกซู่ขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง อัญชิสาเริ่มหน้าเสียเมื่อชายหนุ่มยังรุกไล่เธอไม่เลิกทำให้กายสาวเริ่มสะท้านอย่างอ่อนไหว  

"เช็ดหน้าเช็ดตาซักนิดก่อนมั๊ยคะจะได้ผ่อนคลาย"เธอพยายามหว่านล้อมชายหนุ่มที่ตอนนี้กำลังจะกลายร่างเป็นปลาหมึกยักษ์เขาทั้งกอดทั้งลูบเรือนร่างของเธออย่างย่ามใจ 

"ไม่!ผมอยากให้ร่างกายของคุณช่วยผมผ่อนคลายมากกว่า"คำตอบที่ตอบกลับมาทำให้อัญชิสาแทบอยากร้องไห้เท่ากับว่าตัวช่วยทั้งสองไม่สามารถช่วยเหลือเธอได้เลย หญิงสาวหันหน้าเข้าหาร่างของชายหนุ่มเธอโน้มคอเขาลงมาเพื่อบดเบียดริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองให้สัมผัสกับริมฝีปากหนาทันที ชายหนุ่มไล้ปลายลิ้นร้อนไปตามริมฝีปากสีสด ดูดเม้มริมฝีปากอวบอิ่มอย่างพึงพอใจ ใบหน้าสวยหวานของผู้หญิงตรงหน้าช่วงสวยงามชวนหลงไหล รอยยิ้มที่เธอส่งมาค่อยๆลางเลือนไปไม่ชัดเจนเหมือนเก่าแล้วภาพก็ถูกตัดไปราวกับคนปิดสวิสซ์ 

"เฮ้อ! เกือบไปแล้วมั๊ยล่ะไอ้เข็ม"อัญชิสาประคองร่างชายหนุ่มลงแล้วลากเขาเข้าไปในห้องอย่างทุลักทุเล 

"ตัวหนักเป็นบ้าเลย"หญิงสาวจัดการถอดเสื้อผ้าของชายหนุ่มออกจนหมดเหลือเพียงแค่บ็อกเซอร์ตัวเดียวพร้อมจัดท่านอนให้เขาอย่างดีดึงผ้าห่มมาคลุมไว้เธอทิ้งตัวนั่งลงบนที่นอนหนานุ่มด้วยความเหนื่อยหอบหญิงสาวเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดลิปสติกสีสดออกจากริมฝีปากอวบอิ่มจนหมดแล้วทาลิปกลอสลงไปแทน 

"ขอบคุณไม้เด็ดของเจ๊น้ำหวานหญิงสาวล้วงแท่งลิปสติกสีสวยขึ้นมาจุมพิตเบาๆอย่างอารมณ์ดี ดวงตาคู่โตกวาดมองหาสิ่งของมีค่า เธอเดินไปหยิบกางเกงยี่ห้อแบรนด์ดังขึ้นมาเพื่อค้นหากระเป๋าสตางค์ มือบางเปิดกระเป๋าสตางค์ออกมาอย่างถือวิสาสะ 

"นายภีมากร อรุณโชติสกุล ขอเงินค่าที่นายจูบฉันหน่อยนะ"หญิงสาวตาโตเมื่อเห็นธณาบัติจำนวนมากในกระเป๋าสตางค์ของชายหนุ่มเธอทิ้งกระเป๋าลงเบื้องล่างเมื่อดึงเงินจำนวนนั้นออกมาจนหมด สายตาคู่สวยเหลือบไปมองลิ้นชักบนหัวเตียงเล็กน้อย ไวเท่าความคิดมือเรียวเอื้อมไปเปิดลิ้นชักออกทันที กล่องเครื่องประดับใบเขื่องปรากฎแก่สายตาของหญิงสาวเธอเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาเปิดดู ประกายเพชรที่แวววับส่องแสงแสบตาทำให้อัญชิสาอดที่จะใช้มือลูบไล้เครื่องเพชรชุดนี้ไม่ได้ 

"สวย ขอหยิบไปสักชิ้นสองชิ้นคงไม่เป็นไรนะ"มือบางหยิบต่างหูเพชรมา1คู่ เธอซ่อนของต่างๆเอาไว้ในกระเป๋ากางเกงที่ซ้อนไว้ด้านใน หญิงสาวปรายตามองชายหนุ่มที่หลับไหลพร้อมกระตุกยิ้มออกมาอย่างสะใจ เท้าเรียวสวยค่อยๆเยื้องกายออกมาจากห้องส่วนตัวของชายหนุ่ม เธอต้องชะงักกึกเมื่อเจอสายตาของบุรุษชุดดำที่มองเธอราวจะจับผิด หญิงสาวรีบหันหลังล้วงยาหยอดตาขึ้นมาหยดที่ดวงตาทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันไปทางบุรุษชุดดำทั้งสองคนที่ยืนอยู่ 

"คุณจะไปไหน" ชายคนหนึ่งถามเสียงเรียบ 

"ฉันจะกลับแล้ว เจ้านายของพวกคุณไล่ฉันออกมา เขาบอกว่าฉันไม่ได้เรื่อง"ดวงตาคู่สวยหลั่งน้ำตาออกมาช้าๆ ทำให้บุรุษทั้งสองพยักหน้าอย่างเข้าใจ เพราะเจ้านายของพวกเขาเป็นคนอารมณ์ร้อนถ้าไม่ชอบใจก็จะเหวี่ยงวีนแบบนี้ 

"คุณไปเถอะ"ชายคนเดิมกล่าวอัญชิสาแทบวิ่งถลาไปที่ลิฟแทบจะทันที หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ร่างบางรีบต่อสายถึงน้ำหวานอีกครั้ง 

"พี่น้ำหวานสำเร็จแล้วนะ" หญิงสาวกรอกเสียงไปตามสายอย่างอารมณ์ดี  

(เก่งว่ะ คราวนี้คงไม่ได้ของปลอมกลับมาอี้นะโว๊ย)น้ำหวานเอ่ยแซว 

"คราวนี้ของจริงจร้าเจ๊ เพราะเจ้าของทรัพย์สินไม่ใช่บุคคลธรรมดา"อัญชิสากระตุกยิ้มที่มุมปาก 

(ใคร?) 

"นายภีมากร อรุณโชติสกุล" เสียงใสกรอกชื่อไปตามสาย 

🌹🌹🌹🌹🌹🌹 

ไม่อยากจะคิดถ้าอีพี่มันตื่นขึ้นมา จะโมโหดุเดือด เลือดพล่านขนาดไหน 

อ่านแล้วอย่าลืมกดถูกใจ และคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว