ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ได้เวลาเก็บตัวฝึกฝนเวทย์มนต์แล้วค่ะ

ชื่อตอน : ได้เวลาเก็บตัวฝึกฝนเวทย์มนต์แล้วค่ะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 594

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2564 22:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ได้เวลาเก็บตัวฝึกฝนเวทย์มนต์แล้วค่ะ
แบบอักษร

หลังจากการพูดคุยและร่วมกันทำธุรกิจกับบรรดาแม่เล้าทั้งเก้าคน ตอนนี้เวลาก็ผ่านไปหนึ่งเดือนกว่าแล้วค่ะ

 

ธุรกิจของฉันเริ่มเป็นระบบและเข้ารูปเข้ารอยมากขึ้น แถมยังทำกำไรให้ฉันอย่างมหาศาล โดยเฉพาะสินค้าขายดีติดชาร์จอันดับหนึ่งของอาณาจักร ได้แก่บรรดา 'ของเล่น' ที่ฉันตั้งใจออกแบบและทุ่มทุนสร้างยังไงล่ะคะ!

 

ส่วนธุรกิจห้องพักทั้งในส่วนของชั้นสองและชั้นสาม ถูกจองเต็มหมดทุกวัน พนักงานของฉันแทบไม่มีวันหยุดพักผ่อนกันเลยล่ะค่ะ ฉันจึงต้องจ้างพนักงานมาเพิ่มอีกชุด เพื่อคอยผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนดูแลลูกค้า

 

ส่วนพวกหนุ่มๆสินค้าสุดหล่อที่ฉันไปดีลมาจากเลาจ์อื่นๆกลับขายดีอย่างไม่น่าเชื่อค่ะ สงสัยจะเป็นเพราะว่า 'ลีลาเด็ด' อย่างที่บรรดาแม่เล้าเค้าเคลมไว้จริงๆนั่นแหละค่ะ

 

ฉันเริ่มอยากจะลองมั่งซะแล้วสิ! (ปาดน้ำลาย)

 

พอธุรกิจเริ่มอยู่ตัวและเป็นระบบแล้ว ฉันก็เริ่มอยากหันไปทำอย่างอื่นบ้าง ฉันจึงจ้างผู้จัดการร้านเพิ่มทั้งร้านอลิเซีย เลาจ์ และอลิเซีย คลับ เพื่อให้มาบริหารงานและคอยตรวจสอบบัญชีแทนฉันค่ะ

 

ส่วนตัวฉันคิดจะทำอะไรน่ะหรอ!!?

 

ไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิดหรอกค่ะ

เสียใจด้วยนะคะ! (ยิ้มอ่อน)

 

ฉันจะไปฝึกฝนเวทย์มนต์เพิ่มค่ะ!!

 

ฉันรู้สึกรำคาญเวลาที่ใช้เวทย์มนต์อ่านใจแล้วต้องมานั่งใช้เวทย์หยุดเวลาทุกครั้ง และต้องมานั่งไถไอแพ็ตเพื่อดูข้อมูลตลอดเวลา

 

ซึ่งมันดูไม่คูลเลยค่ะ!

เหมือนฉันเป็นคนติดไอแพ็ด ติดโซเชียล

 

ทั้งที่ความจริงแล้วฉันติดผู้ชายต่างหาก!!

 

ฉันเลยลองศึกษาเรื่องเกี่ยวกับเวทย์มนต์ในอินเทอร์เน็ตและโซเชียลมีเดียต่างๆ จึงได้ค้นพบความมหัศจรรย์ในการใช้เวทย์มนต์รูปแบบต่างๆค่ะ

 

เวทย์มนต์เกิดจากจินตนาการ!

 

ฉันสามารถเนรมิตรวิธีการใช้เวทย์มนต์ด้วยตัวเองได้ เพราะฉะนั้น ฉันจึงตัดสินใจว่าจะเก็บตัวเพื่อฝึกฝนเวทย์มนต์เพิ่มค่ะ

 

ฉันเคลียร์งานทุกอย่าง และแจกแจงงานให้กับบรรดาพนักงานทุกคนอย่างครบถ้วน ไม่มีขาดตกบกพร่อง จนมั่นใจแล้วว่าฉันสามารถหยุดทำงานเพื่อไปฝึกฝนเวทย์มนต์ได้อย่างสบายใจ

 

ฉันตั้งใจจะเก็บตัวเพื่อฝึกฝนประมาณหนึ่งถึงสองเดือน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นฉันต้องการครูสอนพลิกแพลงการใช้เวทย์มนต์ค่ะ เพราะถ้าให้ฉันมานั่งงมเอาเอง ฉันคิดว่ามันคงจะไม่สำเร็จง่ายดายขนาดนั้น

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วฉันจึงหยิบไอแพ็ตขึ้นมาไถอีกครั้งค่ะ ฉันค้นหาครูสอนเวทย์มนต์ที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับต้นๆของอาณาจักร และแน่นอนว่าฉันเน้นครูที่เป็นเพศหญิงเพื่อให้ฉันมีสมาธิในการฝึกฝนมากขึ้น

 

ใครใช้ให้ฉันอ่อนไหวต่อเพศตรงข้ามกันล่ะคะ!

 

ฉันไถไอแพ็ตไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็เจอคนที่ถูกใจค่ะ เธอมีชื่อว่าวิคตอเรีย อายุสี่สิบต้นๆ เป็นอัจฉริยะด้านการฝึกฝนนักเวทย์รุ่นเยาว์ที่กวาดรางวัลการสอนดีเด่นมามากมายหลายรายการ

 

แถมยังเป็นคุณครูที่ติดท็อปอันดับต้นๆ เรื่องทักษะการพลิกแพลงเวทย์มนต์ในรูปแบบต่างๆ ฉันไล่ดูรีวิวจากนักเรียนที่เคยจ้างเธอไปสอนก็ค่อนข้างไปในทิศทางที่ดี

 

นักเรียนส่วนใหญ่ของเธอบอกว่าเธอสอนเข้าใจง่าย แถมเธอยังมีวิธีแปลกประหลาดในการช่วยให้นักเรียนของเธอพลิกแพลงเวทย์มนต์ได้อย่างน่าประทับใจอีกด้วย

 

เป็นโชคดีของฉันที่ตารางสอนของเธอในช่วงนี้ว่างพอดี ฉันจึงกดจองคิวของเธอเป็นระยะเวลาหนึ่งเดือนเต็ม แม้ว่าฉันจะต้องควักเงินจ่ายไปหลายหมื่นเพชรก็ตาม แต่เพื่อความเร็วในการฝึกฝนแล้วฉันจึงยอมจ่ายค่ะ

 

อะไรที่ใช้เงินแก้ปัญหาได้ ก็ใช้ไปเถอะค่ะ!

 

ฉันไม่ได้ทำงานหนักเพื่อเอาเงินมาเก็บไว้ให้ปลวกแทะนะคะ!!

 

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว ฉันจึงเดินทางกลับบ้านทันทีค่ะ เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ามาทั้งวัน ถ้าได้นอนแช่น้ำอุ่นๆ และเล่นของเล่นจากร้านอลิเซีย คลับไปด้วย คงจะรู้สึกผ่อนคลายไม่น้อย

 

จะรออะไรกันอยู่ล่ะค่ะ?

 

ไปลงอ่างกันค่ะ!!

 

 

เช้าวันต่อมา...

 

วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันต้องเริ่มเก็บตัวฝึกฝนเวทย์มนต์ ซึ่งฉันได้บอกกับทางคุณพ่อบ้านเอาไว้แล้วว่าให้เตรียมห้องสำหรับฝึกฝนเวทย์มนต์ให้กับฉันด้วย

 

ห้องฝึกเวทย์มนต์อยู่ทางด้านปีกซ้ายของคฤหาสน์ อยู่ฝั่งเดียวกับห้องนอนของฉันแต่อยู่ชั้นล่าง เป็นห้องโล่งๆที่ลงอักขระทนทาน และอักขระย้อนกลับเอาไว้ที่พื้นและผนังทั้งสี่ด้าน เหมาะแก่การใช้ในการฝึกฝนเวทย์มนต์ทุกๆสาย เพราะมันมีผนังและพื้นที่แข็งแรงทนทานมากกว่าปกติ

 

แถมหากมีส่วนใดในห้องถูกทำลาย เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งคืน ทุกสิ่งทุกอย่างภายในห้องก็จะกลับมาสู่สภาพเดิม จากอักขระทั้งสองที่ได้จ้างนักเวทย์ผู้เชี่ยวชาญจากด้านนอกมาสลักเอาไว้ให้

 

ฉันตื่นมาทานอาหารเช้าคนเดียวเหมือนเช่นทุกวัน จนฉันเริ่มจะชินกับการใช้ชีวิตคนเดียวในคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งนี้ไปซะแล้วสิ

 

พอทานเสร็จฉันก็เดินไปนั่งรออาจารย์วิคตอเรียนที่ห้องฝึกฝน และแจ้งให้พ่อบ้านพาอาจารย์ไปพบฉันที่ห้องฝึกฝนหากว่าท่านเดินทางมาถึงแล้ว

 

ใช้เวลาเพียงไม่นานอาจารย์วิคตอเรียก็เดินทางมาถึง ฉันเห็นหน้าอาจารย์วิคตอเรียครั้งแรก ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงจนตาค้างไปทันที

 

ก็ท่านหน้าเหมือนกับแม่แท้ๆของฉันที่เสียชีวิตไปแล้วในโลกก่อนราวกับเป็นคนเดียวกัน!

 

ฉันยืนเหม่ออยู่ซักพักจนกระทั่ง...

 

"คุณอลิเซียเป็นอะไรรึป่าวคะ ฉันเห็นคุณยืนเหม่อมาซักพักแล้ว ไม่สบายตรงไหนรึป่าวคะ?"

 

คุณวิคตอเรียเดินเอามือมาอังที่หน้าผากฉัน จนฉันสะดุ้งตกใจ เผลอถอยหลังหนีมืออุ่นๆนั้นไปก้าวหนึ่ง

 

"เอ่อ ฉะ ฉันไม่เป็นไรค่ะ เรามาเริ่มบทเรียนกันเลยดีกว่าค่ะ"

 

ฉันพูดออกไปอย่างตะกุกตะกัก ในใจรู้สึกอุ่นวาบกับสัมผัสที่ฉันเพิ่งได้รับเมื่อซักครู่ มันทำให้ฉันรู้สึก...คิดถึง

 

ฉันคิดถึงพ่อกับแม่ คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงบรรยากาศที่โลกเก่า คิดถึงนังแมวตัวอ้วนที่ชอบมาคลอเคลียที่ขาฉันเวลาหิว ความรู้สึกต่างๆไหลพรั่งพรูเข้ามาในหัวมากมาย จนฉันเผลอหลุดพูดออกไปเบาๆว่า...

 

"แม่เรียกหนูว่าเจนได้มั๊ยคะ?"

 

"คุณอลิเซียว่าอะไรนะคะ ฉันไม่ค่อยได้ยินเลย"

 

"อ๋อ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ฉันแค่อยากให้คุณวิคตอเรียเรียกฉันว่าเจนน่ะค่ะ มันเป็นชื่อเล่นของฉันเอง ไม่ต้องเรียกว่าคุณอลิเซียหรอกค่ะ เพราะเราต้องอยู่ด้วยกันไปทั้งเดือน ฉันอยากให้คุณทำตัวสบายๆกับฉันน่ะค่ะ"

 

"อ๋อ ได้สิคะ งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะคะ มาเริ่มฝึกกันเลยเถอะ เจน"

 

"ได้ค่ะ!"

 

 

___________________________________

 

มาช้าแต่มานะ

 

คิดถึงกันมั๊ยคะ รีดที่น่ารักทุกคน💕

 

ช่วงนี้ไรท์งานรัดตัว เครียดนิดหน่อยค่ะ

อาจจะไม่ได้มาอัพบ่อยๆเหมือนเมื่อก่อนน้าาา

 

อดทนรอกันหน่อยนะคะ

เค้าสัญญาว่าจะไม่เทแน่นอน

 

รักกกกกก

 

#จากไรท์คนดีคนเดิมของคุณ

 

ความคิดเห็น