ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : HIDE LOVE EP.25 NC18++

คำค้น : Hide Love, NC, 18+, 25+, ซ่อนรัก

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ม.ค. 2564 20:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HIDE LOVE EP.25 NC18++
แบบอักษร

“เรากลับมาคบกันและบอกความจริงกับไวน์เถอะนะครับ” พี่ไทม์พูดอย่างขอร้อง ก่อนเขาจะย้ายตัวเองมานั่งโซฟาตัวเดียวกับฉัน  

พี่ไทม์จ้องลึกเข้ามาในตาแล้วเลื่อนมือเขามากุมมือฉัน ความอบอุ่นจากมือเขาทำให้ฉันเกือบจะหลุดปากตกลงออกไป 

“ไม่ได้ค่ะ” ฉันบิดข้อมือตัวเองออก ถอยห่างออกจากพี่ไทม์ 

“ทำไมล่ะครับ” 

“อิ๊งค์ทรยศไวน์ไม่ได้” ฉันอยากเห็นแก่ตัว แต่ฉันก็ไม่อยากให้ไวน์ต้องกลับไปเจ็บเหมือนเมื่อก่อนอีก 

“อิ๊งค์ไม่ได้รักพี่สินะ พี่รักอิ๊งค์แค่คนเดียว” พี่ไทม์พูดเสียงน้อยใจ  

ฉันมองหน้าพี่ไทม์ด้วยความรู้สึกเจ็บปวด ไม่ใช่สักหน่อย ฉันรักเขา รักไม่ต่างจากไวน์เลย 

“พี่ไทม์~~” ฉันเรียกเขาเสียงอ่อนแรง “อิ๊งค์รักพี่ไทม์ แต่อิ๊งค์ทำไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องไม่ใช่อิ๊งค์” 

ฉันมองใบหน้าผิดหวังของพี่ไทม์ ลุกขึ้นยืนเพื่อเดินเลี่ยงออกมาจากบริเวณห้องรับแขก  

ฉันคิดว่าตัวเองต้องกลับแล้ว 

“เดี๋ยวก่อนอิ๊งค์!” พี่ไทม์เดินตามมาเร็วมาก ไม่กี่วินาทีเขาก็เดินมาฉุดมือฉันไว้ไม่ให้ไปไหน  

ฉันพยายามสะบัดมือเขาออก คราวนี้พี่ไทม์หมดความอดทนปล่อยมือฉัน แต่เปลี่ยนมาเป็นบีบไหล่ไว้แน่นแล้วดันชิดกำแพงแทน  

ฉันพยายามขยับตัวออกจากพันธนาการของเขาแต่ก็ทำไม่ได้เพราะพี่ไทม์แรงเยอะกว่า 

“ปล่อยอิ๊งค์เถอะพี่ไทม์” ฉันพูดอย่างขอร้อง เราไม่ควรจะมาทำแบบนี้เลย 

“มองตาพี่สิ” พี่ไทม์จ้องฉัน “บอกว่าอิ๊งค์ไม่ได้รักพี่ มีแค่วิธีนี้เท่านั้นที่พี่จะปล่อยอิ๊งค์ไป” 

“...” ฉันเม้มริมฝีปากตัวเองแน่น ฉันพูดแบบนั้นไม่ได้  

ตอนนี้เราสองคนจึงได้แต่มองหน้ากัน  

ความอึดอัดทำให้ฉันแทบจะหายใจไม่ออก 

“พี่ไทม์ก็เคยคบกับไวน์ก่อนหน้านี้แล้ว แล้วจะมีปัญหาอะไรล่ะคะที่จะเริ่มต้นใหม่” ฉันพูดเลี่ยงไปทางอื่น 

“เราเข้ากันไม่ได้” 

พี่ไทม์ขา อย่าเข้าสูตรบอกเลิกอย่างนั้นสิ ฉันไม่ชอบเลยคำบอกเลิกประเภท เราเข้ากันไม่ได้ คุณดีเกินไป หรือเราอยู่กันคนละโลก ก็ถ้าเข้ากันไม่ได้ก็เข้าให้ได้สิ ถ้าดีเกินไปก็เริ่มเลวหน่อยเป็นไร หรืออยู่คนละโลก นี่! ไม่ได้เหยียบพื้นดินเดียวกันหรอ 

“ก็ต้องพยายามปรับตัว” ฉันพยายามหาทางออก 

“คิดว่าเราไม่พยายามหรออิ๊งค์ แต่มันก็มีปัญหาเดิมๆอยู่ดี” 

“เช่นอะไรคะ” 

“ไวน์ตามอาระวาดผู้หญิงทุกคนที่อยู่ใกล้พี่ โทรหาทั้งวันทั้งคืน จะไปหาเพื่อนหรือทำอะไรก็ต้องรายงานตลอด บอกตรงๆพี่อึดอัด” 

เอ่อ เข้าขั้นโรคจิตไปแล้วมั้ง หวงถึงขนาดนั้นขังอยู่บ้านเลยดีกว่ามั้ย แต่จะพูดก็พูดเถอะ ถ้าฉันถามแบบนั้นจริงๆเจ้าหล่อนก็สามารถตอบอย่างน่าตาเฉยว่า ‘เป็นความคิดที่ดี’ 

“ลองเปิดใจคุยกันอีกครั้งมั้ยคะ” 

“พี่ก็อยาก แต่เรื่องมันเปลี่ยนไปแล้ว” พี่ไทม์เลื่อนมือมาจับมือฉัน “พอพี่เจออิ๊งค์ พี่ก็คิดว่าคงทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว” 

ฉันรู้สึกได้เลยว่าหัวใจสั่นรัว น้ำเสียง อารมณ์ และคำพูดของพี่ไทม์แทบจะละลายฉันให้กลายเป็นของเหลว  

เขารักฉันจริงๆ และฉันก็รักเขาไม่เคยเปลี่ยนแปลง 

“พี่ไทม์คะ” คราวนี้ใจฉันอ่อนยวบเมื่อจ้องหน้าพี่ไทม์ตรงๆ 

“พี่รักอิ๊งค์” เขาสารภาพรักออกมาอีกครั้ง 

และครั้งนี้มันมีอิทธิพลทำให้ฉันลืมแล้วซึ่งทุกอย่าง 

พี่ไทม์เคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ 

“อื้มมมม” เขากดจูบลงมาอย่างดูดดื่มและโหยหา และฉันก็จูบตอบเขาตามเสียงเรียกร้องของหัวใจ 

เพราะฉันก็รักเขาไม่แพ้ใคร แม้ในใจจะต่อต้านและร้องบอกตัวเองแค่ไหนว่าเขาเป็นคู่หมั้นเพื่อน แต่ฉันก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้เลย 

ฉันก็รักเขาไม่ต่างจากไวน์ 

รักมาตั้งนานแล้วด้วย 

“แฮกๆๆ” เราผละตัวออกจากกันและหอบแฮกจากการจูบอย่างยาวนาน 

เรายังคงมองหน้ากันอยู่แบบนั้น อะไรในตาพี่ไทม์ทำให้ฉันละสายตาตัวเองไปทางอื่นไม่ได้เลย 

ความมั่นคงในตาเขา มันบอกว่าเขารักฉันมากและอย่าจากเขาไป 

“อยู่กับพี่นะอิ๊งค์ นะครับ” เขาบอกด้วยน้ำเสียงเว้าวอน หน้าตาเขาขอร้องจนฉันใจอ่อน ไม่กล้าปฏิเสธอะไรออกไป 

เราจูบกันอีกครั้ง และครั้งนี้ฉันเริ่มจูบก่อน พี่ไทม์ก็เบียดชิดตัวเข้ามาใกล้ฉัน ฉันยกมือกอดเขา และเราก็จูบกันหวานซึ้งจนฉันจากเขาไปไหนไม่ได้อีกแล้ว 

ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าเราจูบกันมาถึงห้องนอนพี่ไทม์ได้ยังไง แต่ตอนนี้เขานอนคร่อมฉันไว้อยู่บนเตียงแล้ว 

“อิ๊งค์...” ฉันคิดว่ามันผิด 

“อย่าปฏิเสธความต้องการตัวเองนะอิ๊งค์” แต่พี่ไทม์มองจ้องลึกเข้ามาในตาฉันให้ฉันทำตามใจตัวเอง 

“เรา...” 

“เราจะมีความสุขและทำตามความต้องการตัวเองไม่ได้เลยหรอ” เขาถามน้ำเสียงอ้อนวอน 

“....” 

“มันเพราะทำไม่ได้หรืออิ๊งค์เลือกที่จะยอมเสียสละตัวเองไปเองกันแน่” 

ฉันไม่ได้ตอบคำถาม เพราะพี่ไทม์เอาแต่ใจตัวเองกดจูบลงมาอีกแล้ว 

“อื้มมม” 

และไม่ใช่แค่จูบแค่นั้น เขาก้มลงไปซุกไซร้ซอกคอขาว ขบเบาๆที่ติ่งหูให้ใจสั่น และลงไปยังหน้าอกและทำรอยแดงคิสมาร์คแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้ 

ฉันไหวเอนไปกับการกระทำของเขา ฉันคิดว่าตัวเองใจง่าย แต่สิ่งที่ทำให้ยอมเขาน่ะเพราะฉันก็รักเขาเหมือนกัน 

ฉันรักเขา รักมาตั้งนาน 

ฉันต้องเสียสละตัวเองจริงๆน่ะหรอ 

พี่ไทม์ทำให้ฉันถามคำถามนี้ขึ้นมาอีกครั้ง 

ตอนแรกฉันยอมเดินออกมาเพราะว่าเห็นใจไวน์ ไวน์คือเพื่อนที่ฉันรักที่สุด 

แต่พอที่ไทม์บอกว่าชอบฉัน เขาต้องการฉัน มันก็ทำให้ฉันห้ามใจตัวเองไม่ได้เลย 

“อะ!” ฉันรู้สึกตัวอีกที ก็ตอนที่ลิ้นร้อนของพี่ไทม์ตวัดเข้ากับยอดอก 

ร่างกายฉันเปลือยเปล่าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีเราสองคนก็แนบชิดกันโดยไม่มีเสื้อผ้าเหลือสักชิ้นแล้ว 

พี่ไทม์มองหน้าฉัน ฉันมองหน้าเขา ร่างกายเราสองคนสอดประสานกัน 

“อ๊าส์~” เสียงครางหวานดังออกมาจากปากฉัน เมื่อพี่ไทม์แทรกตัวตนเข้ามาในร่างกาย 

อุณหภูมิในห้องพี่ไทม์เย็นนิดๆ แต่เตียงของเราตอนนี้กำลังเร่าร้อนเป็นไฟ 

ฉันกำลังจะถูกไฟจากความผิดบาปแผดเผา แต่ฉันก็หยุดอะไรเอาไว้ไม่ได้ 

“พี่รักอิ๊งค์” พี่ไทม์กระซิบข้างหู 

แม้ว่าเขาจะเคยพูดมาแล้ว แต่ฟังครั้งไหนๆก็ยังทำให้ฉันใจสั่น 

พี่ไทม์เร่งสะโพกสอบใส่ร่างกายฉัน 

พั่บๆๆๆ  

ความเสียวซ่านสยิววิ่งพลาน ฉันบิดเร้า ปากครางหวาน 

 “อ๊าส์~~~ พี่ไทม์~~” 

“อ๊าส์~~ รักนะครับอิ๊งค์” พี่ไทม์พร่ำบอกรัก 

คำบอกรักเขาทำให้ฉันลืมแล้วทุกสิ่ง  

ตอนนี้เรามีแค่กันและกัน 

พี่ไทม์จะชักจูงฉันไปที่ไหน ฉันก็จะไป 

++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

สองสามวันนี้ไรท์ติดธุระ อาจจะงดอัพสองสามวันนะคะ

ความคิดเห็น