email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขอเข้าใกล้หัวใจเธอ part: วาโย + เมษา

ชื่อตอน : ขอเข้าใกล้หัวใจเธอ part: วาโย + เมษา

คำค้น : คู่กัด คู่รัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ม.ค. 2564 17:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขอเข้าใกล้หัวใจเธอ part: วาโย + เมษา
แบบอักษร

@ ห้องเสื้อ Nonny Rich 

คือจุดศูนย์รวมของเหล่าบรรดาแก็งค์เจ้าหญิงที่นัดรวมตัวกันมาเพื่อดูผลงานที่เมษาได้ทำไว้ 

“ไหนๆ เอามาดูหน่อย ดิซิไอ้เจ้านั่นมันพูดว่าไงบ้าง”นนนี่รีบน้ำกล้องที่แอบถ่ายได้ต่อเข้ากับโน๊ตบุ๊ค ทั้งสามสาวต่างพากันเขยิบเข้ามานั่งมองใกล้ๆอย่างตื่นเต้น คำพูดทุกถ้อยคำที่แคบหมูพูด เสียงดังชัดเจนทุกถ้อยคำ  

“แกเจ๋งว่ะ ยัยเม”ปรายฟ้าเอ่ยชม เมษากอดอกนิ่งพร้อมกับส่งยิ้มกริ่มให้เพื่อนๆ พร้อมเตรียมผละออกไปเพื่อจะเข้าไปรินน้ำจากในห้องครัว 

“เดี๋ยวเราก็ตัดเอาเฉพาะ คำพูดที่สำคัญเนาะ เดี๋ยวฉันจะให้โจจัดการ” นนนี่นั่งดูภาพไปเรื่อยๆ 

“อ้าว! เฮ้ย”เสียงอุทานขึ้นมาพร้อมกันของเพื่อนทั้งสามทำให้เมษาที่ตั้งท่าจะเดินไปหยิบน้ำมาดื่มต้องรีบวิ่งกลับมาดู 

“อะไรพวกแก เกิดอะไรขึ้น”หญิงสาวรีบวิ่งมาหน้าตาตื่นหันไปมองที่หน้าจอ ตาเรียวสวยเบิกกว้าง ภาพตรงหน้าเป็นภาพที่วาโยกำลังโอบกอดเธออยู่ 

“อะไรยังไงนังชี แต่แกแอบร้ายนะ คิดจะพรากผู้เยาว์หรอ นังโคแก่” นนนี่เท้าเอวฉับมองมาทางเธอนิ่งอย่างจับผิด 

“นี่ๆๆอย่ามองฉันด้วยสายตาอย่างนี้นะ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย ไอ้เด็กบ้านั่นเป็นคนกอดฉันเองนะ”หญิงสาวยกมือแก้ตัวเป็นประวิง 

“สาบานแกไม่ได้หวั่นไหวกับเด็กมันน่ะ”ทับทิมหรี่ตามองมาที่เธออย่างจับผิด 

“ยัยบ้า ฉันจะไปคิดอะไรกับเด็กมันเหล่า เด็กนั่นอายุเท่าไหร่ฉันอายุเท่าไหร่” เธอพูดพลางหลบสายตาทับทิมให้วุ่น 

“แล้วทำไมแกต้องหน้าแดงด้วยยัยเม”ปรายฟ้าสำทับ  

“นี่ จะช่วยยัยทิมหรือจะมานั่งจับผิดฉัน”หญิงสาวแหวกลับไปทันที เพื่อนๆต่างพากันหัวเราะขบขันที่ได้แหย่เธอล่น เพราะปกติเมษาจะเป็นคนที่ไม่ค่อยมีจุดอ่อนให้เพื่อนได้แกล้งเท่าไหร่ 

เมื่อภาพถ่ายและคำพูดที่แคบหมูพูดออกไปได้ถูกเผยแพร่กระแสจึงเกิดตีกลับงานเข้าแคบหมูอย่างจัง ทับทิบจึงนัดรวมตัวกับเหล่าเพื่อนสาวอีกครั้ง  

 “ขอบคุณมากๆนะพวกแก รักพวกแกทุกคนเลยนะเพื่อน”ทับทิมโผกอดเพื่อนทั้งสามแน่น ในวันที่เธอมีปัญหา ร้องไห้เหนื่อยล้า นอกจากครอบครัว ก็มีเพื่อนชะนีทั้งหลาย ที่ยังคงอยู่และคอยช่วยเหลือเธอตลอด  

“อย่ามาดราม่านังทิม” ปรายฟ้าผลักศรีษะทุยของเพื่อนเบาๆ 

“ฉันไม่ขออะไรมากหรอกนะ ขอซบอกหมอขาของแกสักคืนเป็นการตอบแทนได้มั๊ย”หญิงสาวแหย่เพื่อนสาวเล่น ทับทิมแทบจะแยกเขี้ยวใส่ทันทีเมื่อได้ฟังสิ่งที่เธอขอ  

“แกอยากโดนตบหรือไงยัยเม ถึงเป็นเพื่อนฉันก็ไม่ไว้หน้านะจะบอกให้”ทับทิมจิกตาแรง ทำให้เพื่อนๆทั้งสามหัวเราะออกมาอย่างขบขัน 

“แกก็ไปแกล้งมัน กว่ามันจะได้มามันต้องไปเปิดผืนนาให้เขาดูเลยนะ นังเม ฮ่าๆๆๆ”นนนี่หัวเราะร่า 

“จริงด้วย แกนี่ทุ่มทุนสร้างจริงๆเลยยัยทิม ถามจริงแกไม่อายบ้างหรอ” ปรายฟ้าหันมาถามเพื่อนด้วยความสนใจ 

“ไอ้อายมันก็อายแหละ แต่กลัวอดมากกว่า หน้าฉันงี้แดงยิ่งกว่ามะเขือเทศด้วยซ้ำ” ทับทิมนึกถึงวันที่น่าอายที่เธอทำ แค่คิดก็หน้าแดงเห่อด้วยความอาย 

“อย่างแกเขาไม่เรียกว่าหน้าแดงหรอก เขาเรียกว่าหน้าด้าน ฮ่าๆๆ”หญิงสาวเอ่ยล้อเพื่อนเล่นอย่างขบขัน 

“นังเม เกลียดปากแกจริงเลย”ทับทิมส่งค้อนคมมาให้ 

หลังจากแยกย้ายกับเพื่อนๆ เมษาเดินทอดน่องอยู่แถวๆ ย่านศูนย์รวมวัยรุ่น ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยมานั่งกินไอติมกับเขาคนนั้น ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แต่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปคือใจคนซินะ 

เม กินติมกันมั๊ย เดี๋ยวเหนือไปซื้อให้ เด็กหนุ่มหญิงสาวในวัย18 ปี เดินจูงมือกันมาด้วยรอยยิ้ม  

อืม งั้นเมนั่งรอตรงนี้นะ เด็กสาวส่งยิ้มให้แฟนหนุ่ม ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงตรงเก้าอี้ด้านหน้า จู่ไอติมทั้งถ้วยก็ถูกปาใส่หน้าเธอ เมษาในตอนนั้นได้แต่นิ่งอึ้งเมื่อคนที่ปาเป็นผู้หน้าตาน่ารักที่ยืนมองเธอด้วยสายตาโกรธแค้น 

นี่เธอมาปาไอติมใส่เราทำไม เราไม่ได้รู้จักกันเมษากรอกเสียงกลับไป 

อยากกินมาไม่ใช่หรอไอติม นี่ไงสงเคราะห์ ให้ เลิกยุ่งกับแฟนฉันได้แล้ว ไม่รู้หรือไงว่าเขามีเจ้าของแล้ว คำพูดของผู้หญิงตรงหน้าสร้างความงุนงงให้เด็กสาวเป็นอย่างมาก แต่เธอก็งงอยู่ได้ไม่นานเมื่อเด็กหนุ่มเดินมากระชากแขนผู้หญิงคนนั้นห่างจากเธอ 

มาได้ไงอิ้งค์ กลับได้แล้ว เหนือตวาดผู้หญิงที่เขาเรียกว่าอิ้งค์ดังลั่น 

นี่เธอกล้าตวาดเราต่อหน้า นังนี่หรอ ชอบมันเหรอ เรามาก่อนนะเรามีอะไรกันแล้วไม่ใช่หรอ แล้วเหนือทำแบบนี้กับเราได้ยังไง เสียงโวยวายลั่นสร้างความอับอายและความเจ็บปวดให้หัวใจดวงน้อยเป็นอย่างมาก ทำให้เธอรับรู้ว่าเหนือไม่ได้มีเธอเพียงคนเดียวเหมือนกับที่เขาพูด เมษาวิ่งออกไปจากตรงนั้นด้วยความเจ็บปวด แล้วเธอก็ไม่เคยเจอเหนืออีกเลย นอกจากแอบส่องตามโซเชียลดูความเป็นอยู่ของเขา และรู้ว่าเขายังคงคบกันอยู่กับผู้หญิงที่ทำร้ายเธอวันนั้น เมษาแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้านิ่ง หญิงสาวค่อยๆปิดเปลือกตาลง สัมผัสเย็นเฉียบแตะตรงแก้มนุ่มทำให้เธอสะดุ้งเฮือก 

“อุ๊ย! นายมาได้ไงเนี่ย” เมษารีบหันไปมองสายตาเรียวสายปะทะกับสายตาหวานพร้อมรอยยิ้มทะเล้นที่ส่งมาก 

“กินไอติมกัน”วาโยถือวิสาสะทรุดตัวนั่งลงข้างๆหญิงสาว เมษาเหล่มองนิ่ง ชายหนุ่มยื่นถ้วยไอศกรีมรสช็อคโกแล็ตมาให้ราวกับรู้ว่าเธอชอบ 

“ไม่กิน นายกินเถอะ”เมษาปฏิเสธเสียงเรีบบ  

“อร่อยนะ ไม่กินหน่อยหรอ เดี๋ยวลมป้อน” น้ำเสียงที่ไม่เคยสะทกสะท้านกับอารมณ์โกรธของเธอเลยยังคงเจื้อยแจ้ว 

“ก็บอกว่าไม่กิน ๆ มะ..” เมษาตวาดแว๊ด แต่ถูกจู่โจมด้วยช้อนไอศกรีมที่ชายหนุ่มตักยัดเข้ามาในปากบาง ดวงตาเรียวสวยเบิกกว้าง  

“อ้ำ อร่อยมั๊ย ดูซิกินเป็นเด็กไปได้ เดี๋ยวลมเช็ดให้นะครับ” แทนที่จะสลดแต่วาโยกลับดึงผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงออกมาซับคราบเปรอะเปื้อนไอศกรีมรอบๆมุมปากของหญิงสาว การกระทำอ่อนโยนของเขาทำให้หัวใจดวงน้องกระตุกวูบ 

“พอแล้ว ฉันเช็ดเอง” เมษาหันหน้าหนีแล้วแย่งผ้าเช็ดหน้าลายกระดานหมากรุกจากมือชายหนุ่มมาเช็ดมุมปากตัวเองด้วยความเก้อเขิน 

“แล้วเมมาทำไมที่นี่หรอ มาหาลมหรอ” วาโยยังคงเจื้อยแจ้ว เมษาหันไปมองอย่างหมั่นไส้ 

“ฉันนี่อะนะ จะมาหานาย” เมษาเค้นเสียงหัวเราะ 

“ไม่ต้องเขินลมก็ได้ ลมไม่ได้แซวเมซักหน่อย มาหาก็มาหาซิ ลมรู้สึกดีมากกว่าอีก” ชายหนุ่มพูดพลางตักไอศกรีมเข้าปากอย่างอารมณ์ดี 

“หลงตัวเอง” เมษาสวนกลับ 

“หรือจะให้ลมหลงเมดีล่ะ”ดวงตาคู่หวานส่องแสงวิบวับเมื่อเขายื่นหน้าเข้ามาส่งยิ้มหยอกล้อหญิงสาวอย่างอารมณ์ดี 

“หันหน้าไปทางนู้นเลย”เมษายกมือดันใบหน้าทะเล้นให้ห่างจากใบหน้าตนที่ตอนนี้น่าจะเริ่มแดงแล้วก็เป็นได้ แต่วาโยกับหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี 

“อยากจับแก้มลมก็ไม่บอก นี่ให้จับทั้งสองแก้มดีมั๊ย” วาโยจับมือเรียวของเมษาขึ้นมาแนบแก้มทั้งสองข้างของตนใบหน้าที่ห่างกันเล็กน้อย ทำให้ทั้งคู่ออกจะเขินๆ ใจมนุษย์ป้าอย่างเมษาแทบจะเต้นออกมากองอยู่ข้างนอกอกเมื่อสบตาคู่หวานคู่นี้ 

ให้ตายเถอะ นี่เธอแพ้สายตาไอ้เด็กบ้านี่จริงๆเมษาคิดในใจอย่างหงุดหงิด 

“ปล่อยได้แล้ว ไม่อายเขาหรือไง ทำอะไร” เมษาเสมองไปทางอื่นทั้งที่หัวใจเต้นโครมคราม 

“ทำไมต้องอาย ก็คนรักกันจำเป็นต้องอายคนอื่นด้วยหรอ” วาโยยักไหล่อย่างน่าหมั่นไส้ 

“ใครรักใคร อย่ามามั่ว แล้วรีบๆกินเลยไอติมน่ะ จะละลายหมดแล้ว”เมษาพูดออกมาพร้อมกับลุกขึ้นยืน แต่เมื่อขาวเรียวของชายหนุ่มกับยกขึ้นมากุมมือเรียวบางเอาไว้พลางกระตุกแขนยิกๆ หญิงสาวหันไปมองพร้อมเลิกคิ้วถาม 

“รอด้วย” 

“รอทำไมไม่ได้มาด้วยกันสักหน่อย” เมษามองชายหนุ่มอย่างสงสัย  

“ก็ลมอยากไปด้วยอ่ะ ขอไปด้วยคนนะครับ” วาโยส่งเสียงออดอ้อนเบาๆ 

“หึ! ฉันเป็นคนขับรถนายหรือไง รถก็มี” เมษากระตุกยิ้มกับท่าทางออดอ้อนราวเด็กน้อย 

“วันนี้ไม่ได้เอารถมา นะๆไปด้วยนะ สัญญาว่าลมจะเป็นเด็กดีนะครับ” ร่างสูงทิ้งศรีษะที่รวบผมจนตึงมาซบไหล่บางพร้อมเงยหน้าขึ้นมองอย่างใบหน้าเนียนใสของหญิงสาวรุ่นพี่อย่างอ้อนวอน 

“ก็ได้จะไปไหนล่ะ” 

“ไปทุกที่ที่เมไป เดี๋ยวลมขับรถให้นะ ไปกันเถอะ”วาโยไม่พูดพร่ำทำเพลงคว้าหมับเข้ากับมือเรียวบางพร้อมเดินจูงมือเธอไปราวกับคู่รัก  

มือขาวเรียวกดโทรศัพท์พิมข้อความยุกยิกๆส่งให้เมธีทันที 

Wayo_lom: วันนี้มึงเอารถกูกลับห้องด้วยนะไอ้ธี 

Tee: เฮ้ย! แล้วมึงมีไหนแล้วกลับยังไง 

Wayo_lom: แฟนกูมารับกูกลับกับแฟนกูก่อน 

Tee: แฟน พี่สาวคนสวยในโทรศัพท์มึงหรอ 

Wayo_lom: ใช่ ว่าที่แม่ของลูกกู ฮ่าๆๆ 

“นาย ไปได้แล้ว”เมษาเรียกชายหนุ่มทันทีที่เธอเดินออกมาจากห้องน้ำ 

“คร๊าฟผม” ร่างสูงเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกงพร้อมกับเดินเข้าไปหาร่างเล็กอย่างอารมณ์ดี  

“แล้วเมจะไปไหน ล่ะ”วาโยหันมาถาม 

“ขับไปเรื่อยๆเถอะ ยังไม่รู้ว่าจะไปไหน” เมษามองออกไปข้างหน้าอย่างใช้ความคิด อาการของหญิงสาวข้างกายทำให้วาโยขมวดคิ้วมุ่น 

“งั้นไปเที่ยวทะเลกันมั๊ย”คำชวนของวาโยทำให้เมษาหันมามองอย่างสงสัย 

“ไปทำไมทะเล?”  

“บางทีการได้ฟังเสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าหาฝั่ง ลมทะเลเย็นๆมันก็ทำให้เราผ่อนคลายได้นะครับ เมเคยได้ยินประโยคที่ว่า # อยากไปนั่งโง่ๆที่ริมทะเลมั๊ย นั่งปล่อยใจโดยไม่ต้องคิดอะไรรู้สึกอะไรไง”วาโยหันมาส่งยิ้มให้กับหญิงสาวข้างกาย เมษาพยักหน้าเบาๆ 

“รู้ได้ยังไงว่าฉันมีเรื่องไม่สบายใจ” เมษามองหน้าชายหนุ่มนิ่ง 

“เพราะลมใส่ใจไง ลมถึงเห็น”ใบหน้าที่เคยททะเล้นกลับมองตรงมายังในตาเรียวสวยด้วยแววจริงจัง 

“หึๆ แสนรู้จริง” เมษาหัวเราะเบาๆ  

“แสนรู้เขาใช้กับหมานะเม”วาโยหน้ามุ่ย แต่ดวงตากับเต้นระรักอย่างอารมณ์ดี 

..................................... 

ป้าเมใจบางบ้างมั๊ย น้องมันอ่อยเก่งนะ น้องมันมโนให้เจ๊เป็นแม่ของลูกเลยนะเนี่ย 

อย่าลืมคอมเม้นท์ และกดถูกใจเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ 

บางคำอาจตกหล่น ผิดพลาด ไรท์ต้องของอภัยด้วยนะคะ แล้วไรท์จะตรวจทานแก้ไขทีหลัง ขอบคุณค่ะ 

 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว