ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกียร์ห่มกาวน์ : สายตาคู่นั้น

ชื่อตอน : เกียร์ห่มกาวน์ : สายตาคู่นั้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2564 12:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกียร์ห่มกาวน์ : สายตาคู่นั้น
แบบอักษร

PT PUB 

ผับนี้ คือผับของเพทาย คนเยอะตลอดจริงๆ เป็นผับยอดฮิตของนักเที่ยวราตรี ร้านหรู ความปลอยภัยเริศ บริการดี เหล้าอร่อย หนุ่มหล่อ สาวแซ่บ ไม่แปลกที่คนนิยม เดินเข้ามาก็เจอกับผู้คนมากมาย มีทั้งเริ่มเมา และเมาแล้ว ส่วนฉันนั้นเดินตรงไปชั้นสองทันที เพราะวันนี้ชาววิศวะจองชั้นสองกันจร้า คนวิศวะมันเยอะนั่งด้วยกันไม่พอ ก็แบ่งกันนั่งหลายโต๊ะ โต๊ะฉันจะมี ซีน เพทาย ธาม ที ฉัน อิน และลิ รวมแล้วเจ็ดชีวิต พอนั่งรวมกันนี้เหมือนมีไฟส่องตลอดเวลา โดยเฉพาะซีน มันหล่อเกิน สาวๆพร้อมพุ่งบอกเลย 

“มาแล้วโว้ย แม่นางของเรา” ยังเดินไม่ถึงโต๊ะ เสียงไอ่ธามลอยเข้าหูแล้ว  

“กูไปธุระมาเถอะ” ฉันหันไปตอบไอ่ธาม 

“ธุระไรของมึงอีกว่ะ” ไอ่ทีถามด้วยหน้าสงสัย เวลาขนาดนี้แล้ว ยังมีธุระอะไรอีก 

“เฮียนนท์ลืมของอีกนะสิ” เสียงไอ่ลิ มันหันไปตอบไอ่ทีแทนฉัน 

“เฮียแหม่งขยันลืม เป็นหมอได้ไงว่ะ” ไอ่อินมันบ่น เพราะมีบางครั้งที่ทั้งอินกับลิมันไปกับฉันด้วย 

“กูก็ว่างั้น” ฉันตอบไอ่อินกลับไป พร้อมกับยกแก้วขึ้นดื่ม 

“เบาๆมึง มาถึงก็ยกหมดแก้ว” ไอ่ลิมันหันมามองหน้าฉัน 

“หึ” ฉันหันไปยิ้มให้มัน จะเบาได้ไง :)  

 “กูไม่ไปส่งมึงนะ” ไอ่ทีมันพูดขึ้นมา เพราะครั้งที่แล้ว มันเป็นคนเก็บร่างพวกฉันสามคน ไปส่งแต่ละหอนั้นเอง 

“ไม่เป็นไร เฮียมารับได้” ฉันตอบแบบไม่ง้อมัน 

“ดีแล้วสัส ครั้งที่แล้วเกือบหมดหล่อ โหดเกิน กูละไม่เข้าใจมึงมีอะไรให้ห่วง” มันหันมามองหน้าแบบกวนตีนๆ 

“...” ฉันไม่ได้สนใจจะตอบมัน แล้วนั่งมองแก้วในมือเงียบๆ เพราะสิ่งที่กำลังรบกวนในหัวตอนนี้ คือสายตาคู่นั้น ทำไมมันถึงได้มีผลกับความรู้สึกขนาดนี้  

นานแล้วนะ มันนานมาแล้ว ที่สายตาคู่นี้มองมา แต่ฉันไม่สามารถตี หรือแปลความหมายของมันออกเลย มันยากกับการที่จะทำความเข้าใจกับสายตาคู่นั้น เพราะบางครั้งสายตาที่มองมา มันเหมือนมีความหมาย แต่บางครั้งกับดูว่างเปล่า นับตั้งแต่วันนั้น วันที่จบการศึกษาของมัธยมศึกษาปีที่ 6 ฉันก็ไม่ได้เจอกันเขาคนนั้นอีก  

จนผ่านไปสามปี เขากับมาในฐานะเพื่อนของเฮียนนท์ ถึงฉันจะดีที่ได้เจอเขาอีก แต่สิ่งที่ฉันแสดงออกไปมันแตกต่างกับความรู้สึกของตัวเอง  

“ผิง ผิง! ไอ่ผิง!!” เสียงเรียกของอิน ทำให้ฉันสะดุ้ง หลุดออกจากความคิดของตัวเอง  

“เรียกทำไม” ฉันหันไปมองหน้ามัน 

“ก็มึงมั่วแต่คิดอะไรอยู่ว่ะ เรียกก็ไม่ได้ยิน” มันพูดตอบฉัน พร้อมกับสายตาสงสัย 

“เปล่านิ แล้วมีอะไรอ่ะ” ฉันรีบเปลี่ยนสีหน้า เก็บความคิดวุ่นวายของตัวเอง 

“โน่นครับ เขามองมึงจนจะกินมึงเข้าไปทั้งตัวแล้ว” ไอ่ธามมันตอบ พร้อมกับส่งสายตาไปที่คนที่มันบอก 

“แล้วไง” ฉันหันไปมอง แล้วก็ยกแก้วดื่ม โดยที่ไม่ได้สนใจเขาคนนั้น 

“มึงก็เย็นชาตลอด มึงไม่ต้องไปแข่งกับไอ่ซีนไอ่เพทายก็ได้”มันบ่นออกมา  

“ใครจะพูดได้ทั้งวันอย่างมึงอ่ะ” ฉันยิ้มขำๆกับคำตอบของไอ่ลิ  

“ลิ มึงจะตีกับกูตลอดเลยใช่ป่ะ” เริ่มแล้วค่ะ สงครามกำลังเริ่ม 

“แล้วไง ก็มึงพูดเยอะจริงๆ กูผิดตรงไหน” แม่ทัพออกรบแล้ว ฮ่าๆ 

“พอๆ ตีกันตลอดเลยมึงสองตัวเนี้ย” เสียงคนเงียบดังขึ้นมาแล้วจ่ะ 

“อ้าวไอ่ซีน / ปากหรอนั้น” มึงเข้าไปแทรกไม่ถูกจังหวะว่ะซีน 

“วันนี้ไม่ลงไปข้างล่างกันหรอว่ะ” ฉันหันไปถามอินกันลิ เจ้าแม่ขาเต้น 

“คนเยอะว่ะ แถมขี้เกียจด้วย นั่งดื่มชิลๆพอ” อินมันหันมาตอบ พร้อมหันไปมองผู้คนข้างล่าง 

“ไม่เอาอ่ะ ขี้เกียจต่อยกับใครแล้ว” ลิตอบแบบหน้าเซงๆ เพราะเวลาไปเต้น ความที่ลิมันดูเรียบร้อยๆ ผู้ก็จะมายุ่งกับมัน ถ้านิดหน่อยมันก็ไม่อะไร แต่บางทีก็เยอะ ซึ่งลิผู้หัวร้อนของเราก็จะซัดเขาเลยจร้า 

“แล้วพวกมึงอ่ะ ไม่เอาสาวหรอวันนี้” ฉันหันไปถามเพื่อนๆตัวดีต่อ 

“ไม่อ่ะ เบื่อๆ” ไอ่ทีตอบ พร้อมกับที่เหลือพยักหน้าเห็นด้วย 

“โห้ ฝนจะตกป่าวว่ะเนี้ย” พวกฉันสามคนมองหน้ากันแบบประหลาดใจสุดๆ 

“คนดีครับผม” ฉันหันไปมองบนใส่มัน มั่นหน้ามากจะธาม กูจะอ้วก  

เวลาก็ล่วงเลยผ่านไปตีหนึ่งแล้ว ผู้คนก็กลับกันไปหมดแล้ว เหลือแต่พวกฉันที่นั่งกันอยู่ จะว่านั่งทั้งหมดก็ไม่ใช่ เพราะตอนนี้ลิมันนอนไปกับโต๊ะ อินก็จะหลับไม่หลับ ส่วนฉันก็ไม่ต่างจากไอ่ลิและไอ่อินเลย ที่ยังนั่งตรงๆได้นี้ไม่ใช่อะไร พยายามอยู่ ถ้าลุกมีร่วงแน่ๆ อีกสี่ตัวก็ยังชิลๆมั้ง ที่ชิลน่าจะเป็นซีนกับเพ เพราะมันสองตัวคอทองแดงเมายาก แต่แกล้งเมาเก่ง หึๆ 

“แยกย้ายกันดีกว่า พรุ่งนี้มีเรียน” พรุ่งนี้มีเรียน ? ทันไม่เถอะ พ่อคนดี 

“พึ่งนึกได้หรอว่ะเพ หึ” ฉันยกยิ้มเบาๆ  

“หึ แล้วมึงกลับไง” ขนาดซีนมันยังยิ้มขำอ่ะ 

“ส่งข้อความบอกเฮียแล้ว” ฉันตอบซีนไป ไม่อยากให้มันไปส่ง เพราะขี้เกียจไปนั่งฟังเฮียมันบ่น เฮียก็รู้จักกับเพื่อนฉันทั้งหมดนะ แต่ก็ยังหวงอยู่ดี ฉันละเซง 

“โอเค เดี๋ยวไปส่งลิกับอินให้ ส่วนทีกับธามมึงไปส่งมันด้วยเพ” ซีนหันมาตอบฉัน ก่อนที่มันจะหันไปบอกเพ 

“กูตลอดอ่ะ” เพมันบ่น แต่ก็เดินไปสะกิดสองตัวนั้น ก่อนจะหันไปแบกไอ่ลิขึ้นบ่า ฟังไม่ผิดค่ะ แบกขึ้นบ่าจริงๆ บอกเลยพวกมันไม่มีทางอุ้มพวกฉันแน่ๆ มีแต่แบกกับลาก เถื่อนกันสุดๆ ซีนมันช่วยประคองอินและฉันไปพร้อมกัน อีกสองตัวก็เดินตามออกมาแบบเซๆ  

“กูไปแล้วนะ” พอถึงรถของซีนมัน ฉันก็ขอตัวทันที เพราะรถเฮียจอดรออยู่แล้ว 

“เค กลับดี”  

ฉันยกมือทำโอเค แล้วเดินไปที่รถของเฮีย เดินแบบพยายามเดินให้ตรงสุดๆแล้วนะ พอเดินถึงฉันก็เปิดประตูขึ้นไปบนรถทันที พร้อมกันหันไปจะพูดกับเฮีย 

“เฮียยย ผิง.....” 

ตึก ตึก ตึก 

---------------- 

เจอกันตอนต่อไปนะคะ :) 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว