email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เล่ม 3.4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 72

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2564 09:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่ม 3.4
แบบอักษร

สุดท้ายคนที่เป็นฝ่ายทำลายความเงียบก่อนก็คืออีคยองเอง เขาเอ่ยด้วยสีหน้าประหลาด ๆ

               “ซอบ”

               “ครับ...”

               “คือฉันจะบอกว่าฉันตกใจนิดหน่อยน่ะ”

               สีหน้าของซอบเหมือนกำลังจะร้องไห้อีกครั้ง อีคยองจึงรีบพูดสวนทันควัน

               “เปล่า ไม่ได้จะพูดอะไรไม่ดีนะ! ซอบ ฉันน่ะรักนายมากแค่ไหนรู้บ้างไหม!”

               “ถ้างั้นแล้ว...?”

               “ซ... เซ็กซ์น่ะ ฉันจะบอกให้เลื่อนไปก่อน ฉันเองก็ต้องการเวลาเตรียมใจเหมือนกัน”

               คราวนี้แก้มของอีคยองร้อนวูบวาบ ทำไมหลังจากได้ยินความลับของซอบ เขาถึงกลับผลักไสอีกฝ่ายก็ไม่รู้ รู้สึกไม่ยุติธรรมและอึดอัดอยู่หน่อย ๆ เขายังรักซอบอยู่เหมือนเดิม ไม่รู้เลยว่าใบหน้าของอีกฝ่ายที่กำลังนั่งอย่างนอบน้อมตัวกลม ๆ นั้นช่างน่าสงสารและน่ารักมากแค่ไหน

               แต่ว่าเขาต้องการเวลาจริง ๆ หมายถึงเวลาทำใจยอมรับความลับของซอบที่ว่าเวลาตื่นเต้นอวัยวะเพศของเขาจะเปลี่ยนไปเป็นอวัยวะเพศของน้องหมาน่ะ อีคยองได้แต่หวังว่าคำพูดของเขาจะไม่ฟังดูเย็นชาเกินไปสำหรับซอบ

               “ฉันต้องการเวลาทำใจยอมรับความลับของนายเหมือนกับตอนที่นายกังวลที่จะบอกความลับให้ฉันฟังเหมือนกันนะ”

               ซอบได้ยินคำของอีคยองก็ได้แต่พยักหน้าช้า ๆ ถึงแม้ว่าสีหน้าของเขาจะยังดูเศร้าหมอง แต่ก็พอระบายยิ้มเบา ๆ ออกมาได้

               “เข้าใจแล้วครับ แค่นี้ผมก็รู้สึกขอบคุณที่พี่ไม่เรียกผมว่าตัวประหลาดพอแล้ว”

               “หา? ทำไมฉันต้องคิดแบบนั้นด้วย”

               “ก็ผมเป็นตัวประหลาดจริง ๆ นี่ครับ”

               “ซอบ”

               อีคยองจับแก้มของซอบเอาไว้แล้วกดจูบลงไป พวกเขาคบกันมาเกินสามเดือนแล้ว และเขาก็เป็นคนรักที่เชี่ยวชาญมากพอที่จะจุมพิตลงบนริมฝีปากแดงก่ำของซอบก่อน อีคยองถอนริมฝีปากออกแล้วพึมพำ

               “อย่าพูดแบบนี้อีกนะ”

               ซอบเหม่อ ก่อนจะเอ่ยออกมา

               “เฮ้อ พี่นี่เท่จังเลยนะครับ...”

               “ก็ต้องเท่อยู่แล้วสิ ฮ่าฮ่า”

               “ขอจูบอีกรอบได้ไหมครับ?”

               “หือ?”

               “จูบเลย... ก็ได้ใช่ไหมครับ?”

               ก่อนที่อีคยองจะทันตอบ ซอบก็โน้มหน้าลงมาแล้วกดจูบที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย ริมฝีปากของพวกเขาสัมผัส บดขยี้ซึ่งกันและกันอย่างเร่งรีบ ซอบสวมกอดเข้าที่ช่วงเอวของอีคยองที่สะดุ้งเบา ๆ ก่อนจะดึงอีกคนเข้ามาแนบชิด อีคยองสัมผัสได้ถึงลิ้นร้อนชื้นของซอบที่สอดเข้ามาด้านในปากของเขา

               ‘จูบเก่งจริง ๆ’

               อีคยองได้แต่ปล่อยเสียงคราง “อ... อืม” ออกมา ขณะที่ลิ้นของซอบรุกรานเข้ามาถึงด้านในปาก เพดานปาก รวมถึงปลายลิ้นของเขาด้วย เขาเผลอคลำไปบนเส้นผมของซอบอย่างไม่รู้ตัวแล้วลูบใบหูนั้นไปมา

               ‘คงไม่ใช่ฝันจริง ๆ แล้วล่ะ’

               และถ้ามันเป็นฝัน สัมผัสนุ่มนวลนี้มันก็คงจะชัดเจนเกินไปหน่อยล่ะมั้ง อีคยองหลับตาลงแล้วตอบรับจุมพิตของซอบ

               

 

“ช่วงก่อนขึ้นมัธยมฯปลายสภาพผมมันเละเทะมากเลยครับ บางครั้งก็เป็นมนุษย์ บางครั้งก็เป็นหมา... บางครั้งก็ไม่ใช่คนแล้วก็ไม่ใช่หมาด้วย”

               เพราะงั้นผมเลยเล่นกับลูกพี่ลูกน้องอย่างเดียวเลยครับ ถ้าเล่นกับเด็กคนอื่นอาจจะโดนจับได้ก็ได้ ผมกับลูกพี่ลูกน้องที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกันต้องอาศัยอยู่ด้วยกันที่ต่างจังหวัดทั้งหมด อยู่กับบ้านญาติฝ่ายแม่ก็สบายแล้วก็ปลอดภัยดีด้วย บ้านก็ค่อนข้างกว้าง แถมยังมีคนที่คอยเป็นห่วงและช่วยกันปิดบังความลับของพวกเราด้วยกันเองด้วย”

               “ฟังดูไม่ค่อยสบายเท่าไหร่นะ”

               “ฮ่าฮ่า”

               “เล่าต่อสิ”

               “จะไม่ให้เศร้าก็ไม่ได้หรอกครับ ผมเหมือนสัตว์ประหลาดในหนังสือภาพขนาดนั้น คนก็ไม่ใช่ สัตว์ก็ไม่ใช่ มีสภาพแบบที่ไม่รู้ว่าต้องเรียกว่าอะไรจะไม่ให้เรียกว่าสัตว์ประหลาดได้ยังไงล่ะครับ แต่นอกจากผมแล้วก็ยังมีลูกพี่ลูกน้องอยู่ มันก็เลยเหมือนเป็นการปลอบใจน่ะครับ

               ต้องอายุสิบเจ็ดเท่านั้นถึงจะสร้างรูปร่างแบบในตอนนี้ได้ มันน่าดีใจมาก ๆ เลยใช่ไหมล่ะครับ ผมได้ใส่ชุดนักเรียนไปโรงเรียนเหมือนเด็กคนอื่น ๆ แถมยังได้เจอเพื่อน ๆ ด้วย รู้สึกดีมาก ๆ เลยล่ะครับ ชีวิตช่วงมัธยมศึกษาตอนปลายเป็นช่วงที่สนุกมาก แถมช่วงมหาวิทยาลัยก็ยิ่งมีความสุขมากกว่าเดิม เพราะได้มาเจอพี่ไงครับ

               ... แต่เรื่องตรงนั้นมันช่วยไม่ได้จริง ๆ นะครับ ผมน่าจะยังควบคุมร่างกายตัวเองเวลามีความต้องการทางเพศไม่ได้ ขอโทษนะครับที่ทำให้พี่ตกใจ ขอโทษจริง ๆ”

 

 

อีคยองกำลังนั่งเหม่อลอยคิดอะไรบางอยู่ 

‘นี่เรากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?’

เขากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้แล้วจ้องโน้ตบุ๊คมาสักพักแล้ว แม้จะมีวิทยานิพนธ์ที่ต้องทำ แต่ในตอนนี้อะไรบางอย่างบนหน้าจอโน้ตบุ๊คของเขาไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับวิทยานิพนธ์ของเขาเลย

แน่นอนว่าขนาดและสีสันของดิลโด้มากมายที่อัดแน่นอยู่บนหน้าจอนั้นไม่ได้ช่วยให้วิทยานิพนธ์ของอีคยองเสร็จสมบูรณ์ได้เลยสักนิด เรื่องนั้นอีคยองพอรู้อยู่หรอก แต่เขายังตั้งหน้าตั้งตาหาดิลโด้หลากหลายประเภท แทนที่จะหาข้อมูลทำวิทยานิพนธ์อยู่ดี จากนั้นเขาก็คิดทบทวนกับตัวเองอีกครั้ง

‘นี่แกกำลังทำอะไรอยู่’

อีคยองลูบหน้าด้วยมือทั้งสองข้าง

สถานการณ์มันก็เป็นแบบนี้แหละ อีคยองรู้ความลับของคนรักที่แสนน่ารักและงดงามของเขาเข้าแล้ว ไม่ใช่เรื่องอะไร ก็แค่ความลับที่ว่าตัวเขาสามารถแปลงร่างเป็นน้องหมาได้ แถมเวลาตกใจหรือกลัว หางจะโผล่ออกมาด้วย

เรื่องนั้นมันไม่เป็นไรหรอก ปัญหาก็คือเวลาเขาต้องการทางเพศ ส่วนนั้นที่เป็นของมนุษย์จะเปลี่ยนเป็นของน้องหมา

อีคยองไม่กล้าแม้แต่จะถอดกางเกงของซอบออก มันไม่ใช่ปัญหาที่ว่าเขาจะทำอย่างนั้นลงได้ยังไง ทั้ง ๆ ที่เขาก็รักซอบ แต่เป็นเพราะเขากลัวแล้วก็กังวลว่าจะทำสีหน้าแปลก ๆ ตอนเห็นส่วนนั้นของซอบ

เรื่องเดียวตอนนี้ก็คือถ้าเขาเห็นแกนกายของอีกฝ่ายแล้วเผลอทำหน้าขยะแขยงหรือกลัวขึ้นมาล่ะ?

แค่ซอบรวบรวมความกล้าเล่าความลับให้เขาฟังก็คงเจ็บปวดมากพอแล้ว

เพราะอย่างนั้นอีคยองเลยต้องการเวลาจากซอบ แล้วหลังจากนั้นซอบก็ไม่ยกความลับของตัวเองออกมาพูดอีกเลย เช่นเดียวกันกับอีคยอง เขาเก็บซ่อนเรื่องที่ได้ยินจากคนรักในวันนั้นไว้ในส่วนลึกของหัวใจ ทว่าถึงจะไม่ได้คุยกันเรื่องนั้น ก็ใช่ว่าเขาจะลืมเรื่องแกนกายของซอบได้ลงนะ

‘สุดท้ายก็ต้องมีอะไรกันอยู่ดี ถ้างั้นเราก็มองตรงนั้นของเขาแล้วก็จับ แล้วค่อย...’

ใบหน้าของอีคยองร้อนวูบวาบ อีคยองเผลอคราง”อือ” ก่อนจะส่ายหัวไปมาพัลวัน

‘ยังไงพอถึงเวลาก็ต้องขอเขาดูแหละ เวลามองก็ต้องฝึกจัดการสีหน้าของตัวเองให้ดี’

และจนกว่าจะถึงตอนนั้น วิธีที่อีคยองเลือกก็คือสิ่งนี้

เข้าไปในเว็บไซต์ที่ขายอุปกรณ์สำหรับผู้ใหญ่ แล้วเสิร์ชหาดิลโด้ที่เลียนแบบส่วนนั้นของหมา

อีคยองที่อยู่ในห้องเพียงคนเดียวคิดอยากจะแย้งกับตัวเองจึงพูดลอย ๆ ขึ้นมา

“ก็ต้องฝึกไว้ก่อนสิ ถ้าลองจับของปลอมไปเรื่อย ๆ อีกหน่อยก็คงชินเอง”

ถึงจะแสร้งพูดเหมือนภูมิใจ แต่แก้มกับหูของอีคยองกลับแดงขึ้นเรื่อย ๆ เปล่งเสียงออกมาอย่างกลุ้มใจ ก่อนจะไล่สายตาดูอุปกรณ์สำหรับผู้ใหญ่ไปเรื่อย ๆ

ผลลัพธ์ของการตั้งใจรีเสิร์ชก็คืออีคยองกดสั่งซื้อดิลโด้ไปทั้งหมดสองแบบ แบบแรกเป็นดิลโด้ปกติ เขาจินตนาการถึงส่วนแกนกายกลางลำตัวของซอบก่อนที่จะมีอารมณ์ทางเพศก็เลยตัดสินใจซื้อมา ส่วนอีกอันเป็นดิลโด้ที่ทำเลียนแบบส่วนนั้นของหมา รูปร่างหน้าตาของมันแตกต่างจากอีกอันอย่างสิ้นเชิง เพราะมันมีปุ่มอยู่รอบดิลโด้ แต่สิ่งที่ทำให้อีคยองรู้สึกประหม่าแปลก ๆ ก็คือความจริงที่ว่าตรงปลายดิลโด้มีหางหมาห้อยไว้อยู่

“เดี๋ยวนะ หางนั่นมันไม่ได้มีไว้ให้เรา แต่มีไว้ให้ซอบเหรอ...”

อีคยองทำหน้าเคร่งเครียด ตอนแรกก็ตั้งใจจะซื้อมาลองสัมผัสดูเฉย ๆ แต่ถึงขนาดซื้อดิลโด้ที่มีหางหมาห้อยมาแล้วเนี่ย เขารู้สึกว่าถ้าไม่ลองสอดเข้าไปมันก็ไม่ได้หรือเปล่า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว