ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ 1 มีเวลาให้กัน NC+++

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ 1 มีเวลาให้กัน NC+++

คำค้น : ทวงรักร้ายนายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 23:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ 1 มีเวลาให้กัน NC+++
แบบอักษร

ตอนพิเศษ 1 

 

 

แกร๊ก... 

 

 

"ตัวแสบยอมนอนแล้วเหรอ?" มาคัสถามขึ้นเมื่อไมล์ร่าเปิดประตูห้องเข้ามาในขณะที่สายตายังจ้องอยู่ที่แล็ปท็อป 

 

 

"ค่ะ กว่าจะยอมนอนได้" ไมล์ร่าเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนชุดนอนหลังจากที่เธอกลับจากเอามาราลินนอน โดยคืนนี้เธอให้มาราลินนอนกับพี่เลี้ยงเพราะอยากมีเวลาให้สามีบ้าง 

 

 

"ดื้อเหมือนไมล์ไม่มีผิด" มาคัสส่ายหน้าไปมาพลางยิ้มบางๆ 

 

 

"ไมล์ได้ยินนะคะ?" 

 

 

"หึ พี่ตั้งใจพูดให้ได้ยิน" 

 

 

"พี่ทำอะไรอยู่คะ?" ไมล์ร่าเดินเข้ามาถามพลางนั่งคร่อมที่ตักแกร่งและยกมือคล้องที่คอหนาอย่าถือวิสาสะ 

 

 

"เคลียร์งานนิดหน่อย" มาคัสบอกพร้อมกับวางแล็ปท็อปที่อยู่ในมือ 

 

 

"มาเที่ยวทั้งทียังต้องทำงานอีกเหรอคะ"ไมล์ร่าค่อยๆไล่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออกทีละเม็ดอย่างใจเย็นจนหมดเผยให้เห็นร่างกายกำยำ มาคัสเอื้อมมือไปบีบก้นงอนหนักๆหนึ่งครั้งพร้อมกับแนบใบหน้าที่ซอกคอขาวอย่างคลอเคลีย 

 

 

"ทำแบบนี้พี่คลั่งตายเลยนะ" ริมฝีปากหนากระซิบเสียงแหบพร่าที่ซอกหูเล็กชวนให้ขนลุก 

 

 

"อื้อ...ไปอาบน้ำก่อนสิคะ" 

 

 

"เดี๋ยวค่อยอาบก็ได้" 

 

 

"อ่ะ!" พูดจบร่างหนาก็อุ้มกระเตงคนตัวเล็กขึ้นส่งผลให้เรียวขาเล็กตวัดรอบเอวอย่างอัตโนมัติเพราะกลัวหล่น 

 

 

ตุบ 

 

 

ร่างหนาโยนคนตัวเล็กขึ้นไปที่เตียงอย่างไม่แรงนักก่อนจะสาวเท้าขึ้นไปบนเตียงตามไปติดๆและจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออก ก่อนจะโน้มตัวลงไปแนบชิดกับร่างบางที่นอนหอบหายใจถี่ๆเพราะความตื่นเต้น 

 

 

"พร้อมจะชดเชยให้พี่หรือยัง?" 

 

 

"อย่าผ่อนนะคะ" มือบางยื่นไปประคองแก้มสากหลวมๆก่อนจะลากฝ่ามือไปที่หน้าอกแกร่งและเลื่อนลงไปเรื่อยๆอย่างช้าๆ สายตาของเธอยังคงจับจ้องที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขา แววตาที่เขาส่งมาเธอรับรู้ถึงแรงปรารถนามากมาย 

 

 

"จำคำพูดตัวเองไว้นะ" 

 

 

"อ๊า...อื้อ" คำพูดของเขาถูกกลืนไปเมื่อร่างหน้าระดมจูบหน้าอกใหญ่ของเธออย่างรุนแรงจนเกิดรอยแดง มือหนาล็อกแขนเธอไว้ทั้งสองข้างของเธออยู่เหนือหัวด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็เลื่อนลงไปถอดแพนตี้ตัวน้อยออกอย่างรวดเร็ว 

 

 

"อื้ม..." เสียงคำรามดังมาจากลำคอใหญ่บ่งบอกถึงความต้องการอย่างห้ามไม่อยู่ เข้าค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางรักและขยับเข้าออกจนเกิดเสียงที่น่าอายดังออกมา 

 

 

"อ๊าา..อื้อ อ่ะ" ร่างบางบิดตัวเพราะความเสียวซ่านพร้อมกับครางไม่เป็นภาษา เธอหอบหายใจอย่างหนักเมื่อถูกเร่งงานต่อเนื่อง “อะ...มะ ไมล์เสียว อื้อ” 

 

 

"นี่เพิ่งเริ่มเองอย่าเพิ่งขาดใจละ" ริมฝีปากหน้าประกบจูบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่มก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นเร่าร้อน โดยที่มือของเขาก็ยังคงกระทำต่อไปอย่างไม่หยุด 

 

 

"อ๊า...พอแล้วไมล์จะเสร็จ อื้อ" 

 

 

"ปล่อยออกมา" 

 

 

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ 

 

 

"ยะ อย่า...อ่ะ พอแล้วไม่เอาแบบนี้" ไมล์ร่าร้องปรามเมื่อเธอใกล้ถึงฝั่งฝันโดยที่เขายังคงชักมือเข้าออกไม่หยุดส่งผลให้น้ำรักของเธอเอ่อล้นออกมาเต็มมือเขาไปหมด 

 

 

"อื้ม..." ริมฝีปากหนาเลื่อนลงมาดูดหนาออกใหญ่อย่างเร่าร้อน 

 

 

"อ๊าาา!!!" ร่างบางกระตุกเกร็งออกมาบ่งบอกว่าเธอถึงฝั่งฝันแล้ว เธอทำสีหน้าไม่พอใจที่เขาใช้นิ้วจนเธอเสร็จ มาคัสไม่รอช้าผละตัวออกมาจากร่างบางก่อนจะจับท่อนแกร่งยัดเข้าไปในตัวเธอจนมิดด้ามในทีเดียว 

 

 

พรวด! 

 

 

"อ๊า..."/"อื้ม..." แน่นเหมือนเดิม สะโพกหนาเริ่มกระแทกเข้าออกตามจังหวะหนักบ้างเบาบ้างสลับกัน ส่งผลให้คนตัวเล็กโยกตามแรกกระแทกของเขา 

 

 

ปัก ปัก ปัก ปัก 

 

 

"อ๊าา...อ่ะ" ไมล์ร่ากอดมาคัสแน่นในขณะที่เขาส่งจังหวะเข้าออกอย่างรุนแรงจนเธอรู้สึกจุกที่ท้องน้อย 

 

 

"อ้าขากว้างๆ" มาคัสผละตัวออกมาก่อนจะยกขาเรียวและดันให้ติดกับตัวเธอส่งผลให้ท่อนแกร่งของเขาเข้าไปในตัวเธอได้ลึกขึ้น 

 

 

ปัก ปัก ปัก ปัก 

 

 

"อ๊า... จะ จุก อื้อๆ" 

 

 

"อื้มมม...แน่นชิบ" 

 

 

ปัก ปัก ปัก ปัก 

 

 

"ไม่ไหวแล้ว อ๊า ไมล์ไม่ไหวแล้ว อื้อ!" 

 

 

"อีกนิดทนหน่อย" เมื่อรู้ว่าเธอเริ่มใกล้จะถึงฝั่งฝันอีกรอบสะโพกหนาก็เพิ่มแรงกระแทกมากขึ้นและเร็วขึ้น 

 

 

ปัก ปัก ปัก ปัก 

 

 

"อ๊าาา!!!"/"อ๊าส์!!!" ทั้งสองกระตุกเกร็งพร้อมกันก่อนจะมาคัสจะฉีดน้ำรักเขาไปในตัวเธอทุกหยาดหยด มาคัสฟุบตัวลงนอนข้างๆไมล์ร่าที่นอนหอบหายใจถี่ๆด้วยความเหนื่อยล้า ร่างหนาดึงเธอเข้าไปไว้ในอ้อมกอด ก่อนจะจูบลงมาที่หน้าผากมนหนักๆหนึ่งครั้ง 

 

 

"ปล่อยในตัวไมล์แบบนี้คนที่สองมาจะทำยังไงคะ?" ไมล์ร่าเอ่ยถามมาคัสที่นอนหอบหายใจถี่ๆอยู่ข้างๆ 

 

 

"ก็แสดงว่าพี่มีน้ำยากว่าไอ้ไมเคิลไงเพราะมันมีลูกคนเดียว" มาคัสพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังถ้าเธอไม่เห็นว่าไมล์ร่าเหนื่อยขนาดไหนเวลาเลี้ยงลูกเขาคงมีหัวปีท้ายปีให้สาสมใจ 

 

 

"มีลูกเยอะเพื่อจะขิงเพื่อนเนี่ยนะ?" ไมล์ร่าเงยหน้าถามในขณะที่ใบหน้าสวยยังซบอยู่ที่หน้าอกแกร่ง 

 

 

"ในใจพี่อยากมีสี่คนเลยนะ เอาเลยไหมล่ะ" 

 

 

"หยุดความคิดนั้นเลยค่ะ แค่คนเดี๋ยวไมล์ก็แทบไม่มีเวลาพักแล้ว" ไมล์ร่าส่ายหน้าให้กับความคิดแฟนหนุ่ม 

 

 

"พี่บอกว่าให้พี่เลี้ยงๆบ้าง จ้างมาพี่เลี้ยงแทบไม่ทำอะไรเลยไมล์ควรเอาเวลามาพักผ่อนบ้างทำเหมือนพี่ไม่มีเงินซัปพอร์ตเมียอย่างนั้นแหละ" 

 

 

"ก็ไมล์อยากอยู่ในทุกช่วงเวลาของลูกนี่คะ" เธอรู้ว่าวันเวลามักผ่านไปเร็วถ้าเธออยากจดจำทุกอย่างของลูกและตักตวงช่วงเวลานี้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ 

 

 

"อยู่น่ะอยู่ได้แต่อยู่กับพี่บ้าง ถ้าไม่มาเที่ยวไมล์ก็แทบไม่มีเวลาให้พี่เลย" 

 

 

"พี่เป็นคนทำไมล์ท้องอย่าบ่นได้ไหม" ไมล์ร่าหันไปดุใส่แฟนหนุ่มก่อนจะพลิกตัวไปอีกข้าง “ไปอาบน้ำได้แล้วไมล์จะนอน” 

 

 

"อ้าว ทิ้งกันแบบนี้เลยเหรอ" 

 

 

 

 

 

 

 

 

******************************** 

 

ตอนพิเศษมาแล้ววว  

 

 

ฝากติดตามเรื่องใหม่ของแฟร์ด้วยนะคะ เรื่องสยบรักร้ายนายมาเฟีย เข้าไปดูในหน้าส่วนตัวของแฟร์ได้นะคะ และฝากกดไลค์กันด้วยน๊าแฟร์จะได้มีกำลังใจ ขอบคุณน๊าค่า 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว