ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

tinyS▴ ฉลองก่อนฟังผลตรวจ 1/3 (ดมเบาๆ)

ชื่อตอน : tinyS▴ ฉลองก่อนฟังผลตรวจ 1/3 (ดมเบาๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 97

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2564 10:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
tinyS▴ ฉลองก่อนฟังผลตรวจ 1/3 (ดมเบาๆ)
แบบอักษร

 

tinyS

 

"หมดเวลาทำข้อสอบ นักศึกษาวางปากกาและกระดาษคำตอบไว้บนโต๊ะเลยค่ะ"

เสียงอาจารย์คุมสอบกล่าวขึ้น เมื่อครบเวลา 3 ชั่วโมงของการทำข้อสอบอัตนัยสุดโหดประจำสาขาวิชาพืชสวน

ในห้องสอบตอนนี้เหลือนักศึกษาอยู่เพียงสามคนเท่านั้น และแน่นอนว่า 2 ใน 3 คนนั้นคือ 'ไอ้ไม้และไอ้จอส' สองเพื่อนเกลอที่ยังทำข้อสอบจนถึงวินาทีสุดท้าย ผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมาตลอด 3 ปี

"ห่าราก! กว่าจะออกมา กูหิวจะตายอยู่แล้ว" หญิงสาวที่ชื่อ 'เดือน' อ้าปากด่ากราดเพื่อนชายหญิงสองคนที่กำลังเดินคอตกกันออกมาจากห้องสอบ

แต่ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะหูดับตาบอดจนไม่รับฟังเสียงใดใดได้อีกแล้ว เพราะต่างก็กำลังตึงเครียดกับวิชาภาคตัวสุดท้ายของการเรียนในระบบ Block system ท้ายสุดนี้ ซึ่งหากได้คะแนนต่ำกว่า C พวกเขาจะไม่สามารถลงวิชาต่อเนื่องตัวต่อไปในชั้นปีที่ 4 ได้

"...ไอ้ไม้ เพื่อนกันป่ะวะ" จอสถาม

"กูไม่ทิ้งมึงแน่นอนเพื่อนจอส"

"...โถ่ เพื่อนรักกกก" สองหนุ่มสาวยังยืนกอดกันตัวกลมเพื่อไว้อาลัยและปลอบใจในชะตาชีวิตของกันและกัน

ชายหนุ่มในกลุ่มอีกคนที่ชื่อ 'พุฒ' จึงเห็นทีต้องเข้าไปโอบไหล่รวบคนทั้งคู่ไว้ด้วยกัน ก่อนจะออกแรงดันให้พากันเดินไปโรงอาหาร เพราะท่าทางอีเดือนของเขาในตอนนี้บ่งบอกได้ว่าเธอกำลังจะโมโหหิวในไม่ช้า

"เอ้าๆ แดกข้าวก่อน มึงแค่ลุ้นให้คะแนนสอบผ่านครึ่ง ยังไงมึงก็ได้ C อยู่แล้ว...จารย์ยุ้ยปล่อยคะแนนเก็บเยอะจะตาย ไม่งั้นแม่งก็ตกกันยกชั้นปีแล้ว" เดือนพูดทิ้งท้ายไว้ให้คิด ก่อยเธอจะเดินไปต่อแถวซื้ออาหาร โดยมีร่างสูงโปร่งผิวเข้มของพุฒเดินตามอย่างเช่นเคย

"หยุดหงอยแล้วลุกไปซื้อข้าวไป... ส่วนไอ้ไม้มึงไปซื้อโจ๊ก" ชายใส่แว่นที่ชื่อ 'ภูมิ' กล่าว

"กูเครียดกับโจ๊กมาเป็นอาทิตย์แล้วเพื่อนภูมิ กรามกูไม่ได้เคี้ยวข้าวเลยง่ะ"

"อดทนไว้มึง... หมายถึงอดทนยอมพี่ธัสเขาหน่อย"

"...นั้นสิ ผัวกูขอมานี่เนอะ"

"เออ สู้เพื่อผัวจำไว้"

"เอาวะ! โจ๊กก็โจ๊ก!" ไอ้ไม้คิดฮึดสู้ เธอรีบลุกไปซื้อโจ๊กตามคำขอของผัวรักทันที

"เหลือแต่มึงแล้วไอ้จอส... ไปลุก!" ภูมิเรียกพลางดึงแขนเรียกสติไอ้จอสที่ยังทำใจกับการสอบที่เพิ่งผ่านมาไม่ได้

ซึ่งก่อนจะสอบในแต่ละวิชานั้น เขาจะเป็นคนทำสรุปย่อเนื้อหาของแต่ละวิชาส่งให้เพื่อนในกลุ่มอ่านเองกับมือ ชายหนุ่มจึงแน่ใจว่าข้อสอบออกตรงกับที่เขาเขียนไปเกิน 50% อย่างแน่นอน

เว้นแต่ว่าไอ้จอสจะไม่ได้อ่าน...

...ซึ่งน่าจะเป็นแบบนั้นมากกว่า

 

แม้ทางคณะจะมีวันหยุดกว่า 3 สัปดาห์เป็นกรณีพิเศษให้กับนักศึกษาปี 3 เทอม 2 อย่างพวกเขา ก่อนที่แต่ละคนจะต้องแยกย้ายกันไปฝึกงานที่สถานประกอบการเอกชน ตามที่ได้ยื่นดำเนินการกันเอาไว้ หลังจากสัปดาห์หลังวันหยุดสงกรานต์

แต่หลังจากคืนนี้ ทุกคนก็จะเจอหน้าคร่าตากันได้น้อยลงเพราะต่างก็เตรียมตัวกลับบ้านเกิดกันหมด เหล่าชายหนุ่มหญิงสาวกำลังวางแผนกันว่าพวกตนจะรวมตัวกันจองโต๊ะเลี้ยงฉลอง เนื่องในโอกาศสอบ Block 3 เสร็จกันที่ร้านนั่งดริ๊งค์นอกมหาลัยในคืนนี้

"โอเค สรุปว่าคืนนี้ ณ ทางช้างเผือกนะเหล่าสหาย" เสียงจอสกล่าวอย่างอารมณ์ดีเมื่อเปลี่ยนหัวข้อสนทนาเป็นเรื่องวงเหล้า ซึ่งแตกต่างกับคนหงอยหลังสอบเสร็จเมื่อซักครู่อย่างกับเป็นคนละคน

"ดีล!" อีเดือนรับคำเพื่อนอย่างห้าวหาญสมกับนิสัยของเธอ

"งั้นกูไปตีแบดฯ ก่อน สามทุ่มเดี๋ยวกูกับอีเดือนตามไป"

"เอ้า! ไอ้พุฒ หน้ากูเป็นลูกขนไก่หรอ จะลากกูไปทำไมอีก!"

"หุบปากไปมึงอะ เดี๋ยวไปเมาเหมือนหมาตอนกูไม่อยู่แล้วจะลำบากคนอื่นเขา"

"เออ อีเดือนมึงค่อยมากับไอ้พุฒเหอะ ลำบากพวกกูจริงๆ แหละ" จอสรีบพูดเสริมความคิดของพุฒ พร้อมกับมีภูมิช่วยพยักหน้าเห็นด้วยอีกคน

"เห่ย! อะไรวะแม่ง" เดือนชักหน้าไม่ถึงหลัง เธอเถียงพวกเพื่อนผู้ชายในกลุ่มไม่ออก ในเมื่อพวกเขาร่วมใจออกความเห็นตรงกันขนาดนี้

'ทำไมวะ ตอนกูเมาเป็นยังไงวะ พวกแม่งถึงลำบากขนาดนี้' หญิงสาวหน้าจิ้มลิ้มคิดตั้งคำถามในใจ เพราะถึงถามออกไปก็ไม่มีใครเคยตอบเธอเลยสักคน

"...แล้วกูอะ"

ไอ้ไม้ที่นั่งเงียบมานานได้โอกาศถามกลุ่มเพื่อนขึ้นบ้าง คราวนี้ทุกคนหันควับมามองเธอเป็นทางเดียวกัน ก่อนจะตอบคำถามออกมาอย่างพร้อมเพรียงว่า

"น้ำเปล่า!"

"เอ๊อะ!... จ้ะๆ ได้จ้ะคุณเพื่อน" คนตัวเล็กแบะปากงอแงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เธอคิดได้ว่าดีแค่ไหนแล้วที่ได้ออกไปนั่งชิลล์ๆ กับเพื่อนๆ ก่อนที่จะต้องไปฟังผลก้อนเนื้อที่คอเธอในเช้าวันพรุ่งนี้

และแน่นอนว่าคนอย่างไอ้ไม้ไม่มีอารมณ์ทุกข์ร้อนกับผลตรวจสักเท่าไหร่ เธอเบื่อก็ตรงที่ต้องทานแต่โจ๊กกับข้าวต้มแทบทุกมื้อตามคำขอร้องขั้นเด็ดขาดของผัวรักก็เท่านั้น

เฮ้อ... เป็นท้อ

ชีวิตแสนเศร้าของไอ้ลูกไม้

 

 

14:56 น.

แสงจากพระอาทิตย์ในช่วงบ่ายคล้อย ค่อยๆ ลดแสงจัดจ้าในยามเที่ยงเพื่อรอคอยจันทราฉายแสงในยามค่ำคืน เหมือนกับหญิงสาวตัวเล็กที่เพิ่งตื่นจากการนอนกลางวัน หลังจากที่ตั้งใจว่าจะงีบหลับเพื่อเร่งให้ถึงเวลาที่จะได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ของเธอในช่วงดึก

ในยามนี้สายลมที่กำลังพัดเอื่อยผ่านระเบียงห้อง ปรากฏภาพร่างชายหนุ่มกำยำที่ใส่เพียงกางเกงนอนขาสั้นสีฟ้าตัวหนึ่ง ที่มองดูอย่างไรก็น่าจะเป็นของกางเกงนอนตัวโคร่งของเธอ

แขนแกร่งของเขากำลังหยิบเสื้อผ้าจากตระกร้าขึ้นมาบรรจงใส่ไม้แขวนเสื้อทีละชิ้น แสงเงายามในบ่ายทำมุมขลับไล้กับใบหน้าคมราวกับเป็นใจ ยิ่งช่วยทำให้ได้เห็นเค้าโครงอันแสนมีเสน่ห์ยิ่งขึ้นไปอีก

'...เจิดจ้าจนตาจะบอด'

ไอ้ไม้คิดพลางรี่ตาปรือเพ่งมองภาพตรงหน้า เธอยอมรับว่ามันช่างงดงามราวกับในห้องนอนของเธอมีประติมากรรมรูปปั้นกรีซโรมันวางอยู่ที่ระเบียง

ไม่รอช้า หญิงสาวไม่หยุดแค่มองภาพจากในห้องเท่านั้น เธอรีบสะบัดความง่วงออกแล้วเดินตุ่มๆ ไปสัมผัสร่างชุ่มเหงื่อของผัวรักด้วยการโอบกอดเข้าทางด้านหลังอย่างไม่ออมแรง

"คุณธัสขโมยใส่กางเกงไม้นี่จ๊ะ"

"ไม้... อย่าซนสิครับ" คุณธัสหันตัวไปพูดเบรกคนตัวเล็กที่กำลังเบียดสะโพกชิดเข้ากับบั้นท้ายของเขา จนเกือบจะจนตระกร้าผ้าที่เพิ่งซักเสร็จล้มลงกับพื้น

"กี่โมงแล้วจ๊ะเนี่ย"

"บ่ายสามแล้วครับ"

"งื้มๆ ...ตอนค่ำไม้ไปทางช้างเผือกนะจ๊ะ"

"......."

คุณธัสเงียบไปทันที เมื่อได้ยินสิ่งที่คนรักกล่าว ชายหนุ่มหยุดกิจกรรมในมือ ก่อนจะหรี่ตาหันมองเธอด้วยสีหน้าเป็นกังวล ด้วยความที่ไม่อยากให้เธอดื่มแอลกอฮอร์ ในขณะที่ยังมีก้อนเนื้อต้องสงสัยในร่างกายแบบนี้

"เลี้ยงสอบเสร็จไงจ๊ะ"

"......."

"ไม้ไปกินน้ำเปล่าจ้ะ...."

"......."

"...งั้นคุณธัสไปด้วยก็ได้นะจ๊ะ"

เมื่อผัวรักยังคงเงียบ ไอ้ไม้จึงพอจะเดาออกว่าเขาคงไม่พอใจเท่าไหร่ ที่เธอขอไปสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนในคืนนี้ เธอจึงรีบอธิบายและยอมให้ผัวรักไปกับเธอด้วยก็ได้

และก็ได้ผล...

"...ก็ได้ครับ แต่ไม่เกินเที่ยงคืนนะคนดี พรุ่งนี้ต้อง..."

"พรุ่งนี้ต้องไปหาอาหมอจ้า" ไอ้ไม้พูดแทรกคนย้ำคิดย้ำทำ คนความจำสั้นอย่างเธอจำได้ขึ้นใจเพราะถูกผัวรักพูดกรอกหูอยู่ทุกวัน

"ครับ ดีมากครับ... งั้นตอนนี้ไม้ช่วยผมตากเสื้อผ้าก่อนนะ"

"ได้จ้ะ"

สองคู่ผัวตัวเมียช่วยตากผ้ากองใหญ่กันอย่างกระหนุงกระหนิงจนหมดตะกร้า แต่เมื่อกลับเข้ามาในห้องที่เปิดเครื่องปรับอากาศจนเย็นฉ่ำ ทั้งคู่ต่างก็พากันผลอยหลับสนิทกันไปอีกครั้ง

อาจเพราะหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นช่วงสอบกลางภาคเรียนของหญิงสาว เธอจึงพยายามอ่านหนังสือห่ามรุ่งห่ามค่ำจนเกือบจะโต้รุ่งอยู่หลายวัน และแน่นอนว่าชายหนุ่มอีกคนก็มีสอบเช่นกัน แต่สาเหตุที่ทำให้นอนน้อยกลับเป็นเพราะเขานั่งเฝ้าเธออยู่เกือบทั้งคืนมากกว่า

 

เวลาล่วงไปถึงช่วงค่ำ ไอ้ไม้รู้สึกตัวในขณะกำลังมุดเข้าหาความอบอุ่นจากร่างหนา หนังตาอันหนักอึ้งค่อยๆ กวาดมองไปรอบห้องที่ตอนนี้กลายเป็นสีดำมืดสนิท

เธอตกใจเป็นอย่างมาก ก่อนที่มือขวาจะรีบคลำหาโทรศัพท์มือถือเพื่อดูเวลาในทันที!

...18:58 น.

'เฮ้อ โล่งอกไป ไม่ดึกอย่างที่คิด'

ไอ้ไม้หายกังวลเป็นปลิดทิ้ง เพราะยังมีเวลาอีก 2 ชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาที่เธอและเพื่อนๆ นัดกันไว้ เหลือเฟือพอให้ผัวรักแต่งหล่อได้อีกพักใหญ่อย่างแน่นอน

"อื้บบบบ..."

สองแขนเล็กชูขึ้นบิดขี้เกียจจนตัวเบี้ยว เธอเอื้อมไปโอบกอดลำตัวหนาที่ยังคงหลับลึกอยู่ข้างๆ แล้วซุกใบหน้าอยู่ใต้รักแร้ของเขาอย่างจัง

!!!

'หื้ม!? ทำไมคุณธัสตัวหอมจัง...' ไอ้ไม้ขมวดคิ้วนึกสงสัย ทันทีที่ได้กลิ่นหอมจางออกมาจากเนื้อตัวผัวรัก ทั้งๆ ที่ตอนช่วยตากผ้าเธอจำได้ว่าเห็นคราบเหงื่อผุดซึมจนท้วมร่างของเขานี่นา

ไวเท่าความคิด หญิงสาวคนพิเรนทร์รีบโผกระโจนขึ้นไปนั่งบนอกกว้าง เธอรวบข้อมือหนาทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะของเจ้าตัว วงแขนขาวปรากฏให้เห็นความเนียนใสไร้ขน ไม่รอช้าไอ้ไม้ก้มจมูกพุ่งลงไปดอมดมมันทันที เพื่อหวังพิสูจน์กลิ่นตัวอันน่าพิศวงที่ทำให้เธอสงสัยมานาน

"ฮืดดดดดดด" เสียงฮืดฮาดผ่านจมูกไอ้ไม้ หลังจากที่สูดดมกลิ่นตัวคนใต้ร่างอย่างเต็มรัก จนเธอตาค้างด้วยความตกใจ

'โห! หอม! นี่คุณธัสเป็นคนหรือเทวดา ทำไมรักแร้หอมขนาดนี้'

"ทำอะไรครับตัวแสบ... ฟอดดดด" เสียงทุ้มเซ็กซี่ของคุณธัสดังขึ้น ก่อนจะหมุนกรอบหน้าหอมแก้มนุ่มที่ซุกอยู่ใกล้ๆ วงแขน

ชายหนุ่มรู้สึกตัวตั้งแต่มีน้ำหนักของคนตัวเล็กปีนป่ายขึ้นมานั่งบนอก แต่เขาเลือกที่จะรอดูการกระทำของสาวคนรัก ที่ในแต่ละวัน เธอมักจะสรรหาความคิดอุตริมาแกล้งให้เขาเคลิบเคลิ้มได้ไม่ซ้ำวิธี

"เลิกดมได้แล้ว..." น้ำเสียงละมุนกล่าวกระซิบอย่างเอ็นดู เมื่อไอ้ไม้ยังคงระดมดมกลิ่นโคนแขนของคุณธัสไม่เลิกง่ายๆ

"หอมจังเลยจ้ะ เนื้อต้องหวานมากแน่ๆ"

ไอ้ไม้ไปปล่อยให้ตัวเองสงสัยนาน คราวนี้คนตัวเล็กพิสูจน์หลักฐานด้วยการอ้าปากงับก้อนนูนเป็นทางของกล้ามเนื้อใต้วงแขนสะอาด จนผิวหนังขาวผ่องยืดติดมาตามแรงดึง เรียกความปวดตื้อให้คนใต้ร่างเผยรอยยิ้มอ่อน พร้อมกับสูดลมหายใจผ่านไรฟันออกมา...

"ซี๊ดดด... หึหึ เป็นยังไงบ้าง หวานไหมครับ"

หญิงสาวไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองไปคนถาม มีเพียงผิวหนังยืดหยุ่นที่บิดไปทางซ้ายที ทางขวาที ตามจังหวะส่ายหน้าของเธอ

"แดงไปหมดแล้วนะ ...ลองชิมอีกข้างด้วยสิครับ"

คุณธัสมองภาพน่ารักของคนรักอย่างชอบใจ แทนที่เขาจะห้ามปราม ชายหนุ่มกลับปล่อยให้เธอชื่นชมทั้งรสทั้งกลิ่นจากร่างกายหนาตนต่อไปอีกพักใหญ่ ไม่เสียแรงที่เขาทุ่มเททำความสะอาดร่างกายตัวเองอย่างดีมาตลอด เพราะไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าคนตัวเล็กตรงหน้าจะวู่วามเล่นสนุกกับร่างกายเขาอีกทีตอนไหน

"...แรงอีกสิครับ หึหึหึ"

 

ไม่นานหลังจากคนตัวเล็กฝากรอยแดงเถือกไว้บนโคนแขนอีกข้างเสร็จแล้ว ชายหนุ่มก็ตัดสินใจรวบร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนใหญ่ สองฝ่าเท้าออกแรงยันอุ้มคนรักลุกขึ้นยืนได้อย่างมั่นคง ด้วยการอาศัยแรงจากกล้ามเนื้อหน้าท้องและหน้าต้นขาอันแสนทรงพลัง

"ผมขออาบน้ำให้นะครับ"

"งั้นพออาบเสร็จ ไม้ไปเก็บผ้าให้จ้ะ"

"ครับ... ฟอดดด!"

ไอ้ไม้เกร็งคอรับจุมพิตจากผัวรักจนแก้มบุ๋มหายไปข้างหนึ่ง ขาสั้นป้อมของเธอหนีบอยู่ใต้วงแขนของคนตัวใหญ่อย่างแนบแน่น สองมือโอบรอบคอผัวรักผัวรักไว้หลวมๆ ก่อนจะเกยคางวางไว้บนศีรษะสวยได้รูป ปล่อยให้เขากระเตงเดินเข้าห้องน้ำไปด้วยกัน

...ซึ่งหากมีใครผ่านมาเห็นคนทั้งคู่

คงอดนึกไม่ได้ว่าเหมือนหมีโคอาล่ากำลังเกาะบนตัวแม่มันอยู่เป็นแน่

 

ความคิดเห็น