facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

5. กินเลี้ยงถ่ายงานเสร็จ

ชื่อตอน : 5. กินเลี้ยงถ่ายงานเสร็จ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2564 21:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5. กินเลี้ยงถ่ายงานเสร็จ
แบบอักษร

 

บทที่5

กินเลี้ยงถ่ายงานเสร็จ

 

 

@สายวันต่อมา

 

ฉันไม่ได้ออกไปไหนเลย เพราะอากาศร้อนมาก อยู่แต่ในห้อง

 

“เออนี่ ยัยดา เย็นนี้เรามีนัดฉลองที่ถ่ายงานเสร็จกันนะ”

 

“อ่าหะ ที่ไหนละ!”

 

“ฉันยังไม่รู้เหมือนกัน เดี๋ยวทีมงานส่งรถมารับที่คอนโด” ฉันได้แต่พยักหน้าให้พี่ซินดี้ เมาอีกแล้วเหรอเนี่ยวันนี้

 

ครืดดดด ครืดดดด

 

เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น ฉันมองหน้าจอโทรศัพท์เท่านั้นแหละ ฉันถึงกับโยนโทรศัพท์ออกไปไกลๆ

 

“ใครโทรมา ทำไมไม่รับ แกนี่มันจริงๆเลยนะ!” พี่ซินดี้เอ็ดฉัน แล้วเดินไปหยิบโทรศัพท์ฉันมาเปิดดู

 

“เรย์ มันจะโทรมาทำไม ไม่ต้องรับน่ะดีแล้ว ปิดเครื่องไปเลยจ้า!” พี่ซินดี้กดปิดเครื่องฉันเรียบร้อย

 

“ทำไมถึงไม่ชอบเรย์ขนาดนั้น สเปคไม่ใช่เหรอ ทั้งหล่อทั้งรวย!” ฉันถามออกไป

 

“ยะ หล่อรวยอ่ะ อันนั้นไม่เถียง แต่ฉันว่่าตานั่นมันแปลกๆพิลึกดูท่าแล้วไม่น่าใช่คนดี สัญชาตญาณฉันมันบอกว่าอย่าเข้าใกล้!”

 

“อ่อ สัญชาตญาณความเป็นชายว่างั้น?” ฉันพูดออกไป

 

“เดี๋ยวแกจะโดนยัยดา ผู้ชายบ้าอะไรผู้หญิงย่ะ”

 

“จ้า ผู้หญิง!” ฉันมองบนใส่พี่ซินดี้

 

“คิดถึงน้องดาตัวน้อยๆคนนั้นจังเลย หายไปไหนแล้วเนี่ย คนที่น่ารักๆ อะไรก็ค่ะพี่ซินดี้ พี่ซินดี้ค่ะดาขอไปนั่นไปนี่ รายงานทุกอย่าง!”

 

“แล้วตอนนี้ไม่รายงานตรงไหน!” ฉันถามกลับไป

 

“ไม่รู้แหละแกว่าให้ฉัน จิตใจฉันยิ่งบอบบางอยู่!” ฉันได้แต่ขำกับท่าทางโอเวอร์แอ็คติ้งของพี่ซินดี้ รู้อะไรมั้ยพี่ซินดี้เนี่ยแหละที่เป็นคนสอนฉันทุกอย่าง ยิ่งกว่าแม่ฉันอีก

 

ครืดดดด ครืดดดดด

 

“มีเบอร์แปลกโทรมา รับดีกว่าเผื่อมีคนมาติดต่องาน” พี่ซินดี้พูดขึ้นมา แล้วกดรับสายโทรศัพท์ของตัวเองทันที

 

“ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ซินดี้พูดสายค่ะ!” หลังจากพี่ซินดี้พูดเสร็จ หน้าตาก็เหมือนจะบอกบุญไม่รับเลย ฉันได้แต่มองหน้า ทำหน้ายังกับคนโดนทวงหนี้

 

“อ่อ CR ไม่ว่าง ไว้คุยกันตอนที่CR ทำธุระเสร็จก็แล้วกัน!” พี่ซินดี้พูด ฉันมองหน้าพี่ซินดี้แล้วทำท่าทางถามว่าใครเป็นคนโทรมา จนกระทั่งฉันดึงโทรศัพท์มาจากพี่ซินดี้แล้วเปิดลำโพงทันที

 

“ฉันต้องการคุยกับ CR เดี๋ยวนี้!” ให้ตายเถอะ ไอ้เรย์ ฉันได้แต่ทำท่าทางให้พี่ซินดี้ว่าตัดสายมันไป

 

“ฉันรู้ว่าCR อยู่ข้างๆ ขอคุยกับเธอหน่อย!”

 

“บอกแล้วไงคะว่าไม่อยู่ CR ทำธุระอยู่ มาทำงานนะคะ ไม่ได้มาเที่ยวเล่น”

 

“แต่ตอนนี้ถ่ายงานเสร็จเรียบร้อยแล้วนี่!” เรย์พูดขึ้นมา มันรู้ได้ยังไงเนี่ย ให้ตายเถอะ อะไรกับฉันนักหนา

 

“เอาเป็นว่า เดี๋ยวบอกCRให้ก็แล้วกัน เดี๋ยวให้ CR ติดต่อกลับ”

 

ตุ๊ดๆ ๆ

 

ฉันกดวางสายทันที

 

“น่าเบื่อชะมัดเลยไอ้หมอนี่ บอกแล้วไงว่าไม่ได้ชอบจะตามตื๊ออยู่อีก!”

 

“บล็อคเบอร์ไปเลยจ้า!” พี่ซินดี้กดบล็อคเบอร์ทันที เดี๋ยวมันก็ใช้เบอร์ใหม่ติดต่อมาได้อีก

 

“ทำไมเกาะติดเป็นปลิงเลยเนี่ย!” ฉันพูดออกไป

 

“เฮ้ออออ คนสวยก็งั้นแหละ” พี่ซินดี้พูดพร้อมกับมองบนใส่ฉัน

 

“เปลี่ยนจากมันมาเป็นคนอื่นแทนได้มั้ยเนี่ย!”

 

“แกหมายถึงพ่อหนุ่มน้อยนั่นน่ะนะ” พี่ซินดี้พูดออกมา ถ้าเปลี่ยนได้ก็คงดีสิ ฉันอยากอยู่ในสายตาพี่เขาจัง

 

@ตอนเย็น

 

เราอยู่ในห้องนั่งดูทีวีกันจนถึงเย็น เดี๋ยวค่ำๆรถทีมงานก็คงจะมารับไปเที่ยว

 

“เย็นนี้ใส่แบบไหนดา” พี่ซินดี้ถามฉัน

 

“ดาใส่ กางเกงส์ยีนส์กับเสื้อเชิ้ตค่ะ” ฉันบอกออกไป

 

“ฮัลโหลไปผับนะคะลูกสาว”

 

“ไม่อยากเป็นเป้าสายตาใคร ขอแต่งแบบเรียบง่ายก็แล้วกันนะคะ” ฉันบอกออกไปแบบนั้น เพราะฉันขี้เกียจจบนะ

 

“ตามใจก็แล้วกัน ดีเหมือนกันงานนี้ฉันจะได้เกิดกับเขาบ้าง” ฉันได้แต่ส่ายหัวไปมาให้พี่ซินดี้

 

ช่วงดึกเราก็เตรียมตัวไปเที่ยวกัน ฉันก็ใส่เสื้อผ้าอย่างที่บอกพร้อมกับใส่รองเท้าผ้าใบ เพราะฉันอยากไปนั่งดื่มแบบสบายๆนิ ผิดด้วยเหรอ

 

พอมาถึงที่ผับ เราก็ขึ้นไปนั่งดื่มกันที่โซน VIP อาหารเครื่องดื่มเพียบ

 

ฉันได้แต่จิบไวน์ขึ้นดื่ม ฉลองที่ถ่ายแบบเสร็จ ทุกคนก็ดื่มเหล้านั่งคุยกันสนุกสนาน

 

“เดี๋ยวดามานะ ขอไปเข้าห้องน้ำแปป” ฉันบอกออกไป

 

“รีบๆกลับมานะ!” ฉันได้แต่พยักหน้าให้แล้วเดินออกไปทันที

 

ตุบบบ

 

ระหว่างทางฉันเผลอชนกับใครบางคนเข้า ฉันก้มหน้าขอโทษเขา

 

“เดินยังไงวะ หู้ววว!” หมอนั่นปัดเสื้อของตัวเองแล้วเดินออกไปทันที ส่วนฉันก็ไปเข้าห้องน้ำ ทำธุระเสร็จก็ออกมานั่งที่ระเบียง ฉันขอออกมาสูดอากาศหน่อย แต่กลิ่นบุหรี่ก็หึ่งเลย

 

“กูไม่ชอบขี้หน้ามัน!” เสียงนี้มันคุ้นๆ ฉันหันไปมองเล็กน้อย มันคือคนที่ฉันเดินชนนิ ฉันกำลังจะเดินออกไปจากตรงนี้ แต่ต้องชะงักฝีเท้าของตัวเองทันที นั่นมันเรย์ มาได้ไง ฉันรีบหันหลังกลับไปนั่งที่เดิม

 

“หงุดหงิดอะไรขนาดนั้นวะ ไอ้เวรนั่นมันเป็นใคร มึงบอกกูมาซิ” เรย์พูดออกมา

 

“คนที่มึงก็รู้จักดี” ฉันได้แต่เงี่ยหูฟัง

 

“....................” เรย์เงียบไม่ตอบอะไร

 

“มันมาแย่งผู้หญิงตัดหน้ากู แถมหักหน้ากูอีก”

 

“ใครที่กูรู้จักดี?” เรย์ถามออกมาอีกครั้ง

 

“ไอ้เจเค!” ผู้ชายคนนั้นพูดออกมา เจเคงั้นเหรอ ไม่น่าใช่หรอก ชื่อนี้มีตั้งเยอะแยะ

 

“.................” เรย์เงียบไปทันที

 

 

“กูจะทำลายสนามแข่งมันให้เหลือแต่ชื่อ มึงคอยดู” หมอนั่นที่ฉันเดินชนพูดขึ้นมา สนามแข่งงั้นเหรอ ไม่น่าใช่หรอกมั้ง โลกคงไม่กลมขนาดนั้น

 

“...................”

 

“ได้ข่าวว่ามันก็เป็นคู่แข่งทางธุรกิจของครอบครัวมึงนิ ไม่ใช่เหรอไอ้เรย์”

 

“ใช่! มันแหละตัวดีเลย มีกูต้องไม่มีมัน กูจะกำจัดมันเอง” เรย์บอกออกมาหน้าจริงจัง ให้ตายเถอะฉันไม่ชินกับหมอนี่แบบนี้เลย ปกติว่าไม่ใช่คนดีแล้วนะ มาได้ยินแบบนี้ชั่วเลยละ ว่าแต่สงสารคนๆนั้นจังที่เป็นคู่แข่งกับไอ้เรย์

 

อยู่ๆฉันก็เห็นคนรีีบร้อนวิ่งเข้ามาหาพวกมัน ให้ตายเถอะ อะไรกันอีกเนี่ย

 

“พี่เบสๆ อะๆ ไอ้ จะ..........”

 

 

สปอยยยย!

 

“กูจะทำลายมันเอง กูส่งคนให้ไปแฝงตัวอยู่กับมันแล้ว”

 

 

 

**CR ใครคือผู้ชายคนนั้นของเธอกันนะ จะใช่เฮียเจเคของไรท์รึเปล่า ?

 

ตอนนี้เป็นยังไงกันบ้างเอ่ย? ช่วยกันคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ❤️🙏🏻

 

 

 

ความคิดเห็น