ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 ข้าคือฮ่องต้า

ชื่อตอน : ตอนที่1 ข้าคือฮ่องต้า

คำค้น : ข้าคือฮ่องเต้

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 103

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.พ. 2564 09:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 ข้าคือฮ่องต้า
แบบอักษร

ตอนที่1ข้าคือฮ่องเต้ 

เมื่อถึงยุคที่ขาดแคลนบุรุษชายกำยำร่างใหญ่เป็นผู้นำตลอดมาแต่บัดนี้ผู้หญิงจึงเป็นใหญ่ที่สุดในยุคนี้และจะต้องปกครองพร้อมกับให้กำเนิดบุตรชายที่เป็นชายให้มากที่สุดเพื่อดำรงอยู่ต่อในการปกครองที่มีบุรุษเป็นผู้ยิ่งใหญ่เหมือนเมื่อก่อนที่สืบต่อกันมายาวนาน 

จนมาบัดนี้ด้วยโรคร้ายได้ฆ่าเอาชีวิตของชายหนุ่มมากมายไปจนเหลือเพียง 3 ใน 4 ของแคว้นนี้ที่มีผู้ชายส่วนน้อยมากมากจะมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายหลายเท่าตัวผู้หญิงในยุคนี้แข็งแกร่งหาเลี้ยงชายหนุ่มได้เป็นอย่างดีถ้าชายหนุ่มผู้นั่นแต่งงานเข้าบ้านใดหรือตระกูลใดเขาก็จะถูกดูแลเป็นอย่างดีและชายหนุ่มทั้งหลายในยุคนี้ก็เป็นสิ่งที่หายากที่สุดในยามนี้... 

ผู้ชายบางคนที่ลำบากอยากจนก็จะขายตัวเองที่หอชายให้หญิงสาวมาชื้อเขาและทำให้นางที่มาชื้อตัวเขานั้นทำลูกให้นางให้ได้.... 

ผู้ชายส่วนมากจะทำเพียงอย่างดีคือการทำลูกกับสาวหญิงที่พวกเขาอยากได้ลูกชายเท่านั้น.... 

ณ หอนายโลมชายมีชายหนุ่ม10คนที่เป็นคนดังของหอนายโลมแห่งนี้ที่จะมีเพียงคนมีเงินเท่านั้นที่จะชื้อตัวของพวกเขาไปทำพ่อพันธุ์ทำลูกให้กับพวกนางเท่านั้นที่จ่ายพวกผู้ชายที่ซื้อไปอย่างหนักเพื่อต้องการมีลูกผู้ชาย... 

และในห้องขนาดใหญ่ของหอนายโลกแห่งนี้ตอนนี้ก็มีชายที่รูปงามกำลังบรรเลงเพลงสวาทให้กับหญิงสาวที่ซื้อตัวเข้ามาในค่ำคืนนี้อย่างเร้าร้อนทุกๆท่านทุกๆทุกวันอย่างชายหนุ่มคนนี้นัดมาใช้ทุกอย่างเพราะหญิงคนนี้นั้นจ่ายเขาอย่างหนักยิ่งในค่ำคืนนี้... 

บทสวาทอันเร่าร้อนเริ่มครั้งแล้วครั้งเล่าพร้อมกับปลดปล่อยทุกอย่างหยาดหยดเข้าไปในดงดอกไม้ของหญิงสาวที่รอรับอย่างเต็มใจนางเองนั้นก็อยากที่จะมีลูกชายสืบสกุลต่อไปนางจึงได้มาขอซื้อตัวชายหนุ่มในหอนายโลมแห่งนี้ด้วยเงินที่มากมายหวังว่านางจะมีลูกชายสุดงดงาม... 

เมื่อเพลงรักอันเร่าร้อนให้จบลงหญิงสาวกล่าวภาวนาต่อสวรรค์บนฟ้าให้นางได้มีลูกสืบต่อตระกูลของนางด้วยเถิด... 

"นายท่านมีความสุขหรือไม่เล่นเอาข้าน้ำที่ตัวของข้าจะหมดเลยนะขอรับ" 

"นายท่านจะต้องมีลูกชายสืบต่อไปแน่ขอรับข้ามั่นใจ"ชายหนุ่มที่เต็มใจบรรเลงเพลงรักให้กับหญิงที่ซื้อเขามาอย่างสุดความสามารถก่อนเลยออกมาด้วยรอยยิ้มอันน่าหลงใหลน้ำเสียงออดอ้อนจนทำให้หญิงสาวที่พึ่งจะเสร็จกิจไปนั้นก็ยังคงเกิดอารมณ์ความต้องการเสน่หาในชายหนุ่มอีกครั้ง... 

"ข้าอยากได้ร่างกายของเจ้ามาทำให้เสีย"หญิงสาวนางน้ำพูดออกมาเสียงเด็ดขาดชายหนุ่มใบหน้างดงามไม่อาจจะปฏิเสธได้จึงได้ลงมือทำในสิ่งที่หญิงสาวต้องการอย่างถึงอกถึงใจจนหญิงสาวพึงพอใจในตัวของเขาจึงได้จ่ายเขาอย่างงามก่อนที่จะออกไปจากหอนายโลมแห่งนี้... 

"ขอบพระคุณนายหญิงยิ่งนักที่เอ็นดูตัวของข้าขอรับ"ชายหนุ่มคนนั้นที่ทำให้หญิงสาวคนนี้พอใจก็ออกมายืนส่งหญิงสาวขึ้นรถม้าคันใหญ่ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสทำให้หญิงสาวที่เดินผ่านไปผ่านมานั้นต่างก็มองเหลียวหลังมองมาที่ชายหนุ่มเป็นตาเดียวและหมายปองว่าพวกนางคงจะได้ลิ้มรสรักจากชายหนุ่มคนนี้ถ้าพวกนางเอาเงินมาจ่ายหนักๆให้กับชายหนุ่มคนนี้ที่หอนายโลมแห่งนี้ถึงจะได้มาครอบครองเพียงค่ำคืนเกียวก็สุขใจพวกนางแล้วแต่ค่าตัวนายโลมคนนี้หนักและแพงมากถ้าไม่มีอำนาจเงินทองมากจริงคงจะชื้แตัวนายโลมคนนี้ไม่ได้... 

"หลันหลันวันนี้ท่านทำงานหนักเสียจริงทำให้นายท่านตระกูลชุนพอใจในตัวของเจ้ามากและจ่ายให้เจ้สนักใช่เล่น" 

"เจ้านี้เก่งยิ่งนักสอนพวกข้าเสียบ้างในมารยาร้อยเล่มเกวียนของเจ้าพวกข้าจะได้มีบุญวาสนาได้รับแขกที่เงินถุงเงินถังมากมายเยี่ยงท่าน"เสียงของชายหนุ่มใบหน้างดงามที่อยู่หอนายโลมแห่งนี้พูดออกมาอย่างเสียดสีชายหนุ่มที่ชื่อหลันหลันคนนี้.... 

"หน้าเยี่ยงเจ้าข้าคิดว่าเจ้าคงไปกลับชาติมาเกิดใหม่ให้มีใบหน้างดงามเยี่ยงข้าแล้วเจ้าถึงจะได้นายท่านที่มีเงินถุงเงินถังมากมายมาเลี้ยงดูปรนเปรอให้กับเจ้า"เสียงของชายหนุ่มที่ชื่อหลันหลันตอกหน้ากลับไปให้กับชายหนุ่มอีกคนจนหน้าหงายแล้วสะบัดชายเสื้อหนีจากไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัวอย่างไร 

การแย่งชิงดีชิงเด่นยังไม่หมดไปแม้แต่ในหอนายโลมแห่งนี้ก็ยังไม่เว้นต้องใช้มารยาและความเจ้าเล่ห์เจ้าแผนการในการเอาชีวิตรอดของชายหนุ่มผู้งดงามแต่อาบไปด้วยพิษร้ายทั่วร่างกาย.... 

"เจ้าไปพูดอย่างนั้นกับหลันหลันได้อย่างไรกันหลันหลันนั่นเป็นชายหนุ่มที่ดังมากในหอแห่งนี้ถ้าเจ้าไม่อยากมีปัญหากับตัวเจ้าก็อย่าได้ไปยุ่งเกี่ยวกับเขาเสีย" 

"ตอนนี้นั้นเขาเป็นคนที่ดังมากและมีคนที่ต้องการที่ต้องในตัวของเขาในแต่ละค่ำคืนมากยิ่งนักทุกคนจะต้องแย่งชิงเพื่อที่จะได้ตัวเขามาหลับนอนด้วยเจ้าไม่รู้อะไรก็อย่าได้พูดจาเลอะเทอะอีกถ้าไม่อยากกระเด็นออกไปจากหอนางโลมแห่งนี้อย่างสิ้นลมหายใจจำเอาไว้เสีย"นายโลมอีกครพูดเตือนสติชายหนุ่มคนนี้ให้รู้เสียว่าอย่าได้คิดที่ทำตัวยิ่งใหญ่เพียงเพราะมีหน้าตาที่งดงามแต่ถ้าไร้มันสมองหรือความชาญฉลาดก็ดำรงชีวิตต่อไปไม่ได้..... 

ด้านนอกเมืองเต็มไปด้วยผู้หญิงมากมายร่างกายแข็งแแรงที่ออกมาทำมาค้าขายเลี้ยงครอบครัวเหมือนผู้หญิงนั้นเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคนี้ส่วนผู้ชายเป็นคนที่น่าทะนุถนอมเอาไว้ที่บ้านใดสกุลใดได้ลูกเขยหรือลูกชายตระกูลนั้นถือว่าโชคดียิ่งนักถ้าไม่โดนโรคร้ายที่ระบาดอยู่ตอนนี้ฆ่าชีวิตไปก็ถือว่าตระกูลนั้นมีบุญวาสนายิ่งที่มีบุตรชายและลูกเขยอาศัยอยู่... 

"จิ้งเฟย์ถังนั้นเจ้าจะไปที่ใดแม่ให้เจ้ามาดูตัววันนี้" 

"เจ้าจะออกไปที่ใดอีกกลับมาเสียนี้คือคำสั่งของแม่"เสียงพูดเป็นแม่เอ่ยออกมาด้วยความเด็ดขาดจนผู้เป็นลูกชายที่คิดจะหนีไปนั้นก็ถึงกับไปไม่ได้เมื่อผู้เป็นแม่พูดชะขนาดนี้แล้วเขาจำใจจะต้องมาแต่งตัวให้งดงามเพื่อรอดูตัวกับลูกสาวตระกูลดังของเมืองหลวงนี้ถ้าทางตระกูลหญิงสาวที่จะมาดูตัวนั้นพอใจก็จะสู่ขอชายหนุ่มตระกูลจิ้งนี้ไปเป็นคนของตระกูลนางทันทีที่จะมาดูตัว.. 

"ท่านแม่ทำไมข้าจะต้องแต่งตัวให้งดงามด้วยล่ะ" 

"ข้าไม่อยากที่จะแต่งเลยเพราะตัวข้านั้นยังไม่ยังถูกขายออกไป"เสียงของเด็กชายพูดออกมาด้วยความใสๆอ่อนต่อโลก... 

"ไม่ได้เจ้าจะแต่งตัวให้แม่นางที่จะมาดูจะตัวเจ้านั้นเห็นเจ้าครั้งแรกจะต้องพึงพอใจในตัวของเจ้าแล้วสู่ขอเจ้าแต่งเข้าไปในตระกูลของนางเสียต่อไปนี้ตระกูลของเราก็จะสบายแล้วไม่ต้องมาลำบากขัดสนเรื่องเงินเงินทองทองอีก" 

"แม่เลือกทางที่ดีที่สุดให้กับเจ้าแล้วเจ้าจงทำตามเสียอย่าได้เอ่ยคำใดขัดขึ้นมาเสียอีก"ผู้เป็นแม่เอ่ยออกมาเสียงจริงจังก่อนแต่งตัวให้กับลูกชายอย่างตั้งอกตั้งใจเพื่อหวังว่าหญิงสาวที่จะมาดูลูกชายนั้นจะพึงพอใจในตัวลูกชายและแต่งลูกชายของนางออกไปเสีย.... 

"ท่านพี่ก็ต่างออกไปแล้วแล้วทำไมข้าจะต้องแต่งออกไปด้วยท่านแม่จะต้องอยู่กับน้องสาวเพียงสองคนหรือข้าไม่อยากที่จะแต่งออกไปข้าอยากอยู่กับท่านแม่และน้องสาว"เสียงของเด็กหนุ่มจิ้งเฟย์ถังพูดออกมา 

"ท่านพี่รองก็ตั้งแต่ออกไปเสียเถิดข้ากับท่านแม่จะได้สบายเสียทีท่านจะมาอยู่เยี่ยงนี้ไม่ได้เรื่องแต่งงานนั้นเป็นเรื่องที่ดียิ่งนักท่านแม่ต้องการที่จะให้ท่านได้พบเจอกับคนที่ดีและเลี้ยงดูท่านได้ท่านยังจะมาพูดมากอยู่ทำไมหรือ"เสียงของผู้เป็นน้องสาวพูดออกมาอย่างไม่สนใจพี่ชายเท่าไหร่... 

"ถ้าเป็นพี่ของเจ้านะเจ้ามาพูดกับข้าเยี่ยงนี้ได้อย่างไร"จิ้งเฟย์ถังพูดออกมาเสียงดังด้วยความไม่พอใจน้องสาวของเขาถ้าเขาแต่งออกไปก็จะทำให้ตระกลูเชิดหน้าชูตาได้อีกครั้งคนพี่ชายใหญ่ก็แต่งเข้าตระกูลที่ร่ำรวยไปแล้วก็ทำให้ตระกูลนั้นมั่งคั่งมีชื่อเสียงทั้งที่เมื่อก่อนนั้นยากจนแทบจะไม่มีอะไรกินด้วยซ้ำแต่พ่อแต่คนนี้มีลูกชาย สองคน คนที่ทำให้พวกเขามีกินจนถึงทุกวันนี้ไม่อย่างนั้นหรือก็คงตายในข้างถนนไปเสียแล้ว... 

ผู้เป็นแม่เลยหาตระกูลดีๆแต่งลูกชายของนางเข้าไปเสียจะได้ดูแลรักษาลูกชายของนางให้มีแต่ความสุขเจริญและไม่ลำบากเหมือนที่ผ่านมาผู้เป็นแม่หวังเพียงเท่านี้ที่จะให้ลูกชายให้กำเนิดลูกชายของเขาในตระกูลที่เขาแต่งไปจะเป็นหลักฐานให้เขาได้อยู่ในตระกูลนั้นตลอดไปถ้ามีลูกชายสุดตระกูลที่พวกเขาแต่งไปลูกชายพวกเขาก็จะกดดันจนชายหนุ่มไม่อาจทนความกดดันได้จึงหนีกลับไปบ้านเกิดของตัวเองแล้วถูกตีหน้าว่าเป็นคนที่ไร้ค่าทำเพื่อแค่นี้ก็ไม่ได้ศักดิ์ศรีทุกอย่างถูกเหยียบย่ำไปเสียหมดเท่ากับว่าเหมือนตายทั้งเป็น 

 

เบาๆไปก่อนนะยังมีอีกมาก...ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว