ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ครอบครัว

คำค้น : ทวงรักร้ายนายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.3k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 23:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ครอบครัว
แบบอักษร

ตอนที่38 

 

 

สองเดือนต่อมา 

 

 

ณ โรงพยาบาล 

 

 

วันนี้เธอมีนัดตรวจครรภ์เพื่อนที่จะรู้เพศของเด็กทั้งสองก็มาโรงพยาบาลแต่ท่าทีของมาคัสกลับดูตื่นเต้นมากกว่าไมล์ร่าเสียอีก 

 

 

"เดี๋ยววันนี้ก็ได้รู้แล้วนะคะว่าจะต้องเอาเสื้อผ้าผู้หญิงหรือชายออกจากตู้" ไมล์ร่าเอ่ยบอกมาเฟียหนุ่มในขณะที่กำลังเดินเข้าไปในห้องตรวจเรียกตรวจ 

 

 

"เอาออกทำไมพี่จะเอาทั้งสอง" มาคัสหันกลับมาตอบหญิงสาว 

 

 

"หึหึ" ไมล์ร่าหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นท่าทีที่จริงจังของเขา 

 

 

"สวัสดีค่ะคุณหมอ"/"สวัสดีครับ" ทั้งสองเอ่ยทักคุณหมอทันทีที่เข้ามาภายในห้องตรวจ 

 

 

"สวัสดีครับ เชิญคุณแม่นอนลงที่เตียงเลยครับ" ไมล์ร่านอนลงกับเตียงก่อนที่มาคัสจะนั่งที่เก้าอี้ข้างๆ หลังจากนั้นคุณหมอก็ทำการตรวจโดยทั้งคู่ได้จ้องมองไปยังหน้าจอแบบตาไม่กะพริบด้วยความอยากรู้ 

 

 

"หัวใจการเต้นของเด็กปกติดีนะครับ พัฒนาการเด็กก็ดีเป็นไปตามเกณฑ์" คุณหมอวัยกลางคนบอกในขณะที่ส่องกล้องเลื่อนดูไปเรื่อยๆ 

 

 

"แสดงว่าเด็กแข็งแรงดีใช่ไหมครับ?" มาคัสถามแทรกขึ้น เขาเป็นกังวลกับเรื่องนี้มากที่สุดทั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ เป็นเหตุผลที่เขาย้ายมาทำงานที่บ้านเพื่อที่จะได้อยู่ดูแลใกล้ชิดเธอมากยิ่งขึ้น 

 

 

"ปกติดีครับ คุณแม่เก่งมากๆ" คุณหมอเอ่ยชม 

 

 

"ขอบคุณค่ะ" ไมล์ร่ากล่าวขอบคุณอย่างยิ้มแย้ม 

 

 

"เรื่องเพศอยากรู้เลยไหมครับ?" 

 

 

"ครับ ตกลงผู้หญิงหรือผู้ชายครับ?" มาเฟียหนุ่มที่เห่อลูกถามขึ้นด้วยน้ำเสียงบวกแววตาที่ดูตื่นเต้น 

 

 

"สักครู่ครับ...อะนี่ไง เพศหญิงครับ" 

 

 

"จริงเหรอคะฉันได้ลูกสาวเหรอ เย้ๆ" ไมล์ร่าหันไปถามคุณหมอเพื่อความแน่ใจ ในใจของเธอมีความสุขอย่างมากเมื่อได้รู้ว่าเธอได้ลูกสาวผิดกับอีกคนที่ดูเงียบๆไป 

 

 

"ผู้หญิงเหรอครับ" มาคัสถามย้ำ 

 

 

"ทำไมคะ พี่ไม่ดีใจเหรอ?" ไมล์ร่าที่เห็นมาคัสเงียบไปก็ถามขึ้นด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น 

 

 

"ดีใจสิ" มาคัสหันมายิ้มให้ไมล์ร่า แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ 

 

 

หลังจากที่ตรวจครรภ์เสร็จทั้งคู่ก็เดินกลับมายังรถเมื่อถึงบนรถมาคัสก็ยังดูเงียบๆผิดปกติเธอจึงตัดสินใจถามขึ้นว่า 

 

 

"พี่ดูเหมือนไม่โอเคเลยนะคะ มีอะไรหรือปล่า" เธอตัดสินใจถามไปอีกครั้ง 

 

 

"เอาตรงๆนะ...พี่เริ่มรู้สึกหวงลูกมากๆ" 

 

 

"อะไรนะ!?" ไมล์ร่าถามย้ำเพราะงงกับคำตอบของเขาว่าเขาจะสื่ออะไร 

 

 

"ยิ่งเป็นผู้หญิงพี่ยิ่งห่วง พี่คิดเยอะอีกอย่างเมื่อก่อนพี่ก็ไม่ใช่คนดี" มาคัสตัดพ้อเมื่อนึกถึงตัวเองกับสิ่งที่เคยทำเมื่อก่อนยิ่งเรื่องเจ้าชู้ เขายิ่งกลัวว่าเมื่อลูกเขาโตไปจะเจอผู้ชายแบบเขาถ้าเป็นอย่างนั้นเขาคงยอมไม่ได้ 

 

 

"ฮ่าๆ กลัวกรรมตามทันว่างั้น เมื่อก่อนหักอกสาวๆไว้เยอะตอนนี้เลยกลัวว่าลูกจะเจอผู้ชายแบบพี่?" ไมล์ร่าขำให้กับความคิดของเขา ตั้งแต่ที่เขามีลูกเขากลายไปคนคิดเล็กคิดน้อยไปหมดจนบางทีเธอก็งงว่าใครท้องกันแน่ 

 

 

"อืม มันไม่ตลกนะพี่เครียด" มาคัสทำหน้าไม่สบอารมณ์แต่เมื่อไมล์ร่าได้เห็นมันก็ทำให้เธอยิ่งขำหนักเข้าไปอีก 

 

 

"ฮ่าๆ โอ๋ๆไม่ขำละๆ ไม่เอาน่าพี่อย่าเพิ่งคิดเรื่องที่มันยังไม่เกิดสิ" 

 

 

"มันต้องคิดสิไมล์ พี่ว่าต้องส่งลูกไปเรียนโรงเรียนหญิงล้วน" 

 

 

"พอเลยๆ เอางี้ไมล์จะสอนลูกให้ทันผู้ชายเองโอเคไหม เวลามีแฟนก็ป้องกันอะไรประมาณนี้" 

 

 

"ฝันไปเถอะ! ใครจะมาจีบลูกพี่พี่จะฆ่าให้หมดพี่ไม่อนุญาตให้มีแฟน ห้าม!" มาคัสคิดไม่ตกเมื่อนึกถึงเวลาที่ลูกสาวมีแฟนเขาคงกลายเป็นพ่อตาที่โหดที่สุดแน่ๆ 

 

 

"ฮ่าๆ" ไมล์ร่าส่ายหน้าให้กับความคิดเยอะของอีกฝ่ายก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือใหญ่ไว้แน่นและมองหน้าเขาสีหน้าท่าทางของเขาตอนนี้มันช่างต่างกับเมื่อก่อนตอนที่เธอเจอเขาแรกๆ ทุกวันนี้เธอรับรู้ถึงความห่วงใยของเขาได้มากขึ้น รับรู้ถึงความรักของเขาได้มากขึ้น ยิ่งเห็นว่าเขารักลูกมากแค่ไหนมันยิ่งทำให้เธออบอุ่นหัวใจมากขึ้นว่าเขาไม่มีทางให้ใครมาทำร้ายเธอและลูกแน่นอน เธอคิดไม่ผิดจริงๆที่ให้โอกาสเขาอีกครั้ง 

 

 

5 เดือนต่อมา 

 

 

"โอ้ยยย...ไมล์ปวดท้อง" ไมล์ร่าที่ตอนนี้นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยหลังจากที่เธอปวดท้องมาตั้งแต่เมื่อเช้าจนถึงช่วงบ่ายของวันนี้ยังไม่มีวี่แววว่าจะคลอด 

 

 

"ไหวไหม หายใจเข้าลึกๆพี่อยู่ตรงนี้" มาคัสยื่นมือให้ไมล์ร่าบีบเพื่อเป็นการระบายความปวด มันทำให้เขาสัมผัสได้ว่าเธอปวดท้องมากแค่ไหนจากแรงที่เธอบีบ 

 

 

"ไมล์ปวด อื้ออออ" ไมล์ร่านิ่วหน้าด้วยความทรมานเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอเข้าใจว่าเจ็บเจียนตายมันรู้สึกอย่างไร 

 

 

"ช่องคลอดเปิดเก้าเซ็นแล้วค่ะ คุณแม่พร้อมเบ่งนะคะ" พยาบาลสาวบอก 

 

 

"อีกนิดเดียวไมล์ทำได้" มาคัสเอ่ยให้กำลังใจหญิงสาว 

 

 

"เบ่งค่ะคุณแม่" 

 

 

"อื้อออออออ" เฮือกๆไมล์ร่าสูดลมหายใจเข้าปอดหนักๆเมื่อเบ่งรอบแรกเสร็จ 

 

 

"อีกนิดนะคะหัวเด็กกำลังจะออกมาแล้วค่ะ" 

 

 

"อื้อออออออ..." 

 

 

"แอ้ๆๆ!!!" 

 

 

"ออกมาแล้วค่ะ" พยาบาลบอกก่อนจะยกเด็กมาวางที่อกผู้เป็นแม่ 

"ฮึกๆ ลูกแม่ ฮึกๆลูกเราออกมาแล้ว" น้ำตาแห่งความสุขไหลออกจากดวงตาสวยเมื่อเห็นใบหน้าลูกสาวครั้งแรก 

 

 

"สวยเหมือนแม่เลย" มาคัสเอ่ยชมก่อนจะวางมือลงบนตัวเด็กอย่างเบามือดวงตาของเขาแดงก่ำ 

 

 

"คุณพ่ออยากตัดสายสะดือไหมคะ?" 

 

 

"ครับ" 

 

 

" เชิญทางนี้ค่ะ" พูดจบพยาบาลก็อุ้มเด็กไปพร้อมกับมาคัสที่เดินตามไป 

 

 

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยไมล์ร่าก็กลับมายังห้องพักฟื้นพร้อมทั้งลูกสาวและมาคัสที่ตามเธอไม่ห่าง มาคัสนั่งมองหน้าลูกสาวที่นอนหลับตาพริ้มในรถเข็นดวงตาของเขาที่จ้องมองลูกมันต่างออกไปจากทุกๆครั้ง ในแววตาที่มองลูกนั้นมันช่างอ่อนโยนและอบอุ่นทำให้ไมล์ร่าที่นั่งมองดูอยู่ถึงกับยิ้มออกมา 

 

 

"แล้วเราจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดีคะ...?" 

 

 

 

 

 

****************************** 

 

ลูกสาวสุดรักสุดห่วงของพี่มาคัสมาแล้ว  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว