email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น : ธัน กัน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 42

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2564 15:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

ที่โรงเรียน

"ไอ้กันนนนนน ทางนี้"เสียงตะโกนเรียกชื่อผมมาแต่ ผมลงจากรถโดยสารประจำทาง วันนี้วันที่20 ใช่แล้วเป็นวันที่ผมต้องไปเข้าค่ายที่ม.c ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้เพราะโดนไอ้เพื่อนชั่วนี่บิ้วหรือว่า เพราะจะได้ไปที่นั่นครั้งแรก"เออ กูอยู่นี่แล้ว ตื่นเต้นอะไรนักหนาเหมือนพึ่งเคยไปต่างจังหวัดนะมึง" "ก็กูตื่นเต้นนี่หว่า มึงคิดดูนะจะมีพี่ มหาลัยแต่งตัวสวยๆใส่เสื้อรัดๆกระโปรงสั้นๆมาให้ดูตั้งหลายคนนะเว้ย"ผมทำหน้าเบื่อหน่ายอย่างสุดๆหลังจากได้ยินคำตอบของมัน "ไอ้กัน ไอ้โต้ง"เสียงเรียกพวกผมดังขึ้น "อ้าวเจน ทำไมมึงมาสายเค้านัดกัน7.30ไม่ใช่เหรอวะ"เสียงผมถามมันไป ผมลืมเล่าเรื่องของเพื่อนอีกคนหนึ่งไป'เจน'คือเพื่อนผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มพวกผม มันเป็นคนที่สวยอย่างมากในชั้นม.6 และที่สำคัญมันเป็นเลส ฟังไม่ผิดหรอกครับ มันเป็นเลส และที่มันเข้ามาอยู่ด้วยกันกับพวกผมได้มาจากที่ไอ้โต้งไปจีบมันกลางโรงอาหาร ผลออกมาคือ ไอ้โต้งหน้าแตกกลับบ้านไปด้วยคำว่า"ขอโทษนะคะ กูไม่ชอบผู้ชายค่ะ" และจากนั้นมา เราก็เป็นเพื่อนกันมาถึงปัจจุบัน "โทษทีหวะ เมื่อคืนกูคุยกับน้องจอยนานไปหน่อย"เสียงไอ้เจนดึงสติผมกลับมา "หะ อย่าบอกนะว่าน้องจอยห้อง4/3ที่สวยๆนั้นเหรอ โห....น้องจอยกู"เสียงคร่ำครวญของไอ้โต้ก็ดังขึ้นมาหลังจากที่ได้ฟังคำพูดของเจน ทุกคนฟังทางนี้ มีเสียงประกาศก็ขึ้นมาพวกผมทั้งสามคนก็เลยหันไปดู “วันนี้เป็นวันที่เราจะไปเข้าค่ายเสริมทักษะชีวิตที่มหาลัย C ขอให้ทุกคนตั้งใจและเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการเข้าค่ายครั้งนี้มาให้ได้เยอะที่สุดนะคะแล้วสุดท้ายครูก็อยากบอกว่าอย่าทำตัวให้มีปัญหาในมหาลัยไม่อย่างนั้นเมื่อเธอกลับมาเธอจะโดนหักคะแนนความประพฤตินะคะขอให้ทุกคนโชคดีกับการเข้าค่ายครั้งนี้ค่ะ” ใช่แล้วนั้นไม่ใช่เสียงของใครที่ไหนเสียงของแม่กาวนั่นเอง หลังจากที่เราได้ยินเสียงประกาศนั้นแล้วพวกเราทั้งสามคนก็ได้ขึ้นไปนั่งบนรถเมล์ที่ทางโรงเรียนได้จัดไว้ให้ เพื่อเดินทางต่อไปยังมหาวิทยาลัย C 

“ไอ้กันมึงว่าที่เราไปเข้าค่ายครั้งนี้มันจะเป็นยังไงวะ” เสียงไอ้โต้งถามผมในระหว่างที่เรากำลังไปมหาลัยc”กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ แต่กูว่าที่เราได้ไปเข้าค่ายทางไหนอ่ะว่างใกล้สิ้นปีงบประมาณรู้เว้ยเขาก็เลยมีงบจัดงานอะไรแบบนี้อ่ะ”ผมตอบไอ้โต้งไป ซึ่งมันก็จริงในช่วงนี้เป็นปลายเดือนกันยายนเท่าที่ผมรู้มาในปีงบประมาณเขานับใหม่กันในเดือนตุลาคมถ้าใช้ไม่หมดก็จะโดนลดไป ทำให้หลายๆโรงเรียนในช่วงนี้จัดกิจกรรมกันเยอะเพราะจะได้ใช้เงินให้มากพอเพื่อจะได้ไม่โดนลดงบประมาณจากกระทรวง 

เมื่อเรามาถึงมหาลัย c  ก็ได้มีพี่มาเต้นต้อนรับพวกเรา แล้วก็มีเสียงพี่ผู้หญิงคนนึงดังขึ้น “สวัสดีค่ะน้องๆโรงเรียน xxx ทุกคนพี่ชื่อพี่หวานนะคะ พี่เป็นคนดำเนินรายการของกิจกรรมการเข้า ค่ายของเราในครั้งนี้พี่หวังว่าน้องๆทุกคนจะมีความตั้งใจแล้วก็เก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการเข้าค่ายในครั้งนี้ให้ได้มากที่สุดนะคะ……”และเสียงของพิธีกร ก็ดังขึ้นผมมองไปอย่างน่าเบื่อหน่ายกับพิธีเปิดในครั้งนี้”มึง….พี่เขาอย่างแจ่มเลยว่ะ ว่าไหมเจน”เสียงของพวกมัน 2 ตัวคุยกัน”ดีอยู่หรอกแต่เสียงพี่เค้าจะไปไหนวะกูไม่ชอบคนเสียงสูง”เสียงไอ้เจนตอบไอ้โต้งไป”อีห่า เรื่องแค่นี้ก็ยังเลือก สวยมากมั้ง””กูสวยเลือกได้ค่ะ ไม่เหมือนมึง ที่เก๊กให้ตายก็ไม่มีใครเอา””พวกมึงพอได้แล้ว พี่เขามองมาแล้ว เงียบหน่อยดีวะ”เป็นผมที่ต้องห้ามพวกมันทะเลาะกันเรื่องอื่นพวกมันยอมกันตลอดแต่พอเข้าหาเรื่องผู้หญิง ไม่มีใครยอมใครเลยแล้วก็ต้องเป็นผมที่ขึ้นฝ่ายคอยห้ามไม่งั้นพวกมันทะเลาะกันทั้งวันแน่ 

“เอาล่ะค่ะน้องๆ ที่พักน้องนะคะ ผู้ชายจะให้นอนที่ตึก a เป็นห้องนอนรวมนะคะ  ผู้หญิงจะให้ไปนอนกันที่ตึก 4 ค่ะ เป็นห้องนอนรวมของผู้หญิงเหมือนกันนะคะ เอาแล้วค่ะหลังจากที่รู้ที่นอนของตัวเองแล้วย้ายสัมภาระเข้าไปจองที่กันได้เลยค่ะอีกเดี๋ยวประมาณ 12.30 น.มารวมกันแล้วมาทานข้าวกันตรงนี้นะคะ”หลังจากที่พวกผมรู้ สถานที่ที่จะใช้นอนของผมแล้ว ก็แยกย้ายกันไปตามสถานที่ที่พี่เขาบอก”ไอ้กันเรานอนใกล้ๆกันป่ะ กูกลัวผีอ่ะกูไปอ่านมานะเว้ยที่นี่เคยมีกิจกรรมรับน้อง แล้วมีเรามีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเว้ยแต่กูก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเพราะว่าในเน็ตเขาไม่ได้เขียนออกมา”เสียงไอ้โต้งดังขึ้นมาหลังจากที่เราได้เลือกที่นอนมาแล้ว”ผีเผออะไร อย่าไปกลัวดิวะผีไม่มีจริงหรอกเว้ย”อันที่จริงผมก็ทำใจกล้าไปงั้นแหละแต่จริงๆผมก็คนกลัวผีมากอย่าบอก ไอ้โต้งนะครับ ไม่งั้นคืนนี้เราต้องได้ไปนอนกอดกับเพื่อนข้างๆแน่ 

หลังจากที่พวกเรากินข้าว การทำกิจกรรมของทางค่ายเสร็จ ไอ้โต้งมันก็ชวนผมไปเล่นตะกร้อที่สนามตะกร้อแห่งหนึ่งอยู่ใกล้ๆสนามฟุตบอลแต่มันอยู่ไกลจากหอพักเรามาก ผมก็ได้ไปที่นั่นแล้วก็ไปเล่นตะกร้อกัน”พี่ครับพี่ครับ คือพวกผมอยากจะเล่นตะกร้อขอเล่นด้วยได้ป่ะครับ”เป็นไอ้โต้งที่ไปขอ พวกพี่ๆที่สนามตะกร้อแห่งนั้น”ได้ครับน้องมาเล่นด้วยกันเร็ว”หลังจากเล่นได้สักระยะหนึ่ง ผมก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำใกล้ๆสนามตะกร้อแห่งนั้น 

โครม………”ขอโทษครับพี่พี่เป็นไรหรือเปล่าครับ” ผมที่รีบเข้าห้องน้ำ จนไม่ทันได้ระวังชนกับคนคนนึงเข้า เขาหล่อมากตัวสูงหน้าตาคมสไตล์เกาหลี “อ๋อไม่เป็นไรครับ แล้วน้องเป็นอะไรหรือเปล่าเจ็บตรงไหนไหมให้พี่พาไปห้องพยาบาลไหม”พี่เขาตอบมา ผมใช้เวลาอึ้งไปพักนึงก็เลยตอบกลับไป”ผมไม่เป็นไรครับพี่ผมขอโทษด้วยนะครับที่รีบจนเกินไป””ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว พี่ชื่อธันนะ แล้วเราล่ะชื่ออะไร ไม่น่าจะใช่เด็กมหาลัยนะหน้าเด็กขนาดนี้”พี่ธันยิ้มแล้วแนะนำตัวเอง “อ๋อ ผมชื่อกันครับ” “ ไอ้กัน มึงอยู่ไหน”ผมได้ยินเสียงไอ้โต้งตะโกนขึ้นมา ผมก็รีบไปหามัน”ไอ้โต้ง กูอยู่นี่มีอะไร”ผมถามมัน “ไอ้ห่า หายไปตั้งนานกูนึกว่ามึงไปตกส้วมไปซะละ”ไอ้โต้งถามด้วยความเป็นห่วง “ไม่มีอะไร กูแค่ไปชนกับพี่คนนึงเดี๋ยวกูพาไปให้รู้จัก”ผมตอบมัน แล้วผมก็พาไอ้โต้งกลับไปในห้องน้ำ แต่ผมก็ไม่เห็นอะไร “ไอ้กานต์มึงอย่ามาหลอกกูกูเห็นมึงเข้าห้องน้ำไปคนเดียว ตอนมึงออกมากูหันหน้าไปห้องน้ำไม่มีใครออกมาเลยเว้ย”ไอ้โต้งมันพูดขึ้นมา ทำให้ผมหันไปมองสังเกตว่าห้องน้ำนี้มีทางเข้าแค่ทางเดียว ระหว่างคุยกันไอ้โต้งมันก็หันหน้าไปในห้องน้ำตลอด เป็นไปไม่ได้ที่จะมีคนออกไปโดยที่ตัวเองไม่เห็น เรื่องนี้ทำให้ผมเสียซื้อหลังวาบขึ้นมา 

 

ตอนที่2มาอย่ารวดเร็ว พี่ธันมาแล้ว เรื่องนี้อาจจะไม่ได้ยาวนะครับ ติชมกันได้ ถามว่าหน้าตาพระเอกเป็นไงตอบไปว่า ให้เลือกตามใจนะครับ ติชมกันได้

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว