ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ระหว่างพ่อกับแม่

ชื่อตอน : ระหว่างพ่อกับแม่

คำค้น : พ่อสุดที่รัก โคแก่ ลูกสาว

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.9k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2564 00:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ระหว่างพ่อกับแม่
แบบอักษร

 

เช้าวันใหม่ 

ยาหยีตื่นนอนในตอนเช้าในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อสุดที่รัก เขานอนกอดเธอทั้งคืนไม่เคยห่างไปไหนใบหน้างามเงยหน้าขึ้นจากอกแกร่งมองดูใบหน้าหล่อเหลาโค้งหน้าชัดเจนตามสไตล์หนุ่มฝรั่งและหล่อเนียบสุดๆ ยิ่งได้มองผู้เป็นพ่อนอนหลับเช่นนี้ยาหยีก็เผลอมองเขาอยู่นานหัวใจดวงน้อยนี้มันรักเขามากเหลือเกิน มีความสุขและอบอุ่นเสมอยามที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของพ่อคนนี้

“มองพ่อพอหรือยัง..หืม”บรูคค่อยๆลืมตาขึ้นมองสบตากับลูกสาวที่มีสีหน้าตกใจยามที่ได้รู้ตัวว่าเขาไม่ได้หลับอย่างที่เธอคิด ผู้เป็นพ่อระบายยิ้มที่มุมปากแล้วยกมืออุ่นๆมาทาบแก้มลูกสาวแล้วไล้หัวแม่มือลูบเบาๆอย่างเอ็นดูเด็กน้อยของเขา

“นี่ พ่อตื่นนานแล้วหรอคะ..แล้วปล่อยให้หนูมองอยู่ได้”ยาหยีเอ่ยถามผู้เป็นพ่อแก้เขินยามที่ถูกพ่อจับได้ว่าเธอกำลังนอนมองหน้าเขาอยู่

“ตอนหนูขยับตัวพ่อก็ตื่นแล้ว...ไหนบอกพ่อสิมองพ่อนานขนาดนั้นหนูกำลังคิดอะไรอยู่”ผู้เป็นพ่อเอ่ยถามแล้วรั้งเอวบางให้ร่างามเข้ามากอดซบแนบกับตัวเขามากขึ้น

“เปล่าค่ะหนูก็แค่ไม่กล้าลุกเพราะกลัวจะทำให้พ่อตื่น”ยาหยีตอบออกไปแล้วหลบสายตาร้อนนั้นทันที ริมฝีปากอิ่มเม้นเข้ากันอย่างทำตัวไม่ถูกจนผู้เป็นพ่อต้องเชยคางลูกสาวให้เงยหน้าขึ้นมามองเขาอีกครั้ง

“หนูก็รู้ว่าพ่อจับได้ทุกครั้งเวลาที่หนูโกหก..พ่อให้โอกาสตอบใหม่ตอนมองหน้าพ่อเมื่อกี้หนูกำลังคิดอะไรอยู่”นัยตาสีเข้มมองสบตากับนัยตากลมหวานรอคำตอบของลูกสาวไปด้วยเพราะอยากรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ ยิ่งพอให้เห็นพวงแก้มแดงระเรือนั้นก็ทำให้เขาคิดเข้าข้างตัวเองว่าลูกสาวคงกำลังคิดเรื่องของเขาสองคนเป็นแน่

“หนูกำลังคิดว่า..ทำไมหนูถึงได้รักพ่อเหลือเกิน”เสียงหวานเอ่ยตอบออกไปอย่างแผ่วเบาแต่คนฟังกลับหัวใจพองโตระบายยิ้มออกมาจนเต็มใบหน้าจนลูกสาวอดยิ้มตามผู้เป็นพ่อไม่ได้

“พ่อก็เหมือนกันทำไมถึงได้รักเด็กน้อยคนนี้จนไม่อยากให้หนูห่างพ่อไปแม้แต่วินาทีเดียว เมื่อก่อนหนูไปเรียนพ่อคิดถึงหนูแทบตลอดเวลา”ผู้เป็นพ่อเอ่ยบอกแล้วมองสบตากับลูกสาวคนสวยเพื่อบอกความในใจของเขาเช่นกัน

“ตอนนี้หนูเรียนจบแล้วต่อไปนี้หนูจะได้อยู่กับพ่อตลอดเวลาค่ะ”

“พ่อก็จะไม่ยอมให้หนูห่างพ่ออีกแล้ว”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวแล้วจูบหน้าผากมนจูบเบาๆให้สาวน้อยที่เขารักได้รู้สึกถึงความรักของเขาที่เปี่ยมล้นที่มีให้เธอ

“หนูจะอยู่กับพ่อตลอดไปค่ะ..แต่ตอนนี้พ่อปล่อยหนูก่อนได้ไหมคะหนูจะไปอาบน้ำเราจะได้ไปทำงานกันมัวแต่นอนเล่นอยู่บนเตียงแบบนี้เดี๋ยวสายนะคะ”

“อ้าวเราไม่ได้จะอาบน้ำด้วยกันหรอกหรอไหนหนูตกลงกับพ่อแล้วว่าต่อไปนี้เราจะอาบน้ำด้วยกัน”ผู้เป็นพ่อขมวดคิ้วทันทีเมื่อเช้านี้ไม่เป็นไปอย่างที่ตกลงกับลูกสาวเมื่อคืน

“เช้านี้ให้หยีอาบคนเดียวนะคะ ถ้าอาบด้วยกันเดี๋ยวเป็นเหมือนเมื่อคืนอีกจะไปทำงานสายเอานะคะ”กลีบปากอิ่มสวยยิ้มตอบผู้เป็นพ่อออกไปทั้งยังพวงแก้มร้อนผ่าวยามเมื่อคิดถึงเห็นการอันแสนเสียวซ่านรัญจวญที่ผู้เป็นพ่อทำกับเธอในห้องน้ำ

“ถ้าได้อาบน้ำกับหนูไปทำงานสายพ่อก็ยอม..นะครับให้พ่อไปอาบน้ำด้วยนะ”คนเป็นพ่อรีบอ้อนทันทีทั้งยังเอื้อมมือไปกุมมือเล็กที่วางอยู่บนเอวเขาขึ้นมาจูบที่หลังมืออีกฝ่ายแล้วมองสบตาหวานอย่างเว้าวอน

“เดี๋ยวเย็นนี่เราค่อยกลับมาอาบน้ำด้วยกันนะคะเช้านี่ให้หนูอาบน้ำคนเดียวดีกว่าจะได้เสร็จเร็วๆ”ลูกสาวคนสวยยิ้มหวานให้ผู้เป็นพ่อแล้วยิ้มมองพ่อที่กำลังอ้อนเธอเสียจริง เช้านี้คงยอมตามใจเขาไม่ได้เพราะเธอยังอายที่จะอาบน้ำกับเขาอยู่และอีกอย่างกลัวว่าอาบน้ำด้วยกันเช้านี้จะพากันไปทำงานสายทั้งสองคนเพราะคนเป็นพ่อชอบกอดคลอเคลียเธอตลอดเวลาดูท่าจะไม่ยอมออกจากห้องน้ำง่ายๆแน่ๆ

“สัญญาแล้วนะว่าเราจะกลับมาอาบน้ำด้วยกันตอนเย็น”คนเป็นพ่อเอ่ยถาม

“ค่ะ..หนูสัญญา”ยาหยียิ้มขำให้ผู้เป็นพ่อที่ทำหน้างอนเธอเพราะถูกขัดใจแต่เช้าแต่พ่อก็ดูน่ารักเป็นบ้า มาดเนียบของเจ้าของบริษัทแทบจะหมดไปเลยเวลาหน้าหล่อๆของเขาบึ้งไปเล็กน้อยออกอาการงอนเสียอย่างนั้น ยาหยีถึงกับยิ้มขับกับอาการของผู้เป็นพ่อเลยทีเดียว

“ก็ได้คนดี..พ่อจะรออาบน้ำกับหนูตอนเย็น”คนเป็นพ่อยอมตอบรับคำขอของลูกสาวแต่โดยจากก่อนจะขยับใบหน้าหล่อนั้นไปจูบแก้มนุ่มของลูกสาว ร่างสูงใหญ่จึงขยับคล้ายอ้อมกอดปล่อยร่างงามอันหอมละมุนแต่โดยดี ยาหยียิ้มหวานให้พ่อก่อนจะค่อยลุกขึ้นนั่งบนเตียงและเมื่อเห็นว่าสายตาวาววับนั้นมองมาที่เต้างามอันอวบอิ่มของตนที่อยู่ภายใต้ชุดนอนซาตินอันวาบหวิวยาหยีจึงรีบลุกลงจากเตียงแล้วรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำทันทีด้วยความเขินอาย

ผู้เป็นแม่มองดูลูกสาวที่เดินเข้ามานั่งร่วมโต๊ะอาหารในยามเช้าพร้อมกับสามีของตน นิสายิ้มที่มุมปากน้อยๆแล้วเงยหน้าขึ้นมองหน้าลูกที่วันนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยกล้ามองหน้าตนเท่าไหร่หรือว่าเมื่อคืนชุดนอนที่ตนซื้อให้มันได้ผลเกินคาดจนทำให้ลูกสาวของเธอถึงได้ก้มหน้าก้มตาทานข้าวแบบนี้

“ชอบไหมคะชุดนอนที่ฉันซื้อให้ลูก”นิสาเอ่ยถามสามีที่กำลังนั่งจิบกาแฟข้างลูกสาว

“ถ้าคุณไม่มีเรื่องพูดก็ทานข้าวไปเงียบๆดีกว่านะ”บรูคหันมามองภรรยาด้วยสายตาเย็นชา

“หึๆดูท่าชุดนอนที่ฉันซื้อให้จะใช้ได้ผลนะคะ”นิสายิ้มที่มุมปากมองสามี

“หยีไปกันเถอะเราออกไปกินข้าวเช้าที่อื่นดีกว่าอยู่ที่นี้พ่อเห็นหน้าแม่เราแล้วกินไม่ลง”ร่างสูงใหญ่ของผู้เป็นพ่อลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเอื้อมมือไปจับมือลูกสาวให้ลุกขึ้นมาด้วย ยาหยีวางช้อนของตนลงบนจานจากนั้นก็รีบเดินตามผู้เป็นพ่อที่กำลังเดินจูงมือเธอออกไปยังหน้าคฤหาสน์

สองพ่อลูกมานั่งกินข้าวเช้าด้วยกันที่ร้านกาแฟใกล้ๆบ้านซึ่งตกแต่งเรียบหรูในโซนสวนริมน้ำออกแนวเป็นส่วนตัวเป็นอย่างมาก โต๊ะกลมที่ตั้งอยู่ริมน้ำและเก้าอี้นั่งที่ทั้งสองพ่อลูกนั่งข้างกันโดยผู้เป็นพ่อจับมือเรียวสวยของลูกสาวกุมไว้บนตักมืออุ่นๆของเขาจับมือเล็กนั้นใช้หัวแม่มือลูบเบาๆที่ผิวเนียนนุ่มไม่ยอมห่าง ใบหน้าหล่อเหลาของผู้เป็นพ่อนั่งมองริมน้ำตรงหน้าอย่างใช้ความคิดในเรื่องของครอบครัวของเขาและที่สำคัญคือเรื่องยาหยี

“ถ้าพ่อจะหย่ากับแม่หนู ..หนูจะเลือกอยู่กับพ่อไหม”บรูคหัมาเอ่ยถามลูกสาวน้ำด้วยเสียงจริงจัง ใบหน้างามของลูกสาวหันมามองผู้เป็นพ่อด้วยความตกใจเมื่อได้ยินว่าพ่อจะหย่ากับแม่ของเธอและมันเป็นสิ่งที่ยาหยีไม่เคยคิดมาก่อน ยิ่งได้ฟังเช่นนี้ใบหน้างามก็มีอาการสีหน้ากังวลขึ้นมาทันที

“เห็นหนูทำหน้าแบบนี้พ่อก็รู้คำตอบแล้วว่าหนูคงเลือกจะไปอยู่กับแม่เขา”บรูคเมื่อมองหน้าลูกสาวที่กำลังซีดลงและกังวลจนเขารู้สึกได้ ผู้เป็นพ่อก็รู้ดีว่าลูกสาวคงจะเลือกอยู่กับแม่ไม่ใช่เลือกที่จะอยู่กับพ่อเลี้ยงอย่างเขา

“พ่อขา..จะให้หนูทิ้งแม่แล้วอยู่สุขสบายกับพ่อ หนูคงทำแบบนั้นไม่ได้”ยาหยีก้มหน้าลงไม่กล้าสบสายตากับผู้เป็นพ่อที่กำลังมองมายังเธอด้วยแววตาอันแสนเศร้ายามที่เขารู้ดีว่าเธอเลือกที่จะอยู่กับมารดา

“หนูก็เลยเลือกที่จะทิ้งพ่อไปอย่างนี้ใช่ไหม ไม่ว่าพ่อจะรักหนูแค่ไหนหนูเลือกจะอยู่กับแม่เขาคนที่ไม่เคยคิดแม้นจะเลี้ยงดูหนูเลยด้วยซ้ำ”ผู้เป็นพ่อเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอันเจ็บปวดใบหน้าหล่อเหลานั้นหันหน้าไปมองริมน้ำตรงหน้านั้นแทนยามที่รู้สึกเสียใจกับการได้รู้ว่ายังไงเสียยาหยีก็เลือกที่จะทิ้งเขาอยู่ดี

“หนูขอโทษค่ะแต่จะให้หนูทิ้งแม่ไปหนูทำไม่ได้จริงๆ จะให้หนูทิ้งให้แม่อยู่คนเดียวก็ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง หนูคงเป็นลูกที่อกตัญญูมากที่เลือกทิ้งแม่เพื่ออยู่กับพ่อแบบนั้น”ร่างงามขยับเข้าไปกอดซบอกอุ่นของผู้เป็นพ่อและกล่าวขอโทษเขาซึ่งเธอไม่สามารถเลือกที่จะอยู่กับเขาได้หากผู้เป็นพ่อจะหย่ากับมารดาของเธอ น้ำตาใสๆมันไหลรินออกมาอย่างเสียใจหัวใจดวงนี้มันรักผู้เป็นพ่อสุดหัวใจแต่เธอก็จำต้องเลือกที่จะอยู่ดูแลแม่ของเธอไม่สามารถที่จะเลือกอยู่กับเขาได้

“ขอเพียงแค่หนูรักพ่อและจะอยู่กับพ่อตลอดไปพ่อจะทำทุกอย่างเพื่อหนู รวมถึงเรื่องแม่เขาด้วย”อ้อมแขนอันอบอุ่นยกขึ้นโอบกอดลูกสาวคนสวยที่ร้องไห้ซบอกเขาอยู่นั้น ริมฝีปากอุ่นกดจูบเบาๆไปยังเรือนผมนุ่มของลูกสาวเพื่อปลอบโยนอีกฝ่ายแล้วกอดร่างงามเอาไว้แน่นทั้งยังบอกตัวเองว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยให้ยาหยีออกไปจากอ้อมกอดของเขาแน่นอน

“พ่อจะทำอะไรหรอคะ”ยาหยีเงยหน้าจากอกอุ่นแล้วเอ่ยถามผู้เป็นพ่อทั้งน้ำตา

“พ่อจะทำให้หนูอยู่กับพ่อตลอดไปคนดี”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวด้วยนัยตามุ่งมั่นเขารักเธอ รักสาวน้อยคนนี้และเขาจะไม่ยอมปล่อยให้ยาหยีออกไปจากชีวิตของเขาแน่นอน ผู้เป็นพ่อก้มลงจูบเบาๆไปยังหางตาอันเปียกชื้นไปด้วยน้ำตานั้นเพื่อปลอบลูกสาวแล้วจูบซับน้ำตาเบาๆให้ริมฝีปากอุ่นค่อยๆแนบไปยังพวงแก้มนุ่มอันหอมละมุนเขาไม่อยากทำให้ลูกต้องร้องไห้แบบนี้ เรื่องนี้เขาคงต้องจัดการเองเท่านั้น

 ยาหยีหลับตาลงรับรู้ถึงสัมผัสอันแสนอบอุ่นของผู้เป็นพ่อผ่านริมฝีปากอุ่นที่ก้มจูบพรมไปทั่วใบหน้าสวยหวานทั้งเขายังกอดเธอแน่นทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทั้งกายและใจ

“พ่อรักหนู พ่อคงปล่อยให้หนูทิ้งพ่อไปไม่ได้เหมือนกัน เรื่องของแม่หนูพ่อจะจัดการเองอย่าห่วงเลยยังไงพ่อก็คงไม่ใจร้ายกับแม่ของหนูหรอก ตลอดสิบปีที่ผ่านมาหนูก็เห็นว่าพ่อเลี้ยงดูแม่เขาเป็นอย่างดีมาโดยตลอด เชื่อใจพ่อนะพ่อจะทำให้เราสองคนได้อยู่ด้วยกันอย่างเปิดเผยให้ได้”บรูคจรดริมฝีปากอุ่นลงยังหน้าผากมนเบาๆจากนั้นทั้งสองพ่อลูกก็มองสบตากับกันด้วยนัยตาอันแสนลึกซึ้ง

              “แค่เราได้อยู่ด้วยกันแบบนี้หนูก็มีความสุขแล้วค่ะ หนูยอม”ใบหน้างามค่อยๆยิ้มให้ผู้เป็นพ่อทั้งน้ำตาต่อให้ในอนาคตข้างหน้าเธอจะไม่สามารถเปิดเผยความสัมพันธ์กับผู้เป็นพ่อได้ เธอก็จะยอมขอแค่ได้อยู่กับเขาแบบนี้ให้คนอื่นมองเธอในฐานะลูกสาวของเขา..เธอก็ยอม

              “แต่พ่อไม่ยอม..พ่อจะทำให้เราอยู่ด้วยกันในฐานะสามีภรรยาให้ได้ หนูจะเป็นเมียพ่ออย่างไม่ต้องอายใครหรือไม่ต้องหลบซ่อน เราจะยืนอยู่ข้างๆกันพ่อจะกอดหนูไว้แบบนี้จะรักหนูแบบนี้ตลอดไปคนดี สักวันเราสองคนจะได้แต่งงานกันพ่อสัญญา”บรูคเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังให้ลูกสาวของเขาได้รู้ว่าเขาจริงจังกับเธอมากแค่ไหน ไม่เคยคิดจะแค่รังแกอีกฝ่ายเท่านั้นเขารักเธอหมดหัวใจ รักจนอย่างแต่งงานกับสาวน้อยในอ้อมกอดแทบทุกขณะอยากป่าวประกาศให้คนอื่นๆได้รู้ว่าเขาและเธอรักกันแต่ก็ติดที่เขายังมีทะเบียนสมรสกับแม่ของยาหยีอยู่

              “เพราะพ่อทั้งแสนดีและรักหนูมากขนาดนี้หัวใจของหนูถึงเป็นของพ่อตลอดเวลา..พ่อขา..หนูรักพ่อค่ะ”ยาหยียิ้มหวานให้ผู้เป็นพ่อยามที่เขาเอ่ยคำมั่นสัญญากับเธอ รู้สึกอิ่มเอมใจและสุขใจมันช่างแสนอบอุ่นทุกครั้งยามที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อได้รักพ่อของเธอจนมากล้นสุดหัวใจ

              “เช้านี้มีสาวน้อยบอกรักพ่อตั้งสองครั้งแล้ว..อืมม..พ่อควรจะให้รางวัลอะไรกับหนูดี..หืม?”คนเป็นพ่อระบายยิ้มแล้วเอ่ยถามพร้อมกับยกมือขึ้นมาทาบแก้มสาวน้อยที่กำลังมองมาที่เขาด้วยนัยตาแสนรักและหวานซึ้ง มือใหญ่ทาบที่ก้มนุ่มและค่อยๆเช็ดน้ำตาที่ไหลเอ่อออกมาจนหมดก่อนจะกดริมฝีปากอุ่นไปจูบเบาๆที่ปลายจมูกโด่งรั้งของลูกสาว

              “เย็นนี้เลิกงานแล้วเราไปเดทกันไหมคะ”เสียงหวานเอ่ยถามอย่างเอียงอายพวงแก้มร้อนผ่าวดวงตากลมสวยไหวระริกอยากจะกัดลิ้นตัวเองแทบบ้าที่กล้าเอ่ยชวนพ่อแบบนั้น นัยตาฉ่ำหวานเฝ้ามองสบตากับนัยตาร้อนระอุที่มองมาที่เธอด้วยแววตาอบอุ่นและมีความหมาย สาวน้อยรอฟังคำตอบจากผู้เป็นพ่อด้วยหัวใจอันเต้นรัว

              “ตกลงครับ..เย็นนี้เราจะไปเดทกันแต่เวลาที่ผู้หญิงกับผู้ชายเขาไปเดทกันเนี่ย เขาจะไปจบกันบนเตียยงรู้ไหม”บรูคก้มหน้าลงไปกระซิบบอกข้างใบหูของลูกสาวแล้วจูบแก้มนุ่มนั้นเบาๆเฝ้ามองลูกสาวของสวยของเขาที่กำลังมองมาที่เขาด้วยแววตาประหม่าและเขินจนไม่กล้าสบตาเขาเลยทีเดียว

 

*** ขอบคุณสำหรับคอมเม้นของทุกคนนะจ้า

เปิดคอมมาก็คิดว่าจะแต่งเรื่องไหนก่อนดีระหว่าง พ่อขา กับเด็กร่านของป๋า

ความหวานของพ่อและหนูยาหยี พวกเราคงไม่เลี่ยนกันใช่ไหม 555

ฝากอุดหนุน อีบุ๊ค นางหงส์ยั่วสวาท และเรื่องอื่นๆด้วยน่า

ความคิดเห็น