ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนค่ะ รักรีดทุกคน อยากพูดคุยทักทายกันเข้ามาได้จ้า 😁😁😁

บทที่ 30 เอาคืน

ชื่อตอน : บทที่ 30 เอาคืน

คำค้น : มาเฟีย,เลือดเย็น,ท้อง,มนต์มณี,y,จันทร์,คารอส

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.6k

ความคิดเห็น : 52

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2559 10:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 30 เอาคืน
แบบอักษร

บทที่30 เอาคืน

“ฮัลโหลครับ”
‘...’
“คุณแม่ครับ”
จันทร์เมื่อเห็นว่าปลายสายเงียบไปคงรอให้ตนพูด จันทร์บอกทันที่ว่าเป็นตน
“นี่จันทร์เองนะครับ”
‘...’
“สบายดีครับ ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ พวกเราปลอดภัย”
ว่าแล้วก็ชำเลืองตาไปมองคนขับรถที่พึ่งถูกแต่งตั้งสดๆร้อนๆเล่นเอาคนถูกมองถึงกับขนลุกเลยทีเดียว
‘...’
“ครับแม่”
‘...’
“พอดีคุณคาร์ลต้องรีบไปทำธุระด่วนน่ะครับ เลยมาโดยไม่ได้บอก ขอโทษนะครับ”
‘...’
“อ่อ ตอนนี้คุณคาร์ลยุ่งอยู่น่ะครับ คุณคาร์ลฝากบอกแม่กับทุกคนว่าถ้าคุณคาร์ลเสร็จธุระแล้วจะรีบพาตาโจไปหาเลยครับ”
‘...’
“หลับอยู่ครับ ไม่งอแงเลย”
‘...’
“ครับผมก็รักแม่”
‘...’
“รักพี่เมฆแล้วก็ทุกคนเลยครับ”
บอกรักทางปลายสายแล้วยิ้มหวานราวกับมีความสุขเหลือล้นจนคนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่ชักฉุนที่ได้ยินร่างบางบอกรักคนอื่นต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ถึงแม้จะเป็นครอบครัวก็เถอะ
“ครับ สวัสดีครับ”
มัวแต่ฮึดฮัดอยู่บวกกับต้องเพ่งสมาธิไปที่การขับรถเพื่อความปลอดภัยของเมียและลูกชายตัวน้อยที่นอนหลับสบายเฉิบอยู่บนตักผู้เป็นแม่ ผู้เป็นเมียก็คุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว
จันทร์มองมองลูกน้อยด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วย ความรัก  เขาตัดสินใจที่จะให้โอกาสคารอสเพื่อลูกชายตัวน้อย เขาไม่อยากให้ลูกมีปมด้อยจนเป็นปัญหาในอนาคต แต่ก็ต้องขึ้นอยู่กับเจ้าตัวด้วยว่าจะพิสูจน์ตัวเองได้ไหม  เพราะถ้าหากว่าทำไม่ได้โอกาสที่เขาให้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร ลูกคนเดียวเขาเลี้ยงได้ และจะทุ่มเทความรักทั้งหมดให้โจเซฟไม่รู้สึกขาดเลยแม้แต่นิดและจันทร์คิดว่าลูกต้องเข้าใจ


คฤหาสน์ฮิวส์ที่ผู้เป็นเจ้าของแทบไม่ได้อยู่เลยด้วยซ้ำได้เปิดต้อนรับคนสำคัญของผู้เป็นเจ้าของ  ขบวนรถหรูจอดเทียบหน้าคฤหาสน์ที่มีเหล่าบริวารยืนเข้าแถวรอต้อนรับเจ้านายของตนอยู่
แต่ทุกคนก็ต้องสงสัยเป็นอย่างยิ่งเมื่อเห็นผู้เป็นเจ้านายรีบลงมาจากที่นั่งคนขับรถเพื่อมาเปิดประตูทั้งๆที่ตนเป็นเจ้านายแท้ๆ แถมยังต้องแปลกใจขึ้นไปอีกเมื่อเห็นคารอสประคองหนุ่มหน้าหวานร่างบางที่อุ้มทารกแรกเกิดที่น่าเกลียดน่าชังเสียเหลือเกินเข้ามาในบ้านอย่างทนุถนอม เอริคที่เดินตามลงมานึกขันกับสีหน้าราวกับถูกผีหลอกของบรรดาลูกน้องและคนรับใช้ที่มายืนรอรับเจ้านายของพวกตน  ก็หน้าแปลกใจอยู่หรอกที่จะเห็นมาเฟียเลือดเย็นคนนี้แสดงกริยาเช่นนี้กับใคร เนื่องจากคุณผู้หญิงเสียไปตั้งแต่คารอสยังเด็ก จะมีก็แต่แม่นมรีน่านี่แหละที่ร่าางสูงพูดดีด้วยแต่ก็ไม่ได้แสดงอาการเกรงกลัวจนเห็นได้ัดอย่างนี้เลย
“เอ่อ คุณคาร์ล”
แม่นมรีน่าที่ยังมีอาการทึ่งเล็กน้อยเอ่ยเรียกคุณหนูของตน
“นมครับ และทุกคนฟังฉันให้ดี นี่คือจันทร์เป็นเมียของฉันเอง และเด็กคนนี้ก็เป็นลูกของฉัน เป็นคุณหนูน้อยแห่งฮิวส์ตัน”
ทุกคนที่ยังไม่หายอึ้งกลับอึ้งเข้าไปอีก
ผิดกับจันทร์ที่พอใจไม่น้อยเมื่อร่างสูงประกาศไปอย่างชัดเจน  แต่ก็ไม่ได้แสดงออกให้คารอสได้ใจ ยังคงนิ่งและหันไปแนะนำตัวกับทุกคนอย่างเป็นมิตร
“สวัสดีทุกคนนะครับ ผมจันทร์ครับ”
แนะนำตัวและยิ้มให้อย่างเป็นกันเอง
“เอ้า มัวแต่ยืนอึ้งกันอยู่นั่นแหละ แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว”
คารอสตะหวาดกลบเกลื่อนความอายที่เห็นสายตาล้อๆของแม่นมและมือซ้ายคนสนิทที่จับได้ว่าตนแอบมองตอนจันทร์แนะนำตัวกับทุกคน
“แอ้”
แต่คงเสียงดังเกินไปจนไปรบกวนการนอนของนายน้อยฮิวส์ตันเข้า เจ้าตัวจึงท้วงอย่างอารมณ์เสีย ใบหน้าที่ถอดแบบเขามาไม่ผิดบิดเบี้ยว ทั้งที่ยังไม่ลืมตาเลยด้วยซ้ำ คุณแม่ลูกหนึ่งจึงหันไปส่งสายตาตำหนิให้คารอสอย่างลืมตัว   ทำเอามาเฟียหนุ่มหงอไปทันที และนั่นเป็นภาพเหลือเชื่อในหลายรอบปีที่เกิดขึ้นติดกันจนผู้พบเห็นคิดตรงกันว่าคุณจันทร์คนนี้ต้องเป็นคนสำคัญที่จะปราบเจ้านายของพวกตนได้อย่างแน่นอน
“คุณ ...”
เอ่ยเรียกเอริคที่ยืนอยู่ข้างคารอสแล้วละเว้นไปเมื่อคนอื่นแยกย้ายไปกันหมดแล้ว และตนก็ไม่รู้จักชื่อของคนที่ตนเรียกด้วย  เอริคที่เห็นว่าจันทร์เรียกตนจึงเอ่ยตอบอย่างรวดเร็ว
“ผมเอริคครับ”
“คุณเอริค”
“เอ่อ เรียกริคเฉยๆก็พอครับ”
“เอาเป็นว่าผมจะเรียกพี่ริคแล้วกันนะครับ”
เอ่ยอย่างตัดบทเมื่อเห็นว่าเอริคอายุเยอะกว่าตนแน่
“ช่วยพาผมไปที่ห้องพักหน่อยครับ”
“เอ่อ ได้ครับ”
เอ่ยตอบพลางชำเลืองมองคารอสที่บัดนี้กำลังส่งสายตาอาฆาตราวกับเป็นศัตรูคู่อาฆาตมาให้เขาอยู่  ก็แหงสิเพราะจันทร์เลือกที่จะคุยกับเอริคแทนที่จะคุยกับเขาที่ยืนอยู่ข้างๆ แถมยังเรียกลูกน้อง เขาว่าพี่แต่แทบไม่คุยกับเขาเลยด้วยซ้ำ  ถ้าไม่โกรธเขาก็คงไม่ใข่คารอสแล้ว!


ในห้องนอนกว้างที่ประดับไปด้วเฟอร์นิเจอร์เรียบหรู และสบายตาดี และจันทร์ก็ชอบห้องนี้  เพราะสามารถมองเห็นวิวตรงสนามหญ้าหน้าบ้านได้อย่างชัดเจน แต่ภายในห้องค่อนข้างทึบเพราะตกแต่งด้วยสีโทนมึดอย่างน้ำเงินขาว  ทำให้จันทร์ไม่ค่อยพอใจนัก
“ผมขอเปลี่ยนห้องได้ไหมครับ ผมกลัวตาโจจะรู้สึกอึดอัด”
หันมาถามเอริคอย่างเกรงใจ  แต่กลับเป็นคารอสที่ตอบมาทันควัน
“ไม่ได้!”
ทำเอาจันทร์เม้มปากแน่น ย่นคิ้วอย่างไม่พอใจคำปฎิเสธกึ่งตะคอกนั่น  แต่ก็คลายลงเมื่อได้ยินเหตุผลจากคารอส
“เอ่อ ห้องอื่นไม่ได้เตรียมไว้ก่อนน่ะครับ ฝุ่นเยอะจะตายเดี๋ยวตาโจจะเป็นภูมิแพ้เอานะ อยู่ห้องนี้ไปก่อนนะครับแล้วเดี๋ยวคุณคาร์ลจะให้คนมาเปลี่ยนให้นะ”
“ก็ได้ครับ”
คารอสแทบกระโดดอย่างดีใจเมื่อได้ยินคำตอบจากจันทร์  มาเฟียหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งอก ใครจะบอกให้ไก่ตื่นเล่า ว่านี่น่ะเป็นห้องของเขาเอง แล้วใครจะยอมให้เมียตัวเองไปนอนห้องอื่นกันเล่า  เอริคที่รู้ทันผู้เป็นนายลอบยิ้มกับอาการของคารอสที่ทิ้งบทบาทมาเฟียมาหงอให้เมียอย่างนี้  เห็นทีงานนี้เสือร้ายแห่งอิตาลีคงถูกถอดเขี้ยวเล็บจนหมดเสียแล้ว  และถ้าโรเบิร์ตเห็นเข้าก็คงคิดไม่ต่างจากเขาหรอก
“คุณคารอสครับ”
“ครับจันทร์”
คารอสเอ่ยตอบเสียงหวาน ดีใจจนเนื้อเต้นเมื่อจันทร์ยอมพูดกับตนดีๆแล้ว   แต่พอเห็นใบหน้าหวานอมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก็เสียวสันหลังขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เห็นทีตนคงจะโดนกระต่ายน้อยนี่เล่นงานอีกเป็นแน่
“ผมอยากให้สนามหน้าบ้านตรงนั้น เป็นสวน
แล้วมีที่นั่งสำหรับพักผ่อนยามว่างจังครับ”
“ได้สิครับ เดี๋ยวคุณคาร์ลให้คนมาจัดให้ครับ”
บอกกับจันทร์อย่างเอาใจ แล้วก็อึ้งไปไม่ต่าง
จากเอริคเมื่อได้ยินประโยคถัดมาของร่างบาง
“แต่ผมต้องการวันนี้ครับและคุณต้องเป็นคนทำ เท่านั้น”

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/11.gif

แหม่ระบบล่ม กว่าจะมาลงได้ 555+ 

เอาตอนนี้มาบอกฝันดีทุกคนจ้า แต่ว่า แงๆๆๆ เม้นท์หาย อยากได้คืน 555+ รีดๆหลายคนคงติดธุระกันเนอะ เพราะเขาเห็นหลยคนหายไป สู้ๆนะทุกคน ฝากหนูไปเป็นกำลังใจให้ทุกคนจ้า 
http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/951204049.gif

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว