ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

+++ บทที่19 ตัวตนที่แท้จริงของคราวน์ +++

ชื่อตอน : +++ บทที่19 ตัวตนที่แท้จริงของคราวน์ +++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ม.ค. 2564 14:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
+++ บทที่19 ตัวตนที่แท้จริงของคราวน์ +++
แบบอักษร

 

 

บทที่19 

ตัวตนที่แท้จริงของคราวน์ 

ดีแลน เอมิเลียและอีริคเดินทางกลับมาที่โรงแรมในตอนค่ำ หลังจากที่เอาอูฐไปเก็บที่คอกด้านหลังแล้ว ทั้งสามก็เดินขึ้นบันไดมาที่ห้องพัก ทว่าเมื่อถึงด้านหน้าห้อง ก็เจอเรเชลและฉิงหลงที่แบกอาวุธกันครบมือ เบต้าสาวตัวเล็กที่เห็นดีแลนก่อนใครเพื่อก็ทิ้งทุกอย่างในมือ แล้ววิ่งเข้ามาสวมกอดโอเมก้าเพียงหนึ่งเดียวในกลุ่มแน่น 

  

“คะ...คุณดีแลน!!! ...ฮือออออออ” 

“ใจเย็นก่อนครับคุณเรเชล เกิดอะไรขึ้น” 

“เครื่องส่งสัญญาณที่ผมใส่ไปในลังผ้ามันวิ่งตรงเข้าไปที่ค่ายเมื่อหลายชั่วโมงก่อนน่ะครับ แล้วพวกคุณกลับมากันช้ากว่ากำหนดราวครึ่งชั่วโมง พวกเราคิดว่าพวกคุณอาจจะถูกจับตัวเข้าไป เลยกำลังจะออกไปช่วย” 

  

ฉิงหลงเป็นฝ่ายพูดแทนเรเชลที่ตอนนี้ร้องไห้หนักจนพูดไม่รู้เรื่อง เขาเล่าว่าเรเชลเป็นห่วงพวกเพื่อนๆ ที่ออกไปมาก จะออกไปตามตั้งแต่สิบนาทีแรกแล้ว แต่เขาเป็นคนบอกให้รอก่อนเผื่อว่าขากลับอาจจะเจอพายุทราย หรืออะไรที่ทำให้เดินทางไม่สะดวก ดีแลนเลยเล่าให้ฟังเรื่องที่อูฐของอีริคโดนยึดไป ทำให้เขาต้องมานั่งอูฐตัวเดียวกับเอมิเลีย และให้อูฐตัวเองกับอีริค ด้วยน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น ทำให้อูฐเดินช้ากว่าเดิมเล็กน้อย ทั้งทีมจึงพากันกลับเข้าห้องพัก อัลฟ่าหนุ่มขอแยกตัวไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า พลางบ่นกระปอดกระแปดเรื่องระเบิดของฉิงหลง จนเบต้าหนุ่มต้องขอโทษขอโพยและปลอบใจด้วยน้ำผลไม้แก้วใหญ่ 

  

“เครื่องติดตามของคุณฉิงหลงไปหยุดอยู่ที่ตรงไหนครับ” 

“เป็นไปตามคาดครับ เครื่องติดตามไปหยุดอยู่ที่ด้านในตึกหนึ่งของหมู่บ้าน บางทีอาจจะเป็นคลังเก็บของ” 

“เท่าที่ผมได้อ่านความคิดพวกมัน ดูเหมือนว่าหมู่บ้านนี้จะถูกพวกกบฏ ยึดเป็นฐานที่มั่นไปแล้ว” 

  

ฉิงหลงนั่งลงที่ด้านหน้าคอมพกพาของตัวเอง ก่อนจะกดแป้นพิมพ์รัวๆ เพื่อเปิดโปรแกรมบางอย่างเขาบอกว่านอกจากเครื่องติดตามและระเบิดแล้ว อีกอย่างหนึ่งที่เขาใส่ไปคือ อุปกรณ์ปล่อยคลื่นเสียงอัลตราโซนิกแบบพิเศษ เสียงนี้คนทั่วไปไม่สามารถได้ยิน โดยการทำงานของคลื่นนี้จะผ่านวัตถุและสะท้อนกลับมา เพื่อสร้างแผนที่จำลองภายในสถานที่ที่ต้องการ ในระยะ5กิโลเมตรแบบรอบทิศทาง แต่เพราะเป็นตัวทดลองที่ทำแบบรีบๆ เลยอาจใช้เวลาในการทำงานนานกว่าปกติ 

เกือบ40นาทีถัดมา คอมของฉิงหลงก็ส่งเสียงเตือน เป็นสัญญาณว่าสแกนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เบต้าหนุ่มกดเปิดโฮโลแกรม ภาพจำลองแผนที่ภายในของหมู่บ้านก็ปรากฏขึ้น สมาชิกทีมรวมการเฉพาะสอบต่างมายืนล้อมวงเพื่อพิจารณาแผนที่ จากคำอธิบายของฉิงหลง ตำแหน่งของคราวน์ดูเหมือนจะอยู่บนชั้นสองของตึกใกล้ๆ กันนั้น ที่น่าสนใจคือเจอห้องใต้ดินปริศนา อยู่ด้านใต้ห้องที่เก็บหีบใส่ระเบิดของพวกเขาที่พวกมันยึดเอาไปด้วย ในนั้นมีสิ่งมีชีวิตอยู่ซึ่งทางลงไปที่ห้องใต้ดินนั้นอยู่ใต้หีบระเบิดพอดี 

  

“ไม่ว่าใต้นั้นจะเป็นอะไร เราควรสนใจแค่คราวน์คนเดียวก็พอแล้ว” 

  

เอมิเลียพูดขึ้นพลางยกมือขึ้นกอดอก เรเชลพยักหน้าอย่างเห็นด้วย ภารกิจของพวกเขาคือช่วยแค่คราวน์เพียงคนเดียว ซึ่งถ้าสำเร็จพวกเขาก็จะสอบผ่าน หากต้องช่วยคนอื่นออกมาอีก มีแต่จะเสี่ยงให้ถูกพบตัวได้ง่าย จนสถานการณ์อาจบานปลายถึงขั้นที่ภารกิจล้มเหลวเลยก็เป็นได้ ดีแลนเม้มปากเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรออกมา เอมิเลียพูดถูกในสถานการณ์แบบนี้ พวกเราอาจจะเอาตัวเองยังไม่รอด เรื่องทำตัวเป็นฮีโร่ช่วยคนอื่นจนทีมเดือดร้อนต้องพับเก็บไว้ก่อน ถึงหน้างานหากสถานการณ์ยังพอควบคุมได้ ค่อยว่าเรื่องนี้กันอีกครั้งหนึ่ง 

  

“จากที่ผมคำนวณหากไม่มีอะไรผิดพลาดภารกิจจะสำเร็จในสองชั่วโมงครับ” 

“ฉันติดต่อทางฐานบัญชาการชั่วคราวของกองทัพที่ตั้งอยู่อีกฟากของทะเลทรายไว้แล้ว เขาบอกว่าถ้าชิงตัวประกันได้แล้วให้เข้าไปที่ฐานได้เลยค่ะ” 

  

เรเชลที่พึ่งหายสะอื้นพูดขึ้น ดีแลนพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะให้ทุกคนทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อนนอนเอาแรง เพื่อที่จะเริ่มภารกิจช่วยตัวประกันในตอนตีสามของวันรุ่งขึ้น ร่างเล็กเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสบายๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนที่เตียงของตัวเอง วอชของดีแลนสั่นเล็กน้อยเป็นสัญญาณว่ามีข้อความเข้า โอเมก้าตัวเล็กยกแขนขึ้นแล้วเปิดวอชขึ้นดู เป็นข้อความจากไอดี Hagan L. ที่คุ้นเคย 

  

/เป็นห่วง/ 

  

ประโยคสั่นๆ ได้ใจความทำให้ดีแลนยิ้มออกมา ไอดีนั้นยังออนไลน์อยู่ แสดงว่าตอนนี้อีกฝ่ายอาจจะกำลังพักทานข้าว ดีแลนจึงพิมพ์ข้อความตอบกลับอีกฝ่ายไปในทันที 

  

/ขอบคุณครับ ผมไม่อยู่ดูแลตัวเองดีๆ ด้วยนะ/ 

  

ข้อความที่ได้รับกลับมา ทำให้ฮาแกนนิ่งไป ตอนนี้ที่อวาลอนเป็นเวลาหนึ่งทุ่มแล้ว แต่งานเอกสารรวมถึงรายงานภารกิจต่างๆ ที่เขารับผิดชอบนั้นยังไม่เสร็จ เสียงเคาะประตูห้องทำงานของเขาดังขึ้น ร้อยเอกไพธอนที่เดินเข้ามา พร้อมของบางอย่างในมือ 

  

“ขนมที่ท่านสั่งครับ” 

  

เครมบรูเล่ถ้วยเล็กๆ จากโรงอาหารของกองทัพถูกวางลงบนโต๊ะทำงาน กลิ่นหอมของคาราเมลทำให้จิตใจของฮาแกนพอจะสงบลงได้บ้าง ภารกิจช่วยตัวประกันที่ชื่อคราวน์ในครั้งนี้ ไม่ควรเป็นภารกิจของนักเรียนเตรียมทหาร แต่มันถูกบรรจุเข้ามาและเจาะจงให้ทีมของดีแลน ฟอสเตอร์ เป็นผู้รับภารกิจ ถึงแม้จะเข้าไปยุ่งกับการสอบไม่ได้ แต่เขาก็มีอำนาจมากพอที่จะสามารถตรวจสอบย้อนหลัง มีใครสักคนเจาะจงให้คนของเขาไปเสี่ยงอันตราย แบบนี้เขาเองก็ไม่อาจอยู่เฉย 

มือใหญ่ยกขนมถ้วยเล็กนั้นขึ้นมาและใช้ช้อนตักมันเข้าปาก ความหวานและกลิ่นหอมเข้มข้นของน้ำตาลไหม้ ทำให้อัลฟ่าตัวใหญ่ที่เกลียดการทานของหวานถึงกับคิ้วขมวด กำช้อนขนมเล็กๆ แน่นจนแทบจะหักคามือ ร้อยเอกไพธอนที่ยืนอยู่ด้านข้างของโต๊ะเองก็คิ้วขมวดเช่นกัน พันเอกก็รู้ตัวเองว่าไม่ชอบทานของหวานมากขนาดไหน แต่อยู่ๆ เกิดสั่งให้เขาไปซื้อขนมตัวนี้มาให้ทาน อาการของอัลฟ่าที่ห่างคู่เนี่ยเข้าใจยากจริงๆ 

เวลาตีสาม ทีมรวมการเฉพาะสอบทั้งห้าคนเดินทางด้วยรถกระบะเก่าๆ สองคันโดยมีฉิงหลงและอีริคเป็นคนขับ ในช่วงเวลาตีสามสิบนาที รถทั้งสองคันก็จอดที่ด้านล่างของเนินทราย ใกล้กับหมู่บ้านที่เป็นเหมือนกับค่ายของพวกกบฏ พวกเขาเลือกบริเวณด้านหลังของหมู่บ้าน ซึ่งเป็นเนินทรายเรียงซ้อนสลับกัน ช่วยอำพรางสายตา เรเชลที่สวมชุดพรางตัวสีดำสนิทโดดลงจากท้ายกระบะพร้อมถือปืนไรเฟิลแล้วพาตัวเองเดินขึ้นไปนอนหมอบที่ด้านบนของเนินทรายอย่างมืออาชีพ เบต้าตัวเล็กเปิดฝาสโคปที่ติดไว้บนปืน ก่อนจะถอดแว่นหนาเตอะของตัวเองออกวางไว้ด้านข้าง แล้วพูดผ่านไมค์ขนาดจิ๋วที่ติดข้างปกเสื้อหลังจากส่องดูความเคลื่อนไหวของศัตรูผ่านสโคป 

  

/มีคนเฝ้าทางเข้าอยู่สองคน จะเก็บเป้าหมายทันทีหลังทีมบุกให้สัญญาณ/ 

“ทีมบุกรับทราบ” 

  

ดีแลน เอมิเลียและอีริคหยิบปืนอัตโนมัติขึ้นถือ ด้านหลังสะพายกระเป๋าที่บรรจุแมกาซีนสำรอง และดาบของตัวเองไว้ พร้อมกับเคลื่อนตัวไปใกล้กับยามสองคนที่เฝ้าประตูอยู่ 

  

/ไอทีพร้อมตัดสัญญาณระบบเตือนภัยและวงจรปิด เริ่มภารกิจใน 3 2 1/ 

  

หลังจากสิ้นเสียงนับ ฉิงหลงจัดการตัดสัญญาณและแฮกระบบกล้องCCTVทุกตัวในบริเวณหมู่บ้าน ดีแลนส่งสัญญาณมือให้เรเชลจัดการกับเป้าหมาย เบต้าหญิงเลียริมฝีปากของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะลั่นไกในวินาทีถัดมา กระสุนขนาด7.62พุ่งออกจากรังเพลิงและปลอกเก็บเสียงดังฟุบ มันพุ่งผ่านเสื้อเกราะทะลุอกเป้าหมายแรกอย่างแม่นยำ และในอีกเสี้ยววินาทีถัดมา กระสุนนัดที่สองก็พุ่งเจาะศีรษะของเป้าหมายคนอีกคนหนึ่งซึ่งยังไม่รู้ตัวว่าเพื่อนล้มไปแล้ว ฉิงหลงที่ใช้กล้องส่องทางไกลส่องดูจากหน้ารถจึงให้สัญญาณ 

  

/ยืนยันเป้าหมายถูกเก็บแล้ว ทางสะดวก ทีมบุกไปๆๆ / 

  

เบ้ต้าหนุ่มลดกล้องส่องทางไกลลง และหันกลับมาหามือสไนเปอร์ของทีม ที่ขยับปลายเท้าเหมือนจะตีขาเล่นในน้ำ ราวกับกำลังอารมณ์ดีนักหนา ดวงตาเรียวเหลือบไปมองปลอกกระสุนทองเหลืองที่หล่นอยู่บนพื้นทรายใกล้บริเวณนั้น ก่อนจะพึมพำออกมาเบาๆ 

  

“7.62...กลัวไม่ตายหรอไง...” 

  

ทีมบุกสามคนเข้าประชิดประตูด้านหลังก่อนจะแฝงตัวเข้าไปด้านในหมู่บ้านอย่างเงียบเชียบ โดยมีฉิงหลงเป็นคนบอกเส้นทางไปจนถึงตัวคราวน์ ดีแลนใช้พลังในการมองเห็นของเขาในการสอดส่องและหลบเลี่ยงเวรยาม ทำให้ทีมบุกสามารถมาถึงพื้นที่ด้านบนของตึกซึ่งเป็นเป้าหมายได้อย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ 

  

/ไอทีเรียกทีมบุก ในห้องเป้าหมายเหมือนจะมีเครื่องตัดสัญญาณการสื่อสาร หากเข้าไปแล้ว ผมกับเรเชลจะไม่สามารถสื่อสารกับพวกคุณได้ แนะนำให้รีบออกมา ทราบแล้วเปลี่ยน/ 

“ทีมบุกรับทราบ จะเข้าช่วยตัวประกันและออกไปภายใน10นาที” 

  

ทั้งหมดมาหยุดอยู่ที่ด้านหน้าห้องห้องหนึ่ง อีริคจับที่ลูกบิดประตู ส่วนเอมิเลียยกปืนเก็บเสียงขึ้นเป็นสัญญาณว่าเตรียมพร้อม ดีแลนใช้พลังมองเข้าไปด้านในห้อง เมื่อเห็นว่าไม่มีพวกมันอยู่จึงให้สัญญาณเปิดประตูได้ อัลฟ่าผมแดงจึงเปิดประตูเข้าไป พร้อมกับเอมิเลียที่ยกปืนขึ้นเล็งและมองไปรอบๆ ห้อง 

  

“พวกคุณเป็นใครน่ะ” 

  

เสียงเล็กๆ ดังมาจากมุมหนึ่งของห้องพร้อมกับกลิ่นหอมของชาดาร์จีลลิ่ง เรียกความสนใจของอัลฟ่าสองให้หันไปหา ร่างเล็กของเด็กผู้หญิงคนเดินออกมาหาพวกเขา ใบหน้าจิ้มลิ้มฉายความกังวลออกมาจนปิดไม่มิด กลิ่นหอมที่โชยออกมาจากตัวเธอ รวมถึงปลอกคอที่สวมใส่ ทำให้เอมิเลียและอีริครู้ในทันทีว่าเธอเป็นโอเมก้า 

  

“คราวน์...หรอ” 

“ใช่ค่ะ พวกคุณคือคนที่มาช่วยหรอ” 

“ถูกต้องค่ะหนูน้อย เมื่อเจอตัวแล้วเรารีบออกจากที่นี่กันเถอะ” 

  

ถึงจะแปลกใจที่อีกฝ่ายเป็นโอเมก้าที่ดูเหมือนจะยังไม่โตเต็มวัย แต่ในตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่จะมาโอ้เอ้ ด้วยขนาดตัวที่เล็กมากของเธอ การพาเดินออกไปอาจเป็นไปด้วยความล่าช้า อีริคจึงพูดขึ้นพร้อมกับช้อนตัวคราวน์ขึ้นพาดบ่า ราวกับอุ้มกระสอบข้าวสาร คราวน์ที่ถูกอุ้มพาดบ่ารีบดิ้นเพื่อให้ตัวเองหลุดจากการจับกุม ก่อนจะวิ่งไปที่ด้านหลังโต๊ะคอมเก่าๆ ซึ่งเปิดโปรแกรมบางอย่างไว้ 

  

“เดี๋ยวก่อนค่ะ! ก่อนที่จะพาฉันหนีออกไปฉันอยากให้พวกคุณช่วยอะไรบางอย่างก่อน” 

“อะไรล่ะ เราไม่มีเวลามากนักนะ พาไปเลยไอ้หัวแดง” 

“ฟังฉันก่อน ตอนที่ฉันถูกพามาที่นี่ ฉันถูกเอาไปขังรวมไว้กับตัวประกันคืนอื่นๆ พวกนั้นเป็นเด็กทั้งหมดเลย พวกคุณช่วยพาพวกเขาออกไปด้วยได้ไหม” 

  

ในหัวของดีแลนนึกถึงห้องใต้ดินที่พวกกบฏนำระเบิดของฉิงหลงไปเก็บไว้ จำได้ว่าทางลงห้องใต้ดินจะอยู่ใต้ลังระเบิดพอดี หากว่าพวกเขาหนีออกไป แล้วฉิงหลงกดระเบิด สิ่งมีชีวิตที่เครื่องมือของฉิงหลงสแกนเจอ ซึ่งอยู่ข้างใต้ระเบิดนั้นต้องถูกย่างสดอย่างไม่ต้องสงสัย และยิ่งรู้ว่าสิ่งมีชีวิตนั้นอาจจะเป็นเด็กแล้ว ดีแลนยิ่งทำใจไม่ได้ที่จะปล่อยให้พวกเขาตาย 

  

“ไม่ได้ ภารกิจของเราคือพาแค่เธอออกไป คนอื่นไม่เกี่ยว” 

“ขอร้องล่ะค่ะ ถ้าพวกมันรู้ว่าฉันหนีออกไปได้ เด็กพวกนั้นต้องถูกฆ่าตายแน่” 

“เด็กๆ พวกนั้นอยู่ในห้องใต้ดินหรือเปล่า มีทั้งหมดกี่คนครับ” 

“ใช่ค่ะ ตอนถูกพามาพวกเราถูกขังอยู่ในห้องใต้ดิน รวมฉันแล้วมีห้าคน” 

  

คราวน์เล่าให้ฟังว่าเด็กพวกนั้นคือลูกของชาวบ้านที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่ ก่อนที่พวกกบฏจะเข้ามาบุกยึดหมู่บ้าน ทุกคนถูกขังไว้ที่ห้องใต้ดิน พวกมันใช้เด็กพวกนี้เป็นเครื่องมือในการข่มขู่ ให้คราวน์ทำตามคำสั่ง ถ้าคราวน์ไม่ยอมทำตามมันจะฆ่าเด็กทีละคนจนหมด 

  

“ยังไงฉันก็ไม่เอาด้วยนะคะตัวเล็ก มันเสี่ยงเกินความจำเป็น” 

“เอาอย่างนี้ คุณอีริคกับเอมิเลียพาคราวน์ออกไป ผมจะลงไปช่วยพวกเด็กๆ เอง” 

“ได้ไง นายไปไหน ฉันก็ไปด้วยอยู่แล้ว เอาเป็นว่านายพาเด็กนี่ออกไป ฉันจะไปช่วยดีแลนพาเด็กที่เหลือหนีเอง” 

“จะให้ฉันทิ้งพวกเธอไว้เนี่ยนะ ไม่มีทางค่ะ” 

“ถ้างั้นคุณอีริคพาคราวน์ไปหาทีมสนับสนุนก่อน แล้วเอารถอีกคันกลับมารับพวกผมกับเด็กๆ ที่เหลือ ตามนี้นะครับ” 

  

ทันทีที่ดีแลนพูดจบ พวกกบฏ คนหนึ่งที่ผ่านเข้ามาตรวจดูความเรียบร้อยพอดีก็ชักปืนขึ้น แล้วยิงเข้ามาที่พวกเขา วิถีกระสุนเฉียดแขนของคราวน์ไปเล็กน้อย อีริคกดหัวโอเมก้าสาวตัวเล็กให้ต่ำลง พร้อมกับชักปืนยิงสวนกลับไปเข้ากลางหน้าผากของมันพอดิบพอดี ทว่าเสียงจากปืนของมันที่ยิงเข้ามา คล้ายสัญญาณเรียกให้พวกที่เหลือรู้ตัวว่ามีผู้บุกรุก ทีมบุกรีบพาตัวประกันออกจากจุดนั้นในทันที ท่ามกลางเสียงโวยวายและเสียงฝีเท้าที่วิ่งกันวุ่นไปหมด 

  

“เรียกสไนเปอร์ ทีมบุกได้ตัวคราวน์แล้ว อีริคจะเป็นคนพาออกไป คุ้มกันด้วยค่ะ” 

/สไนเปอร์รับทราบ จะคุ้มกันให้ทันที/ 

/เรียกทีมบุก เหมือนพวกมันจะรู้ตัวแล้ว และพยายามแฮคสัญญาณCCTVคืน เกิดอะไรขึ้น/ 

“เปลี่ยนแผนนิดหน่อย ผมกับเอมิเลียจะไปช่วยตัวประกันที่เหลืออยู่ ไอทีนำทางไปที่ห้องใต้ดินด้วย” 

/ไอทีรับทราบ จะนำทางไปยังพื้นที่เป้าหมาย/ 

  

อีริคคว้าร่างเล็กขึ้นพาดบ่าและพาคราวน์ออกไปอีกทางหนึ่งแล้ว ดีแลนใช้พลังมองเห็นของเขาคอยสอดส่องและหลบเลี่ยงพวกกบฏจนมาถึงตึกที่ใช้เก็บของ คนตัวเล็กเดินเข้าไปที่ลังผ้าไหมที่คุ้นเคย ก่อนจะออกแรงผลักมันออกเพื่อเผยให้เห็นประตูลับที่พื้น อัลฟ่าสาวออกแรงยกประตูดังกล่าวขึ้น ให้โอเมก้าตัวเล็กลงไปด้านล่างก่อน ก่อนที่ตัวเธอจะกระโดดตามลงไป 

  

 

ติดตามข่าวสาร อัปเดตข้อมูลเข้าไปพูดคุยเม้ามอย หอยสังข์ ทวงนิยายกันได้ที่ 

ทวิตเตอร์ #โอเมก้าตาบอด 

 

กระสุน7.62 หรือชื่อเต็มๆคือ 7.62x54mmR เป็นกระสุนเจาะเกราะความเร็วต้นกระสุนน้อยกว่า5.56 แต่แรงปะทะมากกว่า อำนาจการหยุดยั้งสูงกว่ามาก คือตัวกระสุนมันใหญ่มาก ยาวกว่าถ่านAA ไม่แปลกที่ฉิงหลงถึงแอบพึมพำ เพราะเรเชลนางกะเอาให้ตายแบบไม่ต้องฟื้นเลยทีเดียว 555 

  

ปืนที่เรเชลใช้ต้นแบบจะเป็นตระกูล SDV Dragunov ค่ะใช้กระสุนขนาด 7.62×54 mmR ความยาวลำกล้อง 620 มม. ความเร็วของกระสุน 830 ม./วินาที ระยะหวังผล 800 เมตร แต่ถ้าใช้กล้อง PSO-1M2-1 ในการเล็งก็สามารถที่จะยิงได้ไกลถึง 1,300 เมตร (ระยะขนาดนี้ขึ้นอยู่กับความสามารถและประสบการณ์ของผู้ยิงค่ะ) 

  

TALK with Poydswat 

สวัสดีค่ะรีทเดอร์ที่น่ารักทุกท่าน 

ขอบพระคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุน และเอ็นดูต้าวหัวไชเท้าดีแลนของเรานะคะ ช่วงนี้เป็นซีนของน้องและเพื่อนๆได้โชว์ของ อีพรี๊ชาวสวนของเราถูกลดขั้นจากพระเอกไปเป็นตัวประกอบAชั่วคราวค่ะ 55555 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว