facebook-icon

แฟนเพจ >>> Hephaestus เทพอัปลักษณ์หรือ?

คลั่งเก้า | จวบจนฟ้าสาง [[ NC20+ ]]

ชื่อตอน : คลั่งเก้า | จวบจนฟ้าสาง [[ NC20+ ]]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 87

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2564 16:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งเก้า | จวบจนฟ้าสาง [[ NC20+ ]]
แบบอักษร

คำเตือน : นิยายเรื่องนี้ควรใช้วิจารณญาณและจินตนาการในการอ่าน หากนักอ่านท่านใดไม่สะดวกใจกับเรื่องราวที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชาย ความรักต่างสายพันธุ์ และการใช้คำหยาบ โปรดพิจารณาให้ถีถ้วนก่อนอ่านด้วยค่ะ 

| หากมีคำผิดคำตกหล่นหลุดมาบ้างก็ต้องขออภัยนักอ่านล่วงหน้าเลยนะคะ | 

 

 

F A N A T I C 

S H A R K 

0 9 

 

 

“มาเปิดประตูเถอะทูนหัวของผม... เพราะยังไงผมก็จะเข้าไปให้ได้อยู่ดี”  

ร่างสูงชวนมอง เจ้าของเรือนผมสีขาวเหลือบเงินสะกดสายตาผู้คนกับใบหน้าราวรูปสลักเอ่ยหว่านล้อมด้วยโทนเสียงติดจะแหบพร่า  

เสียงหายใจติดขัดเล็กน้อยคล้ายกับกำลังอดทนอดกลั้นต่อบางสิ่งที่เย้ายวนใจเอามากๆ 

และบางสิ่งที่ว่าก็คือกลิ่นกายยั่วยวนของร่างผิวแทนที่อยู่เบื้องหลังบานประตู กลิ่นราคะที่เข้มขึ้นบ่งบอกว่าช่วงเวลานี้ร่างกายสีแทนงดงามดั่งเม็ดทรายของอีกฝ่ายเองก็ต้องการการเติมเต็มจากตนแล้วเช่นเดียวกัน 

ทว่ารอแล้วรอเล่า เจ้าของห้องก็ยังไม่ยอมเดินมาเปิดประตู แต่แทนที่จะโกรธเคือง ร่างผิวงาช้างกลับเริ่มหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ 

มุมปากได้รูปยกขึ้นเป็นรอยยิ้มชั่วร้ายแกมเจ้าเล่ห์ จนเผยเขี้ยวแหลมคมออกมาให้เห็น 

“หึๆๆ คุณมันดื้อ ...แต่นั่นแหละหนึ่งในเสน่ห์ที่ทำให้ผมคลั่งคุณจนแทบบ้า” ดวงตาสีนิลสั่นไหวเบาๆ ประตูธรรมดาตรงหน้า แท้จริงแล้วไม่อาจนับเป็นสิ่งขวางกั้นได้ด้วยซ้ำ แต่ร่างกายที่ได้รับมาด้วยความยินยอนจากร่างผิวแทนนั้นมีค่าเหนือสิ่งอื่นใด 

จะขืนใจเหมือนครั้งแรกก็ได้ แต่การย่ำยีที่เกิดจากการอ้อนวอนของร่างผิวแทนเองนั้นพิสูจน์จากการร่วมรักที่ผ่านๆมาแล้วว่าให้ความรู้สึกเพลิดเพลินบันเทิงใจกว่า 

ความอดทนที่เพิ่มขึ้นทุกวินาที จนส่วนแข็งขื่นภายใต้เสื้อผ้าที่ไม่ได้สวมใส่นานเริ่มโป่งพองออกมาอย่างเห็นได้ชัดนั้นคล้ายกับการบ่มไวน์รสเลิศอย่างอดทน แล้วรสชาติที่ได้จากการรอคอยอันมีค่านั้นอาจพาอารมณ์ไปถึงจุดสุดยอดได้ภายในการจิบเพียงครั้งเดียว 

แกร๊ก... 

เสียงปลดล็อกดังขึ้นแผ่วเบา พร้อมบานประตูซึ่งเลื่อนเปิดอย่างช้าๆ ร่างผิวสีงาช้างกลืนน้ำลายเล็กน้อย เพราะกลิ่นของร่างผิวแทนภายในห้องนั้นเข้มข้นเสียจนส่วนแข็งขื่นที่โป่งพองอยู่ตรงกลางลำตัวเริ่มกระตุกเบาๆ 

หมับ! ตุบ! ปัง! 

สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไวมาก ร่างหนาไม่ทันได้พูดอะไร แขนก็ถูกร่างสูงโปร่งดึงเข้าไปในห้อง เหวี่ยงไปทางเตียงจนเกือบล้มนั่งลงบนเตียง ตามด้วยเสียงปิดประตูดังโครมใหญ่ 

ใบหน้าหล่อเหลากับนัยน์ตาสีเขียวเพอริดอทเหมือนอัญมณีล้ำค่าใต้ทะเลนั้นฉายแววหงุดหงิดงุ่นง่าน แต่ขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความปรารถนายามหลุบตามองส่วนแข็งขื่นที่ดันกางเกงออกมาของร่างสูงกว่า จนเผลอกลืนน้ำลายเล็กน้อย 

หากไม่ยับยั้งชั่งใจเอาไว้คงเผลอเลียปากอย่างกระหายไปแล้ว 

"ขอบคุณที่ยอมเปิดประตูนะครับทูนหัว" ร่างหนาส่งยิ้มอ่อนโยนให้เจ้าของห้อง ดวงตาสีนิลลอบสำรวจร่างผิวแทนที่เปลือยเปล่าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า และกลืนน้ำลายเบาๆ 

“อย่าสำคัญตัวผิดไปก็แล้วกัน ไม่ได้ให้เข้ามาเพราะติดอกติดใจอะไรขนาดนั้น” ร่างผิวแทนผลักอกร่างสูงกว่าให้ล้มนั่งลงบนเตียง ก่อนกระชากเสื้อของอีกฝ่ายขึ้นมาจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกัน  

“นายมันก็แค่คู่นอนอีกคน ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ก็แค่ของเล่นฆ่าเวลาของ...อึก!” ร่างผิวแทนพูดไม่ทันจบประโยค ร่างหนาผิวสีงาช้างก็ยื่นใบหน้าเข้ามาช่วงชิงทั้งลมหายใจและริมฝีปากไปโดยไม่ได้ขออนุญาต 

ถึงจะไม่เคยปิดกั้นตัวเอง แต่นี่นับเป็นครั้งแรกที่คริมสันจูบกับผู้ชาย ทว่าแทนที่จะรู้สึกไม่คุ้นชินหรือขยะแขยง รสสัมผัสที่ได้รับนั้นกลับเลิศรสและรู้สึกดีไม่แพ้ยามจูบกับผู้หญิงที่ผ่านๆมา  

ไม่สิ อาจจะให้ความรู้สึกที่ดียิ่งกว่าด้วยซ้ำ และนี่เป็นครั้งแรกที่คริมสันรู้สึกราวกับถูกช่วงชิงทั้งลมหายใจและวิญญาณไปพร้อมๆกัน 

"อืม...อือ...อา..." ร่างผิวแทนพยายามขยับลิ้นตอบโต้ลิ้นของร่างสูงกว่าที่บุกรุกเข้ามาอย่างมีชั้นเชิงจนเกิดเสียงเกี่ยวกระหวัดและเสียงบดจูบที่ฟังดูน่าละอาย  

ในยามที่ร่างสูงโปร่งไม่ทันระวังตัว และเพลิดเพลินไปกับจูบที่ทั้งนุ่มนวลและร้อนแรง สองมือของร่างหนาก็ทำการแยกบั้นท้ายที่ทั้งเต่งตึงและนุ่มเด้งล้นมือกำลังดีของร่างผิวแทนออก และถูส่วนปลายของแก่นกายที่แข็งจนดันกางเกงออกมาเข้ากับช่องทางที่กำลังตอดรัดถี่ยิบอย่างตื่นเต้นคล้ายกับรอคอยแก่นกายนี้อยู่นานแล้ว หลอกล่อให้เหยื่อตายใจด้วยการแทรกนิ้วเข้าไปก่อนคล้ายกับกำลังจะเตรียมช่องทางให้พร้อมเท่านั้น และเมื่อกายผิวแทนงดงามของร่างสูงโปร่งผ่อนคลายและไม่ทันระวังจนถึงขีดสุด นิ้วแกร่งก็แยกช่องทางออกและกระทุ้งแท่งเนื้อขนาดใหญ่เข้าไปในช่องทางนุ่มหยุ่นของร่างผิวแทนทีเดียวมิดด้ามอย่างไม่ปรานี 

สวบ!! 

"อ๊า...!!" ร่างผิวแทนครางลั่น สะดุ้งจนตัวโยน พยายามจะขยับเอวหนี แต่มือแกร่งคว้าต้นแขนทั้งสองข้างของร่างสูงโปร่งเอาไว้แล้วดึงลงอย่างแรง ทำให้เข่าของร่างผิวแทนเสียการทรงตัวและล้มลง จนแก่นกายอันเขื่องแทรกลึกเข้าไปในโพรงนุ่มลึกยิ่งกว่าเดิม กระทั่งส่วนปลายคล้ายเห็ดชนเข้ากับจุดอ่อนไหวภายในส่วนที่ลึกที่สุดของช่องทางนุ่มหยุ่นนั้นเข้าอย่างจัง 

"อะ อั่ก..." คริมสันหัวสมองแทบขาวโพลน นัยน์ตาเลื่อนลอยไปชั่วขณะ ทั้งยังเกือบเสร็จสมเพียงเพราะการสอดใส่อย่างกะทันกันของร่างหนา 

“ของเล่นฆ่าเวลา? ผมน่ะเหรอ? จะพูดจาน่าตีแบบนั้นได้ก็แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละครับทูนหัว” ริมฝีปากหยักได้รูปเลียน้ำลายที่เปรอะเปื้อนตรงมุมปากของตัวเองและร่างผิวแทน จูบอันเร่าร้อนต้องสิ้นสุดลง หลังตนเองสอดใส่แก่นกายเข้าไปอย่างกะทันหันเป็นการกลั่นแกล้งและการลงโทษที่อีกฝ่ายพูดจาไม่น่ารักเมื่อครู่ 

ใบหน้าหล่อเหลาราวรูปสลักของร่างขาวยังคงประดับประดาไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ทว่าบรรยากาศรอบกายเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย คล้ายกับว่าภายใต้รอยยิ้มและแววตาไร้พิษสงนั้นมีความอันตรายซ่อนอยู่ 

ร่างผิวแทนที่ค่อยๆได้สติกลับคืนมาพลันสะดุ้ง หลังมองลึกเข้าไปในนัยน์ตาเรียวคมสีดำสนิทดุจไข่มุกดำของร่างสูงตรงหน้า เพราะชั่วขณะหนึ่ง คริมสันรู้สึกราวกับกำลังมองดวงตาของโปเซดอนไม่มีผิด เป็นความรู้สึกแบบเดียวกัน แต่ชวนให้รู้สึกขนลุกยิ่งกว่าโดยไม่ทราบสาเหตุ 

พั่บๆ..พั่บๆๆๆ! 

"อุ! อื้อ!!" ร่างสูงโปร่งเสียวซ่านที่ช่องทางและท้องน้อยจนเผลอสะบัดหน้าขึ้นด้านบน 

"ขอโทษนะครับ เดิมทีก็อยากจะนุ่มนวล และเริ่มจากให้คุณใช้ปากให้ก่อนเหมือนทุกที แต่เกรงว่าตอนนี้...ทั้งผมและเจ้าสิ่งนี้จะอยากเข้าไปในตัวคุณจนทนไม่ไหวแล้วล่ะครับ" ร่างหนาเอ่ยขอโทษ แต่ริมฝีปากกลับแสยะยิ้ม แววตาไร้ซึ่งความรู้สึกผิดโดยสิ้นเชิง 

"เลิกพูดมากได้แล้ว จะทำอะไรก็รีบทำ" เมื่อเริ่มคุ้นชินกับความคับแน่น ความทรมานก็แปรเปลี่ยนเป็นความสุขสมซาบซ่าน จนร่างผิวแทนอยากที่จะถูกย่ำยีให้แหลกลาญมากกว่านี้ 

เจ้าของผิวสีงาช้างยิ้มอย่างอดไม่ได้ ดวงตาสีนิลสั่นไหว หูและแก้มปรากฎสีแดงระเรื่อคล้ายตกหลุมรักอีกครั้ง “อ่า... ใบหน้าหยิ่งผยองกับแววตาดื้อพยศไร้ซึ่งความเกรงกลัวของคุณนี่แหละคือสิ่งยืนยันว่าคุณคือหนึ่งเดียวที่ผมรอมาทั้งชีวิต!" 

สิ้นคำว่า 'ชีวิต' ร่างหนาก็ขยับเอวสวนแท่งเนื้อเข้าไปจนสุด ก่อนซอยเข้าออกอย่างรุนแรงตั้งแต่เกมส์ราคะเพิ่งจะเริ่ม 

ปั่บๆๆๆ! 

"อั่ก อะ อา!" กายผิวแทนของร่างสูงโปร่งโยกไหวเด้งขึ้นลงตามแรงกระแทกเน้นย้ำของร่างสูงกว่าสอดผสานไปกับการโยกเอวรับด้วยตัวเอง 

พั่บๆๆๆ...! 

"แฮ่ก แฮ่ก ฮ่ะ อ่ะ อา...ดะ ดี... ลึก...อีก...ลึกอีก!" ร่างผิวแทนประสานมือไว้ท้ายทอยขณะขย่มเอวเร่งจังหวะด้วยตัวเอง แต่กลับรู้สึกว่ายังไม่เร้าใจมากพอ ร่างกายหื่นกระหายนี้ต้องการการเติมเต็มที่รุนแรงมากกว่านี้! 

"แผล่บ จ๊วบ อืมมม หึๆ มีร่างกายที่ลามกจังเลยนะครับทูนหัว แผล่บ" เจ้าของผิวสีงาช้างซึ่งกำลังขบเม้มสลับดูดเลียยอดอกสีระเรื่อแข็งเป็นไตของร่างผิวแทนอยู่ราวกับเด็กทารกหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ ก่อนกระทำรุนแรงขึ้นตามที่อีกฝ่ายร้องขอ 

"อุก! นั่นแหละ ดี..ดี! อา! แรงอีก! อะ อา!" แววตาและรอยยิ้มพึงพอใจแฝงแววเลื่อนลอยปรากฎขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาของร่างผิวแทน หัวสมองค่อยๆว่างโล่งจนนัยน์ตาสีเพอริดอทเหลือบขึ้นด้านบนอย่างสุขสม เสียงครางเล็ดรอดออกมาไม่หยุดจนลิ้นตกห้อยเล็กน้อย 

ในวินาทีที่สองร่างแทบจะหลอมรวมสอดผสานร่างกายเป็นร่างเดียวนั้น จู่ๆเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมเสียงที่คุ้นเคย 

ก๊อก ก๊อก 

"คริมสัน" 

เฮือก!? 

เสียงของญาติสนิททำให้ร่างผิวแทนที่หัวสมองขาวโพลนไปชั่วขณะกลับมามีสติอีกครั้ง 

"ล...หลุยส์!? อั่ก! เฮ้ย หยุด อุก อะ แฮ่ก หยุดก่อน อย่าเพิ่งขยับ อะ อาาาา!"  

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ กายสูงโปร่งของร่างผิวแทนจึงยังคงขยับโยกไหวขึ้นลงไปตามแรงกระแทกกระทันจากร่างหนา เพราะเจ้าของผิวสีงาช้างไม่มีทีท่าว่าจะยอมหยุด กลับกระแทกรุนแรงขึ้นเล็กน้อยเหมือนต้องการกลั่นแกล้งร่างผิวแทนด้วยซ้ำ 

"อ๊ะ อึก!" ร่างผิวแทนเกือบสติหลุดลอยไปจริงๆ เมื่อส่วนปลายของแก่นกลางลำตัวกระทุ้งเข้าไปลึกจนชนเข้ากับจุดอ่อนไหวในร่างอีกรอบ นัยน์ตาสีเพอริดอทเหลือกขึ้นด้านบนอย่างทรมาน เพราะทั้งเสียวซ่านจนอยากปล่อยกายปล่อยใจไปตามราคะ ไม่ต้องสนใจอะไรอีกแล้ว นอกจากแท่งเนื้อที่กำลังซอยเข้าออกอย่างดุดันอยู่ในช่องทางคับแคบของตนเอง แต่จิตสำนึกกลับสั่งให้พยายามประคองสติไม่ให้หลุดลอย ไม่เช่นนั้นร่างผมทองที่ยืนอยู่นอกห้องอาจได้ยินอะไรที่ไม่ควรได้ยินเข้า 

"ห่วงเจ้ามนุษย์นั่นมากเหรอครับ ทั้งๆที่เอากับผมอยู่ก็ยังคิดพะวงเรื่องมันได้เหรอครับ อยากคุยกับเจ้ามนุษย์นั่นมากใช่ไหมครับ... งั้นก็ได้เลย" แม้ร่างหนาใช้ถ้อยคำสุภาพมากแค่ไหน แต่ก็ปกปิดความหงุดหงิดและความหึงหวงในน้ำเสียงเอาไว้ไม่อยู่ แต่ไม่รู้ทำไม น้ำเสียงแง่งอนนั้นกลับทำให้ร่างผิวแทนรู้สึกอุ่นวาบในอกอยู่ลึกๆจนเกือบจะเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว 

สิ้นเสียงคำว่า 'งั้นก็ได้เลย' มือขาวราวหินอ่อนก็ช้อนอุ้มร่างผิวแทนไปที่ประตู ทั้งที่ร่างกายยังคงเชื่อมต่อกันอยู่ทั้งแบบนั้น 

"ห๊ะ อะ!?" คริมสันมึนงงไปชั่วขณะยามร่างลอยขึ้นจากพื้นอย่างง่ายดาย แต่ไม่ทันได้พูดอะไร สองฝ่ามือก็กระแทกวางลงบนบานประตูเสียแล้ว ซึ่งทันทีที่ปลายเท้าของร่างเล็กกว่าแตะพื้น ร่างหนาก็ขยับเอวกระแทกกระทันต่อทันที 

สวบ!! 

"อุก!!"  

ปึง! 

ร่างผมทองที่ยืนปิดปากหาวเล็กน้อยอยู่หน้าประตูห้องของญาติผู้น้องผมแดงสะดุ้งตกใจ ก่อนรีบเคาะประตูถาม "เฮ้ยๆ เสียงอะไรน่ะคริมสัน แกเป็นอะไรรึเปล่า" 

ตอนแรกหลุยส์นึกว่าคริมสันหลับอยู่ ไม่ก็ไม่อยู่ห้อง จนกำลังจะกลับอยู่แล้ว ดันได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวจากในห้องเสียก่อน 

"อึก...เปล่า ฉัน...สะดุด" ความรู้สึกคับแน่นในช่องทางกับความเสียววูบวาบที่ท้องน้อย ทำให้ร่างสูงโปร่งเผลอตอบด้วยเสียงติดขัด 

"เหรอ แล้วอยู่ห้องทำไมเมื่อกี้ไม่ส่งเสียงหน่อยวะ ไหนเปิดประตูหน่อยดิ๊" 

"แฮ่ก...เมื่อกี้อาบน้ำอยู่...ไม่ได้ยินเสียง...นี่ก็...โป๊อยู่...อะ..." คริมสันยกมือขึ้นมาปิดปากแทบไม่ทัน เพราะเกือบหลุดเสียงครางลั่นออกมา หลังแก่นกายอันเขื่องกระแทกเน้นเข้าที่จุดอ่อนไหวจนหัวสมองว่างโล่งไปชั่วขณะ "ง่วงแล้ว...อยากนอน...กลับไป...ก่อนไป..." 

"หาววว โอเค เอางั้นก็ได้ ทางนี้ก็ง่วงแล้วเหมือนกัน หาวววว งั้นก็ราตรีสวัสดิ์ เจอกันพรุ่งนี้นะ" หลุยส์แวะมาดูเพราะคริมสันไม่ยอมรับโทรศัพท์ คิดว่าป่วยไปอีกแล้ว แต่มาตอนนี้น่าจะไม่รับเพราะอาบน้ำอยู่มากกว่า จึงวางใจ  

ดูเหมือนทางด้านหลุยส์เองก็เหนื่อยและอ่อนล้าจากการทำงานเกินกว่าจะสังเกตเห็นถึงความผิดปกติอีกฟากของประตู และจากไปอย่างง่ายดาย  

เสียงเดินค่อยๆห่างออกไป จนกระทั่งไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของหลุยส์อีกแล้ว 

ร่างหนาเจ้าของผิวสีงาช้างราวกับสลักเสลาขึ้นมาจากหินอ่อนแสยะยิ้มตรงมุมปาก "น่าเสียดาย... ถ้าเจ้ามนุษย์คนนี้ดึงดันที่จะเข้ามา ผมก็ว่าจะอนุญาตให้เขายืนดูในกรณีพิเศษ" 

ปับๆๆๆ... 

"อึก... อย่าพูดบ้าๆ ... นะ" ฝ่ายถูกอัดแก่นกายกระแทกกระทันอย่างหนักหน่วง จนใบหน้าแทบแนบสนิทไปกับบานประตูหันมาถลึงตามองอย่างดุดัน ทว่ากลับกลายเป็นการทำให้ฝ่ายถูกจ้องรู้สึกวูบวาบในท้องน้อยจนเผลอเร่งจังหวะขึ้นโดยไม่รู้ตัว 

"อึก... ซี๊ดดดด รัดแน่นขึ้นอีกแล้ว จริงๆเมื่อกี้ทูนหัวก็ตื่นเต้นอยู่เหมือนกันใช่ไหมล่ะครับที่เจ้ามนุษย์นั่นยืนฟังตอนเราทำเรื่องลามกกันอยู่แบบนี้"  

ร่างหนาโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงไปกระซิบริมหูร่างผิวแทนด้วยโทนเสียงติดจะแหบพร่า พร้อมขบกัดและโลมเลียใบหูของร่างผิวแทนมีเสน่ห์เบาๆเป็นเชิงหยอกล้อ ทำเอาคริมสันรู้สึกขนลุกตั้งแต่ท้ายทอยลามไปจนถึงแผ่นหลังและช่วงเอว พาลให้ช่องทางหดเกร็งยิ่งขึ้นกว่าเดิม 

"อึก กรอด..." เจ้าของผิวสีงาช้างถึงกับลมหายใจสะดุดจนเผลอกัดฟันแน่น หลังแรงตอดรัดรอบแก่นกายของช่องทางอุ่นร้อนนั้นเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันเสียจนเกือบประคองสติเอาไว้ไม่อยู่ 

ปั่บๆๆๆ! ปั่บๆๆๆ! 

เสียงเนื้อกระทบกันและเสียงเฉอะแฉะที่เกิดจากการสอดใส่เป็นจังหวะดังสะท้อนไปทั่วทั้งห้อง ฟังดูหยาบโลน หากแต่ก็ทำให้อารมณ์ของร่างทั้งสองพุ่งทะยานขึ้นสูงเสียจนได้ยินเสียงลมหายใจติดขัดแฝงความปรารถนาที่ยากจะฉุดรั้งของทั้งสองฝ่าย 

แฮ่ก..แฮ่ก... ฮะ...ฮะ... 

อึก... ซี๊ดดดด ฮ่ะ.. ฮ่ะ... ฮ่า... 

ใบหน้าหล่อเหลาราวรูปสลักเชิดขึ้นด้านบนเล็กน้อย ขณะขยับเอวสอบกระแทกกระทันแก่นกายอันเขื่องเข้าไปในช่องทางคับแน่นที่กำลังตอดรัดสลับดูดกลืนแท่งเนื้อของตนอย่างหิวกระหายด้วยจังหวะรุนแรงและรัวเร็ว  

ในขณะเดียวกันเอวสอบของร่างผิวแทนก็เด้งรับแก่นกายแข็งร้อนที่ชำแรกเข้ามาในร่างกายได้ตรงจุดทุกครั้ง จนเผลอขยับเอวสอดประสานไปกับแรงขับทางเพศที่แสนดุดันของร่างสูงกว่าตั้งแต่เมื่อใดเจ้าตัวก็ไม่ทราบ  

รู้แต่ว่าต้องการแท่งเนื้ออันเขื่องท่อนนี้ ต้องการความดุดันป่าเถื่อนที่ไม่เคยพาบพนที่ไหนมาก่อนของร่างผิวสีงาช้าง  

ต้องการแบบนี้ทุกวัน! ต้องการจนแทบบ้า! 

"อึก!"  

ร่างผิวแทนรู้สึกเร้าใจและซาบซ่านเสียจนหัวสมองเริ่มมึนเบลอราวถูกมอมเมาด้วยไวน์เลิศรส นัยน์ตาสีเพอริดอทเหลือกขึ้นด้านบน ในหัวจินตนาการถึงเพียงแก่นกายอันเขื่องที่กำลังสอดใส่เข้าออกอย่างรุนแรงภายในช่องทางของตัวเองที่ตอดรัดถี่ยิบอย่างหิวกระหาย 

รับรู้ได้แม้กระทั่งรูปทรงของแท่งเนื้อที่มีส่วนปลายคล้ายเห็ดซึ่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนกำลังสวนแทงลึกเข้าไปในร่างและกระแทกโดนส่วนที่ทำให้รู้สึกดีซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเผลอหอบครางแทบไม่เป็นภาษา 

"อ๊ะ อ๊า แฮ่ก... สุดยอด...นั่นแหละ ตรงนั้น...กระแทกตรงนั้นแรงๆ!! ดี...อ๊า รู้สึกดี อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาา!!" ร่างผิวแทนครางอ้อนวอนทั้งยิ้มเลื่อนลอยจนลิ้นตกห้อย น้ำลายใสไหลล้นลงมาตามมุมปาก  

เสียงเว้าวอนแทบขาดใจผสมเสียงหอบครางของร่างสูงโปร่ง ทำให้ร่างหนาเผลอเร่งจังหวะขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงคล้ายภูเขาไฟใกล้ปะทุ  

กระแทกกระทันหนักหน่วงเสียจนฝ่าเท้าของร่างผิวแทนแทบไม่สัมผัสพื้น มีเพียงปลายเท้าจิกเกร็งเท่านั้นซึ่งสัมผัสพื้นห้องอยู่ 

ปั่บๆๆๆๆ...ปั่บๆๆๆๆ! 

"อั่ก! อย่ารัดผมแน่นกะทันหันแบบนี้สิทูนหัว ผม...ผมจะ ผมจะทนไม่ไหวเอา... ซี๊ดดดด สุดยอดเลย ข้างในตัวคุณ อึก ได้เข้าไปกี่ครั้งก็ไม่ แฮ่ก ไม่พอ" ร่างผิวงาช้างพึมพำสลับสูดปาก เสียวซ่านจนใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวดูทรมาน  

มือขาวราวหินอ่อนซึ่งยึดเอวสอบและไหล่เนียนของร่างผิวแทนเอาไว้บีบแน่น ก่อนดันแก่นกายเข้าไปลึกยิ่งกว่าเดิม และกระทุ้งจุดอ่อนไหวของร่างผิวแทนซ้ำๆราวต้องการบดขยี้โพรงนุ่มหยุ่นที่ตอดรัดอย่างหิวกระหายนี้ให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับแก่นกลางลำตัวของตน 

ตับๆๆๆๆๆ!!! 

"ดี...ดี! อ๊า! รุนแรงแบบนี้แหละดี อาาา นี่แหละที่ต้องการ อา! แรงอีก! ย่ำยีร่างกายนี้อีก ย่ำยีร่างกายนี้ที!" ใบหน้าหล่อเหลาของร่างผิวแทนผินกลับไปมองดวงหน้าราวรูปสลักของร่างขาวด้วยหางตา แววตาเลื่อนลอยสีเพอริดอทคู่งามเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งตัณหาและราคะ 

"จิ! ร่างกายของคุณนี่มันทั้งหื่นกระหาย อึก ทั้งลามก ซี๊ด! ถูกใจผมจริงๆ!!" ร่างหนาเลียริมฝีปาก ก่อนซอยถี่ขึ้นจนเสียเนื้อกระทบกันดังขึ้นยิ่งกว่าเดิม 

ตับๆๆๆๆๆ!! กึกๆๆๆๆๆ! 

ประตูห้องสั่นไหวตามแรงสอดประสานของทั้งสองร่าง ถึงตอนนี้หากมีคนบังเอิญเดินผ่านมา ไม่ต้องเดาก็รู้ได้ทันทีว่าคนในห้องกำลังทำอะไรอยู่หลังประตู 

"อ๊า ไม่ไหวแล้ว! กระแทก อึก! ตรงนั้น ดี... ตรงนั้นแหละดี! กระแทกแรงเลย! อ๊า จะตายแล้ว! จะเสร็จแล้ว...จะเสร็จแล้ว!! รู้สึกดีจนจะบ้าตายอยู่แล้ว! อ๊า!" ร่างผิวแทนเคลิบเคลิ้มและมัวเมาไปกับสัมผัสรุนแรงดิบเถื่อน นัยน์ตาสีเพอริดอทซึ่งฉายแววเลื่อนลอยเหลือกขึ้นด้านบนอย่างสุขสม ในหัวจินตนาการถึงแก่นกายอันเขื่องที่กำลังขยับเข้าออกอย่างบ้าคลั่งอยู่ในร่างกายของตัวเอง ความรู้สึกอุ่นร้อนและความแข็งแกร่งของแท่งเนื้อที่ขยับไหวอยู่ภายในช่องทาง ทำให้ร่างสูงโปร่งรู้สึกเหมือนบางอย่างภายในร่างกายที่แสนว่างเปล่านี้กำลังค่อยๆถูกเติมจนเต็ม ทำเอาหางตาปรากฎหยดน้ำซึมเพราะความรู้สึกหลากหลายประดังประเดเข้ามา ทั้งทรมาน เสียวซ่าน และมีความสุข 

"ซี๊ด จะเสร็จ...! จะเสร็จแล้ว!" แขนแข็งแกร่งราวงาช้างสอดเข้าใต้ต้นขาของร่างผิวแทนและยกร่างสูงโปร่งขึ้นอย่างง่ายดาย 

"อะ อ๊าาา!?" ร่างผิวแทนตกใจและมึนงงไปชั่วขณะในตอนที่เท้าลอยจากพื้นกะทันหันอีกครั้ง แขนเรียวยาวคว้าท่อนแขนแข็งแกร่งของร่างสูงกว่าเอาไว้โดยสัญชาติญาณ  

ฝ่ามือแข็งแกร่งสีงาช้างซึ่งสอดยึดอยู่ใต้ข้อพับขาร่างผิวแทนบีบแน่น ขณะขยับเอวซอยแก่นกายแข็งแกร่งที่ใกล้ระเบิดเมล็ดพันธุ์ทายาทออกมาเข้าออกภายในช่องทางอุ่นร้อนด้วยความเร็วที่ทำให้ร่างผิวแทนถึงกับจุกจนเกือบสำลักลมหายใจของตัวเอง 

"แฮ่ก! แค่ก! อึก! อ๊าาาา!! จะเสร็จ จะเสร็จแล้ว! ข้างใน... ข้างใน อ๊า รู้สึกแปลกๆ ข้างในมันรู้สึกแปลกๆ...อ๊า!" ร่างผิวแทนเงยหน้าครวญครางเหมือนใกล้ขาดใจด้วยน้ำเสียงติดจะแหบพร่า ฟังดูทรมานหากแต่ก็สุขสมจนคนฟังสัมผัสได้ไปในเวลาเดียวกัน 

ร่างหนาหัวเราะเสียงเย็น "ดี... อั่ก เสร็จเลยสิ! เสร็จซะสิ! เสร็จพร้อมผมสิ! เสร็จเพราะผมซะ!! จากนี้จะมีแค่ผมที่ทำให้คุณเสร็จได้!!" 

ตับๆๆๆๆๆๆๆๆ!! 

"อั่ก!! ออกแล้ว!!" ร่างหนาซอยเอวถี่ยิบเป็นชุดสุดท้าย ก่อนหยุดลงกะทันหันเมื่อถึงฝั่งฝัน ใบหน้าหล่อเหลาราวรูปสลักเชิดขึ้นพร้อมกัดฟันยามปลดปล่อยความปรารถนาเข้าไปในร่างผิวแทนจนร่างแกร่งสั่นเทาเบาๆ แก่นกายที่อยู่สอดค้างอยู่ในช่องทางอุ่นกระตุกไม่หยุดยามปลดปล่อยธารราคะเหนียวข้นปริมาณมหาศาลออกมา 

พรวด! พรวด...!! 

"อ๊าาาาา!! ข้างในมัน...!! อ๊า ร้อน...ร้อนนนน!!" ร่างผิวแทนครางลั่นจนลิ้นตกห้อยยามธารราคะของร่างสูงกว่าไหลพุ่งเข้ามาในโพรงอ่อนนุ่มของตัวเองอย่างแรงราวภูเขาไฟที่ระเบิดออก ท้องน้อยหนักอึ้ง หลังถูกของเหลวเหนียวข้นร้อนจัดเติมจนเต็ม 

"อั่ก ของนายยังกระตุกอยู่ อ๊ะ มันไหลไม่หยุดเลย... เสร็จ! เสร็จแล้ว! อ๊าาาา!" ร่างผิวแทนร่างกายหดเกร็งด้วยความเสียวซ่าน เพราะช่องท้องที่ถูกธารราคะเติมจนเต็มกับโพรงอ่อนนุ่มที่กระตุกรัดอยู่รอบแก่นกายตามจังหวะการกระตุกของแท่งเนื้อ ก่อนปลดปล่อยความปรารถนาของตัวเองออกมาในยามที่ร่างหนายังคงปลดปล่อยออกมาไม่หยุด  

ร่างสูงโปร่งตัวสั่นระริกเล็กน้อย เพราะตัวเองปลดปล่อยราคะออกมาหมดแล้ว แต่แก่นกายของร่างสูงกว่ากลับยังคงพ่นเมล็ดพันธุ์ออกมาเรื่อยๆ แท่งเนื้อแข็งแกร่งซึ่งกำลังกระตุกตามจังหวะการเต้นของหัวใจอยู่ในช่องทางคับแคบไม่ได้อ่อนนุ่มเลยแม้แต่น้อย แม้ขนาดหดลงเล็กน้อย แต่กลับยังคงแข็งโป๊งอยู่เช่นเดิม 

"ฮ่า... ฮ่า.... ฮ่า..." ร่างหนาระบายลมหายใจหอบเล็กน้อย ก่อนริมฝีปากได้รูปจะพรมจูบลงบนหลังคอและซอกคอชื้นเหงื่อของร่างผิวแทนที่ร่างอ่อนแรงลงอย่างหลงใหล  

มือขาวปล่อยขาของร่างผิวแทนลงบนพื้น แต่กอดเอวกึ่งประคองเอาไว้ ไม่เช่นนั้นร่างสูงโปร่งที่อ่อนกำลังลงเพราะความรุนแรงเมื่อครู่คงทรุดฮวบลงกับพื้นทันที  

ฝ่ามือแข็งแกร่งเชยคางของร่างผิวแทนให้หันมาและประกบจูบลงไป โพรงปากอุ่นเผยอออกอย่างง่ายดาย ลิ้นของร่างสูงกว่าจึงฉวยโอกาสควานเข้าไปสำรวจและตักตวงรสชาติภายในโพรงปากอุ่นของร่างผิวแทนอย่างหลงใหล เมื่อถอนจูบออก นัยน์ตาสีนิลก็สบเข้ากับนัยน์ตาสีเพอริดอทที่กลับมาส่องประกายอย่างมีกำลังวังชาอีกครั้ง ชวนให้ร่างหนาประหลาดใจเล็กน้อย 

ก่อนแผงอกกว้างของร่างผิวสีงาช้างจะถูกผลักให้ล้มนอนลงบนเตียง 

ตามด้วยร่างผิวแทนที่ขึ้นทาบทับอยู่ด้านบนเหมือนดั่งตอนแรก  

ต่างเพียงแววตากระหายหิวสีเขียวเพอริดอทที่ไม่ปิดบังความปรารถนาที่ต้องการการเติมเต็มจากเจ้าของผิวสีงาช้างอีกต่อไป 

"ยังไม่พอ... ขออีกรอบ..." 

ร่างหนาสั่นไปหมดเพราะแรงปรารถนาที่ปะทุขึ้นอีกรอบเช่นกัน "อ่า... ทูนหัว แววตาแบบนั้นแหละ... ที่ทำให้ผมคลั่งจนอยากย่ำยีร่างกายลามกของคุณจนกว่าจะร้องขอความเมตตา" 

ร่างผิวแทนบิดยิ้มท้าทาย ไฟปรารถนาลุกโชนในดวงตาคู่สวยอีกครั้ง "ก็ลองดู" 

ภายในห้องมืดมิด มีเพียงแสงจากภายนอกที่เล็ดรอดเข้ามาทางหน้าต่าง สองร่างกอดรัดเกี่ยวพันกันดั่งต้องการหลอมรวมร่างให้เป็นหนึ่งเดียวบนเตียงนอน 

ผิวกายของร่างผิวแทนดูเรียบเนียนน่าหลงใหลงดงามภายใต้แสงจันทร์ขาวนวลในความคิดของร่างหนา โดยเฉพาะในยามที่ร่างผิวสีงาช้างอยู่ใต้ร่างสูงโปร่งที่โยกไหวอยู่ด้านบนอย่างหฤหรรษ์ตามแรงปรารถนา 

แรงขับทางเพศที่รุนแรงเข้าขั้นผิดปกติของร่างหนาที่ไม่น่ามีใครรับมือไหวกลับสร้างความเพลิดเพลินให้กับร่างกายหื่นกระหายของร่างสูงโปร่งอย่างที่ไม่เคยรู้สึกสุขสมเพราะใครได้มากเท่านี้มาก่อน  

คล้ายกับร่างกายของทั้งคู่สร้างขึ้นมาเพื่อสนองความต้องการให้กันและกันเท่านั้น  

และหากไม่ใช่อีกฝ่าย ร่างกายก็ไม่มีวันพานพบกับความสุขสม 

จวบจนฟ้าสาง ความปรารถนาของทั้งสองร่างก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะลดลง 

เอี๊ยดๆๆๆ!! ปั่บๆๆๆ!! 

เสียงเตียงลั่นประท้วงและเสียงเนื้อกระทบเบียดเสียดกันยังคงดังสะท้อนไปทั่วทั้งห้องราวช่วงเวลาแห่งราคะนี้ไม่มีวันสิ้นสุดลง 

"อึก! ไม่ไหวแล้ว! ไม่มีอะไร แฮ่ก ไม่มีอะไรออกมาแล้ว! อ่ะ อะ อาาาา! ขาดไม่ได้แล้ว ขาดเจ้าสิ่งนี้ของนายไม่ได้แล้ว! อ๊า...!!" ร่างผิวแทนที่เสร็จสมและปลดปล่อยออกมาติดต่อกันนับครั้งไม่ถ้วน จนสุดท้ายก็เสร็จโดยที่ไม่มีอะไรออกมาแล้วหลายต่อหลายครั้งครางลั่น ใบหน้าหล่อเหลาซึ่งฝังอยู่กับหมอนปรากฎรอยยิ้มที่ดูล่องลอย ผิดกับร่างหนาที่กำลังขยับเอวระแทกกระทันอยู่เบื้องหลังซึ่งยังคงปลดปล่อยออกมาได้เรื่อยๆจนหน้าท้องที่เคยแบนราบของร่างสูงโปร่งถูกเติมเต็มจนเต็มและนูนออกมาอย่างเห็นได้ชัด 

ร่างขาววางคางบนลงบนไหล่เนียนของร่างผิวแทนพลางกระซิบเสียงแหบพร่า ช่องทางที่ไม่ว่าจะถูกแก่นกายอันเขื่องขยายยังไงก็ยังคงคับแน่นและตอดรัดได้ถึงใจเสียจนแท่งสืบพันธุ์ของร่างหนาไม่ยอมสงบลงเสียที 

"ดี...อึก! ซี๊ด... หลงใหลในตัวผมสิ หลงใหลในตัวผมให้มากกว่านี้ แล้วจงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีผมซะ" ริมฝีปากหยักได้รูปดูดเลียริมฝีปากของร่างสูงโปร่งพร้อมส่งลิ้นเข้าไปพัวพันเกี่ยวกระหวัดกันจนเกิดเสียง 

"ให้เหมือนกับที่ผมอยู่ไม่ได้โดยที่ไม่มีคุณ" 

 

 

-TBC- 

โอ๊ยยยย ตายแล้วววว นี่มันเลิฟซีนเต็มๆตอนเลยนะเนี่ยยยย!! ตอนคิดพล็อตนิยายเรื่องนี้ ไม่ได้กะให้มีฉาก NC18+ บ่อยขนาดนี้นะคะ แต่ไงดีล่ะ นิสัยตัวละครมันพาไปอะค่ะ!! ทำไงดี!!!!!! (แต่ก็ไม่ได้เกลียดฉากนี้หรอกนะ อิอิ หากเนื้อเรื่องมันพาไปอีก ก็ยินดีเขียนอีก 5555 ก็พระนายเขารักและหลงใหลกันหนิ เนอะ)  

ชอบไม่ชอบ คอมเมนต์บอกหน่อยนะคะ แกะดำเอาแต่ใจกำลังฝึกเขียนฉาก NC อยู่ค่ะ ไม่รู้ว่าเขียนพอใช้ได้หรือยัง 

ขออภัยที่หายไปนาน(มาก)นะคะ แกะดำเอาแต่ใจรู้สึกผิดมากค่ะที่ปล่อยให้นักอ่านต้องรอเสียนาน แต่ที่หายไปคือหายไปเคลียร์งานเร่งด่วนมาค่ะ เป็นงานเร่งด่วนที่เกี่ยวข้องกับรายได้ด้วย ทุกวันบอกตัวเองว่าพอทำงานเสร็จ จะอาศัยเวลาว่างมาแต่งฉลามคลั่งต่อ แต่พอทำงานเสร็จ ร่างกายก็เหนื่อยล้าซะจนคิดอะไรไม่ออก ขยับนิ้วก็ไม่อยากขยับ ทำได้แค่ทิ้งร่างลงบนเตียงนอน แล้วไม่อยากทำอะไรอีกนอกจากนอน 

เหตุผลที่กลับมาแต่งฉลามคลั่งต่อได้คือเคลียร์งานเร่งด่วนเสร็จแล้ว และคอมเมนต์กำลังใจที่บ่งบอกว่านักอ่านยังคงรอแกะดำเอาแต่ใจอยู่ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์น่ารักๆเหล่านั้นนะคะ นักอ่านหลายคนเข้าใจและพร้อมที่จะรอ แถมยังห่วงใย แกะดำเอาแต่ใจซาบซึ้งมากๆจริงๆค่ะ TT^TT 

เพจ/ทวิตเตอร์ของแกะดำเอาแต่ใจ : @BlackSheepLOL 

ความคิดเห็น