ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่29 ภรรยาเอก

ชื่อตอน : ตอนที่29 ภรรยาเอก

คำค้น : ภรรยาเอก จำปาสีขาว

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2564 23:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่29 ภรรยาเอก
แบบอักษร

ตอนที่29 ภรรยาเอก 

ณหอนางโลมขนาดใหญ่ของเมืองหยางคุณชายจะเป็นว่าที่บุตรเขยตระกูลกู้นั้นได้เดินเข้าไปในหอนางโลมแห่งนี้ด้วยใบหน้าที่รื่นรมย์ยิ่งนักที่นี่ประจำ... 

"นี่หรือคนที่จะเป็นบุตรเขยของตระกูลกู้"เสียงของหลางฟิงซูพูดออกมาเมื่อเห็นว่าตามที่พวกเขาตามมานั่นได้เข้าไปที่หอนางโลมเสียแล้ว.... 

"เข้าไปให้เห็นกับตาเสียดีกว่าจะได้รู้ว่าเป็นเยี่ยงไร"เฉินหลินจือพูดออกมาพร้อมจะเดินเข้าไปที่หอนางโลมแห่งนี้ได้ถูกดึงเอาไว้เสียก่อนด้วยมือของผู้เป็นสามีอย่างหลางฟิงซู..... 

"ทำไมหรือถึงจะไม่เข้าไป"เฉินหลินจือหันกลับมาเอ่ยถามหลางฟิงซูด้วยความสงสัยที่เขาดึงมือของนางเอาไว้เสียยามนี้... 

"เจ้าเป็นหญิงจะเข้าไปในที่แห่งนั้นได้เยี่ยงไร"หลางฟิงซูพูดออกมาเมื่อเห็นว่าภรรยาของเขาจะเจ้าไปที่หอนางโลมที่ชึ่งหญิงที่ดีไม่เข้าไปกัน..... 

"ท่านยังเข้าไปได้เลยเหตุใดข้าจะเข้าไปบ้างไม่ได้หรือ" 

"ท่านทำได้ข้าก็ย่อมทำได้ไม่ใช่หรือข้าไม่กลัวที่จะเข้าไปที่นั่นเพราะมีท่านเข้าไปกับข้าด้วย"เฉินหลินจือพูดออกมาอีกครั้งพน้อมกับจับมือของหลางฟิงซูมาสอดประสานแล้วส่งยิ้มให้กับผู้เป็นสามีว่าเขาจะปกป้องนางได้ไม่ว่านายจะตกอยู่ในที่แห่งใดเขาพูดที่เป็นสามีจะต้องช่วยเหลือดังในทุกครั้งไปเขาเชื่อใจในตัวของสามีนาง.. 

นั่นทำให้หลางฟิงซูรู้สึกพอใจที่รู้ว่าผู้เป็นภรรยายอมรับว่าเขานั้นจะปกป้องและดูแลนางได้จนปล่อยนางไปเข้าไปด้วย... 

อย่างนี้เองเขาเลยพานางเข้าไปที่หอนางโลมด้วยกันเพื่อดูว่าชายหนุ่มคนนั้นจะเข้าไปทำอะไรในหอนางโลมแห่งนี้..... 

"นายท่านเชิญทางนี้เจ้าค่ะ"หญิงสาวที่อยู่หอนางโลมเห็นชายหนุ่มเข้ามาพวกนางก็รีบวิ่งเข้าไปหาในทันทีเพราะต้องการชายหนุ่มที่ถ้าพวกนางดูแลดีทำให้ชายหนุ่มทีมาเที่ยวติดใจนางพวกนางอาจจะถูกไถ่ตัวออกไปแล้วได้แต่งเป็นอนุภรรยาน้อยจวนใดตระกูลใดก็ได้ 

ถ้าเป็นโชคดีของพวกนางสักคนที่หาได้น้อยมากเพราะตระกูลใหญ่ส่วนมากจะไม่แต่งงานเอานางโลมนางเป็นอนุภรรยาน้อยถ้าไม่มีลูกสืบตระกูลจริงๆพวกตระกูลใหญ่ๆจะไม่นำนางโลมมาเป็นภรรยาน้อยของตระกูลเป็นอันขาดนอกเสียหญิงนางนั้นจะสามารถมีลูกสืบตระกูลได้จึงนำนางเข้ามาแล้วยกย่องชมเชยออกหน้าออกตาได้อย่างไม่อายผู้ใด.... 

"พวกข้าต้องการโต๊ะที่คุณชายท่านนั้นจะไปนั่งทุกครั้งที่มา"หลางฟิงซูบอกหญิงสาวที่เข้ามารับเขาและชี้ให้หญิงนางนั้นจัดเตรัยมโต๊ะนั่งให้เขาเสีย..... 

"เจ้าค่ะนายท่าน"หญิงสาวนางนั้นรีบคำในทันทีเมื่อได้รับเงินจากหลางฟิงซูให้นางจัดหาให้ยามนี้... 

จากนั้นหญิงนางโลมคนที่รับเงินของหลางฟิงซูไปก่อนจัดเตรียมทุกอย่างดิบดีเพื่อที่นางได้มากสำคัญนางพอสมควรในแต่ละวัน..... 

"นายท่านรับอาหารพร้อมสุราด้วยหรือไม่เจ้าค่ะ" นางโลมเอ่ยถามออกมาด้วยท่าทางที่อ่อนช้อย มารยายั่วยวนเหมือนหญิงนางโลมที่ถูกสั่งสอนมาอย่างดีเพื่อเรียก ลูกค้าหรือคุณชายที่เพิ่งเข้ามาใหม่ให้ติดใจในมารยา 

"ไปจัดเตรียมมาเสียสักสามสามอย่างที่เป็นอาหารส่วนสุรานั้นก็นำมาสักจอกหนึ่งก็ได้"เฉินหลินจือเอ่ยออกมาเองเมื่อเห็นท่าทางหญิงนางโลมคนนี้กำลังยั่วยวนสามีของนางทำให้นางนั้นรู้สึกขัดหูขัดตายิ่งนักแต่ก็นิ่งไปเพียงแสดงไว้หน้าที่เรียบเฉยแล้วยิ้มอ่อนๆให้กับหญิงนางรมคนนั้นไปแลดูเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิดเดียว... 

หญิงสาวนางโลมคนนั้นรับปากจะแจ้งทุกอย่างเรียบร้อยนางก็ได้เงินเพิ่มอีก... 

" เดี๋ยวก่อนแม่นางท่านนี้ถ้าข้าจะถามอะไรท่านได้หรือไม่"เฉินหลินจือเอ่ยถามหญิงนางโลมที่มาดูแลโต๊ะของนางออกมาตอนนี้..... 

" ท่านมีเรื่องอันใดหรือที่จะเอ่ยถามข้า" หญิงนางโลมคนนี้หันมามองเฉินหลินจือด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรเสียเท่าไหร่เอ่ยเสียงถามด้วยน้ำเสียงที่แข็งๆ.... 

"ข้าจะถามว่าคุณชายท่านนั้นมาที่นี้บ่อยหรือไม่ถ้าเจ้าตอบข้ามีของให้เจ้า"เฉินหลินจือพูดออกมาก่อนถอนแหวนหยกของนางให้ที่โต๊ะให้นางโลมคนนั้นได้เห็นถ้านางตอบนางก็จะได้นางโลมคนนี้ตาลุกแววขึ้นมาในทันทีก่อนรีบพูดทุกอย่างมาละเอียดมาก..... 

ไม่นานนักต่อมาทั่งหลางฟิงซูและเฉินหลินจือก็ได้พบความจริงบางอย่างที่หลางฟิงซูไม่เข้าใจแต่เฉินหลินจือนางเข้าใจดีจึงบอกให้นางโลมคนนี้ออกไปเสียพร้อมกับแหวนหยกของนางที่มอบให้ไปเป็นการตอบแทบสิ่งที่นางได้บอกมา........ 

"นางคนนี้พูดอะไรออกมาข้าไม่เห็นจะเข้าใจเสียเลย"หลางฟิงซูพูดออกมาด้วยน้ำเสียงทีาไมาเข้าใจจริงๆ...... 

"ไม่มีอะไรมากหรอกท่านพี่นางก็เล่าตามสิ่งที่นางได้เห็นเราทานอาหารกันที่นี่แล้วค่อยกลับโรงเตี๊ยมก็แล้วกันนะ"เฉินหลินจือพูดออกมาพร้อมกับคีบอาหารให้หลางฟิงซูทานด้วยกันพร้อมกับส่งรอยยิ้มสดใสกลับให้ผู้เป็นสามีหันมาสนใจทานอาหารกับนางเสีย.... 

เฉินหลินจือยิ้มในใจคิดว่าสิ่งที่นางฟังมานั้นคงจะเป็นจริงแน่ถ้าคุณชายท่านนี้อันจะมีใจแปลกพักแอบรักใครอยู่ในหัวของเฉินหลินจือคิดอยู่ตลอดพลางสายตาของนางก็มองเห็นว่าคุณชายที่นางติดตามมานั้นก็กำลังยิ้มให้กับคนที่มาหาเขาอีกคนด้วยรอยยิ้มที่สดใสเหมือนดอกไม้บาน........ 

สายตาของเฉินหลินจือจับจ้องมองดูตลอดเวลายิ่งทำให้นางมั่นใจว่าคุณชายที่นางแอบตามมานั้นมีอะไรซ่อนเอาไว้อยู่..... 

สักพักผ่านไปพวกเขาทั้งสามคนนั้นก็ทานอาหารเรียบร้อยก็พากันกลับไปที่โรงเตี๊ยม... 

"ท่านพี่นอนก่อนนะเจ้าค่ะ"เฉินหลินจือพูดออกมาหลังจากทั้งสองคนกลับมาถึงโรงเตี๊ยมอาบน้ำล้างตัวด้วยกันแล้วก็พากันจะเข้านอน.. 

และเฉินหลินจือคิดอะไรออกแล้วว่านางจะจัดการกับคุณชายคนนั้นอย่างไรในวันรุ่งขึ้นว่านางจะต้องเป็นคนทำให้เขารู้ว่าอย่าคิดว่าสิ่งที่ชายคนนั้นเป็นอยู่นั้นมันอาจจะทำร้ายใครก็ได้ที่จะมีหญิงมาเป็นภรรยาเขาในภายภาคหน้านั้นหญิงคนนั้นจะต้องตกนรกทั้งเป็นแน่..... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว