ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : โกรธกู

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.1k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2559 10:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โกรธกู
แบบอักษร

บลู part

 

  หลังจากเอิงเอยกลับไปเเล้วผมก็โล่งใจขึ้นเยอะเลย เเละก็ดีใจนะที่เธอไม่ได้เป็นอะไรมาก เเค่สลบเพราะถูกมอมยา โล่งอก

 

 

เเต่หายใจไม่เต็มปอด ก็รู้สึกถึงไอ้สกายมันเเปลกๆไปอ่ะดิ 

 

"มึงเป็นอะไร เงียบๆ หยิ่งๆ ไม่ค่อยพูดตามเคย" ผมพูดถามอย่างกังวล เเล้วของหวานก็มาเสริฟ ผมก็ไม่อยากเเสดงออกเลยทำฟอร์มสนใจของหวานเล็กน้อย

 

 

 ผมก็ยังเเอบชำเลืองมันเป็นพักๆ

 

 

"กูเปล่าเป็นอะไร"มันตอบผมเเบบเบื่อโลกมากก ผมก็เเทบจะอยากรู้ขึ้นไปอีก

 

"ไม่เป็นไรก็ดี"นี่ก็เรื่องส่วนตัวมันเนอะ ผมยุ้งไม่ได้หรอก 

 

 ผมจึงหันมาสนใจของหวาน ผมกินหมดจนเสร็จสรรพ มันก็ไม่พูดอะไรกับผม เพียงเเค่จ่ายเงินค่าอาหารให้เเล้วเดินออกจากร้านมา

 

"ตกลงมึงเป็นอะไร"ผมสุดจะทนเเล้วถามมันออกไปตรงๆ เเต่คำถามก็ยังเป็นเเบบเดิมคือ 

 

"กูเปล่า"มันตอบก่อนจะขึ้นรถ ผมก็ขึ้นนั่งข้างฝั่งคนขับ ผมมองหน้ามัน จนมันสตาร์ทรถ

 

 

ผมเคะ คงไม่ว่ากัน เดี๋ยวกลับมาเมะ 555

 

 

"มึง.."ผมพูดเสียงเบาก่อนจะหันไปมองหน้ากันจนสายตาเราสบตากัน 

 

 ผมยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะบรรจงกดริมฝีปากลงทาบที่ปากมันเบาๆ ก่อนจะนานเรื่อยๆ ผมผละปากออกจากมัน 

 

 ก่อนที่มันจะใช้มือจับที่คางผมไว้ก่อนจะเลียตามปากผมเบาๆช้าๆ เเล้วผละออกไป 

 

"มึงหายโกรธกูยัง"ผมพูดเบาก่อนเลื่อนสายตาขึ้นมาสบตากับมัน เเล้วจมูกเราจึงชนกันเล็กน้อย

 

"กูไม่ได้โกรธ ก็เเค่ เอ่ออ"มันเริ่มจะเหร่ตาไปมาก่อนที่จะใช้สมองคิด

 

"มองหน้ากูสิ" ผมพูดเเล้วกดจมูกลงข้างเเก้มมัน เเล้วขยับใบหน้าออกห่างออกมา 

 

"กูหึงมึง จบนะ"มันพูดเบามากกกเทบจะไม่ได้ยินเเต่ก็เเปลความหมายออกได้บ้าง 

 

 ผมหันหน้าออกมาทางกระจกเเล้วยิ้มกับตัวเอง เห๊ยเดี๋ยว ผมเมะนะ อย่าลืมสิ --"

 

 หลังจากนั้นผมก็คงคืนดีกับมันเเล้วมั้ง ไม่รู้เหมือนกัน เเต่เมื่อกี้ผมหัวใจเต้นเเรงมากเลยน่ะ อิอิ

 

 มันพาผมมาที่คอนโด มันกับผมเดินลงจากรถเเล้วก่อนที่ผมจะถูกจับมือเเล้วถูกลากดึงให้เดินตาม ผมจึงเดินตามมันไปช้าๆ 

 

"มึงมาเดินข้างกับกูหน่อย"มันพูดพร้อมชะลอก้าวเดิน ก่อนจะอยู่เคียงข้างกัน ก่อนจะเดินไปด้วยกันพร้อมๆกัน 

 

 รู้สึกบรรยากาศเต็มใจ ลมพัดอ่อนๆ กลิ่นต้นไม้ใบหญ่า เเละวิวนอกระเบียงชั้นสามก็สวยไม่น้อย 

 

 พอผมเดินมาถึงที่ห้องของสกาย เเต่กลับเห็นมีคนยืนอยู่หน้าห้องผม ใส่หมวกเเก๊บยืนระเริงยืดคอมองไปมา ก่อนจะหันมาทางผม

 

"เข้าห้องกัน"สกายพูดพลางเปิดประตูเข้าไปในห้องก่อนจะยืนรอผมเข้าไป

 

"เดี๋ยวนะ มีคนจะมาหากูอ่ะ อยู่หน้าห้องกู เเปปนะ" ผมหันหน้าไปพูดกับไอ้สกายก่อนจะเดินมาที่คนคนนึง

 

 

"ไม่ทราบว่ามีอะไรหรือเปล่าครับ"มันถอดหมวกออกเเล้วมองมาทางผม

 

"กูคิดถึงมึงว่ะบลู"มันเดินเข้ามากอดผมไว้ เดี๋ยวนะนึกก่อนมันคือใคร

 

"ฟอดด หอมว่ะ"

 

"เห๊ย"มันเล่นมาสูดดมคอผมอ่ะดิ จำได้เลยหื่นๆมีคนเดียวเพื่อนผมอ่ะ ไอ้ ชิล  

 

"ทำไรว่ะไอ้ชิล"ผมถามพลางผลักหน้ามันออก

 

"กูคิดถึงมึงไง ฟอดด"เอ่ออ-- กูจะเคะหมดล่ะหยุดเถอะ มันเล่นหอมเเก้มผมเเบบไม่อายใครโดยเฉพาะ

 

ตึง!! เสียงปิดประตูเเรงๆ ผมหันไปหาห้องไอ้สกายที่ถูกปิดลง มันคงจะคิดไปไกลอีกล่ะสิ

 

พร้อมกับเสียวสันหลังเล็กน้อยก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ

 

 

 

ซวยอีกล่ะตรู 

ความคิดเห็น