facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 4. ตามหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2564 21:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4. ตามหา
แบบอักษร

 

บทที่4

ตามหา

 

 

@วันก่อนเดือนทาง

 

ฉันกำลังเตรียมตัวเดินทางไปถ่ายแบบที่เมืองไทย ตื่นเต้นจังเลย ฉันไม่ได้กลับไปที่นั่นนานมาก สิบปีได้แล้วมั้ง

 

“เตรียมให้พร้อมนะยัยดา” พี่ซินดี้เตือนฉัน

 

“พร้อมทุกอย่างแล้วค่ะ” ฉันบอกแล้วส่งยิ้มให้ไป วันนี้ฉันต้องนอนไวๆ เพราะพรุ่งนี้ฉันต้องออกไปสนามบินตอนเช้า

 

@เช้าตรู่วันต่อมา

 

ฉันเดินทางมาสนามบินพร้อมกับพี่ซินดี้ เช็คอินพร้อมกับโหลดกระเป๋าเดินทางเรียบร้อย อยากให้ถึงไวๆจัง

 

“แกคิดว่า แกจะได้เจอพ่อหนุ่มน้อยคนนั้นเหรอ?” พี่ซินดี้พูดพร้อมกับมองบนให้ฉัน

 

“ต้องได้เจอสิค่ะ ดาจะไปหาเขาถึงที่เอง”

 

เพลี๊ยะ!

 

“โอ๊ยยย เจ็บนะ!” ฉันได้แต่ลูบแขนตัวเอง ให้ตายเถอะมือคนหรือช้างเนี่ย

 

“เบาๆหน่อย เดี๋ยวมีคนได้ยินก็เป็นข่าวหรอก” ฉันได้แต่ทำหน้าเซ็งส่งไปให้ แล้วใส่หูฟังทันที ฉันเปิดดูรูปเขาในกูเกิ้ลทันที

 

CEO หนุ่มหล่อไฟแรง ทายาทเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ

 

“พี่เปลี่ยนไปเยอะเลยนะคะ” ฉันเผลอพูดออกมา เขาสูงกว่าเดิมมากเลย เพราะแบบนี้แหละ ฉันถึงอยากเป็นนางแบบ อยากดัง อยากเด่น ฉันจะได้อยู่ในสายตาพี่บ้าง

 

@เมืองไทย

 

ฉันเดินทางมาถึงเมืองไทย ทีมงานก็จัดเตรียมคอนโดไว้ให้ฉันกับพี่ซินดี้เรียบร้อยแล้ว อยู่ใจกลางเมืองเลยละ

 

“เป็นไง พร้อมทำงานมั้ย!”

 

“อยากจะถ่ายวันนี้ให้รู้แล้วรู้รอดเลย จะได้เสร็จไวๆ” ฉันพูดออกไป

 

“อยากไปหาหมอนั่นละสิ!”

 

“................” ฉันได้แต่เบือนหน้าหนี รู้ทันฉันตลอดเลย ให้ตายเถอะ

 

“เดี๋ยววันพรุ่งนี้ถ่ายแบบ น่าจะสามชุดได้!”

 

“แค่สามชุดเองเหรอ?” ฉันถามออกไป ฉันอยากจะถ่ายให้เสร็จไปเลย จะได้จบๆ

 

“แค่นี้แหละ ถ้ายเสร็จจะได้ไปเดินเล่น” ฉันได้แต่พยักหน้าให้

 

@วันต่อมา

 

ฉันมาถ่ายแบบตามที่ทีมงานบอก ฉันเต็มที่กับงานเป็นอย่างมาก เพราะฉันไม่อยากให้เสียเวลา

 

“ดีมากครับ CR”

 

“.................” ฉันได้แต่ยิ้มออกมา

 

“วันนี้พักกันได้ครับทุกคน”

 

ฉันได้แต่กลับไปที่คอนโด พออีกวันหนึ่งฉันได้้ออกไปถ่ายแบบนอกสนามที่ และแล้วงานถ่ายแบบฉันก็เสร็จเรียบร้อย ด้วยเวลาอันรวดเร็ว

 

“CR เยี่ยมมากเลย สวยมาก”

 

“ขอบคุณค่ะ” ฉันเอ่ยขอบคุณพี่เจ้าของนิตยสารทันที

 

“แล้วจะอยู่ต่อกันใช่มั้ย!”

 

“ใช่ค่ะ ว่าอยู่เที่ยวต่อกับพี่ซินดี้”

 

“งั้นก็ขอให้เที่ยวสนุกๆนะ” ฉันได้แต่ส่งยิ้มกลับไป

 

“ยิ้มไม่หุบเลยนะยัยดา”

 

“ก็คนมันมีความสุขไงละคะ ถึงได้ยิ้ม” ถ้าเศร้าอยู่ฉันก็คงจะยิ้มไม่ออก ว่ามั้ย

 

ฉันมาถึงคอนโด ก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อยืดกางเกงยีนส์ ใส่แว่นตา หมวก และแมสทันที

 

“ว๊ายยยย ฉันตกใจหมดเลย” พี่ซินดี้อุทานออกมาตอนฉันเปิดประตูห้องนอนออกไป

 

“......................”

 

“ทำไมทำตัวลับๆล่อแบบนั้น!”

 

“ก็พลางตัวไงละคะ ไม่อยากให้ใครรู้” ฉันบอกออกไป

 

“เกินไปมั้ย!”

 

“เดี๋ยวมานะคะ” ฉันบอกออกไป

 

“แล้วนี่ จะไปไหน”

 

“ความลับค่ะ ไปก่อนนะคะ” ฉันหอมแก้มพี่ซินดี้แล้ววิ่งออกไปทันที

 

“นี่ยัยดา แกไม่ได้มาที่นี่นานแล้วละ แกหลงทางขึ้นมาจะทำยังไง” พี่ซินดี้ตะโกนไล่หลังฉัน

 

“ดากลับมาได้แน่นอนค่ะ” ฉันตะโดนกลับไป แล้วเรียกแท็กซี่ไปที่สนามแข่งรถทันที

 

ฉันมาถึงก็เดินเข้าไปในนั้น แต่มียามตรวจแน่นหนาเลย

 

“ไม่ได้เอารถมาเหรอ?” เสียงยามเอ่ยถามฉัน

 

“อ่อ พอดีมาหาเพื่อนค่ะ เพื่อนกำลังจะแข่งรถ” ฉันบอกออกไป

 

“แล้วทำไมคุมหน้าคุมตาแบบนั้น”

 

“ฉันไม่ค่อยสบายค่ะ อีกอย่างแพ้แสงแดด” ฉันบอกออกไป เขาก็ปล่อยให้ฉันเข้าไปเฉยเลย คงเห็นฉันตัวเล็กไม่มีพิษมีภัยแหละมั้ง

 

ฉันเดินเข้าไปภายในสนาม ก็ได้ยินเสียงเร่งเครื่องรถดังสนั่น

 

“อยู่ในกันละเนี่ย หรือวันนี้ไม่ได้เข้ามาที่สนามแข่ง” ฉันได้แต่มองรอบๆ ไม่เห็นจะมีเลย

 

“ขอโทษนะครับ ขอทางหน่อย!” อยู่ๆมีคนมาขอทางฉัน เพราะฉันยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าไปในสนาม ฉันหันหน้าไปขอโทษเขาทันที

 

“ขอทะ.....โทษค่ะ” ฉันหันไปขอโทษเขา แต่ก็ต้องเป็นค้างในอากาศเพราะฉันเจอเขาแล้ว เขาจริงๆด้วย

 

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

 

ป็อก

 

เขาดีดนิ้วเรียกสติฉันให้ตื่นออกจากภวังค์ความคิดนั้น

 

“เป็นอะไรรึเปล่า?” เขาถามฉันออกมา

 

“ปะ...เปล่าค่ะ” ฉันรีบพูดออกไป

 

“หายใจออกด้วยเหรอ? ปิดขนาดนั้น!” เขาทำหน้าสงสัยถามฉันออกมา

 

แค่กๆ. ๆ

 

“ฉันไม่ค่อยสบายค่ะ” ฉันทำท่าไอ ออกไปทันที

 

“ไม่สบายก็นอนอยู่บ้าน ที่นี่ไม่เหมาะกับคนป่วยหรอก” เขาพูดออกมา แล้วเดินออกไปทันที

 

ฉันได้แต่ยิ้มแล้วมองตามเขาที่เดินออกไปแบบนั้น ในที่สุดฉันก็เจอพี่แล้วจริงๆ

 

ฉันแอบมองเขาที่กำลังเช็ครถอยู่ที่สนาม เขาดูดีจัง เขาจะมองมาที่คนแบบฉันบ้างมั้ยนะ มองมาที่ยัยซาลาเปาคนนี้

 

ควับบ

 

ฉันถึงขั้นตกใจ เพราะฉันกำลังคิดจินตนาการมองเขาอยู่ดีๆ อยู่ๆเขาก็หันหน้าขึ้นมามองฉันทันที จนฉันตกใจทำตัวไม่ถูก ทำเป็นมองไปทางอื่นโดยเร็ว เกือบไปแล้วมั้ยละยัยดา ฉันได้แต่ถอนหายใจออกมา

 

ตอนนี้ฉันกลับมาที่คอนโดแล้ว แล้วถอดหมวก แมส และแว่นตาออก

 

“เป็นไงยะ ขาดอากาศหายใจใกล้ตายยัง?”

 

“เวอร์” ฉันพูดออกไป

 

“ไหนฝอยมานะ!”

 

“วันนี้ดาไปเจอเขามา เขาดูดีมากเลย เขาสุขุม นิ่งและดูเท่ห์เหมือนตอนเด็กๆไม่มีผิด เขายังเป็นห่วงดาด้วยนะ” พี่ซินดี้กรอกตาไปมา

 

“ยะ เป็นห่วงยัยไงไม่ทราบ!”

 

“ก็พี่เขาถามว่าดาปิดหน้าทำไม ดาบอกไปว่าไม่สบาย เขาก็เลยบอกว่า ไม่สบายก็อยู่บ้าน ที่นี่ไม่เหมาะกับคนป่วย!”

 

“ก็เขาพูดถูกไง แกไม่สบายก็ต้องอยู่บ้าน จะไปที่แบบนั้นทำไมไม่ทราบ” พี่ซินดี้ว่าให้ฉัน

 

“................”

 

“เออ ดีจริงๆลูกสาวฉัน ตานั่นจะจำแกได้มั้ยเถอะ เด็กขนาดนั้น”

 

“จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ฉันพูดออกไป

 

“จ้า แม่นางแบบคนดังของฉัน แอบหลงรักผู้ข้างเดียวก็มาค่ะ”

 

 

สปอยยยย!

 

“กูจะทำลายสนามมันให้เหลือแต่ชื่อ”

 

 

**โอ๊ยยย นุ้งดา แอบชอบใครกันละเนี่ย

 

ตอนนี้เป็นยังไงกันบ้างเอ่ย? สนุกกันบ้างมั้ยค่ะ? ❤️🙏🏻🙏🏻

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น