email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จูบให้รู้ว่าไม่ใช่ part: หมอทรงวุฒิ + ทับทิม

ชื่อตอน : จูบให้รู้ว่าไม่ใช่ part: หมอทรงวุฒิ + ทับทิม

คำค้น : คู่กัด คู่รัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2564 22:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จูบให้รู้ว่าไม่ใช่ part: หมอทรงวุฒิ + ทับทิม
แบบอักษร

หญิงสาวร่างเล็กเดินกระฟัดกระเฟืยดเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าบูดบึ้งไม่สบอารมณ์  

“ชิ!! หมออะไรเนี่ย ฝีปากจัดจ้านที่สุดเล้ย หึ๊ย!!”ทับทิมบ่นพลางหันไปส่งค้อนให้กับประตูห้องนอน 

“แล้วจะอาบน้ำยังไงเนี่ย เสื้อผ้าก็ไม่มีเปลี่ยน” สายตากลมโตหันมองไปรอบๆห้อง สายตากลมโตปะทะเข้ากับบานเลื่อนกระจกสีขาวขุ่นที่ติดอยู่กับห้องน้ำ หญิงสาวจึงถือวิสาสะเปิดเข้าไป ด้านในเป็นห้องแต่งตัวของหมอหนุ่ม ที่มีเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวที่รวมกันอยู่ภายในห้องนี้ มือเล็กค้นของกุกกักอยู่พักนึง แล้วหยิบเสื้อเชิร์ตตัวโข่ง พร้อมกับกางเกงบ็อกเซอร์ลายการ์ตูนออกมา หญิงสาวจับบ็อกเซอร์ยกขึ้นมาดูอย่างพิจารณา 

“นี่ หมอขาใส่บ็อกเซอร์ลายการ์ตูนหวานแหววแบบนี่เนี่ยนะ อย่าบอกนะว่าที่เรายั่วแทบตายไม่สำเร็จ ไม่ใช่เพราะเป็นสาวกสายวาย” ทับทิมขมวดคิ้วมุ่นอย่างคิดหนัก หญิงสาวสะบัดไล่ความคิดอันเลอะเทอะออกจากสมองแล้วลุกขึ้นไปชำระร่างกายที่มีกลิ่นอาเจียน ของตนเองออกให้หมด เธอใช้เวลาจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำแค่เพียงไม่นานก็เปิดประตูออกมาอย่างสดชื่น มือเล็กจับหูกางเกงบ็อกเซอร์ไว้ข้างหนึ่ง สองสายตาพยายามกวาดหา ยางรัดหรือเชือกอะไรสักอย่างเพื่อรัดด้านข้างกางเกงที่หลวมโพรกให้แน่นขึ้น ไม่อย่างงั้นกางเกงลายหวานแหววได้ไปนอนกองอยู่บนพื้นเพื่อให้ท่อนล่างของเธอโล่งโจ่งแน่นอน แต่แทนที่จะเจอสิ่งของที่ต้องการกลับเจอสายตาคู่คมที่นั่งจ้องเธอมาจากบนเตียงแทน 

“เออ!! ทิมขอยืมเสื้อกับกางเกงนะคะ ทิมไม่มีเปลี่ยน”หญิงสาวพูดออกมาอย่างประหม่าเมื่อสบสายตาคมที่มองมา 

“หึ! คุณก็ใส่ไปแล้วนิ” หมอหนุ่มยักไหล่อย่างน่าหมั่นไส้  

“เออ พอจะมียางรัด หรือเชือกอะไรมั๊ยคะ พอดีกางเกงเอวมันหลวม” ทับทิมถามอย่างเกรงใจเจ้าของห้องกับความเรื่องมากของเธอ หญิงสาวไม่กล้ามองชายหนุ่มเต็มตา เพราะยังกังขากับรสนิยมของหมอหนุ่มอยู่ เธอก็ไม่ได้อยากได้ชื่อว่าไปแย่งผัวหรือเมียของใครหรอกนะ หมอหนุ่มหรี่ตาอย่างจับผิดกับอาการของหญิงสาวตรงหน้าที่ดูสงบเสงี่ยมแปลกๆ แทนที่จะยั่วยวนเขาเหมือนเช่นทุกครั้ง  แต่ก็เดินไปหยิบยางรัดสีดำ ที่ดูก็รู้ว่าเป็นยางรัดสำหรับมัดผมของผู้หญิงยื่นมาให้เธอ ทับทิมเบิกตากว้างเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าเนียนใสของหมอหนุ่มและมองยางรัดที่เขายื่นมาให้สลับกันไปมา 

“ผมหมอขาก็ไม่เห็นจะยาวเลย ทำไมถึงมียางรัดผม  เออ..ขอบคุณค่ะ” ทับทิมบ่นพึมพำเบาๆก่อนจะเอ่ยขอบคุณชายหนุ่มเสียไม่ได้ หญิงสาวรีบจัดกับกับกางเกงบ็อกเซอร์สีหวานที่เป็นปัญหาคาใจสำหรับเธอ หน้าตาที่แสดงความสับสนอยู๋ในสายตาของหมอหนุ่มตลอดเวลา 

“ไม่ยักรู้นะคะ ว่าหมอขามีรสนิยมแบบนี้” ทับทิมแกล้งโยนหินถามทาง ถ้าเขาใช่มันต้องมีอะไรหลุดมาให้เห็นบ้าง อย่างน้อยเธอจะได้รีบทำใจตั้งแต่เนิ่นๆ 

“คุณหมายถึงอะไร รสนิยมอะไร?”หมอทรงวุฒิเลิกคิ้วขึ้น 

“ก็..ดูหมอขาออกจะสุขุม ไม่คิดว่าจะมีมุมคิกขุที่ใส่บ็อกเซอร์ลายการ์ตูนหวานแหวนแบบนี้ด้วย”ทับทิมเหล่ตามองอย่างค้นคว้า 

“หึๆ คิดว่าผมเป็นสาวกสายวาย ว่างั้น?”  

“แล้วใช่มั๊ยละคะ?" สองหนุ่มสาวจ้องตากันนิ่ง ราวกับกำลังแข่งขันกันเล่นเกมส์จ้องตาอะไรประมาณนั้น 

“แล้วถ้าเกิดใช่ล่ะ คุณจะทำยังไง” 

“ก็ไม่ทำยังไงคะ ก็จะได้วางตัวถูก เหมือนกับเวลาที่ทิมอยู่กับนนนี่ไงคะ”ทับทิมยักไหล่แบบไม่ยี่หระ แต่หมอหนุ่มกลับหรี่ตามองหาความผิดปกติภายใต้ใบหน้าที่ทำเหมือนว่าไม่สนใจอะไรของหญิงสาว 

“เสียใจด้วย ที่ผมไม่ใช่ เพราะฉะนั้น ขอความกรุณาระมัดระวังตัวด้วยเมื่ออยู่กับผมสองต่อสองแบบนี้ แล้วจะหาว่าผมไม่เตือน” หมอหนุ่มกระตุกยิ้ม 

“ไม่มีเกย์คนไหน ที่จะยอมรับว่าตัวเองเป็นกับคนที่พึ่งเจอกันไม่นานหรอกคะ บางทีหมอขาอาจจะกำลังปิดบังตัวตนอยู่ก็ได้ เพราะหน้าที่การงานของหมอขาก็คงจะไม่เอื้อเท่าไหร่ ที่จะเปิดเผย” หญิงสาวยิ้มกลับ 

“งั้นหรอ แล้วถ้าผมจะลองพิสูจน์ล่ะ คุณคิดว่าไง” 

“พิสูจน์อะไรคะ...อื้อ” ทับทิมถามไม่ทันจบริมฝีปากบางราวกับริมฝีปากผู้หญิงก็ฉกวูบลงมาปิดปากคนที่พูดมากเอาไว้ นิ้วมือเรียวยาวสอดเข้าไปท้ายทอยของหญิงสาวบังคับให้เธอแหงนหน้าขึ้นรับจุมพิตที่หนักหน่วงดุดันจากเขา ลิ้นร้ายพยายามซอกซอนเข้าไปในริมฝีปากอวบอิ่มของยัยตัวแสบจนสำเร็จ เกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กที่เหมือนกับพยายามจะดันดุนลิ้นสากให้ออกมาเมื่อเธอถูกจุมพิตหนักหน่วง สองมือเล็กพยามยามดันอกแกร่งให้ห่างออกจากตัวเมื่อเริ่มจะหายใจไม่ออก หมอหนุ่มผละใบหน้าออกมามองใบหน้าแดงกร่ำนิ่ง ด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ดวงตากลับซ่อนความดื้อรั้นเอาไว้ 

“แฮกๆ!! หมอ...”ทับทิมยืนหอบแฮกๆเหมือนคนที่ใกล้จะหมดลม ใบหน้าหญิงสาวแดงกร่ำ เมื่อรสจูบเมื่อกี้ไม่ได้อ่อนโยนเลยแต่กลับดูหนักหน่วงดุดันราวกับจะลงโทษเธอซะมากกว่า หญิงสาวทำท่าจะพูดต่อแต่เขากลับไม่ยอมเปิดโอกาสให้เธอเลย ริมฝีปากบางกลับกดลงมาอีกครั้งแต่ครั้งนี้กับอ่อนโยน อ่อนหวาน มือที่จับท้ายทอยหันมาจับมือเล็กทั้งสองข้างยกขึ้นไปคล้องที่ลำคอของตนเอง หญิงสาวถึงกับสมองเบลอเมื่อรับสัมผัสที่อ่อนหวานเป็นครั้งแรก เธอค่อยๆปิดเปลือกตาลงช้าๆ มือเรียวยาวของหมอหนุ่มลูบไล้ตรงแผ่นหลังหญิงสาวเบาๆราวกำลังปลอบประโลม  พร้อมกับดันร่างบางให้ถอยหลังไปช้าๆจนขาของเธอ สัมผัสตรงขอบเตียง หมอหนุ่มดันร่างทับทิมให้ลงไปนอนราบลงกับเตียงนอนที่หนานุ่มอย่างนุ่มนวลแผ่วเบา ริมฝีปากผละออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาวอย่างอ้อยอิ่ง  

“นอนซะ ถ้าคุณไม่อยากเสียพรหมจรรย์ให้กับผม อย่าพูดแบบนี้อีก เพราะสำหรับผมคำพูดของคุณคือการดูถูกความเป็นผู้ชายของผม” หมอหนุ่มกระซิบเบาๆที่ข้างหูของหญิงสาว ทับทิมลืมตาขึ้นมองหมอหนุ่มนิ่ง หญิงสาวค่อยๆปลดแขนเรียวเล็กที่คล้องคอชายหนุ่มออกช้าๆอย่างหมดเรี่ยวแรง  เขารีบยืดตัวขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินไปปิดไฟในห้องให้มืดสนิท พลางล้มตัวนอนข้างเธอ ทับทิมสะดุ้งเฮือกไม่คิดว่าเขาจะกล้านอนเตียงเดียวกันกับเธอ เพราะที่ผ่านมาเขาแสดงให้เห็นชัดเจนแล้วว่ากลัวเธอ แต่ตอนนี้กลับเป็นเธอเองที่กลัวเขา  

“หึ! อย่าคิดว่าผมจะเป็นพระเอกเหมือนในนิยายนะ ที่ต้องเสียสละเตียงนุ่มๆให้คุณนอนอย่างสบายแล้วต้องอัปเปหิตัวเองไปนอนโซฟาข้างนอก เพราะผมจะไม่ทำอะไรให้ตัวเองลำบากแบบนั้น ”ทับทิมหันไปค้อนขวับคนที่พูดมากเป็นพิเศษอย่างหมั่นไส้ เขาดูทำอะไรแบบสบายๆ ในขณะที่เธอเหมือนคนที่ถูกวิญญาณคนบ้าเข้าสิง ดูเงอะๆงะๆ ไปหมดในตอนนี้ 

“ทิมไม่ได้คาดหวังความแสนดีของหมอขาอยู่แล้วค่ะ”ทับทิมตอบกลับด้วยน้ำเสียงสะบัด 

“หึๆ นอนได้แล้วผมง่วง ผมเสียเวลากับเรื่องไร้สาระของคุณมาหลายชั่วโมงล่ะ ร่างกายผมต้องการพักผ่อน อ้อ! เกือบลืมบอกไปกางเกงที่คุณใส่มันเป็นของหลานชายผม ยางรัดนั่นก็เหมือนกัน แล้วไม่ต้องถามต่อล่ะนะ ผมจะนอน” หมอหนุ่มหัวเราะเบาๆ และแก้ความเข้าใจผิดให้กับหญิงสาวแบบเรียบๆตบท้ายด้วยประโยคคำสั่งตามแบบฉบับหมอขา ร่างบางนอนกระสับกระส่ายไปมา ถึงเธอจะทำตัวกร้านโลกแบบนี้ใช่ว่าเธอจะเคยนอนกับผู้ชายซะที่ไหนกัน นอกจากนังนนนี่เพื่อนรักของเธอเพียงคนเดียว แต่ตัวเขากลับนอนหลับอย่างสบายใจ ช่างไม่ยุติธรรมกับเธอเลยจริงๆให้ตาย หญิงสาวคิดในใจอย่างหงุดหงิด ท่ามกลางความคิดเธอเผลอยกมือขึ้นมาสัมผัสริมฝีปากตัวเองเบาๆ พร้อมกับระบายยิ้มออกมา อย่างน้อยก็เข้าใกล้เขาอีกขั้นล่ะนะ คนเราจะจูบกันโดยไม่คิดอะไรแบบนี้อาจจะทำได้ แต่สำหรับหมอขา เธอคิดว่าเขาไม่ใช่คนที่จะปล่อยตัวปล่อยใจแบบนั้น 

“หึ! ที่จูบเค้าแอบหวั่นไหวกับเค้าอ่ะดิ อีตาหมอขี้เก็ก” ทับทิมพึมพำเบาๆท่ามกลางความมืดมิด หญิงสาวพลิกตัวหันไปทางหมอหนุ่มใจบางกลับกระตุกวูบเมื่อเห็นว่าเขานอนตะแคงหันหน้ามาทางเธอซะใกล้แบบนี้ ทับทิมอมยิ้มเบาๆ ก่อนจะค่อยๆปิดเปลือกตาลงเมื่อความง่วงเข้าโจมตี 

@วันต่อมา 

ไอร้อนจากแสงแดดที่ทะลุผ่านม่านบางๆ ส่องเข้ามายังร่างสองร่างที่นอนกอดกันแน่นอยู่บนเตียงนอนหนานุ่ม หมอทรงวุฒิรู้สึกตัวตื่นขึ้นมรก่อน อาการปวดเมื่อยตามตัวทำให้หมอหนุ่มขยับกายอย่างอึดอัด โดยเฉพาะแขนข้างซ้ายที่แทบจะขยับไม่ได้ราวกับว่ามีวัตถุแข็งๆหนาๆทับเอาไว้ เขาค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมองไปรอบๆ ก็จะผงะเบาๆ เมื่อผมยาวสลวยสีดำขลับแผ่กระจายไปทั่วหมอนสีขาวและที่สำคัญนี่คือสาเหตุที่เขาปวดเมื่อยจนแทบจะกระดิกแขนไม่ได้ ก็แม่ตัวดีเล่นนอนทับแขนเขาอยู่แบบนี้นี่เอง เนื้อตัวของเขาก็ถูกยัยนี่ ทั้งกอดทั้งก่ายเอาไว้ ทำราวกับเขาเป็นหมอนข้างก็ไม่ปาน ที่ทำไปเมื่อคืนไม่ได้ทำให้เธอกลัวเขาเลยใช่มั๊ย หมอหนุ่มคิดในใจพลางกระตุกยิ้มขึ้นมาเมื่อคิดถึงรสจุมพิตที่เขามอบให้หญิงสาวข้างกาย มีอย่างที่ไหน มากังขากับรสนิยมของเขา เอาเขาไปเปรียบกับเพื่อนสาวของเธอซะอีก หมอหนุ่มเริ่มสำรวจใบหน้าขาวเนียนในแบบฉบับของคนไทยเชื้อสายจีนของคนตรงหน้า ผิดนิดเดียวเธอเป็นคนไทยเชื้อสายจีนแต่ดวงตาเธอกับกลมโตดำขวับ  

“จะว่าไปที่จริงคุณก็สวยเหมือนกันนะ ยัยตัวยุ่ง...”หมอหนุ่มพูดออกมาเบาๆริมฝีปากบางระบายรอยยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แบบฉบับถ้าทับทิมได้เห็นต้องคลั่งหนักกว่าเดิม ดวงตาคู่คมก็ไม่ได้ผละห่างจากใบหน้าหวานของคนตรงหน้าเลยยังคงกวาดสายตาสำรวจไปทั่วใบหน้าและลำคอขาวเนียน ก่อนจะสะดุดลงเมื่อสายตาคู่คมปะทะเข้ากับหน้าอกที่เห็นวับๆแวมๆ เมื่อกระดุมเสื้อเชิร์ตที่หญิงสาวใส่หลุดไปหนึ่งเม็ดและที่สำคัญเธอโนบราซะด้วย หมอทรงวุฒิมองจุดที่กระตุ้นอารมณ์บุรุษเพศด้วยหัวใจที่สั่นไหวมือเรียวยาวของหมอหนุ่มข้างที่ยังเป็นอิสระ ถูกยื่นออกมาเพื่อที่จะไปติดกระดุมเสื้อที่เป็นต้นเหตุของความกระสันในครั้งนี้ ซึ่งมันทำให้สิ่งที่ไวต้องสิ่งเร้าตรงกลางลำตัวเขาขยายแทบจะคับกางเกงในอยู่แล้ว ที่สำคัญขาของเธอกำลังพาดเฉียงอยู่ใกล้ๆตรงจุดที่แทบจะระเบิด หมอหนุ่มเอื้อมมือไปติดกระดุมช้าๆอย่างตั้งใจ แต่ว่า 

“นี่!!!หมอขาจะทำอะไรคะ” 

.................................................. 

อะไรคือแอบชมน้องมันตอนหลับ เกลียดจริงเชียวพวกปากไม่ตรงกับใจ 

กัดลิ้นหมอขามันเลยค่ะหนูทิม 

มาแล้วๆ ไปเม้นต์กันเถอะ อิอิ อย่าลืมกดถูกใจเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์กันด้วยนะค่ะ 

ม๊วฟ!!😘😘 

  

 

 

 

 

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว