facebook-icon

ขอบคุณสำหรับการสนับสนุน กดติดตามไว้นะคะ ไรท์ฟรีให้ทุกตอน3ชั่วโมงค่ะ

ชื่อตอน : THE DARK..(22) เมิน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.พ. 2564 14:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
THE DARK..(22) เมิน
แบบอักษร

THE DARK 22 

หลังจากงานเลี้ยงเลิกราทุกคนก็เริ่มแยกย้ายกลับคฤหาสน์ของตนเอง ออสตินรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลยสักนิดแต่พยายามที่จะนิ่งต่อไป.. 

เขาเดินตรงเข้ามาหาพลอยฟ้าและยัดยาแก้ท้องผูกคืนให้กับเธอ.. 

"เอาคืนไป" 

"ฉันไม่ได้ท้องผูก" ออสตินพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจสักเท่าไหร่แถมยังมองเธอด้วยใบหน้าเรียบนิ่งไม่เหมือนออสตินคนเดิมเลยสักนิด.. 

"งั้นหรอ" พลอยฟ้ารับไว้พร้อมกับความรู้สึกแปลกใจ.. 

"ใช่" 

"ฉันคงเข้าใจผิดไปเอง" พลอยฟ้าตอบกลับด้วยใบหน้าปกติและกำลังจะเดินผ่านไป.. 

"ไม่คิดจะพูดกันเลยหรือไงนะ" ออสตินคิดในใจ 

"นายมีอะไรรึเปล่า? พลอยฟ้าหันกลับมาถามด้วยความรู้สึกแปลกๆ เพราะออสตินเหมือนจะมีเรื่องคุยกับเธอ.. 

"เธอนั่นแหล่ะจะพูดอะไร" 

"ฉันไม่ได้จะพูดอะไรสักหน่อย" 

"หึ.." 

"เอ่อ..ใช่สิ.." 

"มีอะไร? 

"ขอบใจนะที่เคยช่วยชีวิตฉันจากงูพิษตัวนั้นฉันรู้ความจริงแล้วว่าคือนายไม่ใช่โอดิน" 

"อืม..แล้วมันทำไม" 

"ฉันแค่จะบอกเอาไว้ก็เท่านั้น" 

"อืม" 

"ขอตัวก่อนนะ" พลอยฟ้าเดินผ่านหน้าชายหนุ่มไปทันที แม้เธอจะรู้สึกว่าออสตินดูแปลกไปแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก.. 

..วันต่อมา.. 

พลอยฟ้าออกมานั่งดื่มกาแฟในตอนเช้าเหมือนกับทุกๆวันที่สวนเล็กๆภายในคฤหาสน์ตระกูล Bold สายตาของหญิงสาวเหลือบไปเห็นออสตินที่กำลังวิ่งออกกำลังกายในตอนเช้าเหมือนอย่างทุกวันที่เขาเคยทำ.. 

หญิงสาวกำลังจะเอ่ยทักทายแต่ชายหนุ่มก็วิ่งผ่านหน้าเธอไปราวกับว่ามองไม่เห็นซะอย่างนั้น.. 

"เขากำลังเมินฉันหนิ" 

"เมื่อคืนก็คงเมินฉันอยู่เหมือนกัน" พลอยฟ้าคิ้วขมวดเล็กน้อยแต่ก็ไม่สนใจ เมื่อเขาเห็นว่าเธอไม่รู้สึกรู้สาอะไรก็ยิ่งทำให้รู้สึกไม่พอใจ.. 

ในแต่ละวันออสตินพยายามปรากฏตัวให้เธอเห็นแล้วทำเมินและไม่สนใจจนเธอรับรู้ได้.. 

"เขาต้องการอะไรนะ" 

"ทำไมถึงเล่นเป็นเด็กแบบนี้" เธอรู้สึกสงสัยแต่ยังคงไม่ใส่ใจ.. 

. 

. 

"วันนี้เฮียจะไปไหนครับ? อคินเอ่ยถามออสตินเสียงดัง 

"จะไปหาสาว" ออสตินก็ตอบกลับน้องชายด้วยน้ำเสียงที่ดังเช่นกัน.. ทั้งที่พวกเขาสองคนยืนอยู่ใกล้กันมากคงตั้งใจที่จะทำให้หญิงสาวได้ยินด้วยสินะ.. 

. 

. 

"เมื่อคืนเฮียไปไหนมาครับ? อคินเอ่ยถาม 

"ไปค้างกับสาวๆมา" ออสตินตอบกลับ 

"ช่วงนี้เสน่ห์แรงจังเลยนะครับ" 

"ฉันหล่อสาวๆจะติดก็คงไม่แปลก"  

ทั้งสองพูดคุยกันเสียงดังหวังจะให้พลอยฟ้าได้ยินเช่นเดิม แต่หญิงสาวก็ไร้ซึ่งการเคลื่อนไหวอีกตามเคย.. 

. 

. 

จนกระทั่งในวันนี้ออสตินพาหญิงสาวคนหนึ่งเข้ามาในคฤหาสน์และควงแขนกันผ่านหน้าพลอยฟ้าท่าทางสวีทหวานปานจะกลืนกิน.. 

พลอยฟ้าหันมองเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่สนใจเธอเลือกที่จะดื่มกาแฟและนั่งอ่านนิตยสารแฟชั่นต่อ.. 

ระหว่างที่พลอยฟ้ากำลังจะเดินไปหาทะเลที่คฤหาสน์ตระกูล Wiry ทำให้ได้ยินในสิ่งที่อคินกำลังพูดอยู่กับสิบทิศพอดิบพอดี.. 

"ทำไมช่วงนี้เฮียตินดูแปลกๆ" 

"เขากลายเป็นเสือผู้หญิงตั้งแต่เมื่อไหร่? สิบทิศเอ่ยถามอคินน้องชาย ซึ่งทั้งสองคนกำลังนั่งดูหนังสยองขวัญกันอยู่เป็นเรื่องปกติไปแล้วสำหรับสองคนนี้.. 

"เสือผู้หญิงอะไรกันล่ะ" 

"ที่เฮียตินทำตัวแบบนั้นเพราะต้องการเรียกร้องความสนใจจากพี่พลอยฟ้าต่างหาก" อคินตอบกลับสิบทิศทันที.. 

"แต่วันนี้เฮียพาผู้หญิงเข้าบ้านนะ" 

"จ้างมาแสดงเชื่อผมสิ" 

"ทำไมนายมั่นใจขนาดนั้นล่ะ" 

"เฮียนอนกับใครไม่ได้หรอกเพราะนึกถึงแต่หน้าพี่พลอยฟ้า" 

"คนคลั่งรักจริงๆเลย" 

"เฮียตินคลั่งรักที่สุดแล้วแถมเป็นรักข้างเดียวด้วยนะ" 

"นายก็เอาตัวเองให้รอดก็แล้วกัน" 

"ระดับผมแล้วไม่มีอะไรที่ยากเกินไปหรอก" 

สิบทิศและอคินพูดคุยกันอย่างสนุกสนานและเล่าเรื่องราวต่างๆให้กันและกันฟัง พลอยฟ้าเมื่อได้ยินเช่นนั้นจึงรับรู้ถึงสาเหตุที่ออสตินดูแปลกๆ.. 

"เขาทำเมินเพื่อเรียกร้องความสนใจ" 

"เขาแกล้งเจ้าชู้เพราะเรียกร้องความสนใจ" 

"เขาพยายามปรากฏตัวให้เธอเห็นเพื่อเรียกร้องความสนใจ"  

หญิงสาวยกยิ้มมุมปากขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อรู้ทันแผนการของผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างออสติน.. 

เธอเดินตรงมายังคฤหาสน์ตระกูล Dark ทันที.. 

พลอยฟ้าเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดีเธอหันไปเห็นออสตินกำลังยืนพูดคุยกับผู้หญิงคนนั้นอยู่ไกลๆ หญิงสาวหันไปยิ้มให้กับทั้งสองคนและเดินตรงไปนั่งที่ห้องรับแขกซึ่งอยู่ส่วนกลางบ้านของคฤหาสน์.. 

ออสตินคิ้วขมวดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพลอยฟ้าเห็นเธออยู่กับผู้หญิงแต่ดูเหมือนจะไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไร แถมยังยิ้มหน้าบานนั่งทานขนมอย่างอารมณ์ดี.. 

"ขอโทษนะที่มาขัดจังหวะ" 

"เชิญนายสวีทกับผู้หญิงของนายต่อไปได้เลย" 

"ฉันมีธุระเล็กน้อยที่ต้องคุยกับโอดิน" 

"คิดว่าฉันไม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้ก็แล้วกัน" พลอยฟ้าหันมาพูดกับออสตินด้วยรอยยิ้ม เธอแค่ต้องการจะแกล้งเขาเท่านั้น.. 

"โอดินไม่อยู่" 

"เธอกลับไปได้แล้ว" ออสตินพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างสายตาไม่พอใจ 

"อ้าว..แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรก" 

"ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะ" พลอยฟ้าลุกขึ้นยืนและเดินผ่านหน้าชายหนุ่มช้าๆ.. 

หมับ !!  

ออสตินเผลอตัวคว้าแขนหญิงสาวเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้เธอเดินไปไหน.. 

"นายมีอะไร?  

"ปะ เปล่า" 

"งั้นก็ปล่อยฉันได้แล้ว" 

"เธอจะเอายังไงกันแน่? 

"นายกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? 

"หึหึ..ช่างมันเถอะ" และในที่สุดออสตินก็เป็นฝ่ายยอมปล่อยแขนเธอไป.. 

. 

. 

..หลายวันต่อมา.. 

ในวันนี้พลอยฟ้าไปงานครบรอบเสื้อผ้า 

"แบรนด์พินอญา" ซึ่งเป็นแบรนด์ของพินอินแม่เลี้ยงของเธอ พลอยฟ้ามางานเลี้ยงกับท่านเพียงสองคนผู้คนมากมายต่างเข้ามาชมคอลเลคชั่นตัวใหม่ที่พึ่งเปิดตัวไปได้ไม่นาน และเอ่ยชมท่านตลอดทั้งงาน.. 

แม้ว่าแม่เลี้ยงของเธอจะมีอายุมากแล้ว แต่ใบหน้าและการแต่งตัวของทันยังคงทันสมัยเข้ากับแฟชั่นแต่ละสมัยหากไม่มีใครรู้ว่าท่านเป็นใครก็มักจะคิดว่าท่านเป็นพี่สาวของเธอทั้งนั้น.. 

หญิงสาวหลังจากทักทายทุกคนตามมารยาทเสร็จแล้วก็หลบมานั่งทานอาหารอยู่คนเดียวเมื่อเริ่มรู้สึกเพลียเล็กน้อย.. 

"เพลียใช่ไหมครับ? ชายหนุ่มคนนึงเดินเข้ามาถามหญิงสาวท่าทางเป็นมิตร.. 

"เล็กน้อยค่ะ" 

"งานวันนี้สนุกมากเลยนะครับ" 

"ใช่ค่ะ" 

"คุณชื่ออะไรหรอ ผมขอรู้จักคุณได้ไหม?  

"ฉัน..พลอยฟ้าค่ะ" 

"คุณคือพลอยฟ้าจริงๆด้วย" 

"คุณรู้จักฉันหรอคะ? 

"ผมเห็นคุณในทีวีบ่อยๆตัวจริงสวยกว่าในทีวีอีกนะครับ" 

"ขอบคุณค่ะ" 

"ผมชื่อเจเคยินดีที่ได้รู้จักครับ" 

"เช่นกันค่ะ..ขอตัวก่อนนะคะฉันต้องไปแล้ว" พลอยฟ้าพูดกับเจเคเมื่อเห็นแม่เลี้ยงของเธอกำลังเรียกหา.. 

"หวังว่าเราจะได้พบกันอีกนะครับ" เจเคทิ้งท้ายก่อนที่หญิงสาวจะเดินจากไป..ซึ่งเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแท้จริงแล้วเจเคคือนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงโด่งดังในขณะนี้ แถมเป็นที่หมายปองของสาวๆหลายคนเพราะเขาทั้งหล่อและรวยมาก.. 

"นายต้องหัดควบคุมอารมณ์ตัวเองบ้างนะ" เสียงของใครบางคนเดินเข้ามาหาชายหนุ่ม 

"หึหึ..ออสติน"  

ออสตินยังคงทำตัวเหมือนเดิมเมื่อมีเวลาว่างก็แอบตามพลอยฟ้าไปในทุกที่.. 

"นายมาช้าเกินไปเพราะคือเป็นผู้หญิงของฉัน" 

"ฉันไม่เห็นเคยรู้ว่าเธอมีแฟน" เจเคมองออสตินด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่เกรงกลัวเลยสักนิด 

"นายกับเธอถูกลิขิตไว้ให้ไร้ความสัมพันธ์ต่อกันจำเอาไว้" 

"นายก็คงไม่ต่างจากฉันหรอกนะ"  

"อย่าอยากได้ในสิ่งที่ไม่ใช่ของนายตั้งแต่แรก..อย่าหาว่าฉันไม่เตือน" ออสตินขยับเข้าไปใกล้เจเคพร้อมกับจ่อปืนเข้าที่ท้องของชายหนุ่มด้วยสายตาเลือดเย็น.. 

เจเคตกใจมากนึกไม่ถึงว่าออสตินจะกล้าขู่เขาในสถานที่ซึ่งมีคนมากมายขนาดนี้.. 

"นายรู้ใช่ไหม..ว่าฉันสามารถทำได้ง่ายๆ" 

"โดยที่ไร้ซึ่งความผิด" 

"การตายของนายจะเป็นเพียงอุบัติเหตุเท่านั้น" ออสตินเหมือนจะขู่แต่เจเครับรู้ได้ว่าเขากล้าทำจริงๆ.. 

แม้ว่าพลอยฟ้าจะสวยและเป็นที่น่าสนใจของผู้ชายมากมายขนาดไหน แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาจีบเธอเลยแม้แต่คนเดียวมีเพียงเข้ามาทักทายในตอนแรก จากนั้นก็หายไปเลยซึ่งเธอก็ไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิดเพราะคิดว่าผู้ชายพวกนั้นคงเห็นว่าเธอแสดงออกชัดเจนว่าไม่ได้ชอบพวกเขา.. 

แต่แท้จริงแล้วผู้ที่อยู่เบื้องหลังและจัดการคู่แข่งหัวใจก็คือ "ออสติน" นั่นเอง!! 

"แม่ว่าจะไปทำสปาผิวต่อ" 

"พลอยจะเดินเล่นหรือซื้อของที่นี่ก็ได้นะลูก" พินอินหันมาพูดกับพลอยฟ้าหลังจากจบงาน.. 

"ให้พลอยไปด้วยไหมคะ? 

"แม่กลัวลูกจะเบื่อ..อยู่กับแม่มาทั้งวันแล้ว" 

"ถ้างั้นพลอยจะเดินเล่นแถวนี้รอคุณแม่ทำสปาเสร็จก็ได้ค่ะ" 

"แม่จองไว้หลายคอร์สกว่าจะเสร็จก็คงเกือบหกชั่วโมงลูกกลับก่อนแม่ได้เลยนะ" 

"โอเคค่ะ" พลอยฟ้าเข้าใจแม่บุญธรรมของเธอเป็นอย่างดีท่านเป็นผู้หญิงที่รักสวยรักงามมาก การดูแลตัวเองอยู่ตลอดเวลาทำให้ท่านดูสาวเหมือนกับวัยรุ่นแม่อายุจะมากแล้วก็ตาม.. 

หญิงสาวเดินเล่นในห้างสรรพสินค้าและได้บังเอิญพบกับโอดินและมิเกลที่กำลังเลือกซื้อขนมหวานที่ร้านเบเกอรี่แห่งหนึ่ง.. 

"พี่พลอยฟ้า" มิเกลหันมายิ้มและทักทายพลอยฟ้าท่าทางสนิทสนม.. 

และทันใดนั้นเองก็มีใครบางคนปรากฏตัวขึ้นมาเช่นกัน.. 

"อ้าว..เฮียออสติน" มิเกลเอ่ยทักทายออสตินท่าทางสนิทสนมเช่นกัน.. 

พลอยฟ้าหันมามองชายหนุ่มที่พึ่งปรากฏตัวด้วยความแปลกใจ 

"นายนัดฉันมามีธุระอะไร? ออสตินหันมาถามพี่ชายด้วยใบหน้านิ่งๆ แต่คำถามของออสตินทำให้โอดินคิ้วขมวดเล็กน้อยก่อนที่จะยิ้มออกมาเมื่อพอจะเดาสถานการณ์ได้ว่าน้องชายกำลังใช้เขาบังหน้าและปกปิดความจริงที่แอบตามพลอยฟ้ามา.. 

"เฮียดินชวนเฮียตินด้วยหรอคะ? 

"น้องเกลไม่เห็นรู้เรื่องเลย" คำถามใสซื่อที่ตรงไปตรงมาของมิเกลเอ่ยถามด้วยความสงสัย.. 

"เอ่อ..เฮียคิดว่าจะเลือกซื้อของเลยให้ออสตินมาช่วยเลือก" โอดินตอบกลับยิ้มๆ 

"ปกติเฮียก็ซื้อของเองตลอดหนิคะ" 

"ออสตินดูว่างๆเฮียเลยชวนเขามาด้วยกันน่ะ"  

"อ๋อ..เข้าใจแล้วค่ะ" มิเกลยิ้มกว้างเมื่อหมดซึ่งความสงสัย.. 

"เฮียมาซื้อของด้วยไม่ได้หรือไงห้ะ" ออสตินเอ่ยถามมิเกลด้วยความรู้สึกเอ็นดู 

"ได้ค่ะน้องเกลไม่หวง" คำตอบของหญิงสาวทำให้โอดินและออสตินหัวเราะขึ้นมาพร้อมกัน.. 

"ถ้างั้นเที่ยวให้สนุกนะ..พี่ขอตัวก่อน" พลอยฟ้าพูดกับมิเกลขึ้นมาทันที 

"ไม่ไปซื้อของด้วยกันหรอคะ" 

"ไม่เป็นไรจ๊ะ..ไว้โอกาสหน้านะ" พลอยฟ้ายังคงปฏิเสธเช่นเดิม.. 

"ไปด้วยกัน" ออสตินเอ่ยชวนเบาๆแม้ว่าภายนอกยังคงเก็บอาการให้ดูนิ่งๆ 

"ฉัน..." พลอยฟ้ายังไม่ทันพูดจบไฟในห้างสรรพสินค้าก็เกิดเหตุขัดข้องดับขึ้นมากะทันหัน.. 

กรี๊ดดดด !!!! 

เสียงกรีดร้องของมิเกลดังขึ้นมาชัดมากน้ำเสียงของเธอดูหวาดกลัวจนทุกคนสัมผัสได้ว่าเธอกลัวความมืด.. 

และท่ามกลางความมืดสนิทนั้นพลอยฟ้าก็สัมผัสได้เหมือนกันว่ามีมือของใครบางคนกำลังจับแขนเธอเอาไว้แน่นราวกับว่ากลัวเธอจะหายไปจากตรงนี้.. 

ไม่ถึงสิบวินาทีที่ความมืดมิดเข้าครอบงำไฟแต่ละดวงก็เริ่มกลับมาสว่างอีกครั้ง.. 

ภาพตรงหน้าของพลอยฟ้าทำให้เธอรับรู้ถึงความรักระหว่างโอดินที่มีต่อมิเกล เขาโอบกอดมิเกลเอาไว้อย่างแนบแน่นจนแทบมองไม่เห็นเรือนร่างของหญิงสาวเพื่อไม่ให้รู้สึกกลัว.. 

"ไม่เป็นไรแล้วนะ" 

"เฮียอยู่นี่แล้ว" 

"น้องเกลปลอดภัยแล้ว" โอดินลูบผมหญิงสาวเบาๆเป็นการปลอบใจ เมื่อพลอยฟ้ารู้สึกตัวอีกทีจึงหันมามองมือของใครบางคนที่จับแขนเธอเอาไว้จากทางด้านหลัง.. 

ออสตินจับแขนเธอไว้แน่นจากทางด้านหลังไม่ยอมปล่อย ส่วนด้านหน้าของหญิงสาวเป็นภาพที่โอดินกอดมิเกลเอาไว้แน่น.. 

"สุดท้ายก็ยังเป็นเขาที่อยู่ตรงนี้เสมอ"  

ตึก ตัก ตึก ตัก..~ 

--------------------- 

ร่างกายมันทำตามสัญชาตญาณในใจ >< 

(คอมเมนต์เกี่ยวกับนิยายเพื่อเป็นกำลังใจให้หน่อยนะคะ) 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว