email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 83

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 87

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2564 22:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 83
แบบอักษร

เสียงนั้นกล่าวออกมา สืบเนื่องมาจากการที่เหล่าสายลับของเขาเริ่มสืบเรื่องของชายที่ชื่อว่า ฌอน คริสเตียน คนของหน่วยลับก็ได้ตายไปทีละคนสองคน ไม่ว่าจะส่งใครไปก็แทบจะตายกันหมดที่รอดกลับมาก็มีแต่ส่วนน้อยเท่านั้น บางคนก็สติเสียไปเลยก็มีเช่นกัน แต่จะให้ทำอย่างไรได้ มันเป็นเพราะคำสั่งจากพระราชาของอาณาจักรนี้ พวกเขาจึงต้องทำตาม

“จับตามองต่อไป... ชายคนนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ..” ก่อนที่เขาจะยิ้มออกมา เขาทราบดีว่าคนในหน่วยลับที่สร้างมาอย่างยาวนานนั้นแข็งแกร่งเพียงใด แต่ดูเหมือนว่ามันจะยังแข็งแกร่งสู้ของทางท่านฌอนคนนั้นยังไม่ได้เลย เพราะจากที่ได้รับรายงานเรื่องของผู้ดูแลร้านของเขาแต่ละคนแล้ว.... ก่อนที่หน่วยลับคนนั้นจะกระโดดหายไปทางหน้าต่าง

 

แล้วเช้าวันหนึ่งที่รอคอยก็มาถึงแน่นอนว่าฌอนนั้นรู้ดี และชินแล้วที่จะต้องตื่นมาเวลาก่อนที่เตียงจะหายไป และคาร์เวียที่ยังนอนอยู่ก็ตกลงมาจากเตียงของตัวเอง มันช่างเป็นภาพที่ชวนให้ฌอนนั้นคิดถึงเสียจริงๆ หลังจากที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จ ฌอนก็ไล่ในคาร์เวียเริ่มไปทำความสะอาดได้แล้ว ไม่นานเจ้าสามหน่อองครักษ์ก็เดินเข้ามาช่วยงานที่ร้านต่อไป

 

ฌอนวางแผนในลูกค้าทุกคนที่มาใช้บริการนั้น ต้องมาหยิบอาหารเครื่องดื่มเอง หรือจะยืนรอรับเลยก็ยังได้ เพราะมันใช้เวลาไม่นานเลย อีกอย่างหนึ่งคือเขามีพนักงานเพียงแค่คนเดียวเพียงเท่านั้น สามหน่อที่มาช่วยงานก็ต่างตะโกนหาลูกค้า โดยอธิบายถึงคุณสมบัติพิเศษของตัวสินค้าอย่าง...

“เรียนเชิญลูกค้าทุกท่าน.. เข้ามาเชิญชิมสินค้าตัวใหม่ของท่านฌอน สินค้าวิเศษได้เลยขอรับ” และแน่นอนว่าเจ้าสามหน่อนั้นมันก็ต่างตะโกนกันจนทำให้ทุกคนเริ่มหันมาสนใจมากขึ้น แต่ก็ยังไม่มีใครที่กล้าเข้าไปลองกันสักคน เพราะพวกกลัวว่ามันจะเป็นพวก 18 มงกุฎที่หลอกใช้ชื่อเสียงของท่านฌอนพ่อค้าของวิเศษ แล้วอีกอย่างหนึ่งคือ สินค้าที่อยู่ตรงร้านนั้นแต่ละอย่างก็นับว่ามีราคาสูงระดับหนึ่งเลยทีเดียว

ไม่นานนั้น คณะเดินทางจากราชวังก็เดินทางมาถึง ขบวนแทบจะเรียกได้ว่าจัดเต็มมากเลยทีเดียว เพราะขบวนเสด็จนี้ ประกอบไปด้วยตัวของพระราชาเอง ที่นานๆจะออกมาจากพระราชวังทีหนึ่ง นอกจากนั้นยังมีเจ้าหญิงคนเดียวของอาณาจักร และยังมีเหล่าขุนนางคนสนิทอีกหลายคนเช่นเสนาบดีทั้งซ้ายและขวา ดยุคฟาร์เมลกับครอบครัว

“พระราชาเสด็จ!!!!” เสียงของหัวขบวนประกาศออกมาอย่างเสียงดัง เพื่อให้ทุกคนในที่นี้หลบทางและทำความเคารพ เมื่อฌอนได้ยินอย่างนั้นเขาก็เดินออกมายืนอยู่หน้าร้านพร้อมกับคาร์เวีย โดยที่ไม่มีท่าทางจะคุกเข่าทำความเคารพเหมือนกับคนอื่นๆ ในตอนนี้สิ่งที่เขารู้เพียงอย่างเดียวคือ ราชาของทุกๆอาณาจักรกำลังติดหนี้เขาอยู่ เพราะเหตุผลที่แท้จริง มันคงไม่พ้นที่จะต้องไปปราบจอมปีศาจ และจอมมารอย่างแน่นอน

 

จากนั้นเหล่าคณะชาววังก็เดินลงมาจากรถม้าที่พวกเขานั่งมา ก่อนที่ฌอนจะเดินเข้าไปทักทายพวกเขา ประตูเปิดออกมานำด้วยท่านเสนาบดีทั้งสอง ก่อนที่จะเป็นดยุค องค์หญิง และพระราชาตามลำดับ ฌอนเดินเข้าไปจับมือกับทุกๆคน ก่อนจะเอ่ยออกมาเป็นอย่างทางการว่า

“ขอบคุณที่ทุกท่านมาตามคำเรียกร้องที่เห็นแก่ตัวของข้าอย่างนี้.. และร้านของข้าก็ยินดี และนับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่พวกท่านมาในวันแรกที่ร้านของข้าเปิดให้ใช้บริการ” ฌอนก้มหัวลงพอประมาณเพื่อเป็นการให้เกียรติอีกฝ่าย พระราชาที่ถือยศฐานะเยอะที่สุดก็เอ่ยตอบกลับเป็นคนแรก

“ไม่เป็นอะไร.. ว่าแต่ท่านคือท่านฌอนคนนั้นเองหรอกหรือ.. ไม่น่าเชื่อว่าจะยังหนุ่มยังแน่นขนาดนี้...แต่ขนม และเครื่องดื่มของเจ้าที่ฝากส่งมาให้แก่ข้า มันนับว่ามีรสชาติที่ลึกล้ำเสียจริง.. วันนี้เลยทำให้ข้ามาตามคำเชิญชวนจากเจ้า” พระราชากล่าวออกมาถึงรสชาติที่มันละมุนลิ้นนั้น และชาตัวที่เขาได้ทานไปนั้น มันทำให้ทั้งจิตใจ และกายของเขารู้สึกผ่อนคลาย จึงนอนหลับสนิทอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“ขอบคุณที่องค์ราชาที่ชื่นชอบในสินค้าของข้า.. แน่นอนว่าในวันเปิดตัววันแรกนี้ ข้ามีห้องพิเศษที่จะแนะนำให้กับท่านได้ใช้บริการ เชิญทุกๆท่านทางนี้เลย” ฌอนผายมือออกไปทางร้านของเขา ก่อนที่พวกเขาจะเดินตามกันมา ขึ้นไปทางชั้นสอง ในระหว่างทางองค์หญิงที่ไม่เคยเห็นร้านค้าที่ตกแต่งได้น่านั่งทานอย่างนี้มาก่อน ก็เกิดสนใจขึ้นมาไม่น้อย เธอจึงเอ่ยถามออกมา

“ต้องขออภัยในความอยากรู้ของข้าด้วยท่านฌอน .. แต่ว่าร้านส่วนใหญ่ในเมืองแห่งนี้ไม่เคยมีวัสดุ อุปกรณ์ใช้งานเช่นนี้มาก่อน.. ไม่ทราบว่ามันทำมาจากอะไรอย่างนั้นหรือ” เธอกล่าวออกมา และเมื่อฌอนได้ยินอย่างนั้น ก็เริ่มอธิบายไปต่างๆนานา ทั้งๆที่เขาไม่มีความรู้เรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย แต่ก็ได้แนนซี่ที่ช่วยอธิบายหลักการสร้างเบื้องต้น ผ่านข้อความที่ส่งตรงเข้ามา

“ช่างแปลกตา และสวยงามจริงๆ... หากมีสินค้าอย่างนี้วางขายบ้างก็โปรดถามหาข้าด้วยล่ะท่านฌอน” พระราชากล่าวออกมา แน่นอนว่าฌอนก็บอกไปว่ามันเป็นสินค้าที่ต้องใช้เวลาในการสั่งทำ และการขนส่งที่ยาวนาน จากชนเผ่าลึกลับที่เขาไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลได้ ทำให้พวกคนในวังต่างผิดหวังกันทั่วหน้าหลังจากที่ได้ลองนั่งมันดูแล้ว

จากนั้นพวกเขาก็เดินขึ้นไปที่ชั้นสอง ห้องวีไอพีหมายเลขหนึ่ง ข้างในนับว่ามันถูกตกแต่งอย่างหรูหรา โซฟาหนังเทียมสีดำที่น่านั่งนั้น และโต๊ะพร้อมกับเก้าอี้สำหรับการประชุมอีก บรรยากาศที่เย็นสบายจากเครื่องอะไรสักอย่างที่พวกเขาไม่รู้จัก และแน่นอนว่ามันเป็นการตกแต่งรอบสุดท้ายของฌอนที่ตั้งใจติดแอร์เข้าไปด้วย หน้าต่าง และระเบียงที่ยื่นออกมา ทำให้ห้องนี้มันดูหรูหรายิ่งกว่าพระราชวังเสียอีก

 

หลังจากนั้นฌอนก็ได้แนะนำเมนูต่างๆในกับทางคณะชาววัง และแน่นอนว่าพวกเขาต้องการที่จะชิมมันทุกๆอย่าง ฌอนจึงจัดให้ทุกอย่างตามคำขอ นอกจากนั้นฌอนยังได้อธิบายกฎการใช้งานของร้านให้ทั้งหมดได้รับฟัง ก่อนจะปล่อยให้ลูกค้าใช้ห้องได้ตามอัธยาศัย 

“ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ว่าท่านฌอนคนนั้นจะมีสินค้าที่แปลกตามรายงานจริงๆ... น้ำที่มีสีดำๆนี้ ถึงมันจะไม่น่าดื่มมาก แต่ความหอมที่เป็นเอกลักษณ์นี้ ประกอบกับเอฟเฟคที่ทำให้ตาตื่นนั่นอีก.. สงสัยข้าคงจะได้เป็นลูกค้าประจำของที่นี่เสียแล้ว” พระราชากล่าวออกมา และแน่นอนว่าทุกๆคนก็รู้สึกเช่นเดียวกัน องค์หญิงที่กำลังเพลินกับของหวานอยู่นั้น ก็ได้แต่ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ 

สถานการณ์ด้านล่างเองก็เช่นกัน ที่ตอนนี้ก็มีผู้คนอยากจะลองสินค้ามากขึ้น และคาร์เวียเธอก็ทำหน้าที่ของเธอได้เป็นอย่างดี และคนอื่นๆหลังจากรู้ว่ามันเป็นร้านของใคร จึงไม่อยากจะมีปัญหาด้วย แต่มันก็ไม่ใช่กับทุกๆคนที่คิดอย่างนั้น และแน่นอนว่าพวกเขาเหล่านั้นก็ไม่ปรากฏหน้าออกมาให้เห็นแม้แต่ปลายขี้เล็บอีกเลย

 

ลูกค้าทุกๆคน ต่างก็ชื่นชอบสินค้าของร้านเป็นอย่างมาก และข่าวลือมันก็ดังออกไปทั่วทั้งเมือง ร้านขนม ‘The Random Café’ เปิดให้บริการแล้วอย่างเป็นทางการ และเมื่อทุกคนในเมืองรู้ว่าร้านเป็นของใคร และมีสินค้าที่แปลกใหม่ก็ต่างแวะมาอุดหนุนกันอย่างเนืองเเน่นตลอดทั้งวัน

 

จากที่จะต้องเดินทางไปวันนี้ ฌอนก็ต้องกลับมาคิดใหม่ว่าควรจะทำอย่างไรดี เพราะร้านสาขาอื่นๆ มันก็รอต่อไปไม่ได้แล้ว ก่อนที่โจวที่ไม่เคยเสนออะไรออกมาจะเอ่ยออกมา

“ข้าน้อยขออาสาทำงานช่วยท่านคาร์เวียเองขอรับ.. หากลูกค้าคงที่เมื่อไหร่แล้วข้าจะรีบตามไปหาพวกท่านขอรับ” ฌอนที่ได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าตอบรับไป และคิดว่าเขาคงจะต้องหาซื้อทาสเพิ่มอีกสักคนสองคนเสียแล้ว เพราะงานบริการพวกนี้มันจะต้องมีคนคอยทำงานกันเยอะหน่อย แต่ในระหว่างนี้ก็ให้โจวอยู่ที่นี่ช่วยงานไปก่อน

ถึงเขาจะรู้ว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น เพราะในสายตาของโจวตอนนี้นั้นเปลี่ยนไปจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง มันเป็นแววตาที่เหม่อลอย คล้ายกับคนที่โดนมนตร์สะกดแห่งความรักเข้าไปอย่างจัง... แต่ฌอนก็เลิกที่จะไม่สนใจ และตั้งใจว่าจะเดินทางต่อในทันที

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว