ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ท้อง

คำค้น : ทวงรักร้ายนายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.8k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 22:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ท้อง
แบบอักษร

ตอนที่32 

 

 

"...ฉันท้อง" ผลตรวจที่ออกมาทำให้เธอหูดับและนิ่งไปชั่วขณะ เธออายุยังน้อยและเธอก็ไม่รู้ว่ามาคัสจะคิดอย่างไรกับเรื่องนี้เพราะเขาแทบจะไม่เคยพูดเรื่องนี้กับเธอเลยด้วยซ้ำ เธอนั่งลงที่ปลายเตียงเพราะตอนนี้ขาเธอแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงยืน 

 

 

เมื่อตั้งสติกลับมาได้เธอก็ตัดสินใจขับรถไปยังเพนท์เฮาส์ของไมเคิลโดยใช้เวลาไม่นาน เธอเดินเข้าไปยังเพนท์เฮาส์พบดารินกำลังเล่นอยู่กับไคเลอร์ที่ห้องนั่งเล่นรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าสวยอย่างไม่รู้ตัว 

 

 

"อ่าวมาถึงเร็วจังเพิ่งโทรบอกพี่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเอง" ดารินถามขึ้นก่อนจะเดินเข้ามาหาพร้อมกับอุ้มไคเลอร์อยู่ในอ้อมแขน 

 

 

"พอดีไมล์มาทำธุระแถวนี้ค่ะเลยแวะมาหาหลาน" ไมล์ร่าส่งยิ้มให้หลานชายตัวเล็กก่อนจะเอื้อมมือไปจับที่มือเล็กอย่างเอ็นดู 

 

 

"อยากให้อาไมล์อุ้มไหมครับ ไปหาอาไมล์นะ" ดารินบอกก่อนจะส่งไคเลอร์ให้ไมล์ร่าอุ้ม ทั้งคู่เดินเข้ามานั่งที่โซฟาในห้องนั่งเล่นทั้งบ้านเต็มไปด้วยของเล่นเด็ก เพนเฮาส์ที่เคยหรูหราสวยงามตอนนี้ถูกใช้เป็นพื้นที่สำหรับเด็กไปโดยปริยาย ซึ่งมันก็ทำให้เธอรู้สึกว่าบ้านมันน่ารักขึ้นกว่าเดิมมากๆและมันช่างดูอบอุ่น 

 

 

"ดูท่าทางไคจะชอบไมล์นะยิ้มให้ใหญ่เลย" 

 

 

"จริงด้วยค่ะยิ้มหวานมากเลย" ไมล์ร่าบอกก่อนจะก้มดูหลานที่อุ้มอยู่ในอ้อมแขน “บ้านดูเปลี่ยนไปมากเลยนะคะ ดูท่าพี่รินจะเหนื่อยน่าดู” 

 

 

"ฮ่าๆ มีเด็กในบ้านก็อย่างนี้แหละ เหนื่อยหน่อยแต่มีความสุขมากแล้วเราละเมื่อไหร่จะมี" 

 

 

"เอ่อ..." ไมล์ร่าเมื่อได้ยินคำถามแบบนั้นเธอก็ทำสีหน้าตกใจทันที 

 

 

"พี่หยอกเล่นทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วย" 

 

 

"ปะ เป่ล่าค่ะ" ไมล์ร่าตอบก่อนจะยิ้มแห้ง “เฮียไม่อยู่เหรอคะ?” ไมล์ร่าถามหาพี่ชายตัวเอง 

 

 

"ช่วงนี้งานยุ่งหนะๆ กลับดึกหน่อยมาคัสก็งานเยอะไม่ใช่เหรอเห็นไมค์บอกว่าออร์เดอร์เยอะเลยต้องรีบผลิตของ" 

 

 

"ใช่ค่ะ รายนั้นก็ออกไปตั้งแต่เช้าทุกวัน...เอ่อพี่รินคะ" 

 

 

"หื้ม?" 

 

 

"ตอนที่พี่รินท้องเฮียดีใจมากไหมคะ?" 

 

 

"ดีใจสิ รายนั้นดีใจที่สุดแล้วมั้งเพราะไมค์เขาอยากมีอยู่แล้วพอได้ตัวเล็กมาครอบครัวเราก็ดูสมบูรณ์มากขึ้น ไมล์ถามพี่ทำไมเหรอ" 

 

 

"อ๋อ..." คำตอบของดารินทำให้ไมค์ร่าเงียบไปชั่วขณะเพราะมาคัสไม่เคยพูดเรื่องนี้กับเธอเลยสักครั้งมันจึงทำให้เธอเป็นกังวล 

 

 

"ถามแบบนี้อย่าบอกนะว่า..." ดารินจ้องหน้าไมล์ร่าอย่างจับผิด 

 

 

"..." 

 

 

"มาคัสอยากมีลูกเหรอ?" 

 

 

"เปล่าค่ะ ไมล์แค่ถามดูเฉยๆ" ไมล์ร่าแอบถอนหายใจเบาๆเมื่อคำถามของดารินไม่ใช่คำถามที่เธอกลัวหากเธอถามว่าเธอท้องเธอคงจะอึดอัดที่จะตอบหน้าดู 

 

 

"แอ๊ะ แอ..." จู่ๆไคเลอร์ก็ร้องเสียงดังขึ้นทำให้ไมล์ร่าสะดุ้งเล็กน้อยและเธอก็เริ่มทำตัวไม่ถูกเพราะเธอไม่รู้วิธีรับมือกับเด็กเวลาร้อง 

 

 

"โอ๋ๆ ส่งมาให้พี่มา" ดารินบอกไมล์ร่าก่อนจะยืนมือไปรับไคเลอร์" ได้เวลากินนมแล้ว ไมล์ตามสบายเลยนะเดี๋ยวพี่ขอเอาตัวเล็กไปกินนมก่อน" 

 

 

"ค่ะ" 

 

 

ผ่านไปหลายชั่วโมงที่ไมล์ร่าอยู่ที่เพนท์เฮาส์ของไมเคิล เธอใช้เวลาช่วงบ่ายของวันนี้ช่วยดารินเลี้ยงไคเลอร์ซึ่งมันทำให้เธอรู้ว่าการเลี้ยงเด็กเป็นอะไรที่เหนื่อยมาก 

 

 

หลังจากที่ไมล์ร่าอยู่ช่วยดารินเลี้ยงไคเลอร์เสร็จเธอก็ตัดสินใจขับรถกลับบ้าน และเตรียมที่จะบอกเรื่องนี้กับมาคัสในวันนี้ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไรเขาควรที่จะรู้เป็นคนแรก 

 

 

เมื่อขับมาถึงบ้านก็พบว่ารถของมาคัสมาจอดอยู่แล้วพร้อมกับคนรถและการ์ดของเขา เธอจึงรู้ได้ทันทีว่าเขากลับมาแล้ว เธอเดินเข้าไปในบ้านก่อนจะถามหาเขากับสาวใช้คนหนึ่ง 

 

 

"มาคัสละ" 

 

 

"อยู่ข้างบนค่ะ คุณท่านรอคุณอยู่" 

 

 

เธอเดินขึ้นมายังบนห้องของตัวเอง เมื่อเปิดประตูเข้าไปพบว่ามาคัสกำลังเก็บของบางอย่างใส่กระเป๋าอยู่ 

 

 

"จะไปไหนคะ?" ไมล์ร่าเอ่ยถามขึ้นทำให้คนตัวสูงหันกลับมามองเธอ 

 

 

"กลับมาแล้วเหรอวันนี้ไปไหนมา" มาคัสถามในขณะที่ยังคงเก็บของบางอย่างอยู่ 

 

 

"ไปเล่นกับพี่ดารินและไคเลอร์คะ แล้วนี่พี่จะไปไหน?" ไมล์ร่าถามด้วยสีหน้าที่งงงวย เมื่อพบว่ามาคัสกำลังเลือกปืนใส่ในกระเป๋าเป้ใบใหญ่ 

 

 

"เห้อ...ที่รักพี่ขอโทษนะพี่มีงานด่วนมากๆและอาจจะไม่ได้กลับบ้านสักสองสามวัน" 

 

 

"มีเรื่องใหญ่เหรอคะทำไมต้องเอาปืนไปเยอะขนาดนี้" ไมล์ร่าถามด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง 

 

 

"ของที่ต้องส่งครั้งนี้มันมูลค่ามหาศาลพี่เลยจะไปคุมเองอาจจะใช้เวลาหน่อยแต่ไม่ต้องห่วงไอ้ทีโอก็ไปด้วย" เมื่อรูดซิปกระเป๋าเรียบร้อยมาคัสก็เดินมาสวมกอดไมล์ร่าอย่างแนบแน่น "เดี๋ยวพี่จะรีบกลับมาครั้งนี้พี่ต้องไปดูเองจริงๆไมล์เข้าใจพี่นะ" 

 

 

"เอ่อ...มะ ไมล์มีเรื่องอยากจะบอกพี่" 

 

 

"เรื่องอะไรสำคัญมากเหรอ" มาคัสขมวดคิ้วอย่างสงสัย 

 

 

"เอ่อ..." 

 

 

"ถ้าไม่สำคัญเอาไว้ก่อนได้ไหมวันนี้พี่รีบจริงๆ" 

 

 

"มันสำคัญมากค่ะพี่อยู่ฟังไมล์ก่อนได้ไหม" 

 

 

"โอเคงั้นมีเรื่องอะไร" 

 

 

"คือว่ามะ..." 

 

 

ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด 

 

 

"รอแปปนะ" มาคัสหยิบมือถือขึ้นมากดรับสาย 

 

 

(ว่าไงไอ้ทีโอ)  

 

 

(มึงอยู่ไหนวะกูรอนานแล้ว)  

 

 

(กูกำลังจะออกไป)  

 

 

(มึงรีบๆมาเลยนะ งานนี้สำคัญ)  

 

 

(เออกูรู้แล้ว กูจะรีบไป)  

 

 

ติ๊ด! 

 

 

"ขอโทษนะ เมื่อกี้ไมล์พูดถึงไหนนะ" 

 

 

"ไม่มีอะไรแล้วค่ะพี่รีบไปทำงานเถอะ เดี๋ยวไมล์ค่อยบอกทีหลังก็ได้" 

 

 

"อย่างอนพี่เลยนะคนดี เอาเป็นว่ากลับมาพี่จะตั้งใจฟังเลยโอเคไหม" 

 

 

"ค่ะ" 

 

 

"พี่รักไมล์นะ" 

 

 

"ไมล์ก็รักพี่ค่ะ" 

 

 

 

 

********************************** 

เดี๋ยวววววอิพี่อย่าเพิ่งไปกลับมาฟังน้องก๊อนนนนนน 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว