ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 5 ล่อลวง 50% Oral Sex

ชื่อตอน : บทที่ 5 ล่อลวง 50% Oral Sex

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2564 03:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5 ล่อลวง 50% Oral Sex
แบบอักษร

บทที่ 5 ล่อลวง 50% Oral Sex 

ขอบคุณนะค้า พี่แทนแสนดี 1000++ โหลดแล้วจ้า ^/\^ 

 

 

*** อัป 60%**** 

บทที่ 5  ล่อลวง 

พอถูกทวงบุญคุณ ใบหน้าก็ร้อนวูบขึ้นมา นี่เธอทำเรื่องบ้าบอลงไปอีกแล้วสินะ เอามีดมาแทงกันก็ได้ แต่ช่วยส่งกางเกงชั้นในคืนมาก่อนเถอะ 

“เอามา ขอร้อง” 

“จับมันก่อนสิ” เขาต่อรอง ขยับเข้าหาณัฐนรี รั้งร่างหล่อนขึ้นมาอีกนิด ให้ส่วนอันแข็งขึงในเป้ากางเกง ถูไถกับเนินเนื้ออวบอูมที่ไร้อาภรณ์หุ้มห่อ 

“เอามันออกไป” เธอสั่งเสียงกดต่ำแต่เขาไม่นำพา 

“อะไรกัน ฉันอุตส่าห์ลงแรงไปตั้งเยอะ จะไม่ตอบแทนบุญคุณกันบ้างเหรอ บอกตรงๆ ว่าไม่เคยทำให้ใครมากขนาดนี้” 

“ไม่ได้ขอให้ทำนี่” 

“จุ๊ๆๆ ไม่เอาสิ ไม่เถียงกันนะ จะตอบแทนด้วยความเต็มใจหรือว่าจะให้ใช้กำลังดีล่ะ ในห้องน้ำนี่ก็ไม่เลวนะ ฉันจัดได้เสมอแหละ แต่ว่า...ดันไม่มีถุงยางนี่สิ” 

ณัฐนรีทำหน้าบึ้งตึง ดึงเอากางเกงชั้นในมาสวมอย่างกระแทกกระทั้น  

“ถ้าไม่มีถุงยางก็หมดสิทธิ์”  

“ไปห้องฉันสิ ซื้อมาเมื่อคืนยังไม่ได้ใช้เลย” เขาแนะพลางลูบแตะแก้มบางของหล่อน  

ณัฐนรีครุ่นคิดเพื่อหาทางรอดในสถานการณ์ที่รอดยากเหลือเกิน เขาไวกว่ามากนัก ไม่ว่าจะเธอจะกระดิกกายหรือแม้แต่หายใจ เขาก็รู้ตัวก่อนเสมอ แล้วอยู่ๆ พวงผมของเธอก็ถูกขยุ้มขยำ ฝ่ามือเขาชอนไชจนได้เส้นผมเธอไปครอบครอง เขารั้งใบหน้าเธอเข้าหา ก่อนจะบดริมฝีปากลงมา เพื่อจุมพิตซ้ำๆ เขามิได้ทำเพียงเท่านั้น แต่ยังเปลี่ยนตำแหน่งการยืนสลับกับเธอ ตัวเขาตอนนี้บั้นท้ายพิงอยู่กับเคาน์เตอร์ ส่วนเธอถูกมือใหญ่กดไหล่ให้นั่งลง ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดใช่ไหม นี่เขาคิดจะ... 

“หน้าตื่นๆ นี่ได้อารมณ์ชะมัด เธอเก่งจริงๆ เรื่องสีหน้าท่าทาง ทำอย่างกับไม่เคยไปได้” เขาเยาะคนที่มีอาชีพสังเวยความสาว ดูสีหน้าหล่อนสิ ดวงตาหล่อนสิ ทำอย่างกับหญิงสาววัยแรกรักที่มิเคยพบเจอบทเพลงแห่งราคะไปได้ 

“ฉะ...ฉัน...คือฉัน...” ณัฐนรีไม่อาจเอ่ยคำใด เมื่อบางอย่างถูกควักออกมาจากกางเกงชั้นในของเขา มันช่างงามสง่าและน่าเกรงขาม โดดเด่นอยู่ท่ามกลางแพรไหมสีนิลที่ประดับอยู่อย่างพอเหมาะพอดี หัวใจเธอเต้นระรัว ทั้งกลัวทั้งประหม่า แต่ก็อยากรู้นักว่าหากแตะต้องสักนิด มันจะให้ความรู้สึกเช่นไร 

“อ้าปาก” 

สิปปกรสั่งความอยู่เบื้องบน ณัฐนรีไม่รู้ว่าเผลออ้าปากตอนไหน รู้ตัวอีกที สิ่งที่เธอจ้องอยู่อย่างตื่นตะลึงนั้นก็ถูไถอยู่กับเรียวลิ้น การรุกเข้ามาอย่างรวดเร็วทำเอาเธอสะดุ้งโหยง ทั้งกลิ่นอ่อนๆ ที่มิเหมือนกลิ่นใดในโลกนี้ ก็ยิ่งทำให้เธอมึนงง มันปะปนกับกลิ่นครีมอาบน้ำหอมสะอาด กลิ่นเย็นๆ แต่พอได้สัมผัสกับอุ่นร้อนรุนแรง  

“อา....ซี้ด...” เขาไม่อาจทานทนต่อปากนุ่มๆ ของอิสตรี ยิ่งเป็นปากของณัฐนรี ที่กำลังอ้าอมเอาตัวตนเขา มันก็ยิ่งเร่งแรงปรารถนาให้ลุกฮือ สองมือหล่อนจับท่อนขาเขาแน่นหนึบ ดวงตาที่มองขึ้นมาคล้ายว่ากำลังวอนขอ เขาขยุ้มพวงผมหล่อนแรงขึ้น ส่งกำลังให้หล่อนพาปากสาวรูดเอาความเป็นชายเข้าออกเร็วรี่ถี่ระรัว 

“อ่อกๆ อื้อ...” เธอร้องอู้อี้เมื่อบางสิ่งคับแน่นคาปาก เธอหายใจไม่ออก และไม่รู้จังหวะที่ดีในการทำแบบนี้ ท่อนลำอันร้อนผ่าวที่กำลังผลุบเอาผลุบออกในปากเธอ บางคราวมันเลยครูดไปกับฟันคมๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ 

“อ๊ะ! เก็บฟันหน่อยสิ ฉันเจ็บ!” 

เธอส่ายหน้าระรัวเมื่อโดนสั่ง ก็จะให้ทำอย่างไรเล่า ในปากก็ต้องมีฟันมิใช่หรือ 

“ถ้าแกล้งกันอีกที ฉันจะจัดการเธอตรงนี้ แบบไม่ใส่ถุงยาง เลือกเอา!” เขาขู่ด้วยเสียงอันจริงจัง นี่หล่อนแค่แกล้งกันใช่ไหม ผู้หญิงที่ทำอาชีพอย่างว่ามาหลายปี ทำได้แค่นี้เองหรือ  

ณัฐนรีหน้านิ่วคิ้วขมวด ทำไมเธอต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ หากตั้งสติให้มั่นคงหนักแน่น ป่านนี้คงได้ออกจากห้องน้ำไปแล้ว  

“ฉันไม่ผิด ถ้าฉันทำให้เธอสุขกายสบายใจ เธอก็ต้องตอบแทนกันบ้างสิ” บอกหล่อนแล้วขยุ้มผมยาวๆ ให้พาศีรษะเข้าๆ ออกๆ อยู่เบื้องล่าง หล่อนมองขึ้นมาตาขวาง น้ำหูน้ำตาเล็ด น้ำลายหนืดๆ ไหลหยดย้อยลงปลายคาง ช่างน่าดูชมยิ่งนัก “โอ...เธอนี่...แม่มดชัดๆ” ว่าหล่อนแล้วเลื่อนมือข้างหนึ่งไปยังแก้มบาง ปลายนิ้วช่วยเช็ดหยดน้ำตาที่กำลังร่วงหล่น ยิ่งเสียงดังอ่อกๆ ในปากนั่น ได้ฟังแล้วช่างรื่นหู ดวงตาที่มีหยดน้ำตารื้นอยู่ มองดูก็ยิ่งชอบใจ ให้ตายเถอะ! ขายให้แค่เขาได้ไหม ให้หล่อนมีเขาเป็นลูกค้าแค่คนเดียวตลอดไปได้หรือเปล่า ชักติดใจปากนุ่มๆ ของหล่อนแล้วสิ 

“เร็ว...เร็วกว่านี้โรส! เร็วเข้า! โอ้ว...โรส!!” 

“อื้อ...” ณัฐนรีพูดไม่ได้ร้องไม่ออก เมื่อตัวตนเขายังคับแน่นอยู่ในปาก วินาทีถัดมา ของเหลวอุ่นร้อนก็ฉีดพุ่งเข้ามา บางส่วนพุ่งลงไปในคอ ไม่ไหว! เธอจะอ้วก เธอพะอืดพะอม! “อุ๊บ!!!” สองมือผลักท่อนขาของสิปปกรสุดแรง ได้ยินเสียงเขาหัวเราะชอบใจตอนที่เธอไอโขลกๆ อยู่กับอ่างล้างหน้า ของเหลวขุ่นข้นถูกสำรอกออกมา น่าสะอิดสะเอียนเสียไม่มี 

“กลืนๆ เข้าไปเถอะน่า เธออาจจะชอบก็ได้นะ”  

“ถ้าคุณชอบก็กินเองสิ!” 

“โอ้ว...ดุด้วยแฮะ ไม่เอาน่า ทีฉันยังชิมของเธอไปตั้งเยอะ รสชาติดีด้วยนะขอบอก” 

ณัฐนรีพยายามข่มจิตข่มใจ สองมือวักน้ำขึ้นล้างหน้าลวกๆ ได้ยินเสียงคนข้างนอกร้องเรียกอืออา สงสัยว่าเรนนี่จะตื่นเพราะเสียงของพวกเธอเป็นแน่ 

หญิงสาวก้าวออกมาข้างนอก เรนนี่ลุกมานั่งและกำลังขยี้หูตา เพราะตาบ้านั่นแท้ๆ ที่ทำให้เด็กน้อยคนหนึ่งต้องตื่นจากการนิทราอันแสนสุข 

“ชู่ว์...ไม่เอานะคะ นอนลงค่ะนอนลง” 

เด็กน้อยเอนกายลงนอน แต่ยังหลับตาไม่สนิท ยังเหลือบเห็นลุงบอสยืนพิงกรอบประตูอยู่  

“หลับตาสิคะ” ณัฐนรีบอกเด็กน้อยพร้อมรอยยิ้ม แต่เด็กน้อยกลับจ้องหน้าเขม็ง ตอนนี้เธอนอนอยู่ข้างเรนนี่ มือข้างหนึ่งดึงผ้าห่มผืนบางห่มร่างให้แม่คนดี 

“ผมค่ะ” 

“หือ?” ณัฐนรีเป็นงง อะไรของเรนนี่กันเล่า 

“ผมติดแก้มค่ะ” 

พอถูกท้วง ณัฐนรีก็เอามือปัดๆ แก้ม แต่ไม่ยักมีเส้นผมติดมือมา จังหวะนั้นสิปปกรก็สืบเท้าก้าวเข้ามาหา เขาดึงหน้าเธอไปพิจารณา สองตากะพริบปริบๆ ก่อนจะหยิบเอาบางอย่างออกจากแก้มให้ แล้วความโกรธของเธอก็ได้พลุ่งพล่านเหมือนกาน้ำที่กำลังตั้งบนเตา นั่นมัน...ไม่ใช่เส้นผม! มันสั้นเกินกว่าจะเป็นผมของผู้หญิงที่ไว้ผมยาวอย่างเธอ! 

“โอ...เอาออกแล้วจ้ะ แม่ของเรนนี่ไปทำอะไรมานะ ผมติดแก้มก็ไม่รู้เรื่องเลย” เขาเอ่ยขำๆ หยิบ เส้นผมเจ้าปัญหาไปทิ้งในห้องน้ำ แล้วหันมาจ้องณัฐนรี หล่อนเอ่ยวาจาด้วยการอ้าริมฝีปากแต่ไร้เสียงใดๆ มันอ่านได้ใจความว่า เส้นผมกับผีน่ะสิ!  

 

สิปปกรกลั้นหัวเราะจนไหล่สะเทือน ยกมือขอยอมแพ้ เขาผิดเองในเรื่องนี้ ผิดคนเดียวจริงๆ เชิญหล่อนกล่อมเรนนี่ต่อเถอะ เขาไม่กวนแล้ว เขาจะออกไปข้างนอก ชงกาแฟกินสักถ้วยแล้วเริ่มต้นหาโทรศัพท์มือถือก็แล้วกัน 

 

 

เนื่องจากนิยายตอนนี้และตอนต่อๆ ไปมีเนื้อหา NC นักเขียนจะอัปที่เว็บ  readawrite.com  นะคะ ชื่อรเรื่องนี้ นามปากกานี้ แนบลิงก์ไม่ได้น้า ผิดกฎจ้า พอหมดช่วง NC จะกลับมาลงตามเดิมจ้า 

 

 

 

 

 

 

 ******* ^^  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว