facebook-icon

ขอบคุณสำหรับการสนับสนุน กดติดตามไว้นะคะ ไรท์ฟรีให้ทุกตอน3ชั่วโมงค่ะ

THE DARK..(20) ทำความรู้จัก

ชื่อตอน : THE DARK..(20) ทำความรู้จัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.พ. 2564 14:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
THE DARK..(20) ทำความรู้จัก
แบบอักษร

THE DARK 20

"พี่พลอยฟ้าไม่ทานหรอคะ"

"เดี๋ยวน้องเกลสั่งให้? มิเกลเอียงคอถามด้วยใบหน้าไร้เดียงสา

"เอ่อคือพี่ไม่ค่อยทานไอศกรีมเท่าไหร่น่ะ"

"แต่มันอร่อยนะคะ"

"น้องเกลทานเลยพี่จะนั่งเป็นเพื่อน"

"ลองชิมดูไหมน้องเกลป้อน" มิเกลใช้ช้อนตักไอศกรีมในถ้วยของตนเองยื่นไปให้พลอยฟ้าทันที..

พลอยฟ้ายิ้มขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะทานไอศกรีมที่มิเกลยื่นมาให้ด้วยความเอ็นดู มิเกลเหมือนเด็กสาวที่บริสุทธิ์และไร้เดียงสาใบหน้าเล็กๆและนิสัยที่ใสซื่อทำให้ผู้ใดที่อยู่ใกล้ต้องหลงรักไปตามๆกัน..

"อย่าพึ่งตกหลุมพรางสิพลอย"

"มิเกลอาจจะแสดงละครอยู่ก็ได้" พลอยฟ้าพยายามเรียกสติของตนเองให้กลับมา..และเริ่มเอ่ยถามมิเกลขึ้นมาทันที..

"น้องเกลคงได้ยินที่ผู้หญิงกลุ่มนั้นพูดใช่ไหม?

"น้องเกลได้ยินค่ะ"

"แล้วไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยหรอ"

"ทำไมต้องรู้สึกด้วยคะ"

"ก็พี่เป็น..เอ่อ..อดีตคู่หมั้นของโอดิน"

"ห๊าาาา !!

"ทำไมตกใจขนาดนั้นล่ะ?

"พี่เคยเป็นอดีตคู่หมั้นของเฮียดินจริงๆหรอคะ?

"ใช่จ๊ะ"

"แล้วทำไมถึงถอนหมั้นกันล่ะ มีปัญหากันรึเปล่า? แทนที่มิเกลจะแสดงท่าทางหึงหวงแต่เธอกลับแสดงสีหน้าแววตาเป็นห่วง

"เปล่า..พวกเราไม่ได้ทะเลาะกัน"

"แล้วทำไมถึงถอนหมั้นล่ะคะ"

"เพราะพี่รู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้"

"พี่เสียใจไหมคะ?

"ไม่ต้องห่วงพี่หรอกห่วงความรู้สึกของตัวเองก่อนดีไหม เพราะตอนนี้น้องเกลเป็นคู่หมั้นของโอดินไม่ใช่หรอ?

"ก็จริงค่ะ แต่น้องเกลก็ไม่อยากให้พี่เสียใจหนิคะ"

"พี่ไม่เป็นไร พี่กับโอดินเราเป็นเพื่อนกันเท่านั้น"

"พี่พลอยฟ้าคิดว่าความสัมพันธ์จะไปต่อไม่ได้เลยเลือกที่จะถอนหมั้นใช่ไหมคะ?

"มันก็ใช่นะ เพราะโอดินคิดกับพี่แค่เพื่อนคนนึงพี่ไม่อยากผูกมัดเขาด้วยสัญญาหมั้นพวกนั้น"

"แค่พี่ไม่เสียใจก็ดีแล้วค่ะ" มิเกลยิ้มกว้างท่าทางไร้เดียงสาและตักไอศกรีมเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย..

"ทำไมถึงน่ารักขนาดนี้นะ"

"ดูไม่มีพิษไม่มีภัยเลยสักนิด" พลอยฟ้าคิดในใจและพยายามสังเกตมิเกลอย่างละเอียด..

แค๊ก แค๊ก แค๊ก ~

"น้องเกลเป็นอะไร?

"เยลลี่ติดคอค่ะ" มิเกลรีบดื่มน้ำตามเข้าไปจนหมดแก้ว ก่อนที่เธอจะมองหน้าพลอยฟ้าและหัวเราะออกมาเบาๆ..

"คิก คิก คิก..เขินพี่พลอยฟ้าจังเลย"

"เขินพี่ทำไม?

"น้องเกลทำตัวตลกต่อหน้าพี่ไงคะ"

"ไม่เห็นต้องอายเลย"

หลังจากนั้นมิเกลก็อมยิ้มเล็กๆและยื่นใบหน้าเข้าใกล้พลอยฟ้าเล็กน้อย ดวงตากลมโตเปล่งประกายไร้เดียงสา..

"พี่พลอยสวยจังเลยค่ะ" มิเกลใช้สายตาสำรวจบนใบหน้าของหญิงสาว ก่อนจะกลับมานั่งทานไอศกรีมตามปกติ..

ตึก ตัก ตึก ตัก~

"ให้ตายสิ"

"เด็กคนนี้แรงทำลายล้างสูงมาก"

"เป็นผู้หญิงแท้ๆทำหัวใจฉันเต้นแรงซะงั้น" พลอยฟ้าคิดในใจและจ้องมองดูความน่ารักของมิเกลเป็นระยะๆ..

"อิ่มแล้วค่ะ"

"อยากไปซื้อของต่อไหม?

"ก็ดีค่ะ"

"สนใจเสื้อผ้า กระเป๋า หรือรองเท้าล่ะพี่จะได้ช่วยแนะนำ"

"น้องเกลไม่สนใจของพวกนั้นหรอกค่ะ ปกติโมเอลก็เป็นคนซื้อมาให้อยู่แล้ว"

"ถ้างั้นอยากไปซื้ออะไรล่ะ?

"กิ๊บติดผมค่ะ"

.

.

"อันนี้ก็น่ารัก"

"อันนี้ด้วย"

"พี่พลอยฟ้าเอาไหมคะ? มิเกลหันมาถามพลอยฟ้าด้วยรอยยิ้ม

"น้องเกลเลือกเลยพี่ไม่ค่อยชอบติดกิ๊บ"

"โอเคค่ะ" มิเกลเลือกซื้อกิ๊บและยางรัดผมด้วยใบหน้าจริงจัง แต่เมื่อเธอเลือกอันที่เธอชอบได้แล้วก็เปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างด้วยความชอบใจ..

"เอาหมดนี่เลยค่ะ" มิเกลยื่นให้กับพนักงานเพื่อทำการจ่ายเงิน

"พี่ซื้อให้นะ" พลอยฟ้าพูดขึ้นมา

"ไม่เป็นไรค่ะ น้องเกลเกรงใจ"

"แต่..."

"แค่พี่พลอยฟ้ามาเที่ยวกับน้องเกลก็ดีใจมากแล้วค่ะ"

คำพูดของหญิงสาวทำให้พลอยฟ้านึกเอ็นดูอีกครั้ง ตลอดทั้งวันเธอเอ็นดูในความน่ารักของมิเกลอยู่หลายครั้ง..

หลังจากเลือกซื้อของกินเสร็จทั้งพลอยฟ้าและมิเกลก็เดินออกมาพร้อมกันที่หน้าประตูห้างสรรพสินค้า มิเกลดูอารมณ์ดีและชอบใจที่เธอได้กิ๊บในแบบที่ตนเองชอบ..

เธอยิ้มมาตลอดทั้งทางจนกระทั่ง..!!

พลอยฟ้ามองเห็นเด็กไร้บ้านมานั่งอยู่บนพื้นหน้าห้างสรรพสินค้า สายตาของเด็กสาวคนนั้นจ้องมายังกิ๊บติดผมที่อยู่ในถุงของมิเกล..

มิเกลยืนนิ่งจ้องมองเด็กยากจนคนนั้นด้วยความตกใจ สายตาของเธอสำรวจเด็กหญิงคนนั้นอย่างละเอียดที่สวมเพียงเสื้อผ้ามอมแมมร่างกายผอมราวกับคนหมดเรี่ยวแรง..

"มิเกลคิดจะทำยังไงต่อนะ" พลอยฟ้าคิดในใจและจ้องมองมิเกลว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร..

"อยากได้หรอ? มิเกลนั่งลงกับพื้นทางด้านข้างของเด็กหญิงยากไร้คนนั้นอย่างไม่รังเกียจและไม่ถือตัวเลยสักนิด..

"อยากได้ค่ะ" เด็กหญิงยากไร้คนนั้นตอบกลับด้วยแววตาน่าสงสาร

"มันสวยใช่ไหมล่ะ? มิเกลเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

"ใช่ค่ะ"

"ถ้าอยากได้ก็เก็บไว้นะ" มิเกลยื่นกิ๊บให้เด็กคนนั้นหมดทั้งถุงโดยไม่เหลือไว้ให้ตนเองแม้แต่ชิ้นเดียว..

"ขะ ขอบคุณค่ะ" เด็กหญิงรีบยกมือไหว้และรับไว้ทั้งน้ำตา..

"หิวไหม? มิเกลเอียงคอถามเด็กหญิงด้วยความเป็นห่วง และได้คำตอบกลับมาโดยการพยักหน้า..

มิเกลถอนลมหายใจเล็กน้อยก่อนจะหยิบกระเป๋าสตางค์ลายการ์ตูนหมีสีชมพูออกมา เธอหยิบแบงค์ที่มีอยู่ในกระเป๋าทั้งหมดให้กับเด็กน้อยคนนั้น หากนับคร่าวๆด้วยสายตาก็คงจะเกือบสองหมื่นบาท..

"พี่พกเงินสดไม่เยอะ"

"เก็บเอาไว้ใช้นะคะ" มิเกลยิ้มให้กับเด็กผู้หญิงคนนั้นก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับพลอยฟ้า..

"ทำไมถึงให้ล่ะ น้องเกลดูชอบกิ๊บนั้นมากเลยไม่ใช่หรอ? พลอยฟ้าเอ่ยถามเพราะอยากรู้ความคิดของเด็กสาว

"น้องเกลซื้อเอาใหม่ตอนไหนก็ได้ค่ะ"

"แต่เด็กคนนั้นอาจไม่มีโอกาสที่จะซื้อได้เลย"

คำตอบของมิเกลทำให้พลอยฟ้าพอใจยิ่งนัก..

"ไม่แปลกเลยที่โอดินจะชอบมิเกล"

"เขาเลือกคนถูกแล้วแหล่ะ" พลอยฟ้าคิดในใจ

.

.

"พี่พลอยฟ้าคะ..คือว่า..เอ่อ.."

"มีอะไรหรอ?

"น้องเกลขอยืมเงินหน่อยได้ไหมคะ เดี๋ยวน้องเกลจะรีบใช้คืนค่ะ"

"ได้สิ..ว่าแต่จะเอาเท่าไหร่?

"สักสองร้อยก็พอค่ะ"

"สองร้อยจะเอาไว้ใช้อะไรมันไม่พอหรอกนะ"

"น้องเกลจะเอาไว้จ่ายค่าแท็กซี่ค่ะ"

"จะนั่งแท็กซี่กลับงั้นหรอ?

"ใช่ค่ะ วันนี้น้องเกลไม่ได้เอารถส่วนตัวมา" มิเกลยิ้มแห้งๆออกมาด้วยความเกรงใจ

"ไร้เดียงสาขนาดนี้..คงถูกหลอกเอาง่ายๆ"

"ถ้าให้นั่งรถกลับบ้านคนเดียว"

"ใครจะไม่เป็นห่วงกันล่ะ"

"มิเกลสดใสและบริสุทธิ์เกินไปที่จะรับรู้ว่าโลกอันแท้จริงมันโหดร้าย" พลอยฟ้าคิดในใจด้วยความเป็นห่วง

"คอนโดอยู่ที่ไหนล่ะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง"

ในที่สุดพลอยฟ้าก็ตัดสินใจมาส่งมิเกลที่คอนโด เธอรู้สึกเอ็นดูมิเกลไม่ต่างจากน้องแท้ๆแถมยังเป็นห่วงกลัวว่าความไร้เดียงสาของเธอจะถูกคนไม่หวังนี้มาทำร้ายเอาได้ง่ายๆ..

"ขอบคุณมากนะคะ" มิเกลยิ้มขอบคุณทันที

"ขอกอดหน่อยสิ" พลอยฟ้าหันมามองใบหน้าของหญิงสาวด้วยรอยยิ้มเช่นกัน

หมับบบ~

มิเกลโน้มตัวเข้าใกล้พลอยฟ้าเพื่อให้ได้กอดอย่างถนัด..

"ยินดีกับงานหมั้นที่พึ่งผ่านมาด้วยนะ"

"โอดินโชคดีมากที่มีมิเกลอยู่ข้างๆ"

"ดูแลกันดีๆล่ะ"

"หรือถ้าโอดินทำร้ายฟ้องพี่ได้เลย" พลอยฟ้าพูดกับมิเกลจากใจจริง เธอแพ้ให้กับนิสัยที่แสนดีของเด็กสาวในที่สุด..

"ขอบคุณมากนะคะ" ทั้งสองคลายกอดจากกัน

แต่การกระทำต่อไปของมิเกลทำให้พลอยฟ้าตกใจไม่น้อย..

จุ๊บ~

"แลกกันค่ะ" มิเกลจูบลงบนแก้มพลอยฟ้าเบาๆ เธอรู้สึกว่าพลอยฟ้าเหมือนพี่สาวคนนึงที่น่ารักกับเธอมากๆ..

"น้องเกลไปก่อนนะคะ"

"เดินทางปลอดภัยค่ะ" มิเกลยิ้มอารมณ์ดีและเดินเข้าไปในคอนโดหรู พลอยฟ้ามองตามหลังเด็กสาวพร้อมกับถอนลมหายใจออกมา..

ฟู่ววว ~

"หมดห่วงแล้วสิเรา"

"ในเมื่อมิเกลเป็นคนที่ดีมาก ฉันก็ไม่มีอะไรต้องห่วงนายอีกแล้วโอดิน"

"จากนี้ไปเราจะได้เป็นเพื่อนที่สนิทใจกันสักที"

"คราวนี้ก็ถึงเวลาหาความสุขให้กับตัวเองแล้วสินะ" พลอยฟ้าพูดขึ้นมาเบาๆ..

จากนั้นเธอก็ขับรถตรงไปยังคฤหาสน์แสงตะวันทันที..

บอดี้การ์ดที่เฝ้าอยู่หน้าประตูเมื่อเห็นรถที่ไม่คุ้นเคยแล่นเข้ามาก็รีบเข้ามาขวางทันที แต่เมื่อพบว่าผู้ที่อยู่ในรถคือพลอยฟ้าจึงเปิดทางให้เขาไปในคฤหาสน์ได้อย่างง่ายดาย..

เธอขับรถมาจอดที่ลานจอดรถก่อนจะเดินเข้ามาในคฤหาสน์ตระกูล Bold ทำเอาทุกคนที่อยู่ในคฤหาสน์รู้สึกแปลกใจไม่น้อย..

"พลอยฟ้า" พินอินรีบเข้ามาโอบกอดเธอทันที

"สบายดีนะคะคุณแม่"

"แม่สบายดี ทุกคนก็สบายดีทำไมลูกถึงกลับมาวันนี้แม่ไม่ได้ให้สาวใช้เตรียมอาหารโปรดไว้รอเลย"

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พลอยตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์ทุกคน"

"จะไม่เป็นไรได้ยังไงล่ะคะ พี่กลับมาทั้งคน" เบลล่าเข้ามาโอบกอดพี่สาวด้วยความคิดถึง..

"นั่นสิพี่ไปอยู่ที่เกาะตั้งนานพวกเราคิดถึงจะแย่" บีลีฟก็เดินเข้ามาออดอ้อนพลอยฟ้าเช่นกัน..

"ไหนๆพี่ก็มาแล้ว เย็นนี้พวกเราจัดปาร์ตี้ที่สวนกลางบ้านกันเถอะ" องศาเสนอและทุกคนก็เห็นด้วย..

ในตอนนี้คนที่อยู่ในคฤหาสน์ตระกูล Bold มีเพียงพินอินและบาร์เซียพ่อแม่บุญธรรมของเธอ และน้องๆที่เป็นทายาทของตระกูลBold ส่วนคนอื่นๆคงได้มาพบกันในงานเลี้ยงคืนนี้ที่ถูกจัดอยู่สวนกลางบ้านสถานที่ที่ทุกคนมักใช้รวมตัวกันเพื่อสังสรรค์และพูดคุย..

"ไปอยู่ที่นู้นเป็นยังไงบ้างคะ?

"บีฟอยากตามไป แต่คุณแม่ไม่ให้ไปรบกวนพี่พลอย" บีลีฟคิ้วขมวดเล็กน้อยและรีบฟ้องพี่สาวทันที..

"ที่นู้นก็เหมือนเดิม ใช้ชีวิตอยู่กับทะเลและธรรมชาติ"

"ไว้มีโอกาสพวกเราจะไปเที่ยวที่นั่นบ่อยๆเลย"

"ได้สิ"

"พี่พลอยกลับมาครั้งนี้นานไหมคะ?

"ก็นานอยู่นะ เพราะพี่ตั้งใจว่าจะเข้ามาช่วยงานในบริษัทแสงตะวันอีกแรง"

"ดีเลยค่ะจะได้อยู่ด้วยกันนานๆ"

"มีงานตรงไหนที่พี่พอจะช่วยได้บ้าง?

"เรื่องนี้ต้องถามคุณแม่ค่ะ"

.

.

"เอ่อ..คือ..แค่เข้าบริษัทไปเซ็นอนุมัติโครงการอาทิตย์ละครั้งก็พอจ๊ะ" พินอินแม่บุญธรรมตอบกลับยิ้มๆ

"งานแค่นี้เองหรอคะ นึกว่าที่บริษัทงานจะยุ่งมากซะอีก"

"งานหลักๆของแก๊งล้วนแต่เป็นเรื่องที่อันตรายจึงเป็นหน้าที่ของผู้ชาย ส่วนผู้หญิงก็แค่คอยช่วยงานเล็กๆน้อยๆก็พอ"

แม้ว่าพลอยฟ้าจะรับรู้ถึงเจตนาที่แท้จริงของพ่อและแม่บุญธรรมที่พยายามอ้างเรื่องงานเพื่อจะให้เธอได้อยู่ที่นี่นานๆ แต่พลอยฟ้าก็เข้าใจได้ว่าพวกท่านคิดถึงเธอมากแค่ไหน..

"ให้พลอยกลับไปช่วยงานต่างๆเหมือนเดิมก็ได้นะคะ"

"งานพวกนี้มันสบายเกินไป" พลอยฟ้าพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าจริงจังเพราะเมื่อก่อนที่น้องๆของเธอจะโตและมาดูแลงานต่างๆเธอก็เคยช่วยงานของแก๊งแสงตะวันมาเยอะมากเหมือนกัน..

"แม่อยากให้พลอยเอาเวลาที่เหลือมาหาความสุขใส่ตัวบ้าง เพราะการทำงานเป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต"

คำพูดของท่านทำให้พลอยฟ้ายิ้มกว้างออกมา ในวันที่เธอตัดสินใจเดินทางออกจากเกาะพระอาทิตย์เธอก็ได้ตั้งใจเอาไว้เหมือนกันว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่..

---------------------

นามว่าคุณ
1 นาทีที่แล้ว
มิเกล 👉🏻 https://www.facebook.com/679061925809504/posts/1292047931177564/?d=n
0
0
2
.

(คอมเมนต์เกี่ยวกับนิยายเพื่อเป็นกำลังใจให้หน่อยนะคะ)

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว