บังเอิญ..เป็นผัวเธอ (NC25+)
ทางรอดเดียว 😱😱
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ทางรอดเดียว 😱😱

ฉันเมญ่า ผู้เลอโฉม การันตีด้วยตำแหน่งดาวมหาลัย สมัยตอนเรียนมหาลัยคนจีบเป็นร้อย แต่ด้วยความที่ตั้งใจเรียน และการเรียนที่เคร่งเครียดตลอด 5ปี ของเภสัชกรไม่ใช่เรื่องง่าย หลังจากจบมา 2 ปีฉันก็ต้องทำงานอย่างหนักในบริษัทผลิตยารายใหญ่ของประเทศซึ่งก็เป็นบริษัทของคุณพ่อฉันเอง จนล่วงเลยมาตอนนี้ฉันอายุจะเข้า 25ปี ในอีก 1สัปดาห์ แต่ความซวยมันไม่เข้าใครออกใคร

เมื่อฉันดวงซวยไม่หยุดหย่อน เมญ่าแกต้องทำตามที่หมอดูบอกจริงเหรอ

"เมญ่า ระวัง" โครม...เสียมอเตอร์ไซค์ที่เสียหลักพุ่งมาทางฉัน ฉันตกตะลึงขยับตัวไม่ได้ ครั้งนี้ฉันคงไม่รอดหรือไม่ก็เจ็บหนักแน่นอน แต่แล้วก็มีมือของใครบางคนที่ดึงฉันมากอดและหลุดพ้นจากการโดนชนแบบเฉียดฉิว

"เมญ่า เจ็บตรงไหนรึเปล่า"

"หมอปั้น" ใช่ค่ะผู้ชายหล่อเหลาหน้าตาดีเหมือนลูกครึ่งคนนี้คือหมอปั้น หรือ นายแพทย์ปุณกรณ์ รัตนโภคิณ เพื่อนสนิทของฉันตั้งแต่เรียนมัธยม นอกจากหน้าตาหล่อเหลาขั้นเทพพระเอกเกาหลีแล้ว ยังเป็นคุณหมอ และยังเป็นลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลยักษ์ใหญ่ของประเทศ นอกจากนี้ยังเป็นลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทเราด้วย

"ญ่าไม่เป็นไร ปั้นหล่ะ"

"ปั้นไม่เป็นไร ทำไมเดินเหม่อ ไม่ระวังถ้าปั้นไม่อยู่ตรงนี้ญ่าได้ไปเฝ้าเทวดาบนสวรรค์แน่"

"ญ่ามีเรื่องเครียดๆ น่ะ คือช่วงนี้ญ่าดวงไม่ดี เออ อาจถึงฆาตด้วยนะ"

"บ้า..ไร้สาระ เมญ่าเธอเรียน เภสัชมาจริงไหมเชื่อเรื่องงมงาย" ฉันว่าแล้วว่าปั้นต้องไม่เชื่อ แล้วแบบนี้ปั้นจะยอมช่วยฉันไหม

"ปั้นไม่เชื่อเหรอ งั้นญ่าจะเล่าให้ฟัง" ฉันใช้เวลากว่า 30 นาทีเล่าให้หมอปั้นฟัง หมอปั้นตอนแรกก็ฟังไปหัวเราะไปพอตอนหลังๆ เริ่มหัวเราะไม่ออกแล้วนั่งหน้านิ่ง โดยเฉพาะตอนสุดท้ายที่ฉันพูดขึ้น

"ยังไงญ่าก็ต้องมีผัวก่อน 25 แต่มันเหลือเวลาแค่ 7 วันเองปั้น ปั้นมีคนแนะนำให้ญ่าไหม"

"ไม่มี ไร้สาระ"

ฉันเอื้อมมือไปจับมือหมอปั้น สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด รวบรวมความกล้าแล้วพูดออกไป

"เออ ปั้นช่วยเมญ่าหน่อยได้ไหม อีกแค่อาทิตย์เดียวเองญ่าจะไปหาที่ไหน"

หมอปั้น....อย่ามองหน้าเมญ่าแบบนี้สิ เมญ่ากลัว..ถึงหมอปั้นจะหล่อดูดี แต่เวลาโมโหก็สุดจะน่ากลัวฉันเคยเห็นหมอปั้นต่อยไอ้รุ่นพี่ที่มาลวนลามฉันในผับเมื่อตอนอยู่ปี 1ได้ดีทีเดียวถึงเรื่องมันจะนานแล้วแต่ภาพนั้นก็ยังติดตาฉันไม่หาย

"อย่างน้อยนอนกับเพื่อน ก็ยังดีกว่าไปนอนกับใครที่ไม่รู้จักใช่ไหมปั้น" ฉันยังคงหว่านล้อมหมอปั้นต่อไปแต่หมอปั้นก็ยังนั่งนิ่งๆ

"เออ ถ้าปั้นลำบากใจ ก็ไม่เป็นไร ญ่าตายไปปั้นก็คงไม่เสียใจ"

"เมญ่า ธุระเธอหมดแล้วใช่ไหมฉันต้องไปดูคนไข้"

"เออ หมดแล้วค่ะ"

ฉันเดินออกมาจากร้านกาแฟด้วยอารมณ์บอกไม่ถูก ฉันถูกปั้นปฏิเสธใช่ไหม ฉันเป็นผู้หญิงหน้าไม่อายมาเสนอตัวขอให้เขาเป็นผัวแต่เขาก็ไม่สนใจ.. บ้าที่สุด

สวัสดีรีดที่น่ารักทุกคนนะคะ  

ก่อนอื่นไรท์ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ชื่อแฟร์ หรือ กาแฟหอมกรุ่น  

ไรท์มีสองนามปากกานะคะ นามปากหลักนิยายรัก นิยายโรแมนติก คือ กาแฟหอมกรุ่น  

ส่วนนิยายสายแซ่บจนแสบปาก คือ พักร้อน ส่วนมากจะเป็นเรื่องสั้นแต่แซ่บยาวและแรง  

ตกลงกันก่อนนะตัวเอง   

  

เรื่องที่อ่านฟรีจนจบ --- จะเขียนว่า....(อ่านฟรีจนจบ)  

เรื่องที่กำลังจะปิดอ่านฟรี --- จะเขียนว่า....(อ่านฟรี 24ชม หมายความว่าหลังจากที่ลง 24 ชมแล้วจะติดเหรียญ...)  

เรื่องที่ไม่วงเล็บอะไรแสดงว่าไม่มีอ่านฟรีนะคะ  

  

  

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น