ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เอิงเอย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.9k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2559 09:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เอิงเอย
แบบอักษร

สกาย part

 

"มึง ไปช่วยผู้หญิงคนนั้น เร็ว!!"ร่างเล็กตรงหน้าผมพูด ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครทำไมต้องไปช่วยล่ะ 

 

"ทำไมต้อง.."

 

ฟุบ ตุบ!! เเละเเล้วเสียงประตูก็ถูกเปิดเเล้วปิดในเวลาใกล้เคียงกัน ก่อนที่คนเล็กจะวิ่งลงจากรถไป พอผมจะลงตามเเล้วเเต่ต้องมองผ่านกระจกไปมอง

 

....

 

 บลู เด็กหนุ่มในเขตสังกัตผม กับสองโจร เเละสาวปริศณา 

 

 ผมอยากลงไปช่วยเเต่กลับต้องหยุดชะงัก 

 

บลู เพียงคนเดียว

 

ทำผู้ชายสองคนกองอยู่ที่พื้น 

 

 ผมอึ้งเลยครับ เขาเพียงคนเดียว เห็นตัวเล็กๆนึกว่าจะไม่มีเเรง เเต่กลับสู้พวกเขาได้ ถ้าเกิดผมทำมิดีมิร้ายเขา ผมจะเหลือไหมล่ะครับ 1_1

 

 ผมนั่งมองเหตุการณ์ไปเรื่อยๆ บลูนั่งลงเขย่าตัวร่างผู้หญิงอีกคนเเต่ไร้ผล กลับอุ้มขึ้นท่าเจ้าสาวตรงมาที่รถของผมเเล้วเปิดประตูวางที่ข้างๆผม(ก็นั่งอยู่เบาะหลังกันอ่ะ) 

 

"พาเธอไปห้องกูที" มันพูดเเกมคำสั่งที่ผมต้องทำตามให้ได้ 

 

"เออๆ"ผมตอบเเล้วเดินอ้อมไปที่นั่งคนขับ เเล้วเครื่อนตัวรถออกจากตรงนี้ ไปคอนโด 

 

 หลังจากมาถึงคอนโดมันก็จัดการอุ้มผู้หญิงคนนั้นไป ผมได้เเค่เดินตามหลังไปช้าๆ

 

"บลู..."ผมเปล่งเสียงเบาๆ ยังไงมันคงไม่ได้ยินหรอก เเถมมันยังเดินเข้าไปในห้องของมันก่อนซะอีก 

 

"เห้อออ"ผมถอนหายใจออกมาหนึ่งที เเล้วรีบเดินตามเข้าไปในห้องของมัน ก่อนจะเห็นมันกำลังเช็ดตัวให้อีกคน 

 

 ผมนั่งมองดูมันห่างๆจากตรงนี้ ก่อนที่คนสลบไปจะฟื้นขึ้นมา เเล้วพวกเขาก็ดีใจกันมากด้วย

 

"ฉันอยู่ที่ไหน"

 

"อยู่ห้องผมเอง เอย"

 

"บลู!!" เเล้วพวกเขาก็กอดกันอย่างกับเพิ่งเจอกันอะไรเเบบนี้อ่ะนะ

 

 ผมมองพวกเขาไปซักพักก่อนจะลุกขึ้น

 

"ขอตัวนะ"ผมพูดพลางเดินออกมาเเล้วไปยืนที่ระเบียงของห้องมัน 

 

พวกเขาคงจะเป็นเเฟนกันล่ะมั้งนะ ฮะฮะฮะ

 

 เเล้วผมก็มองทอดยาวออกไปมองกับตอนนี้ที่น่าจะเที่ยงเเล้วมั้งนะ จากพระอาทิตร์บนท้องฟ้าที่อยู่ตรงประมาณกลางหัวนะ 

 

 รู้สึกเหมือนมีใครกำลังมองอยู่เเหะ

 

"มึง ไปกินข้าวเที่ยงกัน"ผมหันหลังไปมองผู้หญิงกับบลูที่ยืนข้างๆกัน 

 

"เอ่อ อืม"ผมตอบมันก่อนจะเดินนำพวกมัน เหมือนผมเกินเลยว่ะ 

 

 

ณ ร้านอาหาร

 

 เเละก็ตามเดิมพวกเขาสองคนนั่งข้างกันก็คุยกัน ส่วนผมก็นั่งฟังเงียบๆ

 

 ผมก็ได้ตอบคำถามที่ถูกถามอยู่บ้าง เเต่ได้ตอบเเค่สั่นๆ มี เออ อืม ครับ เท่านี้เเหละบทของผม

 

 ไม่นานผู้หญิงคนนั้นก็เดินออกไปกอดกับผู้ชายที่เดินมา เเล้วกล่าวลาพวกผมเเล้วเดินจากไป

 

"มึงเป็นอะไร เงียบๆ หยิ่งๆ ไม่ค่อยพูดตามเคย"มันยิงคำถามมาหาผมก่อนจะมองหน้าผมเล็กน้อยเเล้วสนใจของหวานที่เพิ่งมาเสริฟ

 

 

"กูเปล่าเป็นอะไร"ผมตอบเเบบเลี่ยงความเป็นจริงเเล้วนั่งเหม่ออะไร อะไรดี 5555 

 

"ไม่เป็นอะไรก็ดี"มันสนใจเเต่กินอย่างเดียว เห้อออ เท็กเเคร์ผมหน่อยดิ ย๊าาาาก!!

 

ผมมองหน้ามัน จนอาจเรียกจ้องก็ได้ เออ ไมเป็นไร ช่างมันเถอะ 

 

 

กูคงไม่ดีพอ

 

 

 

สกาย END

ความคิดเห็น