ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่25ภรรยาเอก

ชื่อตอน : ตอนที่25ภรรยาเอก

คำค้น : ภรรยาเอก จำปาสีขาว

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2564 23:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่25ภรรยาเอก
แบบอักษร

ตอนที่ ภรรยาเอก 

หนึ่งอาทิตย์ต่อมาการมาเยี่ยมเยียนอาการป่วยของท่านลุงของหลางฟิงซูก็ไม่มีอะไรมากเสียแล้วเพราะท่านลุงของเขานั้นไม่ได้ป่วยแล้วอาการไอเพียงเล็กน้อยก็หายไปแล้ว... 

ท่านลุงของหลางฟิงซูที่ได้เห็นลูกสาวและลูกเขยของเขาคืนดีกันและเข้าใจกันรักใคร่มากมายยิ่งนั้นทำให้ผู้เป็นพ่อมีความสุขมากมายเมื่อไม่เห็นลูกสาวตกอยู่ในความทุกทรมาน... 

ส่วนเฉินหลินจือนางเองก็ทำหน้าที่ของนางเป็นอย่างดีทุกๆอย่างไม่ขาดตกบกพร่องในหน้าที่ของภรรยาที่จะต้องดูแลสามีเพียงแต่ว่าพวกเขาทั้งสองคนนั้นยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาเลยในห้องนอนเท่านั้นที่อยู่ที่นี้กัน... 

ทั้งที่คนเป็นลุงและป้าต่างช่วยกันอย่างเต็มที่ตามที่ท่านแม่ของหลางฟิงซูส่งข่าวมาบอกก่อนหน้าแล้ว.. 

แต่ดูเหมือนทั้งสอนคนจะไม่ค่อยจะสนใจในเรื่องพวกนี้นักต่างอยู่กันแบบสบายใจเอามากๆทั้งที่เรื่องการสืบสกุลนั้นเป็นเรื่องที่สำคัญมากในยุคแบบนี้... 

"ท่านพี่คืนนี้ข้าจะต้องทำตามที่น้องท่านพี่บอกในจดหมายแล้วนะเจ้าค่ะ" 

"ถ้าาไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาเลยทั้งสองคนกลับไปน้องของท่านพี่ได้มาหาน้องเองเสียแน่นางยิ่งเอาแต่ใจของนางนัก" 

"ตั้งแต่รุ่นสาวจนมาถึงยามนี้นางก็ยังคงเอาแต่ใจของนางเหมือนเดิมคือสิ่งใดที่นางถูกใจเสียแล้วนางจะเอามาใก้ได้"ผู้เป็นป้าหาหรือกับผู้เป็นลุงอย่างนักใจและมีเอ่ยถึงท่านแม่ของหลางฟิงซูยามเมื่อตอนรุ่นสาวๆอยู่บ้าง ี้เพราะได้รัับคำขอร้องว่าให้ช่วยทั้งสองคนในเรื่องนั้นให้มากๆเพื่อนมีลูกหลานมากมายสืบสกุลต่อไป... 

"เจ้าจะทำเยี่ยงไรก็ลงมือตามที่เจ้าต้องการเห็นสมควรเสียเรื่องนี้ข้าให้เจ้าจัดการทั้งหมด"ผู้เป็นลุงของหลางฟิงซูพูดออกมาให้ผู้เป็นภรรยารับทราบว่าให้นางจัดการได้อย่างตามใจของนางเลยแบบนี้ก็เข้าทางนางเสียแล้ว... 

สักพักต่อมาร่างของหญิงสูงวัยก็เดินมาที่เรือนพักของหลานชายก่อนที่จะให้สาวใช้ไปบอกว่าผู้เป็นป้ามาพบในยามนี้หลางฟิงซูเมื่อรู้ว่าผู้เป็นป้ามาในยามคืนมืดเยี่ยงนี้ก็รีบออกมาต้อนรับอย่างรวดเร็ว... 

"ท่านป้ามาหาข้ายามนี้มีเรื่องอันใดหรือขอรับ"หลางฟิงซูพูดออกมาพร้อกับทำการคำนับผู้เป็นป้าเฉินหลินจือก็ทำตามอย่างมีมารยาทของหญิงผู้ดี... 

"คือว่าข้าจะให้พวกหลานทั้งสองคนไปช่วยดูคู่หมั้นของหมิงเหรินที่อีกเมืองไม่ไกลจากนี้ได้หรือไม่" 

"ป้าอยากที่จะเลือกสามีที่ดีๆให้กับหมิงเหรินจริงๆนะแต่ป้าไม่มีเวลาไปเอง" 

"ป้าเลยจะมาขอความช่วยเหลือจากพวกหลานทั้งสองจะได้หรือไม่" 

"ป้าไม่อยากให้หมิงเหรินไปพบเจอกับผู้ชายที่ไม่ทำงานทำการวันๆเอาแต่เที่ยวเล่นหลานทั้งสองช่วยป้าได้หรือไม่"ผู้เป็นป้าเอ่ยปากออกมาด้วยน้ำเสียงที่ขอร้องจากใจจริงของนางที่ห่วงลูกสาวด้วยและจะสร้างบรรยากาศที่แสนดีให้กับหลานชายและหลานสะใภ้ของนางอย่างที่จะวางแผนเอาไว้ 

"ท่านป้าไม่ต้องขอร้องข้าก็ได้ข้าเต็มทำที่จะทำให้ท่านป้าขอรับ"หลางฟิงซูรับปากในทันที... 

"ป้ารบกวนหลานทั้งสองคนหน่อยนะในวันพรุ่งนี้จะออกเดินทางไปแล้วป้าจะให้สาวใช้คนสนิทของป้าตามไปด้วยเพราะว่านางรู้เรื่องคู่หมั้นของหมิงเหรินอย่างดีจะได้ช่วยเหลือชี้ตัวว่าผู้ใดคือคุณชายที่เป็นคู่หมั้นของหมิงเหริน"ผู้เป็นป้าพูดออกมาอย่างสบายใจก่อนที่จะยิ้มอ่อนๆให้กับหลานชายและหลานสะใภ้แล้วขอตัวกลับไปที่เรือนของนางเสียเพราะยามนี้ก็มืดค่ำมากเสียแล้ว... 

และสาวใช้ที่ติดตามนางมานั้นก็รู้ดีว่าจะต้องทำอย่างใดในเมื่อไปถึงที่นั้นตามแผนที่ได้วางเอาไว้ล่วงหน้า... 

"หมิงเหรินนางเด็กอยู่นะจะแต่งออกเรือนแล้วหรือ"เฉินหลินจือพูดออกมาด้วยความไม่เฟข้าใจเพราะหมิงเหรินนางเพียงจะอายุ13ปีเองจะออกเรือนแต่งงานเสียแล้วมันเร็วไปไหมในความคิดของเฉินหลินจือนางจึงพูดออกมาเพราะถ้าในโลกปัจจุบันเด็กขนาดนี้จะแต่งงานนั้นมีน้อยมากหรือแทบจะไม่มีนั้รก็มากมาย... 

"น่าจะอีกสองปีที่หมิงเหรินจะแต่งงานเพราะนางนั้น13เองในปีนี้แต่ท่านป้าคงจะจัดหารเตรียมหมิงเหรินเอาไว้เสียก่อนนะถ้าถึงเวลาแต่งงานนางจะเป็นภรรยาที่ดีและเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่างแบบเจ้าอย่างไรเล่า"หลางฟิงซูพูดชมเฉินหลินจือออกมาจริงๆจนทำให้ร่างบางเกิดอาการหัวใจเต้นแรงขึ้นมาแบบที่ตั้งตัวไม่ทันนางเลยเดินไปนอนที่เตียงเสียก่อนเลย.. 

หลานฟิงซูเมื่อแอบเห็นใบหน้าเขินอายของเฉินหลินจือก็ยิ้มตามอ่อนๆด้วยความเอ็นดูภรรยาของเขาที่นางเองก็มีความเขินอายในคำพูดของเขาอยู่เหมือนกันที่เขาชมนางต่อหน้าแบบนี้ 

ต่อไปนี้เขารู้แล้วว่าจะทำอย่างไรให้เฉินหลินจือมีใบหน้าน่ารักแบบนี้แสดงออกมาให้เขาได้เห็น..... 

จากนั้นร่างใหญ่ก็เกินไปนอนที่เตียงเดียวกันกับเฉินหลินจือแต่ในครั้งนี้หัวใจของเขาเองนั้นมันเต้นแรงเอามากๆนอนก็รู้สึกตื่นเต้นไปเสียหมดทั้งที่ก็นอนเตียงเดียวกันมาตั้งหลายวันจวนจะเป็นอาทิตย์กว่าๆเสียแล้วแต่ทำไมครั้งก่อนๆไม่เห็นใจเต้นแรงแบบนี้ทำไมคืนนี้หัวใจเขาเต้นแรงมากมายยิ่งเล่าเพราะอะไรกัน 

หลางฟิงซูก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันได้แต่เก็บอาการของเขาเอาไว้และพยายามข่มตาให้หลับลงเสียจะได้ไม่คิดอะไรมากมายในยามนี้... 

แต่ยิ่งหักห้ามอารมณ์ความคิดความรู้สึกของตัวเองมากเท่าไหร่มันกลับเพิ่มพูนมากขึ้นเท่านั้นจนเขาเองไม่อาจที่จะข่มตาหลับลงไปได้เสีย... 

จนเวลาล่วงเลยไปสักพักใหญ่ร่างบางของเฉินหลินจือนั้นได้หลับลงไปในห้วงนิทราเสียแล้ว... 

ร่างใหญ่ขยับกายเข้ามาแนบชิดเบาๆแล้วขยับตัวหันไปมองใบหน้าของภรรยาของเขาก็พบว่านางนั้นได้หลับไปเสียแล้วรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาปรากฏขึ้นมาอีกครั้งด้วยความที่เอ็นดูภรรยาของเขาเสียเหลือเกินในยามนี้ว่าน่ารักมาก 

แม้แต่ยามหลับนอนของนางก็ยังดูแลงามยิ่งในสายตาของเขาในตอนนี้ไม่ว่านางจะทำอะไรแสดงท่าทางแบบไหนสีหน้าแบบใดออกมาล้วนแล้วแต่ทำให้หัวใจของเขานั้นเต้นแรงไปเสียหมดทุกอย่าง 

เหมือนกับว่าหัวใจของเขาได้ติดเอาไว้กับการแสดงท่าทางความรู้สึกของเฉินหลินจือไปเสียแล้ว... 

"ทำไมหัวใจข้าเต้นแรงและร้อนรุ่มเสียอย่างนี้ยามเมื่อข้าได้สบสายตามองเจ้าหลินจือ"เสียงพูดอันแผ่วเบาดังออกมาจากลำคอของร่างใหญ่ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะขยับร่างกายใบหน้าของเขามาสัมผัสที่แก้มนวลของร่างบางที่หลับไปเสียแล้วก่อนที่จะขยับตัวออกเพียงเล็กน้อยออกและค่อยๆหลับตาลงพร้อมด้วยคว้าตัวของร่างบางเข้ามานอนในอ้อมกอดของเขาเสียเลยบรรยากาศแสนดีที่สุด... 

จนเวลาผ่านไปสักพักร่างใหญ่ก็ได้หลับตาลงและหลับเข้าไปในห้วงนิทราเช่นเดียวกับร่างบางทั้งสองนอนกอดกันอย่างแนบชิดด้วยความอบอุ่นร่างกายทั้งสองการที่กอดกันกลม... 

ในค่ำคืนนี้ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีแถมด้วยความสุขอบอุ่นหัวใจเมื่อได้กอดคนที่เรารู้สึกดีด้วยแค่นี้ความรู้สึกสุขใจนั้นก็เกิดขึ้นมากับพวกเขาทั้งสองคนแล้ว  

หัวใจของทั้ง สองดวงค่อยๆคืบคลานก่อเกิดความรู้สึกดีๆขึ้นมาอย่างช้าๆแต่จะผูกพันและเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่แสนจะงดงามและอาจจะคงอยู่ตลอดไป 

มีความรู้สึกที่ผูกพันก็เกิดขึ้นมาด้วยความเข้าใจความรู้สึกสุขใจยามเมื่ออยู่กับคนที่รู้สึกดีด้วยเรื่องพวกนี้มันจะก็เกิดเป็นความรักที่ยั่งยืนตราบนานแสนนาน... 

ติดตามตอนต่อไปชอบก็กดให้ดาวเป็นกำลังใจนักเขียนด้วยนะคะขอบพระคุณทุกท่านทุกคนค่ะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว