กินเข้าไปเยอะขนาดนั้นไม่กลัวว่าฉันจะใส่อะไรลงไปบ้างเหรอ?

ฉันอาจเป็นสายให้ตำรวจก็ได้นะ

แหม หลอกยากซะจริง

แน่นอน

ฉันแถมให้อีกกล่องนะ ฝากให้ฮินาตะที

…

นายเป็นคนลักพาตัวฮินาตะไปฉันพูดไม่ผิดแน่!

คาเกยาม่าคุง~

ฉันนี่แหละตำรวจ!!!

. . .

อ้าว ไม่ตกใจหน่อยเหรอ?

ฮา~ ฉันเชื่อสนิทแล้วว่านายไม่เกี่ยวข้องกับคดีฮินาตะ

วันนี้ไปบาร์มั้ย?

ขายเค้กทุกวันมันก็น่าเบื่ออยู่นะ

แถมไปที่บาร์จะเซอร์ไพรส์เจอใครบ้างก็ไม่รู้

แต่เมื่อวานก็เซอร์ไพรส์มากเลย

ก็สึกกาวาระนี่นานนานทีถึงจะมาให้เห็นหน้า

อกแทบแตก

ตกใจที่ได้เห็นหน้า

อยู่กับเขามานานแค่ไหนแล้ว?

งั้นข่าวลือก็ถูกแล้วสินะ

นี่นายไม่สงสัยบ้างเหรอว่าเขาหายไปไหน?

ช่วงที่หายไปข่าวสารจากเพื่อนก็ไม่มี

จู่ๆ ก็กลับมานอนอยู่บนกองเงินที่ญี่ปุ่น

สนหน่อยเถอะ

ถ้าเชื่อใจฉันก็ฟังกันบ้าง

เขาก็ไม่ใช่คนดีขนาดนั้นหรอก

ฉันเองก็ด้วย

ฉันจะออกไปเก็บร้านล่ะ

กลับบ้านดีๆ นะ

ขอโทษที่รบกวนครับ

ผมมาหาคนที่ชื่อคาเกยาม่าครับ

คุณเองเหรอ! คาเกยาม่าซัง!

คือผมมีเรื่องจะถามนิดหน่อย

...

คือผมอยากจะถามว่าคุณกับฮินาตะซังเป็นอะไรกันในด้านความสัมพันธ์?

หืม?

อ่อ

ผมเข้าใจ

แล้วคุณกับฮินาตะเจอกันหรือติดต่อกันล่าสุดวันไหนครับ?

แล้วคุณทำงานอะไร?

แล้วเงินที่คุณใช้อยู่ทุกวันนี้ล่ะครับ?

...

อิจฉานะครับเนี่ย

โอเค

เอาเป็นว่าผมขอตัวกลับก่อนนะครับ

ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือมากครับ

อ่า! นี่!

ฮินาตะคุง

คาเกยาม่าโทรมาบอกว่าอยากคุยกับนาย

ฉันจะเปิดลำโพงให้คุยกันนะ

...(วันนี้สามทุ่มฉันน่าจะไปถึงที่นั่น)...

...(ฉันมีเค้กให้นายด้วยนะ)...

...(อยากได้ยินเสียง)...

...(ตอบหน่อยสิ)...

เขาก็ดีออก

ทำไมถึงไม่ชอบเขาอ่ะ?

เดี๋ยวพวกนายก็ได้อยู่ด้วยกันแล้ว

ไม่นานความรู้สึกของนายจะเปลี่ยนไปเอง

ครับ

เป็นไง?

หมายถึงคาเกยาม่า

ฉันถามว่าเป็นยังไงบ้าง?

ทำไม

เป็นไปไม่ได้

ทุกอย่างชี้ไปที่เขา

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าข้อสันนิษฐานของฉันผิด

สึกกาวาระไม่มาด้วยเหรอ?

งั้นฉันกลับล่ะ

อ่า

...

...

นายออกไปเจอคนข้างนอกมาเหรอ?

เจอเคนมะรึเปล่า?

...ไม่ได้ตั้งใจถาม

แต่เข้าเมืองก็น่าจะเจอเขาบ้างไม่ใช่เหรอ?

หัวเราะได้ขนลุกชะมัด

...

ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย?