facebook-icon

ขอบคุณสำหรับการสนับสนุน กดติดตามไว้นะคะ ไรท์ฟรีให้ทุกตอน3ชั่วโมงค่ะ

THE DARK..(14) ระบายความเศร้า

ชื่อตอน : THE DARK..(14) ระบายความเศร้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.พ. 2564 14:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
THE DARK..(14) ระบายความเศร้า
แบบอักษร

THE DARK 14

"พลอย !

"เธอจะนอนซมอยู่แบบนี้ไม่ได้"

"ถึงยังทำใจไม่ได้ตอนนี้ก็หาอย่างอื่นทำไปก่อนแล้วกัน" พลอยฟ้าบ่นให้กับตนเองก่อนจะลุกจากเตียงขึ้นมาแต่งหน้าแต่งตัวเตรียมออกจากบ้าน..

หญิงสาวเดินผ่านห้องนั่งเล่นที่น้องๆกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ทุกคนดูแปลกใจไม่น้อย เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาพลอยฟ้าแทบจะไม่โผล่หัวออกมาจากห้องเลย แถมวันนี้ยังแต่งตัวสวยเป็นพิเศษอีกด้วย..

"จะไปไหนคะ? เบลล่าเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"ไปขับรถเล่นชมวิวสักหน่อย"

"ให้เบลไปเป็นเพื่อนไหมคะ?

"ไม่เป็นไรพี่ไปเองได้" พลอยฟ้ายิ้มให้กับน้องๆด้วยใบหน้าที่สดใสแม้ว่าภายในยังเจ็บช้ำระบมอยู่..

เธอขับรถสปอร์ตส่วนตัวออกมาจากคฤหาสน์และมันก็ต้องขับผ่านหน้าคฤหาสน์ของตระกูลดาร์กจึงจะสามารถออกทางประตูรั้วใหญ่ของแก๊งแสงตะวันได้..

"ขอให้อิตาหมาบ้าไม่เห็นฉันด้วยเถิด"

"เพี๊ยงง !! พลอยฟ้าได้แต่ภาวนาอยู่ในใจ

.

.

"นายครับคุณพลอยฟ้าขับรถออกไปเมื่อกี้ครับ" ภาคีรีบวิ่งเข้ามารายงานออสติน

"จะออกไปไหนกันนะ"

"เตรียมรถ" ออสตินที่กำลังนั่งจิบกาแฟอย่างอารมณ์ดี ถึงกับคิ้วขมวดและรีบวางทุกอย่างและตามเธอไปทันทีแม้ว่าพลอยฟ้าจะขับนำหน้าไปก่อนแล้วแต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆที่จะตามเธอไป..

"นายครับ"

"มีอะไร?

"แค่คุณพลอยขับรถออกไปถึงกับต้องขับตามเลยหรอครับ"

"นายไม่รู้หรือไงว่าฉันต้องการเจอเธอในสถานที่อื่นขนาดไหนคฤหาสน์ตระกูลBold มีน้องๆเยอะแยะที่ชอบจ้องมองฉันอึดอัด"

"เข้าใจแล้วครับ"

ในส่วนของพลอยฟ้าเธอขับรถสปอร์ตส่วนตัวออกมาชมวิวทิวทัศน์นอกเมืองเรื่อยๆ บรรยากาศรอบข้างมีต้นไม้และแม่น้ำขนาดใหญ่ให้ความร่มรื่นและรู้สึกสบายใจ..

"คิดถึงเกาะพระอาทิตย์จังเลย"

"ถ้าคุณแม่ไม่ขอให้อยู่หลายๆเดือนป่านนี้คงกลับเกาะไปแล้ว" พลอยฟ้าพูดขึ้นมาเบาๆ พินอินแม่บุญธรรมของเธอนั้นคิดถึงเธอมากจึงให้มาอยู่ที่คฤหาสน์ให้หายคิดถึงก่อนค่อยกลับไปที่เกาะพระอาทิตย์ในภายหลัง..

"เผลอแป๊บเดียวขับรถออกมาไกลถึงขนาดนี้แล้วหรอ"

"จอดพักสักหน่อยก็แล้วกัน" พลอยฟ้าดับเครื่องยนต์และลงจากรถสปอร์ตมาทันที เธอสังเกตเห็นสายตาของผู้คนที่ยืนอยู่บริเวณนั้นที่จ้องมองมายังเธอก็ถอนลมหายใจออกมาเล็กน้อย

เธอไม่รู้สึกชินกับสายตาเหล่านั้นเลยแม้ว่าทุกสายตาจะจ้องมองมายังเธอเพราะความสวยออร่าก็ตาม แต่ในเวลานี้เธอต้องการความเป็นส่วนตัวมากกว่า..

"ผู้หญิงคนนั้นสวยมากเลย"

"นั่นสิสวยเหมือนดาราไม่มีผิด"

"สวยกว่าดารามากกว่า" ผู้ชายหลายคนหันมาพูดคุยกันและดูเหมือนว่าเสน่ห์ของเธอจะดึงดูดผู้คนมากมายให้มาสนใจ..

"สวัสดีครับ" ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทาย ตั้งแต่หัวจรดเท้าล้วนสวมใส่แบรนด์เนมราคาแพงทั้งสิ้น..

"สวัสดีค่ะ" พลอยฟ้าตอบกลับตามมารยาทแต่ลึกๆในใจเธอรู้สึกรำคาญเสียมากกว่า..

"คุณชื่ออะไรครับ" ชายคนดังกล่าวเอ่ยถาม

"เห้อ..คนพึ่งเจอกันจะถามแบบนี้อยู่เสมอสินะน่าเบื่อชะมัด" พลอยฟ้าคิดในใจแต่ไม่ยอมตอบคำถามออกไป..

"เอ่อ..ผมอยากทำความรู้จักกับคุณ"

"ผมไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไร"

"จะลองเปิดใจดูสักครั้งได้ไหมครับ? ชายหนุ่มเอ่ยถาม

"ขอโทษนะคะ..ฉันไม่อยากรู้จักใครเพิ่มในเวลานี้"

"อย่าเสียเวลากับฉันเลยค่ะ" พลอยฟ้าปฏิเสธออกไปตามตรง ทำให้ผู้ชายคนนั้นหน้าเหวอไปเลยทีเดียว..

"พวกเราลองเข้าไปจีบดูไหมวะ? ผู้ชายหลายคนหันมาขอความเห็นกัน

"จะบ้าหรอ ผู้ชายคนนั้นทั้งหล่อทั้งรวยเธอยังปฏิเสธเลย"

"คิดว่าพวกเราจะจีบติดหรือไง"

"เออ จริงด้วย" เสียงของผู้ชายหลายคนทำให้เธอรู้สึกรำคาญและเบื่อหน่ายเธอเสยผมลวกๆ ก่อนจะเดินไปยังบริเวณริมแม่น้ำและนั่งเงียบๆอยู่คนเดียว

ในเวลานี้เธอต้องการความสงบไม่วุ่นวาย..แต่แล้วชีวิตของเธอก็ไม่เคยได้สงบสักครั้งเมื่อใบหน้าของใครบางคนกำลังเดินตรงเข้ามาหาเธอ..

"ออสติน"

"มาทำอะไรที่นี่? ออสตินเอ่ยถามใบหน้านึกสงสัยคิ้วขมวดเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองผู้ชายที่จ้องมองมายังหญิงสาวด้วยสายตาไม่พอใจ..

"ฉันขับรถเล่นไปเรื่อย"

"นายตามฉันมาทำไม? หญิงสาวถอนลมหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเอ่ยถาม

"อยากเห็นคนบ้าที่ขังตัวเองอยู่แต่ในห้องน่ะสิ"

"อย่ามายุ่งกับฉัน"

"อกหักมันเจ็บขนาดนั้นเลยหรือไง"

"นายไม่มาเป็นฉันไม่เข้าใจหรอก"

"ทำไมฉันจะไม่เข้าใจความรู้สึกของเธอกัน"

คำพูดของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวพูดไม่ออกเลยทีเดียว..

"หึหึ..ไหนๆเราก็อกหักเหมือนกัน"

"มาดื่มกันหน่อยไหมล่ะ? พลอยฟ้าเอ่ยถามออสตินอย่างเข้าใจ..

"ไม่กลัวฉันปล้ำเธออีกหรือไง"

"นายคงไม่ทำเลวกับฉันมากกว่านี้แล้วแหล่ะ"

"พลอย !!

"ตกลงจะดื่มหรือไม่ดื่ม?

"จะดื่มอะไร?

เมื่อเขาเอ่ยถามเรียบร้อยแล้วก็เดินไปบอกภาคีให้เป็นคนไปซื้อเบียร์มาให้เขาสักหกขวด ในระหว่างที่รอทั้งสองก็นั่งอยู่ในความเงียบไร้ซึ่งเสียงพูดคุย..

สมองของหญิงสาวคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ในใจเธอก็นึกสงสารออสตินที่หลงรักเธอมานาน เพราะเธอเข้าใจดีว่าการตกหลุมรักใครมาตั้งแต่เด็กๆแต่ไม่เคยได้รับความรักตอบกลับมามันเจ็บปวดเช่นไร..

เธอมีความเห็นอกเห็นใจออสตินแต่ก็รู้สึกเกลียดชังชายหนุ่มกับการกระทำเลวๆที่เขาทำไว้กับเธอ แต่ถึงอย่างไรเธอก็ไม่สามารถตัดออสตินออกจากชีวิตได้เพราะเขาเปรียบเสมือนคนในครอบครัวของเธอไปแล้ว..

"นี่สินะความรู้สึกทั้งรักทั้งเกลียด"

ในตอนนี้คนที่เข้าใจความรู้สึกของเธอมากที่สุดคงหนีไม่พ้นออสติน หากได้ปรับทุกข์หรือเปิดใจในหลายๆเรื่องกับเขามันคงจะดีกว่านี้และเธอจะใช้โอกาสนี้เพื่อปฏิเสธออสตินให้ชัดเจนไปด้วย..

ไม่นานนักภาคีก็นำเบียร์มาให้กับออสตินก่อนจะเดินออกไปรักษาความปลอดภัยรวมถึงพยายามไม่ให้ผู้คนเดินเข้ามาในบริเวณนี้เพื่อให้เจ้านายได้มีพื้นที่ส่วนตัว..

พลอยฟ้าเปิดขวดเบียร์และกระดกเข้าปากทันที..

"เธอจะรีบเมาไปไหน? ออสตินคิ้วขมวดเล็กน้อยท่าทางเป็นห่วง

"คนอกหักก็ต้องเมาไม่ใช่หรอ"

"แล้วทำไมนายถึงไม่ดื่มล่ะ? หญิงสาวเอ่ยถาม

"ฉันไม่ได้อกหักสักหน่อย" ออสตินยังคงปากแข็ง

"หึหึ..งั้นหรอ"

"ฉันไม่เคยอกหักจำเอาไว้"

"รักคนที่ไม่รักนายไม่เรียกอกหักสินะ?

"เลิกตอกย้ำได้แล้วรำคาญ" ออสตินเปิดขวดเบียร์และกระดกไปหลายอึกจนเกือบจะหมดขวด..

"เหอะๆ..นายรึเปล่าที่รีบเมา?

"เบียร์แค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก"

"ไม่มีอะไรทำร้ายนายได้หรอก"

"เธอไง มีแต่เธอทำร้ายฉัน"

"นายต่างหากที่ทำร้ายฉันคนเจ้าเล่ห์"

ออสตินเดาะลิ้นสายตากวนๆทำเหมือนว่าไม่ได้ยินเสียงของเธอเลยแม้แต่น้อย เขาดื่มเบียร์ขวดนั้นหมดในพริบตาและเปิดขวดใหม่กระดกลงคอไปอีกหลายอึก..

"ฉันก็แค่ทำในสิ่งที่ต้องการ" ออสตินยอมรับความเห็นแก่ตัวของตนเองอย่างตรงไปตรงมา..

"ถ้าไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นรวมถึงเรื่องในอดีตเราอาจจะเป็นเพื่อนกันก็ได้ เพราะเราต่างรู้จักกันดีที่สุด"

"หึ..เก็บคำว่าเพื่อนเอาไว้แล้วหุบปากไปซะ"

"นี่.."

"บอกให้เงียบไง ใครอยากเป็นเพื่อนเธอกันอย่าคิดไปเองนักสิ"

"ฉันก็พอเข้าใจนะว่านายตกหลุมรักความสวยของฉัน แต่ผู้หญิงที่สวยกว่าฉันก็มีถมเถไปอย่ามาสนใจฉันเลย"

"หลงตัวเอง"

"นายจะบอกว่าฉันไม่สวยงั้นหรอ"

"สวย..สวยมากพอใจยัง"

"พูดเพราะๆเหมือนคนอื่นไม่ได้หรือไง"

"ชอบให้ฉันเหมือนคนอื่นอยู่ตลอดเลยเธอเป็นบ้าอะไร"

"หนอย..ปากนะปาก"

"ฉันมันปากดีแล้วยังไง.." ออสตินยังไม่ทันพูดจบฝ่ามือเล็กๆก็ตีลงบนริมฝีปากของเขาเบาๆเป็นการลงโทษ..

แปะ ~

"นะ นี่เธอกล้าตบปากฉันหรอ"

"ใช่ ก็นายมันปากเสีย"

"พลอย !!

"พูดดีๆกับฉันสักวันจะตายหรือไง ตอนนี้ฉันไม่เข้มแข็งพอที่จะทนฟังนายด่าหรอกนะ" พลอยฟ้าพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแววตาเศร้าสร้อย ทำให้ออสตินต้องถอนลมหายใจเฮือกใหญ่เพื่อมองข้ามไป แต่ในใจลึกๆก็แอบคาดโทษเธอไว้อยู่เหมือนกัน..

ฟู่ววว ~

"ก็ได้..วันนี้ฉันจะไม่ด่า"

"แต่พยายามที่จะรับฟังก็แล้วกัน"

"อยากระบายอะไรก็พูดออกมาให้หมดเลย" ออสตินมองหญิงสาวสายตาดุๆแต่ในใจก็เป็นห่วงเธอมากเหมือนกันเพราะเขารู้ดีว่าการไม่สมหวังในความรักมันเจ็บปวดเพียงใด..

"โอดินชอบมิเกลจริงๆใช่ไหม? พลอยฟ้าเอ่ยถามเสียงสั่นด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เธออยากจะระบายความเศร้าในใจออกมา..

"เรื่องนั้นฉันยังไม่แน่ใจแต่โอดินไม่ได้ชอบเธอแน่ๆ"

คำพูดของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวต้องมองเขาด้วยหางตาท่าทางไม่พอใจ..

"ทำไม..รับความจริงไม่ได้หรอ?

"ถึงโอดินไม่ได้ชอบมิเกลแต่เขาก็ไม่ได้ชอบเธออยู่ดี"ออสตินพูดออกมาห้วนๆแต่ตรงไปตรงมาตามนิสัยที่แสดงออกชัดเจนของเขา..

"เออ..รู้แล้ว"

"จะตอกย้ำอะไรนักหนา"

---------------------

นามว่าคุณ
1 นาทีที่แล้ว
https://www.facebook.com/679061925809504/posts/1279943105721380/?d=n
0
0
0
.

(คอมเมนต์เกี่ยวกับนิยายเพื่อเป็นกำลังใจให้หน่อยนะคะ)

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว