ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เเอบตาม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.9k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2559 10:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เเอบตาม
แบบอักษร

จากนั้นผมก็เเทบจะเเย่งกับมันกินข้าวในจาน

 

"สักครั้งก็ได้ป้อนกูหน่อยเดะ"ดูมันพูดอ้อนผมเเล้วทำหน้าตาที่มันคิดว่าน่ารักให้ผมดู ใครจะยอมใจอ่อนล่ะ ยกเว้นผู้หญิงโต๊ะใกล้ๆ ที่เเทบจะละลาย เเต่ผมผู้ชาย อย่าหวังเลย 

 

 เเต่เเล้วผมก็เเย่งกินจนหมดจาน เเต่มันก็จ่ายเเทนผมซะอีกก่อนจะมีเสียงโทรศัพท์เข้าเครื่องมัน

 

"ครับ เออๆ เดี๋ยวไปหา"มันพูดกับใครสักคนก่อนจะวางสายลงเเล้วจ้องหน้าผม

 

"เดี๋ยวมาหานะ กลับเองได้ล่ะ"ดูมันพูดก่อนจะเดินออกไป มันทิ้งผมซะดื้อๆหรือไง ใครจะยอม ผมรีบเดินตามออกมา เห็นมันขึ้นรถเก๋งขันหรูเเล้วออกรถ

 

 ดีที่พี่วินมาพอดี (วินมอไซต์)

 

"ตามรถคันนั้นไปคับ เเล้วอย่าให้เขารู้ตัวนะครับ"พี่วินพยักหน้าเล็กน้อยก่อนผมจะกระโดดขึ้นรถเเล้วตามรถไอ้สกายออกไปทันที 

 

 รถมันจอดที่บ้านใครสักคนหลังค่อนข้างใหญ่ เเล้วก็เดินเข้าไปในนั้นเเต่อยู่เเถวๆสวนไม่ได้เข้าไปในตัวบ้าน 

 

"นี่ครับ"ผมจ่ายเงินให้พี่วินก่อนเขาจะออกรถไป ผมเดินเข้าไปอยู่ในพุ้มไม้ที่หนึ่ง เเล้วส่องดูไปเป็นระยะ พร้อมกับเกามดเเดงกัด

 

 ผมมองดู ถึงกับจุกเเล้วสะอื้นในลำคอเล็กอย่างเเปลกๆไม่รู้ทำไม มองเขากัยผู้หญิงคนนั้นคุยกันอย่างสนิทสนม ก่อนสกายจะก้มหน้าเข้าใกล้เธอ ผมเเทบไม่อยากเชื้อเข้ามาในพุ้มไม้ ยืนหลังพิงกับต้นไม้ด้านหลัง กับสูดลมหายใจเข้าออกช้าๆ 

 

 เเต่ยังสะอื้นอยู่บ้าง

 

(ใจจริงอยากดราม่า เเต่ยังดีกว่า :ไรต์ )

 

 ผมนั่งคิดอะไรไปมากับสะอื้นในลำคอเล็กน้อยก่อนอยู่ดีดี จะถูกมือใครสักคนยื่นเข้ามาจับเเขนผมไว้ สักพักผมจะสะบัดออก เเต่กลับถูกดึงไปซบกับอกอีกคน

 

"สกาย"ผมพูดเบาๆก่อนจะสอื้นชุดใหญ่ ทั้งๆที่พวกเขาคุยกันเเบบเปิดเผยจนผมน่าจะได้ยิน เเต่ผมสอื้นในลำคอถึงหูจนเเทบไม่ได้ยินที่พวกเขาคุยกันเลยด้วยซ้ำไป 

 

 หลังจากนั้นเขาก็ลากผมออกมาจากที่ตรงนั้น เเล้วลูบหัวผมเบาๆ (เคะเเตกหมดล่ะบลู) ก่อนจะอุ้มผมเข้าไปนั่งที่เบาะหลังก่อนเขาจะเข้ามานั่งด้วยก่อนจะล็อคประตู เเล้วก้มหัวลงมาซบไหล่ของผม

 

"ที่เป็นเมื่อกี้ หึง หวง หรือห่วง"มันเอ่ยคำถามพลางหลับตาลงช้าๆ ผมก็เผลอมองหน้ามันค้างกับความดูดีเเละโอเคมา 

 

"ทั้งสาม"ผมตอบเสียงเบา

 

"อะไรนะ"

 

"เปล่า" ผมรีบปฏิเสธก่อนที่มันจะสงสัยมากกว่านี้

 

"เมื่อกี้ได้ยินอยู่นะ เเค่อยากฟังซ้ำเฉยๆ ว่ามึง หึง หวง เเละห่วงกูอ่ะ"ผมเผลอผยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองกระจกหลังรถที่อยู่ตรงหน้า 

 

 ก่อนจะรู้ว่าผมหน้าเเดง มากๆเลยด้วย ทั้งๆอีกคนที่ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหลับไป ตอนนี้ก็อากาศน่าง่วงอีก ผมก็เผลอหลับไปกับมัน

 

 

เช้าวันต่อมา

 

 ผมนอนอยู่ในท่าที่นอนบนมันนอนล่างเเล้วผมนอนทัยมัน เเทมยังถูกกอดเอาไว้อีก ผมพยายามดิ้นเเล้วลุกตัวขึ้น ปรากฏว่าตามซอกคอผมมีรอยเเดง 3~4ที่ เเละผมคิดว่าต้องเป็นไอ้ที่นอนอยู่เเน่เลยเป็นคนทำ 

 

"ตื่นเเล้วเหรอ อรุณสวัส" ผมใช้นิ้มชี้ชี้ที่ซอกคอของผมก่อนจะไล่ไปทีล่ะที่ที่มันทำรอยเอาไว้

 

"ยังมีหน้ามาอรุณสวัสอีกนะ"มันหน้าขึ้นสีบ้างเล็กน้อยเเต่ไม่มาก เเล้วโอบเเขนมากอดเอวผมไว้ 

 

"นิดเดียวเองมึง คอมึงขาวหน้าดูดเองนี่ว้า"มันพูดประชดผมหรือไงกัน เห้แอ เบื่อกับมัน ผมพับคอเสื้อขึ้นเล็กน้อยปิดรอยเเดงที่ตามคอไว้ได้เล็กน้อยก็เถอะ

 

 ผมพยายามเเกะมือที่มันกอดผมไว้ออก เเต่ก็ไม่ออก เเต่กลับถูกกระชับขึ้นอีก ผมเลยต้องยอมเเพ้มันซะงั้น

 

 ผมมองออกไปทางกระจกรถเห็นผู้ชายสองคน กับผู้หญิงสองคน คนนึงเดินตามหลังช้าๆ เเต่เเยกไปทีล่ะทางพอมาถึงรถผม 

 

 ส่วนผู้ชายสอวคนนั้นอุ้มผุ้หญิงคนนึงไว้ที่สลบอยู่เดินไปเรื่อยๆ ผมมองดูหน้าเธอเช็กน้อยก่อนจะรู้เป็น

 

 

เอิงเอย!!!

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ความคิดเห็น