facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : นาทีชีวิต(จบ)

คำค้น : น่ารัก เถื่อน สามี ครอบครัว

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.พ. 2564 06:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
นาทีชีวิต(จบ)
แบบอักษร

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! 

“หมอบลง!”เผ่าเพชรร้องบอก เมื่อรถคันที่ขับตามมาเปิดเกมก่อน กระจกมองข้างแตกกระจาย 

ดีที่คันที่กำลังสวนมายังไม่เปิดเกมตาม เขาจึงมีเวลาตั้งตัว  

“เกิดอะไรขึ้นคะ!”ลลนาร้องถาม เมื่อเผ่าเพชรกดหัวเธอลงไปกับเบาะรถ ร่างบางสั่นเทาด้วยความกลัว แต่เธอไม่กรีดร้อง พยายามบอกตัวเองให้มีสติ 

กระจกมองข้างแตกทั้งสองข้าง ก่อนที่รถจะส่ายไปมา เมื่อล้อถูกยิง เผ่าเพชรบังคับรถไม่ให้เสียหลัก เพราะเป็นช่วงโค้งหักศอก พวกมันเป็นมืออาชีพ เพราะวิถีกระสุนของมัน เก็บได้ 

ทุกเม็ด 

“ไอ้สินธร”เผ่าเพชรคำรามในลำคอ ดูจากฝีมือแล้ว คนที่มีลูกน้องฝีมือดีแบบนี้ คงมีไม่กี่คน แถมยังมีสมอง มันต้องการให้รถเขาตกเหว เพื่อให้เข้าใจว่าเป็นอุบัติเหตุ เหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อนย้อนเข้ามาในหัว ครั้งนั้นเขาก็เกิดอุบัติเหตุแบบนี้ 

“เดี๋ยวปอเปิดประตูแล้วทิ้งตัวลงไปเลยนะ พยายามกลิ้งลงไปนะ อย่าลุก อย่าวิ่ง กลิ้งไปให้ไกลที่สุด”เผ่าเพชรหันมาบอกลลนา เพราะฝั่งของเธอเป็นเหว ฝั่งของเขาเป็นภูเขา การทิ้งตัวลงที่ราบ ต้องดีกว่าการวิ่งขึ้นที่สูง เผ่าเพชรสั่งให้เธอกลิ้งลงไปกับพื้น เพราะถ้าเธอวิ่ง พวกมันจะเห็นเธอ 

“ค่ะ”ลลนารับคำอย่างว่าง่าย ถึงจะกลัวแต่เธอต้องมีสติ 

“ไม่ต้องกลัวนะ พี่อยู่นี่ พี่จะไม่ยอมให้ใครทำอะไรปอแน่นอน ปอต้องเชื่อใจพี่ ทำตามที่พี่บอกนะ” 

“ค่ะ” 

“เด็กดี พี่จะนับหนึ่งถึงสาม แล้วปอเปิดประตูลงไปเลยนะ กลิ้งนะ ปอต้องกลิ้ง จำไว้ว่าห้ามลุกขึ้นวิ่งเด็ดขาด ถ้าไปจนสุดทาง หรือติดอะไร ก็พยายามหาที่กำบังไว้ อย่าลุกนะจำไว้ แล้วอย่าออกมาจนกว่าจะได้ยินเสียงพี่ จำไว้นะคนดี” 

“ค่ะ คุณต้องปลอดภัยนะคะ” 

“สัญญา พี่จะไม่ตาย” 

“ไม่ค่ะ คุณต้องไม่เป็นอะไร!”ลลนาแหวกลับ เมื่อเผ่าเพชรตอบมาแบบนั้น ใครอยากให้เขาตาย มือบางกำคอเสื้อเขาไว้แน่น  

“ครับพี่จะปลอดภัย หนึ่ง ”เผ่าเพชรรับคำก่อนจะนับหนึ่ง ตาสองคู่สบกัน ทั้งสองมองเห็นเงาของตัวเองในตาของกันและกัน ริมฝีปากหนากดลงมาบนกระหม่อมบางหนักๆ เพื่อสัญญาว่าเขาจะปลอดภัย เผ่าเพชรทำได้เพียงแค่นั้น ถึงแม้จะห่วงที่ต้องทิ้งให้หญิงสาวไปตามลำพัง แต่ยังพอมองเห็นโอกาสรอด ดีกว่ารั้งเธอไว้กับเขา  

“สอง” ทันทีที่เผ่าเพชรนับสอง ปากบางก็ประกบลงมาบนปากร้อนหนักๆเช่นกัน 

“รีบตามไปนะคะ” 

“สามไป!”ลลนาเปิดประตูรถ แล้วทำตามที่เผ่าเพชรบอกทุกอย่าง เธอไม่มีเวลามองอย่างอื่นจึงไม่รู้เลยว่า ตอนนี้มีกลุ่มคนกำลังเดินมาที่รถทั้งหน้าและหลัง ร่างบางทิ้งตัวลงพื้น ก่อนจะหลับตา แล้วกลิ้งลงพื้นตามที่เผ่าเพชรบอก 

เปรี้ยง! เปรี้ยง!  

เสียงกระสุนดังขึ้นถี่ๆ เมื่อเธอกลิ้งลงมาอย่างเร็ว มีหลายจังหวะที่ร่างไปกระทบกับอะไรบางอย่าง เดาได้ว่าน่าจะเป็นต้นไม้ ความเจ็บที่เกิดขึ้นน่าจะมาจากหินตำและกิ่งไม้บาด นาทีนี้เธอไปแบบไม่คิดชีวิต ห่วงเผ่าเพชรก็ห่วง แต่เธอคงช่วยอะไรเขาไม่ได้ ทำตามที่เขาบอกดีที่สุด จะได้ไม่เป็นภาระเขา 

ยิ่งเสียงกระสุนดังขึ้นมากเท่าไร ลลนาก็รู้สึกว่าต้องไปให้เร็ว เธอได้แต่ภาวนาให้เผ่าเพชรปลอดภัย แล้วรีบตามมาให้เร็วที่สุด 

ในจังหวะที่ชายหนุ่มเปิดประตูลงมาจากรถ เขามองเห็นกลุ่มคน ยืนขนาบทั้งหน้าและหลังจนเต็มไปหมด ร่างสูงตัดสินใจหนี เพราะเขายังมีคนที่ห่วง เขารู้แล้วว่าพวกมันตั้งใจมาเอาชีวิตเขา ในจังหวะที่ชายหนุ่มออกวิ่ง ก็รู้สึกถึงแรงกระแทกที่แขนด้านขวาอย่างแรง ร่างสูงเสียหลักจนเกือบล้ม กัดฟันข่มความเจ็บ ประคองตัวเองให้วิ่งไปให้เร็วที่สุด 

           กระสุนปืนยังสาดตามหลังมาเป็นสาย แต่ในขณะเดี๋ยวกัน ก็มีกระสุนปืนสวนกลับไปเช่นกัน ชายหนุ่มกำปืนในมือแน่น เมื่อแน่ใจว่างานนี้ยังมีคนอีกกลุ่ม ยังไม่อยากให้เขาตาย เผ่าเพชรทิ้งตัวลงพื้นแล้วกลิ้งลงไปตามทางที่ลาดชัน หูยังได้ยินเสียงกระสุนปืนสาดใส่กัน คนที่มาช่วยเขาจะเป็นใครก็ตาม เขารู้สึกขอบคุณมาก เพราะนาทีนี้เขายังไม่อยากตาย หัวใจเขาที่เคยคิดว่าตายไปแล้ว กลับมาเต้นอีกครั้ง เมื่อใบหน้าสวยหวานของใครบางคนลอยเข้ามาในหัว ลลนาเขารักเธอและจะไม่ยอมตายจนกว่าจะได้บอกกับเธอ 

………………………………………………………………….. 

ร่างสูงใหญ่ที่ยืนพิงกรอบประตูหันมา เมื่อคนสนิทมีเรื่องมารายงาน 

“ตกลงมันยังไม่ตายใช่ไหม”สินธรเอ่ยถาม เมื่อลูกน้องรายงานจบ 

“ครับ แต่น่าจะบาดเจ็บเพราะมีรอยเลือดครับ” 

“แล้วผู้หญิงล่ะ” 

“ปลอดภัยครับ เธอเป็นคนฉลาดรู้จักเอาตัวรอดครับ” 

“หึๆๆ”สิ้นเสียงรายงาน สินธรก็หัวเราะในลำคอข้างตัวไอ้บ้านั่นมีแต่คนฉลาด ข้อนี้เขารู้อยู่แล้ว 

“มีใครเป็นอะไรไหม” 

“คนของเราปลอดภัยดีครับ แต่พวกมันน่าจะมีคนเจ็บ” 

“ดี! เก็บกวาดให้เรียบร้อย อย่าให้มันรู้ว่าเป็นฝีมือเรา”สินธรสั่ง ก่อนจะชะโงกหน้ามองลงไปด้านล่าง เมื่อมีเสียงรถเข้ามาจอด พร้อมกับเสียงเอะอะโวยวาย มีเสียงห้ามจากลูกน้องเขาดังมาตลอดทาง เมื่อมีเสียงคนเดินเข้ามาใกล้กับห้องที่เขายืนอยู่ 

“คงเป็นคุณวิว”คนสนิทออกความเห็น เมื่อเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ 

สินธรยกยิ้มมุมปาก ข่าวนี้เร็วกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก เพราะยังไม่ทันข้ามคืน ผู้หญิงปากเสียก็แล่นเข้ามาหาเขาซะแล้ว 

“ผมว่าคุณวิวคงคิดว่าเรา...” 

“ออกไป!”สินธรออกปากไล่คนสนิท เมื่อมันจะพูดบางอย่างที่เขาไม่อยากฟัง  

เข้าใจผิดแล้วไง ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยเห็นเขาเป็นคนดีอยู่แล้ว เรื่องที่เกิดกับพ่อเลี้ยงแห่งไร่แสงตะวัน ยัยบ้านั่นก็คงคิดว่าเป็นฝีมือของเขา ถึงได้แล่นมาหาเขากลางดึกแบบนี้ รู้อย่างนี้ น่าจะปล่อยให้กระสุนของไอ้พวกสวะ เจาะกระบาลมันเสียเลย เรื่องจะได้จบๆไป 

“เจ้านายพวกแกอยู่ไหน!” 

เสียงที่แผดมาจากด้านนอก ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มสะท้าน ร่างสูงเดินไปเทเหล้าลงแก้ว ยกขึ้นจิบอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะนับหนึ่งถึงสามในใจ 

พรึบ! 

ประตูถูกผลักเข้ามาอย่างแรง ด้วยฝีมือคนร่างบางที่คุ้นตา ‘ภัทรทิรา’ เป็นผู้หญิงบ้าคนนั้นจริงๆ 

................................................................................................................................................ 

ขอให้ทั้งสองปลอดภัย เอาใจช่วยเฮียด้วยนะคะ 

พ่ายรักเมียสวมรอยมีอีบุ๊คในเมพ ฝากด้วยนะคะ 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว