facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เรื่องของสองเรา1

ชื่อตอน : เรื่องของสองเรา1

คำค้น : พระเอกร้าย ดราม่า แต่งงาน แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2564 11:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
เรื่องของสองเรา1
แบบอักษร

 "ถ้ามีนรักเต้ย เราก็แต่งงานกันอยู่ด้วยกัน อย่าสนใจใครอีกไม่ต้องคิดถึงใคร คิดถึงแค่เรากับลูกก็พอ  เต้ยอาจเหมือนคนเห็นแก่ตัวที่บีบบังคับเอาแต่ใจ  แต่เต้ยอยากให้มีนคิดถึงลูกบ้าง คิดถึงมดยิ้ม คิดถึงตัวเล็กในท้องมีนต้องการแบบไหน” ภพธรหยุดพูด ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดแรง ๆ

           "เต้ยไม่ได้มีใครมีแค่มีนคนเดียว  ตอนที่เต้ยไปหามีน ก็เลิกกับน้องแล้ว  มีนไม่ได้แย่งเต้ยจากใคร ส่วนเรื่องของน้อง มันซับซ้อนกว่าที่เราเห็น ตอนที่รู้ว่ามีนท้องเต้ยก็คิดว่ามันต้องมีวันนี้  เพราะเต้ยไม่ได้ป้องกันสักรอบ” พอพูดมาถึงตรงนี้ ใบหน้าสวยเริ่มมีสีเลือดกระจายตามแก้มใสอีกรอบ

           "ถ้ามีนรักเขามีนก็ไป แต่ขอให้คลอดลูกก่อนได้ไหม คงดูไม่ดีถ้าท้องลูกของเต้ยแต่มีนไปอยู่กับผู้ชายอีกคน  พูดถึงลูกถ้ามีนไม่เลือกเต้ย ก็ต้องปล่อยลูกให้เป็นสมบัติผลัดกันชมเหมือนเดิม ทำเหมือนกับที่เราทำกับมดยิ้ม ใครคิดถึงก็รับมา ต้องการแบบนี้ใช่ไหม"

           มินรญายังคงนั่งเงียบไม่ตอบอะไร 

           "ตกลงไม่ให้บอกพ่อแม่มีนก็ได้ว่าท้อง แต่สำหรับครอบครัวเต้ย เต้ยคงต้องบอก  มีนไม่รู้หรอกว่าลูกเต้ยน่ะ มีความหมายกับคนที่บ้านแค่ไหน อาม่า ป๊า ม้า จะดีใจขนาดไหนถ้ารู้ว่ากำลังจะมีหลานอีกคน"

           "แล้วถ้ามีนเลือกเขา” มินรญาพูดไม่ออก ขนอ่อนบริเวณต้นคอลุกชันเมื่อหันมาสบกับตาดุตรง ๆ

           "มีนไม่ต้องกลัวหรอก เต้ยมีวิธีพูดให้คนที่บ้านเข้าใจ พอเถอะพูดไปก็ไม่จบถ้ามีนยังสับสน  เต้ยรู้ว่ามีนไม่อยากให้เป็นแบบนี้  มีนไม่อยากท้อง แต่ตอนนี้มันเลยเถิดมาขนาดนี้แล้ว มีนก็ทำใจเถอะ ถ้าจะอยู่ด้วยกันก็แต่งกันเลย  ถ้าไม่อยู่ก็รอลูกคลอด แล้วก็แยกย้ายกันตามนั้น”

ภพธรพูดตัดบท  พร้อมกับขับรถไปต่อ  ตอนนี้เขาเองก็คิดอะไรไม่ออก  เพราะเขาไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรทั้งนั้น  มินรญาเองก็นั่งเงียบ  มาถึงตอนนี้เธอเองก็สับสนไปหมด  

ธนากรรักเธอและพร้อมจะปกป้องดูแล  แต่ภพธรคือคนที่เธอรักมาตลอด  และวันนี้เขาก็พร้อมจะอยู่กับเธอเป็นครอบครัว 

แล้วเธอจะรออะไรร่างบางถอนหายใจ ไม่ง่ายเลยถ้าจะต้องให้ตัดสินใจตอนนี้  ขอเวลาเธอคิดทบทวนทุกอย่างอีกสักครั้ง  รอให้เธอได้เจอลูกก่อนบางทีอาจจะทำให้ตัดสินใจได้ง่ายขึ้นกว่านี้  

ร่างบางยกแขนขึ้นกอดตัวเอง ก่อนจะหลับตาลงเมื่อคิดอะไรไม่ออก 

           

อธิปมองหน้ารุ่นน้องอย่างสงสัย  เมื่อเห็นคนพวกนั้นจับกลุ่มหัวเราะกันเสียงดัง

           "ขำอะไรวะตี๋"

           "แอมบอกว่าวันนี้พี่เต้ยพูดเพราะมากกกก” ตี๋ลากคำว่ามาก จนฟังดูเหมือนจะยาวเป็นกิโล

           "อ้อ” อธิปพยักหน้ารับรู้และเดาเหตุการณ์ได้ทันที สองคนนั้นคงทะเลาะกันอีกแล้ว  ภพธรคงจะตั้งใจคุยโทรศัพท์ให้อีกฝ่ายเข้าใจผิด 

           "ลูกสองแล้วยังจะมาเล่นแง่อะไรกันอีก” อธิปส่ายหัว  รู้สึกระอากับสองคนนี้เหลือเกิน

           ภพธรตบลงที่ต้นแขนคนหลับเบา ๆ หลังจากที่คุยกันจนเกือบจะกลายเป็นทะเลาะกัน  ทั้งสองก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกเลย จนมินรญาหลับไป  ร่างบางขยับอย่างเกียจคร้านเมื่อโดนกวน ก่อนจะค่อย ๆ เปิดเปลือกตา  

ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ดวงตากลมโตกะพริบถี่ ๆ ติดกันหลายครั้งก่อนจะเบิกกว้าง  

ที่นี่ที่ไหน ภาพความใหญ่โตของสถานที่ตรงหน้า ทำให้มินรญาเย็นวาบไปทั้งตัว

           "ที่ไหน!” เอ่ยถามออกมาอย่างตกใจ

           "บ้านเต้ย ลงมาสิ” ภพธรหันมาบอก เมื่อพาร่างสูงลงไปยืนรอข้างรถยนต์คันหรู

           ร่างบางมองซ้ายมองขวา ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ ที่นี่ใหญ่โตกว่าที่เธอคิดเอาไว้มาก  มองจากภายนอกว่าใหญ่แล้ว ข้างในยิ่งดูกว้างขวางและใหญ่โตกว่ามาก ไม่สมกับคำว่าบ้านที่ภพธรเรียกน่าจะเป็นคฤหาสน์เสียมากกว่า

           "มีนลงมาสิ” ภพธรเร่ง ก่อนจะหันไปส่งบางอย่างให้เด็กหนุ่มที่วิ่งมารับ พูดคุยกับเด็กคนนั้นสองสามคำก่อนจะตบลงบนบ่าเด็กหนุ่มเบา ๆ แล้วหันมามองเธอ

มินรญาสูดลมหายใจเข้าปอดแรง ๆ เพื่อลดความประหม่าลง  เธอรู้ว่าภพธรรวยแต่ไม่คิดว่าเขาจะรวยขนาดนี้  เพราะที่ผ่านมาเธอเคยไปแค่ที่ร้านทองเขาเท่านั้น  ส่วนที่นี่ก็แค่เคยขับรถผ่าน  

ร่างบางลงมายืนงงอยู่ข้างรถเมื่อไม่รู้ว่าจะไปทางไหนต่อ  ภพธรอมยิ้มอย่างนึกเอ็นดูเมื่อเห็นอาการตื่นตระหนกของเธอ  ร่างสูงเดินอ้อมมาหายิ้มให้ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

           "กลัวอะไรดูสิหน้าซีดเชียว  มดยิ้มอยู่ข้างใน ไปเข้าไปหาลูกกัน” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับสอดมือใหญ่มาประสานกับนิ้วเรียว บีบเบา ๆ เพื่อเป็นการปลอบใจ แล้วพาเดินไปด้วยกัน มินรญามองมือที่โดนจับจูง  ก่อนจะฝืนเมื่อไม่แน่ใจว่าเธอมาที่นี่ฐานะอะไร

           "เต้ย” เอ่ยเรียกชื่อชายหนุ่มพร้อมกับหยุดเดิน

           "ว่าไง” ภพธรหันมาถาม

           "มีนว่ามีนไปรอที่บ้านดีกว่า  เต้ยค่อยพามดยิ้มไปหามีนที่บ้าน” มินรญาเสนอเมื่อรู้สึกกลัวกับสิ่งที่กำลังจะได้เผชิญ

           "มาเถอะลูกอยู่ข้างใน  นี่บ้านเต้ยอีกหน่อยก็เป็นบ้านของเรา จะกลัวอะไรไปเร็ว” ภพธรพูดพร้อมกับดึงเธอให้เดินต่อ 

           "แต่..."

           "มีนดื้อจังเลย เต้ยอยู่นี่จะกลัวอะไร” ภพธรกระชับฝ่ามืออีกนิด เมื่อหันมาสบตากับตากลมโตที่มีแววความกังวลอยู่ในนั้น ชายหนุ่มเข้าใจทันที ไม่แปลกถ้าเธอจะกลัว  เพราะเธอเพิ่งเคยมาที่นี่  และยิ่งมาในสถานการณ์แบบนี้ก็ยิ่งต้องกังวล

           ภพธรพาเดินเข้ามาในบ้าน ทันทีที่พ้นประตูเข้ามา ร่างบางก็ขนลุกเกรียวกับอุณหภูมิที่มาสัมผัสกับผิวกาย ที่นี่เปิดเครื่องปรับอากาศอย่างนี้นี่เล่าภพธรถึงได้เคยตัว

........................................................................................................................................  

เต้ยเป็นคนพูดเก่งเข้าใจหลอกล่อ แผนล่อเสือเข้าถ้ำอีเต้ยมันถนัด แม่มีนสู้ๆ

ที่รัก ร้าย(รัก) มีอีบุ๊คในเมพ ฝากด้วยนะคะ

สายใยร้ายรัก อีบุ๊คเฮียธามพร้อมโหลดแล้วนะคะ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว