ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

# 2 ( หน้าที่มากกว่าความต้องการ)

ชื่อตอน : # 2 ( หน้าที่มากกว่าความต้องการ)

คำค้น : วัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 120

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2564 01:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
# 2 ( หน้าที่มากกว่าความต้องการ)
แบบอักษร

ปัง 

เสียงปิดประตูดังลั้นสะหนั่นห้องทำงานก่อนจะปรากฏตัวชายชายหนุ่มสัญญาติหญี่ปุ่น เดินเข้ามาในห้องอย่างหงุดหงิด 

"ริว มึงเป็นอะไรมาอีก"สิงห์พูดขึ้นด้วยความสงสัยเมื่อเพื่อชายของตนดูท่าทางหงุดหนิดและไม่พอใจอะไรบางอย่าง 

“ คนอย่างไอ้ริวมันจะเป็นอะไร นอกจากนี้ผู้หญิงคนนั้นที่มาเกาะแกะมัน” เดโม่พูดขึ้นก่อนจะยกแก้วอำพันสีสวยกระดกเข้าปากเพื่อชิมรสชาติความขมของมัน  

“ ไอ้เดโม่ มึงนี้รู้ชีวิตคนอื่นเขาไปทั่ว นอกจากชีวิตตัวเองเนอะ“ ริวพูดขึ้นก่อนจะทิ้งกายลงบนโชฟา แลัวหยิบแก้วที่ถูกรินอย่างเต็มเปี่ยมกระดกเข้าปาก  อย่างไม่สะทกสะท้านกับแอลกอฮอล์ที่มีอยู่เต็มแก้ว 

  

“มึงก็รู้ว่า เดโม่มันรู้เรื่องคนอื่นดีจะตาย แต่เรื่องตัวเองโครตควาย ขนาดเมียไปมีกิ๊กมึงอย่าโง่ไม่รู้เลย” สิ้นคำพูดของเคนจิเสียงแก้วกระทบกันอย่างหลังด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวแล้วไม่พอใจ 

  

“ เคนจิถ้าเกิดมึงอยากจะมีชีวิต อยู่กรุณาช่วยหุบปากเรื่องของกูในอดีตด้วย” เดโม่กับฟันด้วยอารมณ์โมโหก่อนที่จะหันหน้าไปมองเคนจิด้วยสายตาหวังจะขย้ำเหยื่อคนตรงหน้า 

  

“ มึงสองพี่น้องถ้าไม่กัดกันสักวันจะตายไหม” ริวพูดขึ้นอย่างเบื่อหน่าย  เพราะพี่น้องสองคนนี้ไม่มีใครยอมใครเลย 

  

 “ มันไม่ใช่พี่กู “มันก็ไม่ใช่น้องกูเหมือนกัน” ทั้งสองคนพูดขึ้นอย่างไม่ยอมลดละให้กัน จนริวต้องพูดขึ้นอีกครั้ง 

“ พวกมึงอย่าทำตัวเป็นเด็กกันได้ไหม ทะเลาะกันอยู่นั่นแหละกูรำคาญวันนี้กูมาคุยงานไม่ได้เหมือนนั่งเล่นกับพวกมึง” ริวบ่นยาวเหยียดอย่างเหนื่อยใจ   เพราะอารมณ์ของเขาตอนนี้ค่อนข้างปั่นป่วนอยู่พอตัว 

 ทำให้สองพี่น้องหยุดทะเลาะกัน และกลับมานั่งเงียบเหมือนเดิม 

“เออแล้วงานมึงจะว่ายังไง”  หลังจากนั้นไม่นานเคนจิก็เป็นคนเปิดเรื่องพูดเรื่องงานก่อน 

“ กูว่า กูจะเปิดโรงพยาบาลซะหน่อย” ริวพูดต่ออย่างใช้ความคิด พร้อมกลับลิ้มรสแอลกอฮอล์สุดขม แต่มันก็ไม่ได้มีผลกับความคิดเขาแม้แต่น้อย 

“ เปิดโรงบาล มึงจะเปิดโรงบาลทำไรบริษัทที่ทำอยู่มันก็ได้เงินมากพอจึงจะใช้เป็นชาติก็ไม่หมดแล้ว” เดโม่เสริมขึ้นมาความสงสัย ปกติเพื่อนชายของเค้าไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงธุรกิจใหม่ เพราะว่าธุรกิจที่มีอยู่มันก็ทำให้เขาต้องใช้สมองทั้งหมดที่มีกับมันจะแย่อยู่แล้ว 

“ แค่พ่อกูอยากให้ทำ” คำตอบของริว ทำให้เพื่อนอีกสองคนต้องอ้าปากเหวอไปตามๆกัน 

  

เพราะปกติริวไม่ทำชอบตามคำสั่งของใครไม่ว่าใหญ่มาจากไหน แต่นี่อยู่ดีๆเค้าก็บอกว่าอยากเปิดโรงพยาบาลเพราะว่าพ่อสั่งมันต้องมีอะไรที่มากกว่านั้นแน่ เคนจิคิดในใจ 

  

“ แล้วมึงจะเริ่มต้นธุรกิจวันไหน” เป็นคำถามสุดท้ายที่ได้รับจากเคนจิ ก่อนเค้าที่จะตอบคำถามเราเดินออกไปอย่างหน้าตาเฉย 

  

“ พรุ่งนี้มั้ง” สองพี่น้องไม่ได้ยินคำตอบของเพื่อนรักก็ถึงกับทำหน้าเหวอไปกันเลยทีเดียวไม่คิดว่าเพื่อนชาย จะคิดไวทำไวขนาดนี้  

"มึงอย่าคิดไวทำไวได้ไหม พวกกูเหนื่อย" สิงห์พูดต่อท้าย เพราะเพื่อนของตัวเองเป็นพวกชอบทำอะไรตามใจอยู่ 

"น่า กูแค่มาบอกเท่านั้นแหละ มึงก็เป็นหุ่นส่วนของกูอยู่แล้ว กลัวอะไรวะ" ริวพูดจบพร้อมลุกขึ้นอีกครั้งเพื่อจะออกไปจากห้อง 

"เดี๋ยว มึงพึ่งมานะ" เดโม่เรียกเพื่อนรักของตน เมื่อกี้พึ่งเข้ามาแต่ตอนนี้จะไปแล้ว 

"มึงปล่อยมันไปเถอะ" สิงห์ พูดต่อเพราะมองสีหน้าของเพื่อนชายคงไม่อยากอยู่ตรงนี้นานเท่าไหร่ 

 

  

  

( CONDO MOTA )  

__ 

  

“อื้อ ซี๊ด อื้อ………อ้าย เสียงซี๊ดซาดของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความต้องการกับตันหา 

  

“ริวขา… กระแทกเข้ามาเลยค่ะ อื้อ” แต่ดูเหมื่อนว่าเธฮจะออกรสออกชาติมากซะด้วย 

  

หญิงสาวที่ดูเมามันส์กับท่าทางสวาทที่เขามอบให้อย่างดุเดือด ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อและรอบรอบพื้นห้องมีถุงยางอนามัยหลายชิ้นที่ถูกใช้แล้วทิ้งเกลือนกาดเต็มไปหมด 

  

“อืม เด็กดี” ริวพูดขึ้นพร้อมสายตาของเขาที่มองไปที่หญิงสาว ที่เปลือยกายอยู่ตรงหน้าอย่างพออกพอใจ 

  

ปรับ ปับ ปรับ  

  

เสียงของเนื้อที่กระทบกันดังสนั่นลั่นห้องอย่างไม่มีวันลดละ ท่าทางของเธอถูกจัดแจงตามความต้องการของเขา 

  

แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ 

  

เอ็นอู่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดปูนกำลังทะลุทะลวงรองสวาท อยากเอาแต่ใจโดยไม่นึกถึงความเจ็บปวดของหญิงสาวตรงหน้า 

  

ร่างกายของเธอนั้นถูกจับสับเปลี่ยนท่าทางตามความชอบใจ ของชายผู้เป็นใหญ่เพราะตอนนี้เขาคือผู้มีอำนาจที่สุดและเป็นคนคลุมเกมนี้ 

  

นานนับหลายชั่วโมงกว่าเขาจากผลักตัวออกจากเธอ ทำเอาหญิงสาวถึงกับหลับไหลคาแท่งเอ็นนั้นของเขา 

  

(รุ่งเช้าของอีกวัน) 

  

ริวกำลังนั่งดื่มดำจิบกาแฟ พร้อมอ่านตารางงานที่ต้องทำของวันนี้ไปด้วย ไม่นานนักหญิงสาวที่เขาไม่เคยรู้จักก็เดินออกมาจากห้องนอนห้องกับผ้าขนหนูเพื่อปกปิดเนื้อตัวอย่างหมิ่นๆ 

  

“ริวคะ”เธอเรียกชื่อเขาอีกครั้งก่อนจะทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ตรงหน้าชายหนุ่ม ขาของเธอยกขึ้นมาไขว่ห้างเป็นท่าทางวางมาดของเธอ 

  

“นี้ค่าตัวเธอ”เค้าหยิบแบงค์ พัน ออกมาจากกระเป๋าหนึ่งปึกก่อนจะโยนให้เธอหญิงสาวถึงกับอ้าปากหวอไปเลยเมื่อเห็นแบ๊งค์พันที่กองตรงหน้า 

  

“ นี่มันอะไรกันคะอีฟคิดว่าเราจะคบกันสะอีก”คำพูดของเธอเรียกรอยยิ้มของริวที่มุมปากทันที เพราะเขาช่างชอบคำพูดของเธอเอาเรื่องอยู่ 

“ออกไปได้แล้วฉันมีงานต้องทำต่อถ้าฉันว่างฉันจะ เรียกหาเธอทีหลัง” หญิงสาวได้ยินดังนั้นจึงทำท่าประชดประชันไม่พอใจเป็นอย่างมากก่อนจะโดนกระทืบเท้าปึงปังออกไป 

แต่เขาก็ไม่ได้สนใจการกระทำของเธอแม้แต่น้อยเพราะสายตาของเขาตอนนี้ ใจจดใจจ่อกับ ipad ตรงหน้าสะเหลือเกิน 

-------------------------------- 

ผิดพลาดตรงไหน เค้าขอโทษนะ 

-3- 

ความคิดเห็น