ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2564 16:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20
แบบอักษร

 

 

 

เวลาสามทุ่มเป็นเวลาที่เหล่าผู้ถูกรับเชิญต่างเข้ามาภายในห้องโถงรับรอง เสียงพูดคุยจอแจเสมือนไม่ได้พบปะกันเป็นชาติดังไปทั่ว

 

หัวข้อการสนทนาก็คงไม่พ้นทายาทปริศนาที่ไม่มีใครเคยรู้ พร้อมการมาของสี่ตระกูลใหญ่ซึ่งหาได้ยากที่พวกเขาจะปรากฎตัวพร้อมกัน

 

เครื่องดื่มและอาหารถูกบริการอย่างดีโดยเหล่าพ่อบ้านแม่บ้านมากความสามารถ ซึ่งถ้าไม่สังเกตดีๆก็จะไม่รู้เลยว่ามีอาวุธซ่อนอยู่ทุกที่ในร่างกาย

 

งานนี้ไม่ได้จำกัดว่าห้ามพาอาวุธเพราะฉะนั้นแขกเรือของงานเลี้ยงในคํ่าคืนนี้ล้วนแล้วมีวัตถุข้างกาย แต่นั่นก็เปรียบเสมือนการลองใจ

 

หากหันอาวุธเข้าใส่ นับเป็นการเลือกจบชีวิต หากหันอาวุธปกป้อง ก็ถือเป็นโล่ขึ้นสนิมที่จะทิ้งตอนไหนก็ได้ หรือถ้าอยู่นิ่ง ก็นับเวลาถอยหลังที่จะอยู่ได้อีกไม่นาน โลกนี้ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ถือเป็นสัจธรรมของมนุษย์

 

" ต้องขออภัยที่ทำให้ทุกท่านรอนาน " เสียงทุ้มจากปากมือซ้ายผู้มากความรู้เรียกความสนใจจากผู้คนให้หันมอง

 

" อย่างที่ทุกท่านทราบ วันนี้เป็นการจัดงานเลี้ยงให้กับคุณหนูแห่งตระกูลโรเซนไฮซ์ ทายาทเลือดแท้ของนายท่านใหญ่ ผมหวังว่าทุกท่านจะสนุกไปกับคํ่าคืนหรรษานี้ " น้ำเสียงเนิบนาบยังคงถูกเปร่งออกมา แต่ทว่าน้ำเสียงกลับไม่มีแววของความจริงใจเลยแม้แต่น้อย

 

" ฉันขอถามอะไรหน่อยได้รึเปล่า " เหลือบสายตามองชายวัยกลางคนที่อยู่ในชุดสูทราคาแพงที่เดินออกมาจากกลุ่มก่อนพยักหน้า

 

" เชิญครับ "

 

" โรเซนไฮซ์ไม่เคยมีข่าวเรื่องมีทายาท เรื่องนี้ใครๆเขาก็รู้กัน แล้วอยู่ๆก็มาเปิดตัวทายาทเลือดแท้แบบนี้แน่นอนว่าต้องมีข้อสงสัยและแคลงใจ ทำไมโรเซนไฮซ์ถึงต้องปิดบัง " ชายคนนั้นพูดพร้อมมองหน้าผู้ที่ยืนอยู่บนบันไดอย่างเหนือกว่า

 

" นั่นน่ะสิ ทำไมต้องปิดบังถ้าโรเซนไฮซ์ไม่ได้วางแผนอะไรอยู่ " ชายอีกคนเดินเข้ามาสมทบ

 

" ถ้าฉันมีแผนจริง แล้วพวกนายจะทำยังไง "

 

" !!!! "

 

" นะ นายท่านใหญ่... " เสียงจากที่เคยมั่นคงกลับกลายเป็นสั่นไหว ก่อนที่ทุกคนจะพากันก้มหัวเอามือทาบอกเพื่อเป็นการแสดงความเคารพแก่ผู้มีอำนาจสูงสุด ที่เดินลงมาจากด้านบน

 

" ว่าไง? ถ้าฉันมีแผนขึ้นมาจริง แล้วพวกนายจะทำยังไง " คำพูดนั้นเหมือนไม่ใช่คำถามแต่กลับเป็นคำที่จะนำไปสู่การพิพากษา พาให้ผู้ถูกถามออกอาการตัวสั่น

 

" ปะ เปล่าครับ "

 

" หึ " เค้นเสียงหัวเราะพลางกวาดตามองไปยังเบื้องล่างที่ตอนนี้ไม่มีใครกล้าสู้หน้าเขาสักคน ยกเว้น....

 

" นี่ป๊ะป๋า อย่าไปกดดันเขาสิครับ " เสียงหวานใสดังแว่วเรียกสายตาของผู้คนให้หันขึ้นไปมอง พร้อมร่างบางสวยที่ค่อยๆก้าวเท้าลงจากบันไดปรากฎสู่สายตานับร้อย

 

ไร้ซึ่งบทสนทนา ไร้ซึ่งเสียงของสิ่งมีชีวิต หรือแม้กระทั่งเสียงหายใจ ความงดงามที่ยากจะละสายตา ทั้งเรือนผม ทั้งนัยน์ตาสวยงามน่าหลงใหล เหมือนมีมนต์สะกดที่ทำให้ร่างกายของผู้พบเห็นต้องหยุดนิ่ง

 

" มองแบบนี้ ถ้าผมเป็นผู้หญิงคงเขินแย่ " พูดอย่างไม่ใส่ใจมายืนข้างผู้เป็นพ่อ

 

ม่านดวงตาขยายหัวสมองทำการประมวลผลอย่างหนัก ผู้ชายหรอ! ไม่อยากเชื่อ! แผนที่หวังจะใช้ลูกสาวเป็นตัวสร้างความสัมพันธ์พังทลายลงแบบไม่เหลือชิ้นดี จนเหล่าหญิงสาวที่มาร่วมงานต่างก้มหน้าไม่กล้าสู่ เหล่าชายหนุ่มรุ่นเยาว์จากที่จะกระชับความสัมพันธ์ตีซี้เป็นเพื่อนลบความคิดออกโดยฉับพลันมองค้างตาปริบๆ

 

" ผมว่าผมรู้แล้วล่ะ ว่าทำไมท่านถึงต้องปิดบังเรื่องมีทายาท "

 

" มีกุหลาบลํ้าค่าอยู่ในมือแบบนี้ ก็คงไม่ต้องการให้ใครเห็นเป็นเรื่องธรรมดา "

 

" แล้วยิ่งเป็นกุหลาบงามด้วย ยิ่งแล้วใหญ่ "

 

" เอาออกมาให้ดูแบบนี้จะไม่เป็นไรหรอครับ "

 

เสียงพูดดังขึ้นอย่างไม่เกรงกลัวพร้อมร่างแกร่งของชายสี่คนรุ่นราวคราวเดียวกันกับคุณป๊ะป๋าเดินออกมาด้านหน้า

 

สี่ตระกูลใหญ่....

 

นำทีมมาโดย ลูคัส โคลนิค ผู้นำใหญ่แห่งตระกูลโคลนิค มีอำนาจในด้านการส่งออกและนำเข้าสินค้าต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นทางน้ำ ทางบก หรือทางอากาศ ตามด้วยลูกชาย ไคเรียส โคลนิค ตระกูลนี้ขึ้นชื่อเรื่องพละกำลังและความแข็งแกร่ง ก็ไม่แปลกที่เมื่อตอนนั้นผมถึงได้ล้มไม่เป็นท่า....

 

ถ้าได้ปรองดองด้วยแล้วก็ถือเป็นการเปิดทางการเงินอย่างมหาศาล

 

ต่อมา หลง หลี่ฟาง ผู้นำตระกูลหลง มีอำนาจด้านทรัพยากรของโลก เป็นตระกูลที่ดูแลและกระจายทรัพยากรในการขับเคลื่อนโลกมืด ตามมาด้วย หลง อี้ซาน ลูกชายของตน ตระกูลนี้มีความสามารถเรื่องประสาทสัมผัสการรับรู้เป็นเลิศ

 

ถ้าได้ปรองดองกับตระกูลนี้ก็ไม่ต้องห่วงว่าจะอดตาย

 

ตามมาด้วย ดีแลน ดราโก ผู้นำตระกูลดราโก ตระกูลด้านกำลังพล ทั้งบอดี้การ์ด นักฆ่า สายลับ องค์กรลับ หรือแม้กระทั่งมาเฟีย เหล่าคนผู้มากความสามารถล้วนแล้วแต่เป็นคนที่ได้รับการฝึกจากพวกเขา และยังทำตัวเป็นกลางไม่เข้าข้างฝ่ายไหนอย่างชัดเจน ตระกูลนี้ขึ้นชื่อเรื่องความสามารถในการลบตัวตน โดยเฉพาะนายน้อย ดาร์คเนส ดราโก

 

ถ้าไม่ปรองดองกับตระกูลนี้ก็หายห่วงเรื่องกำลังพล เพราะจะมีให้ไม่จำกัด

 

และสุดท้าย เอเดรียน แอสการ์ด ผู้นำตระกูลแอสการ์ด ผู้ควบคุมระบบอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องมือผ่านดาวเทียม ตระกูลคุณชายที่เห็นได้ชัดจากการวางตัว พ่วงมาด้วยลูกชายของเขา หรืออดีตเด็กชายที่เคยดมซอกคอผม ไอเซน แอสการ์ด

 

ถ้าได้ปรองดองกับตระกูลนี้ก็ไม่ต้องห่วงเรื่องอาวุธเพราะพวกเขาคือตระกูลที่พัฒนาและสร้างอาวุธลํ้าสมัยอันดับหนึ่ง ที่คนในตลาดมืดต่างต้องการและยอมทุ้มเงินมากมายเพื่อให้ได้มันมา

 

แต่ก็นะ....ผมสนซะที่ไหน

 

ที่ผมสนก็คือ คนทั้งสี่ที่ผู้นำตระกูลใหญ่ควงมาตังหาก ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ให้ตายเถอะ....

 

" หึ พวกนายไม่เปลี่ยนไปเลยหนิ นอกจากแก่ขึ้น " คุณป๊ะป๋าแสยะยิ้มหันมาพูดกับเหล่าชายรุ่นเดียวกันตรงหน้า

 

" ถ้างั้นท่านก็คงไม่ต่างอะไรกันหรอกครับ หึ " เอเดรียน

 

" ก็นะ เราห้าคนโตมาด้วยกันหนิ " เหล่าผู้นำยกยิ้ม

 

และใช่พวกเขาเป็นเพื่อนกัน....

 

" ได้เจอกันอีกแล้วนะครับ " หันไปมองตามเสียงก่อนจะเห็นว่าเป็น ดาร์คเนส แห่งดราโก

 

" ครับ " พยักหน้ารับ

 

" ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคุณอีกครั้งในฐานะที่แตกต่าง " ไคเรียส

 

" ถึงอย่างงั้นก็ไม่มากเท่าไหร่ "

 

" ครั้งนี้ถักเปียหรอครับ " อี้ซานเดินอ้อมมาหลังผมก่อนพูด

 

"....."

 

" หึ " ไอเซน

 

" มีอะไรหรอครับ? " หันกลับไปมองคุณป๊ะป๋ากับพวกคุณลุง(?)ก่อนจะเอียงหัวถามอย่างสงสัย เมื่อรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองพวกเขา

 

" รู้จัก? " คุณป๊ะป๋าถาม

 

" เคยมีเหตุการณ์ที่พบหน้ากันนิดหน่อยครับ " คุณป๊ะป๋าทำหน้าไม่อยากเชื่อเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

 

" คุณหนูครับ ได้เวลาแล้วครับ " เจคเข้ามากระซิบ

 

" อืม ป๊ะป๋างั้นผมไปก่อนนะครับ " บอกกับอีกฝ่ายก่อนจะลงจากบันไดตรงขึ้นไปบนเวทีขนาดเล็กที่ถูกจัดให้รายล้อมไปด้วยดอกไม้กลิ่นหอมนานาชนิด ซึ่งตรงกลางมีเปียโนใหญ่สีขาวตั้งอยู่

 

ขึ้นไปบนเวทีก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้รอง ปรายนิ้วมือยกขึ้นก่อนจะกดลงไปตามตัวโน้ต

 

ตรึ๋ง~

 

ทันทีที่เสียงตัวโน้ตถูกขับขาน ทุกอย่างพลันเงียบงัน ทุกสายตาทุกการเคลื่อนไหวราวถูกสะกดให้หยุดนิ่ง

 

 

 

" ไม่คิดว่าจะเป็นคนคนเดียวกันนะ " อี้ซาน

 

" แล้วจะเอายังไง " ดาร์ค

 

" ฉันไม่ถอยกลับแน่ " ไค

 

" ผมด้วยครับ " เซน

 

" หึ งั้นพวกเราก็มีเป้าหมายเดียวกันแล้วล่ะ " ดาร์ค

 

" เล่นของสูงไปรึเปล่า " เอเดรียน เดินเข้ามาด้านหลังก่อนจะพูดขึ้นเมื่อได้ยินบทสนทนา

 

" ยิ่งอยู่สูง ก็ยิ่งควรค่าที่จะครอบครอง " อี้ซาน

 

" แต่ระวังด้วยล่ะ เพราะดูเหมือนจะมีคนหวงน่าดู " หลี่ฟางเหลือบไปมอง เอเดน โรเซนไฮซ์ ประมุขใหญ่แห่งโลกมืด ก่อนที่เหล่าเด็กคิดเล่นของสูงจะมองตาม พร้อมสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบที่ส่งมาให้พวกเขา

 

" รายนั่นน่ะ ถ้าจะเอาของเขา มันยากนะ " ดีแลน

 

" ก็คุ้มค่าที่จะลองไม่ใช่หรอครับ? " ดาร์ค

 

" หึ เอาให้ได้แล้วกัน " ลูคัส

 

" แน่นอนครับ " ไค

 

 

 

 

บทเพลงยังคงบรรเลงต่อไปเรื่อยๆจนกระทั่ง....

 

ตรึ่ง!ๆๆ~

 

" พวกนายได้ยินรึเปล่า " อี้ซาน หันถามอีกสามคนเมื่อรู้สึกถึงความผิดปกติ

 

" อืม สัญญาณลับ " พยักก่อนตอบอย่างรู้กัน

 

" นิ้วโป้งกดซ้ำกันสามครั้ง เป็นสัญญาณเตือน... "

 

ดึ๊ง ดึง ดึ๊ง ดึ๋ง~

 

" นิ้วก้อย นิ้วชี้สลับกันสี่ครั้ง รอฟัง.... "

 

 

 

เหล่สายตามองไปยังข้างเวทีที่เห็นพวกเขากำลังยืนนิ่งเหมือนรอฟังอะไรสักอย่างอยู่พลางมองนิ้วผมไม่กระพริบ

 

ว่าแล้วเชียว ยัยนั้นสอนมาดีใช่ได้ หึ

 

ยกยิ้มในใจก่อนเหล่มองไปอีกด้านที่ทุกคนรวมถึงคุณป๊ะป๋าก็เตรียมตัวพร้อมไม่แพ้กัน

 

เอาล่ะ....

 

ตรึ่ง~

" ห้า " ดาร์ค

 

ตรึ๋ง~

 

" สี่ " เซน

 

ดึ๊ง~

 

" สาม " ไค

 

ตรึ้ง~

 

" สอง " อี้ซาน

 

และ....

 

ตรึ๊ง~

 

" หนึ่ง " เรน

 

ปัง!!

 

กรี๊ดดด!!! อ้ายยย!!!

 

เสียงปืนดังสนั่นก่อนที่เหล่าคุณหญิงคุณนายจะพากันกรีดร้องด้วยความตกใจและตื่นตระหนก สามีโอบกอดภรรยาเหล่าผู้คุ้มกันทำหน้าที่อารักขา

 

ให้ตายเถอะ....

 

ส่ายหน้าให้กับสิ่งที่คุณป๊ะป๋าทำไว้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครทั้งที่รู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแต่ก็ยังปล่อยพวกมันเข้ามา ตวัดตามองผู้ต้องหาที่ยืนยกยิ้มอยู่ตรงกลางดงบอดี้การ์ดอย่างเคืองๆ ก่อนหันกลับมาสนใจตนเองที่อยู่ในสภาพไม่ต่างจากอีกฝ่าย

 

" พวกคุณ ไม่ไปซ่อนตัวหรอครับ" มองสี่หน่อที่ล้อมหน้าล้อมหลังเขาก่อนเอ่ยขึ้น

 

" พวกฉันแค่อยากร่วมด้วย " ไค

 

" อีกอย่าง รู้สึกคันไม้คันมือด้วยสิ "

 

" งั้นก็ ตามสบายครับ "

 

ปึก! ตุบ!

 

จบบทสนทนาสั้นๆก่อนปาเข็มพิษเข้ากลางหน้าผากของศัตรู

 

ปังๆ!!

 

ฉึก!!

 

แคร๊ก!!

 

ผว๊ะ!!

 

เห๋~ มองภาพที่เห็นตรงหน้าพลางเลิกคิ้วสูง ไคเรียสใช้ปืนกระบอกดำมีลายสีแดงเล็กน้อยยิงเข้าที่กลางอกของศัตรูอย่างแม่นยำ ดาร์คเนสลบตัวตนเข้าปาดคอศัตรูอย่างรวดเร็ว ไอเซนต่อสู้โดยใช้โซ่เหล็กเป็นอาวุธแต่กลับฆ่าศัตรูได้ภายในพริบตา อี้ซานใช้ทอนฟากระหน่ำฟาดลงที่จุดตาย

 

ให้ได้แบบนี้สิ.... ตัวอันตรายทั้งนั้น

 

บัดซบจริง

 

ให้ตายเถอะ....

 

 

 

.......................................................................

 

 

 

ความคิดเห็น